Liber.
dicā: Uiaꝫ facite p̄bete iterdeclinate de ſemita: auferte offēdicula de via populimei. Quia hec dicit dn̄ſ excelſus ⁊ ſublimis habitanſeternitatē: ⁊ ſanctū nomeneius in excelſo et in ſanctohabitans: ⁊ cū ꝯtrito ⁊ humili ſpiritu: vt viuificet ſpiritū humiliū ⁊ viuificet corcōtritoꝝ. Non .n. in ſēpiternū litigabo neͣqꝫ vſqꝫ ad fineꝫ iraſcar: ꝗā ſpūs a faciemea egrediet̉: ⁊ flatꝰ ego faciā. Proͣpter iniꝗtate auaritie eius iratus ſuꝫ: ⁊ ꝑcuſſi euꝫ. Abſcondi a te facieꝫmeā: ⁊ indignatus ſum. Etabijt vagꝰ in viā cordis ſui.Uiās eiꝰ vidi ēt ſanaui euꝫ:et reduxi eū: et reddidi ꝯſolationes ipſi et lugentibus
eius. Creaui fructū labioꝝpacē̓: pace ei ꝗ longe ē: ēt ꝗꝓpe dixit dn̄ſ: ⁊ ſanaui eū.Impij autē qu̓aſi mare feruēs qd̓ ꝗeſcere nō poteſt:et redundāt fructꝰ eiꝰ in cōculcationē ⁊ lutū. Non eſtpax īpijs dicit dn̄s deus.Lāma ne .LVIII.ceſſes: quaſi tuba exalta vocē tuā: ēt ānūcia populo meo ſcēlera eorum: etdomui iacob peccata eoꝝMe̓ etenī de die ī diē querūt: et ſcir̄ vias meas volūtquaſi gēs q̄ iuſticiā fecerit:⁊ q̄ iudiciū dei ſui n̄ d̓reliq̄rit. Rōgant me iudicia iuſticie: et appropīquare deovolūt. Quare ieiunauimꝰ ⁊nō aſpexiſti: humiliāuimꝰanimas noſtras et neſiſti:
hadrianū. h ¶ Uiā facite ⁊cͣ .ſ. ꝙ populus meꝰ chriſtianꝰabſqꝫ vllo īpedimento poſſit ibi redire. Poteſt ēt aliter exponi: vt per hoc qd̓ dicit̉ hic: e ¶ Hereditabit terrā. intelligat̉ terra viuentiū: quā vere penitētes poſſidebūt. vn̄ qd̓ ſb̓dit̉ poſtea: i ¶ Declinate de ſemita ⁊cͣ. in hebreo hr̄: Expedite viā: qd̓ ſic gloſatRa. ſa. Amouēte devijs veſtris figmentūmalū. ꝑ qd̓ intelligit īclinationē fomitis adpeccatū: ⁊ ſic pꝫ ꝙ ẜmipſū paſſus iſte nō intelligit̉ ad litterā d̓ expeditione vie materialis in reditu babylonice captiuitatis: vt aliqui expoſitores noſtri volunt dicere: ſedde expeditiōe vie ī reditu ad deū ꝑ penitētiā: ⁊ huic dicto ꝯcordat quod ſubditur:Quia hec dicit excelſus ⁊cͣ. Sequitur:k ¶ In ſan. ha. ⁊ cuꝫꝯtri. ⁊ hu. ſpi. ⁊cͣ. nonenī. Hic ꝯn̄t ponit̉ obſtinatoꝝ ⁊ penitentiūdifferentia in punitōne ⁊ remedio. Circaqd̓ ſciendū: ꝙ adueniente punitione ceſſatcōminatio ⁊ ira punientis: prout quilibetexperit̉: ⁊ hͦ mō loqͥt̉dn̄s. d. l ¶ Non .n.ſēpiternū mitigabo. peccatoribꝰ cōminādo. m ¶ Neqꝫ vſqꝫ in finē .i. ſēꝑ. n ¶ Iraſcar. cuius rō ſubdit̉. o ¶ Quiaſpūs a facie mea egrediet̉ ⁊cͣ. loquit̉ de ſeipſo ad modū hominis punientis: de cuius narib egredit̉ ſumus ⁊ flatus. q.d. punitōe facta ceſſabit ira mea. p ¶ Propter iniquitatēauaricie eius. ⁊ ſupple alioꝝ maloꝝ ad hāc auariciā ſequētiū. q ¶ Iratꝰ ſū. ⁊ ꝑcuſſi eū. ꝑ exercitū romanoꝝ. Auaricia .n. phariſeoꝝ ⁊ ſacerdotū fuit occaſio eis deridēdi chriſtū: ẜm ꝙ dr̄ Luce. xvj. Audiebant aūt hec oīa phariſei: qͥerant auari: ⁊ deridebant euꝫ: ⁊ ex ꝯn̄ti odiū ꝯͣ ipſū cōceperūt: ex quo vlterius eius mortē ꝓcurauerūt: ꝑꝑ qd̓ poſteaꝑ romanos puniti fuerunt. r ¶ Abſcondi .ſ. me: gratiā meaꝫ ab eis iuſte ſubtrahendo. s ¶ Et abijt vagus. ꝑ diuerſavicia. t ¶ In via cordis ſui. ꝓnitatē fomitis ſequendo.v ¶ Uias eius vidi. qꝛ oīa nuda ⁊ aꝑta ſunt oculis dei.x ¶ Et ſanaui eū .i. dedi pro oībꝰ ſanationis ſufficiēs remediū. y ¶ Et reduxi eū. ꝑ penitētiā: qd̓ intelligit̉ nō de oībꝰ:ſꝫ de vere penitētibꝰ ſolū. z ¶ Et reddidi ꝯſolationes ipſi. i.donū ſpūſſācti in ſigno viſibili apl̓is alijſqꝫ credētibꝰ: Act̉.ij. a ¶ Et lugētibꝰ eiꝰ. qꝛ eadē die ad p̄dicationē Petri multi corde ꝯpūcti receperūt fidē chriſti: ſꝫ ꝙ dr̄ Act. ij. Et appoſite ſūt in die illa aīe circit̓ tria milia. ⁊ ꝑꝑ hoc ſubdit̉:b ¶ Creaui fructū labioꝝ .i. p̄dicationis chriſti ⁊ apl̓oꝝ.c ¶ Pacē .ſ. gratie in p̄ſenti: ⁊ glorie in futuro: qͥbꝰ ſubdit̉:d ¶ Pacē ei qͥ longe ē .i. ppl̓o gentili ad chriſtū cōuerſo: qͥ legē ⁊ prophetas nō habuerat. e ¶ Et qͥ prope ē .i. ppl̓o iudaico legē ⁊ prophetas hn̄ti. hāc aūt ſcripturā īducit apl̓usEphe. ij. in chriſto īpletā. d. Et veniens euangelicauit paceꝫvobis qͥ lōge fuiſtis. Ex qͦ pꝫ ꝙ paſſus iſte nō ītelligit̉ ad litterā de nuncijs Cyri ꝑ regnū ſuū miſſis ad denūciandū li-
cētiā datā iudeis redeundi pacifice in iudeā: vt aliqͥ expoſitores noſtri volūt dicere. f ¶ Impij aūt .i. iudei inſua malicia obſtinati. g ¶ Quaſi mare feruēs ⁊cͣ. qꝛ ꝑſequebant̉ ad mortē credētes in chriſto: vt pꝫ in actibuſapl̓oꝝ. in pluribꝰ locis. h ¶ Et redū. fruc. eiꝰ id ꝯcul. ⁊lutū. Sicut .n. fluctus maris veniētes ad littora generant ibi lutuꝫ:qd̓ poſtea a tranſeūtibꝰ ꝯculcat̉: ſicꝑſecutiōes a iudeis illate chriſtiāiſmeruerūt: qd̓ cōculcarent̉ taꝙͣ viles a romanis.i ¶ Nō ē pax dicitdn̄s deꝰ īpijſ. qꝛ iudei qͥ remaſeruntobſtīati ſt̓ ꝑ orbēvagi ī opprobrio⁊ ẜuitute graui.¶ In ca. lvij. vbidr̄ ī poſtilla: Quiāt hꝫ fiduciā meiAdditio.Uꝫ hͦ qd̓dicit̉ hic:Qui aūthꝫ fiduciā mei. exponat̉ de fidelibꝰchriſti nihil ꝓpͥuꝫpoſſidētibꝰ: hͦ qd̓ſeqͥt̉: Hereditabitt̓raꝫ ⁊ poſſidebitmotē ſāctū meū.nulloº ītelligēdū ē de hierl̓ꝫ illa maͣli: ꝙͣuis .n. hadrianꝰīperator illā hierl̓m ꝯceſſiſſꝫ chriſtiāis ad hītādū: nūꝙͣtn̄ ē dd̓ꝫ ꝙ hec ꝓph̓a p̄noſticauit ī p̄miū fidei ⁊ ſpei fidelibꝰ chriſti. vn̄ tal̓ expō tāꝙͣ iudaica ē reſpuēda: ⁊ ſcd̓aquā ponit poſtillator ē ꝓpͥe catholica ⁊ vera. .IVIII.Lama ne ceſſes. Hic r̄mouet̉ tertiꝰ error ꝓcedēsex defectu morali. Aliqͥ .n. ꝯfidētes de apparētiiuſticia ſeu ſiml̓ata: ꝑ hͦ p̄ſumebāt ſaluai: ⁊ iſtd̓ml̓tū vigebat tꝑe xp̄i: vt pꝫ ex d̓curſu euāgelij: vbi multū arguit̉ hypocriſis phariſeoꝝ ſacerdotū ⁊ legiſꝑitoꝝ⁊ ẜꝫ hͦ iſtud ca. ī duas ꝑteſ diuidit̉: qꝛ pͥº falſū remediū excludit̉: 2º veꝝ ꝯcludit̉: ibi Nōne hͦ ē. Prīa adhuc ī duaſ:qꝛ pͦº falſitas ponit̉: et 2º excludit̉: ibi Ecce ī die. Girca pͥdeꝰ pat̓ alloqͥt̉ hoīeꝫ chriſtū. d. a ¶ Clama ne ceſſes. ꝑ̄dicatōeꝫ d̓bite ꝯtinuādo. b ¶ Quaſi tu. ex. vo. tu. manifeſte docēdo: hͦ .n. mō p̄dicanit chriſtꝰ: vt pꝫ ī euāgelio.c ¶ Et an. po. meo .ſ. iſrl̓. d ¶ Scelera eoꝝ .i. pct̄a ꝯͣ deuꝫ ꝯmiſſa. e ¶ Et domui iacob. qui alio noīe dictꝰ eſtiſrl̓. f ¶ Pctā eoꝝ. ꝯmiſſa ī ꝓximū: huic .n. ppl̓o p̄dicauit xp̄s ī ꝓpͥa ꝑſona: ꝑꝑ qd̓ dic̄ Matth̓. xv. Nō ſu miſſus niſi ad oues q̄ ꝑierūt domꝰ iſrl̓. g ¶ Me etenī d̓ dieī diē q̄rūt. legenº ſcripturas: de qͦ ml̓tu gl̓iabāt̉: tn̄ hͦ mag faciebāt ad hn̄dū dn̄iū ſuꝑ ppl̓ꝫ: qͥ tūc gubernabat̉ ꝑſacerdotes ⁊ legiſꝑitos: ꝙͣ ꝑꝑ noticiā v̓itatꝭ. h ¶ Et ſcire vi. me. vo. i. p̄tēdūt ꝙ h velīt. i ¶ Quaſi gēs q̄ iufe. cū tn̄ ꝯͣriū egerit. Scd̓o gl̓iabāt̉ de or̄one: ⁊ ꝙͣtū adhͦdr̄: k ¶ Rogāt me iu. iu. i. ꝙ iudicē ꝓ eis ꝯͣ aduerſarioſ .ſ. romaoſ: qͥ eoſ tenebāt ſubiectos. l ¶ Et appro. deovo .ſ. ī iudicio ad allegādū ſuā iuſticiā: iō ſb̓dit̉ ī ꝑſonaeoꝝ. m ¶ Quar̄ ieiu. ⁊ n̄ aſ. ꝑ exauditōeꝫ. n ¶ Humi.