Druckschrift 
3 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

Uis crēdidit LIII.auditui nr̄o: et brachiū dn̄i cui reuelatū ē? Etāſcēdet ſicut ꝟgultū corameo: et ſic̄ iudex de t̓ra ſitiēti.Non ē ſpēs ei neqꝫ decor.Et l̓idimꝰ eū ⁊ n̄ erat aſpectus: et deſiderauimꝰ eū deſpectū ēt nouiſſimū viroꝝ:uiꝝ doloꝝ et ſciētē īfirmitate. Et quaſi abſcōditꝰ vultus eiꝰ ⁊ deſpectꝰ: un̄ nec reputauimꝰ eū. Uere lāguores nr̄os ip̄e tulit: ⁊ doloeſnr̄os ipſe portauit. Et noͣsreputauimꝰ eū qͣſi leproſuꝫet ꝑcuſſū a deo ⁊ huiliatuꝫIp̄e aūt vulneratus ē ꝓpt̓iniꝗtateſ nr̄aſ: attritꝰ eſt ꝓpt̓ſcelera nr̄a. Diſciplina pa

cis nr̄e ſuꝑ eū: ⁊ liuore eiuſſanati ſumus. Oēs nos qͣioues errauimꝰ: vnuſꝗſqꝫ īviā ſuā declīauit: et poſuitdn̄s ī eo īiꝗtatē oīuꝫ nr̄m.Oblātuſ ē ꝗa̓ ip̄e voluit: e̓tn̄ aperuit os ſuū. Sic̄ ouisad occiſionē ducet̉: ⁊ quaſiagnꝰ corā tōdēte ſe obmuteſcet: ⁊ n̄ aꝑiet os ſuū. Deāguſtia ⁊ de iudicio ſublatus ē. Gēnerationē eiꝰ quisenarrabit? Quia abſciſuſ ēd̓ terra viuētiū. Prōpt̓ ſceluſ ppl̓i mei percuſſi eū. Etdabit īpios ꝓ ſepultura: etdiuiteſ ꝓ morte ſua: eo ꝙ īiꝗtatē n̄ fece̓it neqꝫ dolꝰ fuerit ī ore eius et dn̄s voluitconterere eū ī infirmitate.

ad delendū oē peccatū quātū ē ex ſe: ⁊ diuidit̉ pn̄s capitulūin duas partes: qꝛ prīo eſaias rei dicēde deſignat altitudinēſcd̓o ꝓſequit̉ dicedoꝝ ordinē: ibi ⁊ aſcendet. Circa pͥmumdicit: a Quis credidit auditui nr̄o .i. paſſiōis chriſti myſterio: qd̓ ego ⁊ alij ꝓphete audiuimꝰ a ſpūſācto. p̄uidit enīEſaias ꝓpheta iud̓oſꝑ maiori parte n̄ credituros ẜm ꝙ diciturIoh̓is. xij. Cū autemtanta ſigna feciſſet coram eiſ non credebātin eū: vt ſermo Eſa.impleretur quem dixit: Dn̄e qͥs crediditaudicui noſtro ⁊cͣ. ⁊ſequit̉: Propterea nōpoterant credere: qͥaiteꝝ dixit Eſaias: Excecauit oculos eoꝝ: ⁊indurauit cor eorum⁊cͣ. ⁊ ſb̓ditur: Hec dixit Eſaias quādo vidit gloriam eiuſ ⁊ locutus ē de eo. b Etbrachiū dn̄i .i. filiꝰ: vtdictū eſt capl̓o p̄cedēti. c Cui reuelatūeſt? q. d. paucis valde⁊ incōplete. d Etaſcendet. Hic ꝯſequēter ꝓſequitur dicēdorū ordinē. ⁊ prīo quātū ad modū naſcētiscum dr̄: Et aſcēdet ſicut virgultū corā eo .i. corā deo patre. e Et ſicut radix.ſurſū fructificās. f De terra ſitiēti .i. de virgīe nō humectata vel fecūdata hūano ſemine. g Non ē. Hic ꝯſequēter ponit ordinē ſuū quātū ad toleratiā patientiſ: ⁊ prīo deſcribit̉ eius paſſio ignominoſa: ſcd̓o nobis fructuoſa: ibiIpſe aūt. tertio ſibi finaliter glorioſa: ibi De āguſtia. Iſtatn̄ diuiſio nō ē ſic p̄ciſa qui partes ī aliqͦ cōīcidant: ⁊ ſic eſtcōit̓ ꝑ totū librū iſtū ſicut a prīcipio fuit dictū. Circa pͥmūdicit: g Non eſt ei ſpēs neqꝫ decor. quāuis eī ẜm veritatē chriſtus in hūanitate aſſūpta fuerit ſpecioſus forma p̄filijs hoīm: pſal. xliiij. tn̄ iſta ſpecioſitas fuit deturpatā alapis in facie eiuſ inflaturā ⁊ liuorē cauſātibus: ⁊ ſputis eā fedantibus. h Et vidimus eū ⁊ nō erat aſpectꝰ. qꝛ p̄ horrore auertebat hoīes faciē. i Et deſiderauimꝰ eū. loquit̉ꝓpheta in ꝑſona ſui ⁊ alioꝝ ſanctoꝝ aduētū chriſti deſiderantiū: ẜm ꝙ dr̄ matth̓. xiij. Multi ꝓphete ⁊ iuſti deſide̓auerūt videre q̄ vos videtis: ⁊ n̄ viderūt ⁊cͣ. k Et nouiſſimū viroꝝ .i. valde abiectū. l Uiꝝ doloꝝ .i. multi ⁊ magni dolorꝭ expertū paſſiue: ſicut vir ſanguinū dr̄ qͥ ē effuſormulti ſāguinis actiue. m Et ſciētē īfirmitatē .ſ. carnis ꝑexperientiā abſqꝫ tn̄ pctō. n Et quaſi abſcōditꝰ vultꝰ eiꝰp̄ verecūdia. o Un̄ nec reputauimꝰ eū. nō tm̄ .ſ. ſaluatoreꝫ ſꝫ nec ēt alicui valoris hoīem: ⁊ loqͥt̉ h̓ ꝓpheta ī ꝑſōa iudeoꝝ tꝑe chriſti exn̄tiū: ⁊ ꝯnumerat ſe eis īquantū erat deppl̓o iuda: ſicut daniel ꝯnumerat ſe pctōribus enormibꝰ qfuerat ī regno iude. ix. caͦ. quāuis ꝑticepſ n̄ fuiſſet. p Uere languores nr̄os ip̄e tulit .i. īfirmitates carnis vt famē: ſitī⁊ ſil̓ia q̄ vere fuerūt ī eo: ſic̄ ⁊ hūanitas vera. q Et nosreputauimꝰ eū qͣſi leproſū .i. vilē ⁊ abominabilē ad moduꝫleproſi. Et ꝑcuſſū a deo ⁊ humiliatū. ꝓpter pctā ſua ꝓpria: īpoſuerūt eī ſibi iud̓i ꝙ haberet demoniū: ⁊ qd̓ ſb̓uertebat ppl̓m: ⁊ multa alia crīa: vt pꝫ ex decurſu euāgelioꝝ.

s Ipſe aūt. Hic ꝯn̄r on̄dit̉ paſſio chriſti nobis fructuoſa: qꝛ nō paſſus fuit ꝓ pctīs ꝓprijs ſꝫ ꝓ nr̄is expiādiſ: ⁊hͦ ē qd̓ dicit: Ip̄e aūt vul. ē ꝓpt̓ iniqͥ. no. et patet litteraRa. ſa. dicit ꝙ iſtd̓ dr̄ ī ꝑſona gētiliū: ⁊ vocat̉ gētileſ oēsp̄ter iudeos. d. ꝙ ī aduentu meſſie gētiles vidētes iudeos ꝑ eū mirabilit̓exaltari dicent ꝙafflictiōes qͣs mōſuſtinēt iud̓i ī haccaptiuitate fuer̄tꝓpter pctā gētilium: ⁊ in hͦ ſibijp̄iꝯdicit: qꝛ alibi inmultis locis dicitꝙ hec captiuitasē ꝓpter pctm̄ vituli ꝯflatilis expiandum: exo. xxxij.t Oēs nos qͣſioueſ errauimꝰ. qꝛnullus quantūcūqꝫ iuſtus pōt euitare oīno peccatūſaltem veniale.v Et poſuit dn̄ſī eo iniqͥtatē oīuꝫnr̄m .i. penā ꝓ īiqͥtatibus oīuꝫ expiandis: ⁊ qꝛ chriſtꝰhāc pena ex maxima cha̓itate ſuſtinuit: ideo ſubdit̉:x Oblatꝰ ē .ſ. adpaſſionē. y Qꝛipſe voluit. ꝓpter obediētiā dei pr̄is ⁊ liberationē hūani generis. z Et nō aperuit os ſuū. v̓bis recalcitrādo⁊ iniurias ꝓ iniurijs reddēdo: ſꝫ magiſ corā falſe accuſātibus ⁊ īiuſte iudicātibus tacēdo: ſicut pꝫ ex euāgelijs.Cetera patēt. a De anguſtia. Hic ꝯſequēter oſtēdit̉eius paſſio finaliter glorioſa: qꝛ ꝑ eā trāſijt ad reſurrectioniſ gloriā: Luce vltimo. Oportuit pati chriſtū ⁊ reſurgere a mortuis: ⁊ ita intrare gloriā ſuā. ⁊ hͦ ē qd̓ dr̄:a De anguſtia .ſ. mortis. b Et d̓ iudicio. qͦ oēs decedētes ex diuina ſnīa detinebat̉ ī limbo. c Sublatꝰē ꝑ potētiā ſue reſurrectiōis. d Generationeꝫ eiꝰ qͥsenarrabit? qd̓ ẜm hieronymuꝫ ſuper matheū intelligit̉de generatione diuinitatis que inenarrabilis ⁊ incophenſibiliſ eſt: non tm̄ ab hominibus ſed etiam ab angelis. Ambroſius: impoſſibile eſt ſcire generationis ſecretum: menſ deficit: vox ſilet: nō mea tm̄: ſed etiam angeloꝝ: videtur tamen mihi ſaluo meliori iudicio ꝙ melius exponatur de ſpirituali generatione per multiplicationem fidelium: ideo ſubditur: e Quia abſciſus ēde terra viuentium. per mortem corporalem ad quamſecuta eſt multiplicatio fidelium ẜm ꝙ dicitur ioh̓is.xij. Niſi granū frumenti cadens in terra mortuum fuerit ipſum ſolum manet: ſi autem mortuum fuerit multum fructum affert. Ad generationeꝫ vero eternam filij nō videtur habere aliquā conſequentiam qd̓ diciturQuia abſciſus eſt ⁊cͣ. f Propter ſcelus populi mei.expiādū. g Percuſſi eū .i. ꝑcuti permiſſi. h Etdabit īpios ꝓ ſepultura ſua ⁊c̄. i. iudeos īpioſ ⁊ auaroſoabit ī māibꝰ romāoꝝ ī penā mortꝭ ſue: qd̓ tꝑe titi fuitadipletū. i Eo ꝙ iniqͥtatē n̄ fece̓it ⁊cͣ. ⁊ ſic mors eꝰ fuerat punitiōe digna. k Et dn̄s .ſ. pr̄ voluit ꝯterere eū īīfirmitaie .ſ. carnis: qꝛ ꝙ diuinitas patiat̉ eſt īpoſſible.