Eſaie

fuit tamē voluntarium in primis parentibus a quibustrahunt originē. Et ideo ſimpl̓r dixit: Ablatus ē ppl̓smeus gratis .ſ. ſpōte ſe tradidit diabolo ſeu pctō: ⁊ ideonō per ſolā potētiā redimēdus ē ſicut ī alijs captiuitatibus ſupradictis. ⁊ ſeqͥt̉: Dn̄atores eius iniq̄ agūt. q. d. lꝫdn̄atores eius .ſ. principes tenebraꝝ: inique agūt deducendo eos ad peccādū: nihilominus qꝛ gratiſ .ſ. ſpōte: vtdictū ē ſe tradiderūt: Et iugit tota die nomē meū blaſfematur .ſ. eo ꝙ in eis remanet culpa pctī: ẜm quā deꝰ offēdit̉: ⁊ iō dr̄ blaſfemari iuxta illud ad ro. ij. ca. Per vosnomē dn̄i blaſfematur ī gentibꝰ. Ex ſupradictis igit̉ cōcluditur ꝙ captiuitas d̓ qua agit̉ nō ꝑ ſolā potētia opimentē aduerſarios redimēda erat ſicut ⁊ alie captiuitates: ſed ꝑ aliquod remediū ſufficiēſ ad tollēdā culpā ſeumacula pctōꝝ: ⁊ iō ſb̓dit: Propt̓ hͦ ſciet ppl̓ meꝰ nomēmeū ī die illa .ſ. ꝓpter neceſſitatē ſeu ꝯgruētiā p̄dictamſciet ppl̓s meꝰ .ſ. ppl̓s nouiter ꝑ me r̄dēptus. nomē meūſ. nomē ieſus qd̓ ſignificat redēptorē ſeu ſaluatorē a talicaptiuitate diaboli ſeu pctī iuxta īterp̄tationē hꝰ noīs ꝑangelū factā ipſi ioſeph matthei. .j. ca. Ipſe eī ſaluū faciet ppl̓m ſuū a peccatꝭ eoꝝ. ⁊ ſeqͥtur: In die illa .ſ. tēporegre qn̄ hoc nomē fuit manifeſtū: tp̄ſ eī gr̄e dieſ dr̄: iuxtaillud ad ro. xiij. ca. Nox p̄ceſſit: dies aūt appropīqͣbit. ⁊qꝛ redēptio a deo vero facta trāſcēdit oēs alias redēptiones q̄ facte fuerūt mediātibus angelis ſeu hoībꝰ mō p̄dicto: iō ſubditur: Quia egoip̄e qͥ loq̄bar .ſ. ꝑ ꝓphetasecce aſſū .ſ. ꝑ carnē aſſūptā. q. d. redēptiōes p̄terite ꝑticulares ⁊ corporales ꝑ angelos ſeu ꝓphetas ī ꝑſōa mealoquētes facte ſūt. ſed hec redēptio q̄ ſpūalis atqꝫ vl̓is ēeſt oꝫ vt ꝑ me fiat. Un̄ egoip̄e qͥ loq̄bar ecce aſſū. Itemcirca hoc qd̓ dr̄: Sciet ppl̓s meꝰ nomē meū. Notādū ꝙſicut ī redēptione egyptiaca fuit moyſi: ⁊ dein̄ ſenioribꝰiſrl̓: ⁊ deīde ppl̓o reuelatū nomē dn̄i tetragrāmaton: ſꝫcuius verā ſignificationē ad deū ꝑtinet ſigna ⁊ ꝓdigiafacere facultatē naͣe excedētia q̄ reqͥrebat̉ ad illā redēptionē ꝓut fuit dictū exo. iij. in additiōe. ar. vij. ſic ī hac redēptiōe vl̓i reuelatū fuit nomē ieſus: prīo virgini gl̓ioſedeinde ioſeph ⁊ alijs diſcipulis ⁊ fidelibꝰ: ꝑ qd̓ nomē intell̓r ſalus vel ſaluator a pctīſ vt dictū ē. ſeqͥt̉: Quā pulchri ſuꝑ mōtes. Ubi poſtꝙͣ ꝓph̓a on̄derat ꝙ p̄dc̄a redēptio ſpiritualiſ erat ab ip̄o vo d̓o fiēda d̓ publicatōe hr̄dēptōiſ dic̄: Quā pl̓chri ſuꝑ mōteſ. Ad qd̓ ſciēdū ꝙ facta r̄dēptiōe ꝑ paſſionē chriſti lꝫ pluries ſuis apl̓is ī ſuareſurrectione apparuit: tn̄ d̓ apparitiōe eius facta ī mōte galilee ſpēalē mentionē fecit p̄dicēs mulieribꝰ: Annūciate fratribus meis vt eāt ī galileā. q̄ qͥdē apparitio fuit ī quodā monte galilee. vn̄ matth̓. vltimo: Undecī diſcipuli abierūt in galileā ī montē vbi ꝯſtituerat illis ieſui. d̓ quo ꝓprie p̄t ītell̓i iſtud v̓bū: ꝙͣ pulchri ſuꝑ mōtesi. ſuꝑ mōte ſumedo plurale ꝓ ſingulari ſicut ī alijs multis locis: ⁊ ſeqͥtur. Pedes anuūciatis ⁊ p̄dicatis pacē .ſ.pedes chriſti qui ī illo mōte annūciauit eis ⁊ īiūxit p̄dicationē euangelij pacis. d. Eūtes docete oēs gētes .ſ. euāgeliū pacꝭ. Annuciātꝭ bonū p̄dicātiſ ſalutē. qꝛ tūc dictūfuit eis: Qui crediderit ⁊ baptizatꝰ fue̓it ſaluꝰ erit. matth̓. vltīo. in quo v̓bo manifeſte p̄dixit ſalutē oīuꝫ credēti. d. Syon regnabit deus tuꝰ. qꝛ tūc chriſtus dixit ſyonſ. apl̓is ī quibꝰ p̄cipue eccl̓ia reſidebat: Data ē mihi oīsptas in celo ⁊ in terra. Si aūt q̄rat̉ quare pedes chriſtiſingl̓r noīauit ꝓpheta. Dicēdū ꝙ hͦ ī deſignat̉ adoratōapl̓oꝝ fuiſſe ibi facta vſqꝫ ad pedes: eo ꝙ d̓ mulieribusibidē dicit̉. Illi aūt acceſſerūt ⁊ tenuerūt pedes eiꝰ ⁊ adorauerūt eū: ⁊ ſeqͥtur: Uox ſpeculatoꝝ tuoꝝ. qd̓ cōit̓ exponit̉ d̓ apl̓is ⁊ alijs p̄latis eis ſuccedētibus. ſꝫ ſaluo meliori iudicio magis ꝓpͥe vr̄ exponēdū d̓ patribus ī līboexn̄tibus qͥ ſpeculatores vocat̉ ī ve. te. Ezec. iij. ⁊. xxxiij.

ca. Fili hoīſ ſpeculatoreꝫ te dedi. Iſti eī patres dicuntur leuare vocē ⁊ letari cū gaudio ſue liberatiōiſ ſimul: qꝛ ꝯiūctiliberati fuerūt ⁊ beatitudinē ſibi ꝓmiſſā ⁊ diu ſpectata attigerūt d̓ qͦ dic̄: Quia oculo ad oculū videbūt .ſ. facie ad faciem̄: Cū ꝯuerterit dn̄s ſyon. ⁊ ſeqͥt̉: Gaudete ⁊ laudate ſil̓ deſerta hieruſalē. qd̓ ſatis ꝓpͥe applicat̉ pͥmitiue eccl̓ie ꝓut inglo. Parauit dn̄s brachiū ſanctū ſuū exponat̉. ſicut ī poſtilla: referendo tn̄ ad tp̄s p̄dicatiōis apl̓oꝝ. Recedite recediteexite inde. exponat̉ d̓ pͥmitiua eccleſia ſicut ī glo. qꝛ an̄ꝙͣ rōmani ſuꝑuenirēt apl̓i ⁊ alij fideles a iudea q̄ ꝯtaminata remāſerat ex occiſiōe chriſti ī regnū agrippe trāſierūt ⁊ ad alias gentes ſpūſancto admonente: vt ī hiſtoria eccl̓iaſtica hr̄.ſeqͥtur: Mūdamini .ſ. a vicijs: qͥ fertis vaſa dn̄i. Per vaſadn̄i ẜm gloſā intelligūtur ſci. vn̄ paulus vas electiōis dr̄. vl̓vaſa dn̄i ſunt armaturadei: lorica iuſticie: clypeus fidei: galea ſalutꝭ: ⁊ hꝰi: ⁊ neqͥſ eſtīaret ex hͦ ꝙ dixerat: Recedite recedite: exite inde. ꝙ ī hac redēptiōe reqͥrebat̉ receſſus corꝑalꝑ modū fuge ſicut ī redēptione egyptiaca: exo. xij. iō ſb̓dit:Qm̄ nō ī tumultū exibitiſ nec ī fuga ꝓperabitis .ſ. ſicut tūc.Precedet eī vos dn̄s .ſ. ip̄e dei filiꝰ ī ꝑſona ꝓpͥa. Et ꝯgregabit vos dn̄s deus iſrl̓. ī fide ⁊ charitate: quis aūt ſit iſte deꝰiſrl̓ ſtatim ſubdit. d. Ecce intelliget ſeruꝰ meus: quē h̓ vocatſeruū eo ꝙ fuit obediens vſqꝫ ad mortē: d̓ qua morte ſtatiꝫin ſequēti capitulo tractat. ⁊ ſeqͥtur Exaltabit̉ .ſ. ad celos ẜꝫglo. qꝛ ꝑ obedientiā vſqꝫ ad morteꝫ deus exaltauit illū: vthabet̉ phi. ij. Et eleuabit̉ ſuꝑ oēs celos: ⁊ ſublimis erit valde qͥ ad dexterā pr̄is ſedēs. hec ī glo. Antiqͥ auteꝫ hebreoꝝiſtas eleuationeſ exponunt d̓ meſſia ſic: Exaltabitur. pluſꝙͣabraā: Et eleuabitur. pluſ ꝙͣ moyſeſ. Et ſublimis erit valdeplus ꝙͣ angeli ſuperiores: ex quo patet ꝙ meſſias d̓ quibꝰ ētẜm ipſos loquitur propheta eſſet ſublimior angelis ſuperioribus. Et cū ẜm eos inter naturam diuinā ⁊ angelica nonſit mediū: cōſequenter cōcedere habent ꝙ ipſe ſit deuſ: ⁊ cūpropheta hic vocat eū ſeruū quod nō cōpetit diuine nature: ſequitur ꝙ in ipſo ſint due nature: diuina .ſ. ⁊ humanaquod tamē ipſi negant: licet concedant premiſſa. In his enī⁊ ſimilibus nō verentur veritati per eos īplicite conceſſe cōtradicere.¶ Capitulum LIII.Uis credidit. Ra. ſa. ⁊ andreas exponūt hoc capitulū ad litterā de populo iudeoꝝ: dicentes ꝙ propheta de illo loquitur quaſi de homine vno: eo modoloquendi quō dicitur exodi. iiij. capl̓o. Filius meus primogenitus iſrl̓. ſed eoꝝ peruerſitas patet per doctores hebreorū antiquos: vt dictū eſt precedenti capitulo. Iteꝫ ſuꝑ illudgen̄. xxiiij. Et introduxit eā iſaac ⁊cͣ. dicit ra. moyſes: Hic ērex meſſias qͥ dedit cor ſuū ad petēdū miẜatōes ꝓ iſrl̓: ⁊ adieiunādum ⁊ hūiliandū ſe pro eis: ſicut ſcriptū eſt eſaie. liijIpſe autē vulneratus eſt propter iniquitates noſtras: attritus eſt propter ſcelera noſtra ⁊cͣ. Ex quo patet ꝙ ẜm iſtumdoctorē hoc capitulū loquitur de chriſto ad litterā. hoc etiam patet per ſcripturas noui teſtamenti que ſunt maiorisauctoritatis quāuis a iudeis non recipiantur. quod enī dicitur in principio capituli. Domine quis credidit ⁊cͣ. ioh̓isxij. dicitur impletum in chriſto. ⁊ ſimiliter ad ro. x. Iteꝫ qd̓dicitur infra. Uere languoreſ noſtroſ ipſe tulit ⁊cͣ. mattheiviij. dicitur impletum eſſe ī chriſto. Similiter quod poſteaſubditur: Sicut ouis ad occiſionem ducetur ⁊cͣ. vſqꝫ ibi:Qui abſciſus eſt de terra viuentium. actuum. viij. de chriſto dicitur: Et cuꝫ ſceleratis reputatus eſt. Marci. xv. ſimiliter dicitur impletum in chriſto. Igitur ſequēdo hanc ſententiam: dicendum ꝙ hic ponuntur remedia contra triaimpedimenta predicta ſicut fuit ſupra diuiſum capitulumEt diuiditur in tres partes ẜm tria remedia. ſecūdum ponitur capitulo ſequenti. tertium. lv. Primū auteꝫ īpedimētum percipiendi fructum redēptiōis chriſti fuit iudeoꝝ peccatū ꝯͣ qd̓ ponitur hic remediū paſſiōis chriſti que ſufficit