Liber
infirmitas: et auiditas appropinqͣbit vſqꝫ ad colerāProͣpter crapulā ml̓ti obierūt: qui aūt abſtinēs ē adijciet vitam: ¶ XXXVIII.Onora medicū: propt̉Hneceſſitatē: ēteniꝫ illumcreauit altiſſimꝰ. A de̓o eſt.n. oīs medela: et a rege accipiet donatōeꝫ. Diſcipliāmedici exaltabit caput illi⁊ ī ꝯſpectu magnatoꝝ colꝰlaudabit̉. Altiſſimus creauit de terra medicinā: ⁊ virprudēs nō abhorrebit illā.Nōne̓ a ligno īdulcata eſtaqua amara? Ad agnitōeꝫhoīum: virtꝰ illoꝝ. Et dēdithoībus ſcīam altiſſimꝰ: hoͣnorari ī mirabilibꝰ ſuis. Inhis curās mitigabit dolorē: et vnguētarius facie̓t pigmenta ſuauitatꝭ: et vnctōesꝯficiet ſanitatꝭ: et nō ꝯſūmabunt̉ oꝑa eiꝰ. Pax .n. d̓i ſuper facie terre. Fili ī tūa īfir
mitate non d̓ſpicias teip̄ꝫ:ſꝫ o̓ra dn̄m: et ipſe curabitte. Aue̓rte a delicto: ēt dirige manꝰ: et ab oī d̓licto mūda cor tuū. Da ſuauitatemet memoriā ſimilaginis: etimpingua oblatōem: et dalocum medico. Etēnim illum dn̄s creauit: et non diſcedat a te: ꝗa oꝑa eius neceſſaria. Eſt e̓nim tp̄s qn̄ inmanibus illoꝝ īcurras: ip̄ivero dominū deprecabuntur: ūt dirigat requiē eoꝝ:et ſanitatem propt̓ ꝯuerſationē illorū. Qui delinꝗt inꝯſpectu eius qui fecit eū: incidet in manꝰ medici. Fili īmoͣrtuū ꝓdūc lachrymas:⁊ quaſi dira paſſus incipeplorare: et ẜm iudiciū cōtege corpꝰ illius: ⁊ nō deſpicias ſepulturā illius. Prōpt̉delaturā aūt amare fer luctū illiuſ vno die: et ꝯſolarepropter triſticiā: ⁊ ſac̄ luctū
g ¶ Et auiditas approplquat vſqꝫ ad colerā. ip̄am candā.h ¶ Propter crapulā multi obierūt. qꝛ ſuffocat naͣe v̓tutē.i ¶ Qui aūt abſtinēs ē adijciet vitā .i. ꝓlongabit: nā abſtinētia eſt ſūma medicina.Capl̓m. XXXVIII.Onora medicū. Poſtꝙͣ actu ē de p̄latoꝝ officio:h̓ ꝯn̄ter agit̉d̓ honore eiſexhibēdo: qꝛ medij ſt̓īter ppl̓m ⁊ deum. Etqm̄ ex ſēſibilibꝰ ⁊ magis notis ꝓcedēdū eſtad ſpūalia que ſūt minus nota: ⁊ p̄latꝰ ē ſpiritualis medicꝰ: iō prīmo agit̉ d̓ honore medici corꝑalis: 2º ſpūal̓ibi Fili ī tua īfirmitate. Circa pͥmū dicitura ¶ Honora medicū.corporalē: b ¶ Propter neceſſitatem. corporis tui. c ¶ Etenīillū creauit altiſſimꝰ.nō ſolū inqͣtū ē hō:ſꝫ etiā inqͣtū medicꝰ:nā deꝰ ē actor pͥncipal̓artis medicine: iō ſb̓dit̉: d ¶ A deo .n. eſtoīs medela. h̓ tn̄ nonaccipit̉ creatio ꝓpͥe: q̄ē de nihilo: ſed large:ſicut rex dr̄ creari qn̄ꝓmouet̉ ad dignitatēregni. e ¶ Et a regeaccipiet donatōeꝫ. nāpotēteſ huiꝰ ſcl̓i cōiterſūt magꝭ ſoliciti de ſanitate corꝑali ꝙͣ ſpūali: iō ſb̓dit̉: f ¶ Diſciplina medici .i. eiꝰ arsExaltabit caput illiꝰ⁊cͣ. g ¶ Altiſſimꝰ de terra creauit medicinā. qꝛ de terrenaſcētibus .ſ. herbis ⁊ radicibꝰ ⁊ huiuſmōi ꝯficiūtur medicie:⁊ ad hoc inducit exēplū dicēs: h ¶ None a ligno .i. per lignum i ¶ Indulcata ē aqua amara. q. d. ſic: vt pꝫ exo. xv.vbi dr̄: ꝙ dn̄s oſtēdit lignū moyſi: qd̓ cū miſiſſet ī aqͣs amaras ī dulcedinē v̓ſe ſunt. k ¶ Ad agnitōem hoīum v̓tus illoꝝ. ꝑuenit ꝑ experiētiā: ex hoc .n. ꝙ talis herba ſanauit ſocratē ⁊ platōnē: ⁊ pl̓es alios: accipit̉ vna ꝓpoſitio vniuerſalis que ē pͥncipiū artis ⁊ ſcīe: vt dr̄ .j. metaphy. l ¶ Et dedit hoībus ſcīam altiſſimꝰ. nā aliqn̄ reuelat virtutes herbarū ⁊ radicū ſine tali experiētia: ſicut factū fuit ſalomoni. iij.reg. iiij. Et diſputauit ſuꝑ ligniſ a cedro q̄ ī libano ē vſqꝫ adiſopū que egredit̉ de pariete. m THHonorari ī mirabilibꝰſuis .i. vt honoret̉ ab hoībus ꝓpt̓ virtutes mirabiles: quasdedit creaturis. n ¶ In his curās. medicꝰ o ¶ Mitigabit dolorē. infirmi. p ¶ Et vnguētariꝰ .i. apothecariꝰ ¶cFaciet. ex terrenaſcētibꝰ r ¶ Pigͥmēta ſuauitatis. nam ī talibꝰ ſpecies aromatice frequent̓ ponūt̉. s ¶ Et vnctōeſ ꝯfi.ſanita .i. ad ꝯferēdū ⁊ ꝯſeruādū ſanitatē. t ¶ Et nō ꝯſūmabunt̉ oꝑa eiꝰ .i. nō hēbunt ītentū effectū ꝑ ip̄m medicuꝫ velapothecariū: nā ad hoc reqͥrit̉ actio dei: qui ē medicus pͥncipalis: iō ſeqͥtur: v ¶ Pax .n. dei ſuꝑ faciē terre .i. reqͥes adolore īfirmitatis ē a deo in hoībus: qui hītant ſuper terrāfili. Hic ꝯſequēter agit̉ de honore impendēdo medicoſpirituali: ⁊ diuidit̉ ī tres ꝑte
ſcd̓a ponit̉ ibi: Sapiam ſcribe. tertia ibi: Qui tenet aratrū. Prima ī duas .ſ. ī partē pͥncipalē ⁊ incidētaleꝫ: queincipit ibi: Fili ī mortuū. Prima cā honorādi medicuꝫſpūalē eſt ſanitas aīe: que melior ē corꝑis ſanitate: ⁊ ꝑꝯn̄s p̄latꝰ magis honorādus ē ꝙͣ medicꝰ corꝑalis: iō dr̄:x ¶ Fili ī tua īfirmitate. ſpūaliy ¶ Nō d̓ſpiciastemetip̄m. negligēdo q̄rere remedium: ſicut nęgligunt aliqui. 3¶ Sed ora dn̄m.deuote. a ¶ Etip̄e curabit te. vn̄guēto ſue gr̄e.b ¶ Auerte a delicto. cor tuū. cEt dirige manustuas .i. opera tuaad deū. d ¶ Etab oī delicto mūda cor tuū. ꝑ verā ⁊ purā ꝯtritionē. e ¶ Da ſuauitatē .i. fac oblationē deo de ſpēbusaromaticꝭ: quibꝰꝯficiebat̉ thymiama ſuauiſ odoriſf ¶ Et memoriāſimilaginis .i. oblatōem farine tritici delicatiſſimeg ¶ Et impīguaoblatōem. offerēdo oleū de lignisoliuarum puriſſimū ad ꝯtinuandas lucernas.h ¶ Et da locuꝫmedico. honorādo ſacerdotē ꝓ te orātē: vn̄ in leuit. vbiagit̉ de oblatōibus varijs ꝓ peccato: ſemꝑ addit̉ in fineEt orabit ꝓ eo ſacerdos: ⁊ dimittet̉ ei. i ¶ Eteniꝫ dn̄sillū creauit .i. ad officiū ſacerdotij ꝓmouit. k ¶ Et nōdiſcedat a te .i. a corde tuo: qꝛ ſꝑ debes eū dilige ⁊ venerari. l ¶ Ꝙꝛ oꝑa eiꝰ ſt̓ neceſſaria .ſ. offerre ſacrificia: ⁊orare ꝓ pctīs ppl̓i. m ¶ Eſt .n. tp̄s. qꝛ ſin̄ pctīs nō trāſitur pn̄s vita. n ¶ Ip̄i v̓o dn̄m depcabunt̉. ex hͦ apparet ꝙ nō loqͥt̉ h̓ de medicꝭ corꝑis qͥ nō curāt īfirmosꝑ orōes: ſed de ſacerdotibꝰ: o ¶ Ut dirigat requiē eorū. nō requiē corꝑis: ſꝫ requiē cordis ip̄oꝝ: qͥa gaudentd̓ curatōe pctōꝝ. p ¶ Et ſanitatē .ſ. aīe tue. q ¶ Propter ꝯuer. eoꝝ .i. ꝓpt̓ bonā vitā ip̄oꝝ: ꝓpt̓ quā oroneseoꝝ exaudiūt̉. r ¶ Qui delinqͥt ⁊c. īcidet ī manꝰ medici .ſ. ſpūalis: ad quē ꝑtinet cura delicti. s ¶ Fili ī mortuū. Hec ē pars īcidētalis ī quo pͥmo ex hoc qd̓ induxitad honorē p̄lati ꝓpter eius excellētē ſtatū: h̓ occaſionalit̓ ⁊ qͣſi ꝑ oppᵐ īduc̄ ad fletū mortui ꝓpt̓ vite pn̄tis d̓fectū. Et ⁊º in ꝑſona mortui loq̄ns īducit ad bonum: ibiMemor eſto. Circa pͥmū dic̄: s ¶ Fili ī mortuū .i. ſuꝑmortuū t ¶ Produc lachrymas. cōpaſſiōis. v ¶ Etẜꝫ iu. ꝯte. cor. illiꝰ .i. diſcrete ⁊ hōeſte ẜꝫ morē pr̄ie: ⁊ merita d̓fūcti corpꝰ illiꝰ ſepeli. x ¶ Propt̓ d̓la. aūt ⁊cͣ. i. ꝑꝑd̓tractōeꝫ vitādā: ne dicat̉ ꝯͣ te: ꝙ odiſti viuētē: ſi nō lugeas defūctū. y ¶ Et ꝯſo. ꝓpt̓ triſticiā. ne nimia triſticia