Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Eccleſiaſtici

gratijs agēdis. īpio depietate: inhoneſto honeſtate. Cūm oꝑario agrario de oꝑe: cuꝫ operarioānuali de ꝯſūmatiōe anni:cum ſeruo pigro de̓ multaoꝑatōe. Non attēdas his īom̄i ꝯſilio. Sed viro ſācto aſſiduus eſto: quēcūqꝫcognoueris obſeruantē timorē dei: cuiꝰ aīa eſt ẜm ani tuā. Quicūqꝫ titubauerit in tenebris: non ꝯdolebit tibi. Et cor boni cōſilijſtātue tecū. No̓n eſt .n. tibialiud plus illo. Aīa viri ſācti enūciat aliqn̄ vera: qͣꝫ ſeptē circūſpectores ſedētesin excelſo ad ſpeculādum.Et ī his oībus dep̄care altiſſimū: vt dirigat in veritate viā tuā. Ante oīa operaverbū verax precedat te: etan̄ oēm actū ꝯſiliū ſtabile.Ue̓rbū neqͣꝫ īmutabit cor:ex quo parte̓s quattuor oriunt̉: bonū malum: uita

mors: et dn̄atrix illoꝝ ē aſſidua lingua. Uir peritꝰ multoͣs erudiuit: et aīe ſue ſuauis eſt. Qui ſophiſtice loqtur: d̄dibilis ē: ī omni re defraudabit̉. No̓n ē .n. illi data a dn̄o gratia: o̓mni .n. ſapientia defraudatꝰ eſt. Eſtſapiens aīe ſue ſapiēs: et fructus ſenſus illius laudabil̓Uir ſapiens plebē ſuā erudit: et fructus ſēſus illius fidele̓s ſunt. Uir ſapiens implebit̉ bn̄dictōibus: et vidētes illū laudabūt. Vitā viriin numero dieꝝ: diēs autēiſrl̓ īnumerabiles ſunt. Sapiens in ppl̓o hereditabithonorē: nomē illius eritviuēs ī et̓nū. Fili ī uita tuatēta aīam tuā: et ſi fuerit nequā: non des illi poteſtatēNon .n. oīa omnibꝰ expediunt: et aīe genꝰ plācet. Noͣli auidꝰ ī epulatōe: te effūdas ſuꝑ oēꝫeſcaꝫ. In ml̓tis .n. eſcis ērit

ibi: x operario agrario. qui nihil ſcit niſi oꝑerurali. y De om̄i oꝑe. vt de militia: ſtudio: huiuſmōi. a oꝑario anuali .i. ꝯducto ad ānum. bDe ꝯſūmatōe āni .i. de oꝑe ꝯſūmādo īfra ānū: dic̄ infra duos ānos hoc poſſe fieri: qd̓ tn̄ īmediate ī ānopoſſet fieri. 1 ſeruo pigro.ad operādū. dDe multa oꝑatione. quā ſꝑ refugit ſic male ꝯſulit: de oībꝰ p̄dictiscōcluditur:attēdas his ī omni ꝯſilio. e Sꝫ vi. ſcō. Remotis īpedimētis diſcretōiſ: hic ꝯn̄terponūt̉ eiꝰ ꝓmotiua: ponūt̉ qͣttuor .ſ. ꝯſilij ſanitas: v̓bi v̓itas: ſapiētie claritas:rep̄ſſa ſenſualitaſint̓ pͥmo ponit̉ꝯſilij ſanitas: vtfiat q̄dā ꝯtinuatōad īmediate p̄dicta: cum dr̄: e(Sed viro ſcō..i. in bonitate ſtabili firmo. ſAſſiduus eſto.eo morādo: detuis ſecretꝭ tractādo. g Quēcūqꝫ cognoueriſ. oꝑa h Obẜuāte timorē dei.ne trāſgrediat̉ eiꝰmādata. i Cuius aīa ē ẜm aīaꝫtuā .i. diligit te ſicut ſeip̄m: ecōtrario: de talibꝰ .n. dr̄ ſunt vnū cor vna aīa. k Quicūqꝫ titubauerit ītenebris. ignorātie culpe. ꝯdolebit tibi. v̓acit̉ex corde: nec tibi ꝯſequēs bn̄ ꝯſulet in tua neceſſitate.m Et cor boni ꝯſilij .i. volūtatē ip̄m ſequēdi. nStatue tecū. firmit̓. o ē .n. tibi aliud plus illo. i.melius: quis poſſit tale ꝯſiliū dare ſb̓dit̉: p Aīa viri ſancti enūciat aliqn̄ vera ⁊cͣ. eſt .n. ī deū eleuata: perꝯn̄s ab eo illuminata ad enūciādū veritatē: verūtn̄ qꝛdeꝰ ē pͥncipalis actor directōis humāe: ſb̓ditur: Et ī hisoībus dep̄care altiſſimū ⁊cͣ. q An̄ oīa. Hic ponitur2ᵐ diſcretōis ꝓmotiuū: qd̓ ē verbi veritas dr̄: An̄ oīaoꝑa v̓bū verax p̄cedat te. ī ꝓmiſſis reſpōſis. r Etan̄ oēm actū ꝯſiliū ſtabile .ſ. ſapiētū ſacre ſcripture.s Uerbū neꝙͣ. qd̓ ē v̓bū mēdax t Immutabit cor bono ad malū: v Ex .ſ. corde v Partes qͣttuororiūtur. ſicut riuuli a fōte. x Bonū malū. genere. y Uita. gr̄e. z Et mors. culpe: vita tn̄ gr̄e ꝓcedit ab eo niſi diſpoſitiue: ſꝫ a deo effectiue: morsv̓o culpe ecōtrario ſic ꝓcedit a corde humano: qd̓ nullo ē effectiue a deo: vt dcm̄ ē.. xv. c. Et dn̄atrixilloꝝ ē aſſidua lingua .i. aſſiduitas bone monitōis: querepͥmit malū ex gene̓: amouet mortē culpe: ꝯmouetaut bonū de genere vitā gr̄e: ſb̓dit̉: a Uir peri-

tus. in ſacra ſcriptura b Ml̓tos erudiuit. ad bonū. cEt aīe ſue ſuauis ē. augmētū meriti. d Qui ſophiſtice loqͥtur .i. deceptorie. e Odibilis ē. deo hoībus. IIn re d̓fraudabit̉. qꝛ ſibi plus nocet ꝙͣ alijs hoībꝰ. 6 .n. eſt illi a dn̄o gratia data. veracit vtil̓r loquēdi.h .n. ſapīa. v̓a.i Defraudatꝰ ē. licꝫaliqn̄ ab īſipientibꝰ ſapiēs videat̉. k Eſtſapiēs. Hic ponit̉ 3ᵐdiſcretōis ꝓmotiuū:qd̓ ē ſapīe claritas:dr̄: Eſt ſapiēs aīe ſueſapiēs .i. ille v̓e ſapiēsē: pͥmo cogitat ſalute aīe ſue: qꝛ charitas ē ordinata. AEt fructꝰ ſenſuſ illiꝰ .i.ſapīe ſue. m Laudabilis. corā d̓o angelis: qꝛ bonū ē ſuiipſiꝰ diffuſiuū ſubdit̉:n Uir ſapiens ple ſuā erudit. de ſalute aīe ſue. o Et fructꝰ ſenſuſ illiꝰ .i. doctrine eiꝰ. p Fideleſ ſt̓..i. digni fide: tuꝫ qꝛ av̓itate pͥma ꝓcedunt: qꝛ ad ip̄m finalit̓dirigūt. q Uir ſapiens īplebit̉ bn̄dictōnibꝰ. dei hoīum:deus multiplicat illidona ſua: hoīes imp̄cant̉ ſibi bona: ideoſubditur: Et videntes illū laudabunt.qm̄ hec laus ē horaria ſꝫ diuturna:ſb̓dit̉: r Uita viriī nūero dieꝝ .i. breuiſē: qꝛ dies eiꝰ poſſunt numerari facil̓r. s Dies aūt iſrl̓. i.populi iſrl̓ t Innumerabiles ſunt .i. diuturni: lꝫ .n. ꝑſone ſingulares moriātur naſcant̉ ſibi ſuccedētes: remanettn̄ vnitas ppl̓i: ſicut in fluuio aque ſūt ī ꝯtinuo fluxū: remanet tn̄ idētitas fluuij: laus v̓o ſapiētis ſolū durat ſuo tꝑeſꝫ trāſit ad poſteros: ꝓpt̓ qd̓ ē diuturna: maxime in ppl̓oſuo: qui magis nouit eiꝰ opera: ſb̓dit̉: v Sapiens ī populo ⁊cͣ. pꝫ: x Fili ī vita. Hic ponit̉ qͣrtū diſcretōismotiuū: qd̓ ē repreſſa ſenſualitas: vn̄ dicit ph̓s. vij. phy. Sedēdo qͥeſcendo fit aīa ſciēs prudēs: qꝛ ſedatꝭ qͥetatꝭ paſſionibꝰ fit clare vidēs. ſic dr̄: x Fili ī vita tua tēta aīaꝫtuā .i. diligēter ꝯſidera eiꝰ ꝓnitatē ex appetitu ſenſitiuo ꝓcedentē. y Et ſi fuerit neꝙͣ .i. inclinas ad malū: z Nedes illi ptātē. laxādo ſibi habenas: ſꝫ magis eam repͥme perorōem. a .n. omnibꝰ oīa expediūt. etiā ſi eſſent licitade ſe: magis ꝓni ad malū indiget maiori reſtrictōe: etiaꝫab aliqͥbus licitis: ne ad illicita ꝓcedāt ex illis. b Et non aīe genus. delectationis c Placet. ſed ẜm diuerſitatem pronitatis: nam ꝓno ad auariciā placet ꝯſeruatio pecunie: ꝓno ad ꝓdigalitatē placet eius effuſio: ſic de alijs. Etquoniam multi valde ſunt proni ad concupiſcentiam cibi:quo quotidie indigemus: ſubditur: d Noli auidus eſſe⁊cͣ. patet: ratio ſubditur: e In multis enim eſcis. etiāſanis. f Erit infirmitas. ratione ſuperfluitatis

5