Eccleſiaſtici
gratijs agēdis. Cū īpio depietate: cū inhoneſto d̓ honeſtate. Cūm oꝑario agrario de oī oꝑe: cuꝫ operarioānuali de ꝯſūmatiōe anni:cum ſeruo pigro de̓ multaoꝑatōe. Non attēdas his īom̄i ꝯſilio. Sed cū viro ſācto aſſiduus eſto: quēcūqꝫcognoueris obſeruantē timorē dei: cuiꝰ aīa eſt ẜm animā tuā. Quicūqꝫ titubauerit in tenebris: non ꝯdolebit tibi. Et cor boni cōſilijſtātue tecū. No̓n eſt .n. tibialiud plus illo. Aīa viri ſācti enūciat aliqn̄ vera: qͣꝫ ſeptē circūſpectores ſedētesin excelſo ad ſpeculādum.Et ī his oībus dep̄care altiſſimū: vt dirigat in veritate viā tuā. Ante oīa operaverbū verax precedat te: etan̄ oēm actū ꝯſiliū ſtabile.Ue̓rbū neqͣꝫ īmutabit cor:ex quo parte̓s quattuor oriunt̉: bonū ⁊ malum: uita ⁊
mors: et dn̄atrix illoꝝ ē aſſidua lingua. Uir peritꝰ multoͣs erudiuit: et aīe ſue ſuauis eſt. Qui ſophiſtice loqtur: d̄dibilis ē: ī omni re defraudabit̉. No̓n ē .n. illi data a dn̄o gratia: o̓mni .n. ſapientia defraudatꝰ eſt. Eſtſapiens aīe ſue ſapiēs: et fructus ſenſus illius laudabil̓Uir ſapiens plebē ſuā erudit: et fructus ſēſus illius fidele̓s ſunt. Uir ſapiens implebit̉ bn̄dictōibus: et vidētes illū laudabūt. Vitā viriin numero dieꝝ: diēs autēiſrl̓ īnumerabiles ſunt. Sapiens in ppl̓o hereditabithonorē: ⁊ nomē illius eritviuēs ī et̓nū. Fili ī uita tuatēta aīam tuā: et ſi fuerit nequā: non des illi poteſtatēNon .n. oīa omnibꝰ expediunt: et n̄ oī aīe oē genꝰ plācet. Noͣli auidꝰ eē ī oī epulatōe: ⁊ nō te effūdas ſuꝑ oēꝫeſcaꝫ. In ml̓tis .n. eſcis ērit
ibi: x ¶ Cū operario agrario. qui nihil ſcit niſi d̓ oꝑerurali. y ¶ De om̄i oꝑe. vt de militia: ſtudio: ⁊ huiuſmōi. a ¶ Cū oꝑario anuali .i. ꝯducto ad ānum. bDe ꝯſūmatōe āni .i. de oꝑe ꝯſūmādo īfra ānū: qͥ dic̄ infra duos ānos hoc nō poſſe fieri: qd̓ tn̄ īmediate ī ānopoſſet fieri. 1Cū ſeruo pigro.ad operādū. ¶ dDe multa oꝑatione. quā ſꝑ refugit⁊ ſic male ꝯſulit:iō de oībꝰ p̄dictiscōcluditur: Nōattēdas his ī omni ꝯſilio. e ¶ Sꝫcū vi. ſcō. Remotis īpedimētis diſcretōiſ: hic ꝯn̄terponūt̉ eiꝰ ꝓmotiua: ⁊ ponūt̉ h̓ qͣttuor .ſ. ꝯſilij ſanitas: v̓bi v̓itas: ſapiētie claritas: ⁊rep̄ſſa ſenſualitaſint̓ q̄ pͥmo ponit̉ꝯſilij ſanitas: vtfiat q̄dā ꝯtinuatōad īmediate p̄dicta: cum dr̄: e(Sed cū viro ſcō..i. in bonitate ſtabili ⁊ firmo. ſAſſiduus eſto. cūeo morādo: ⁊ detuis ſecretꝭ tractādo. g ¶ Quēcūqꝫ cognoueriſ.ꝑ oꝑa h ¶ Obẜuāte timorē dei.ne trāſgrediat̉ eiꝰmādata. i ¶ Cuius aīa ē ẜm aīaꝫtuā .i. qͥ diligit te ſicut ſeip̄m: ⁊ ecōtrario: de talibꝰ .n. dr̄ꝙ ſunt vnū cor ⁊ vna aīa. k ¶ Quicūqꝫ titubauerit ītenebris. ignorātie ⁊ culpe. Nō ꝯdolebit tibi. v̓acit̉ex corde: nec tibi ꝑ ꝯſequēs bn̄ ꝯſulet in tua neceſſitate.m ¶ Et cor boni ꝯſilij .i. volūtatē ip̄m ſequēdi. nStatue tecū. firmit̓. o ¶ Nō ē .n. tibi aliud plus illo. i.melius: ⁊ quis poſſit tale ꝯſiliū dare ſb̓dit̉: p ¶ Aīa viri ſancti enūciat aliqn̄ vera ⁊cͣ. eſt .n. ī deū eleuata: ⁊ perꝯn̄s ab eo illuminata ad enūciādū veritatē: verūtn̄ qꝛdeꝰ ē pͥncipalis actor directōis humāe: ſb̓ditur: Et ī hisoībus dep̄care altiſſimū ⁊cͣ. q ¶ An̄ oīa. Hic ponitur2ᵐ diſcretōis ꝓmotiuū: qd̓ ē verbi veritas cū dr̄: An̄ oīaoꝑa v̓bū verax p̄cedat te. ī ꝓmiſſis ⁊ reſpōſis. r ¶ Etan̄ oēm actū ꝯſiliū ſtabile .ſ. ſapiētū ⁊ ſacre ſcripture.s ¶ Uerbū neꝙͣ. qd̓ ē v̓bū mēdax t ¶ Immutabit cord̓ bono ad malū: v ¶ Ex qͦ .ſ. corde v ¶ Partes qͣttuororiūtur. ſicut riuuli a fōte. x ¶ Bonū ⁊ malū. d̓ genere. y ¶ Uita. gr̄e. z ¶ Et mors. culpe: vita tn̄ gr̄enō ꝓcedit ab eo niſi diſpoſitiue: ſꝫ a deo effectiue: morsv̓o culpe ecōtrario ſic ꝓcedit a corde humano: qd̓ nullomō ē effectiue a deo: vt dcm̄ ē. sͣ. xv. c. ⁊ ¶ Et dn̄atrixilloꝝ ē aſſidua lingua .i. aſſiduitas bone monitōis: querepͥmit malū ex gene̓: ⁊ amouet mortē culpe: ꝯmouetaut bonū de genere ⁊ vitā gr̄e: iō ſb̓dit̉: a ¶ Uir peri-
tus. in ſacra ſcriptura b ¶ Ml̓tos erudiuit. ad bonū. cEt aīe ſue ſuauis ē. ꝑ augmētū meriti. d ¶ Qui ſophiſtice loqͥtur .i. deceptorie. e ¶ Odibilis ē. deo ⁊ hoībus. ¶ IIn oī re d̓fraudabit̉. qꝛ ſibi plus nocet ꝙͣ alijs hoībꝰ. 6¶ Nō .n. eſt illi a dn̄o gratia data. veracit ⁊ vtil̓r loquēdi.h ¶ Oī .n. ſapīa. v̓a.i ¶ Defraudatꝰ ē. licꝫaliqn̄ ab īſipientibꝰ ſapiēs videat̉. k ¶ Eſtſapiēs. Hic ponit̉ 3ᵐdiſcretōis ꝓmotiuū:qd̓ ē ſapīe claritas: cūdr̄: Eſt ſapiēs aīe ſueſapiēs .i. ille v̓e ſapiēsē: qͥ pͥmo cogitat d̓ ſalute aīe ſue: qꝛ charitas ē ordinata. AEt fructꝰ ſenſuſ illiꝰ .i.ſapīe ſue. m ¶ Laudabilis. corā d̓o ⁊ angelis: ⁊ qꝛ bonū ē ſuiipſiꝰ diffuſiuū ſubdit̉:n ¶ Uir ſapiens plebē ſuā erudit. de ſalute aīe ſue. o ¶ Et fructꝰ ſenſuſ illiꝰ .i. doctrine eiꝰ. p ¶ Fideleſ ſt̓..i. digni fide: tuꝫ qꝛ av̓itate pͥma ꝓcedunt:tū qꝛ ad ip̄m finalit̓dirigūt. q ¶ Uir ſapiens īplebit̉ bn̄dictōnibꝰ. dei ⁊ hoīum: nādeus multiplicat illidona ſua: ⁊ hoīes imp̄cant̉ ſibi bona: ideoſubditur: Et videntes illū laudabunt. ⁊qm̄ hec laus nō ē horaria ſꝫ diuturna: iōſb̓dit̉: r ¶ Uita viriī nūero dieꝝ .i. breuiſē: qꝛ dies eiꝰ poſſunt numerari facil̓r. s ¶ Dies aūt iſrl̓. i.populi iſrl̓ t ¶ Innumerabiles ſunt .i. diuturni: lꝫ .n. ꝑſone ſingulares moriātur ⁊ naſcant̉ ſibi ſuccedētes: remanettn̄ vnitas ppl̓i: ſicut in fluuio aque ſūt ī ꝯtinuo fluxū: remanet tn̄ idētitas fluuij: laus v̓o ſapiētis nō ſolū durat ſuo tꝑeſꝫ trāſit ad poſteros: ꝓpt̓ qd̓ ē diuturna: ⁊ maxime in ppl̓oſuo: qui magis nouit eiꝰ opera: iō ſb̓dit̉: v ¶ Sapiens ī populo ⁊cͣ. ⁊ pꝫ: x ¶ Fili ī vita. Hic ponit̉ qͣrtū diſcretōis ꝑmotiuū: qd̓ ē repreſſa ſenſualitas: vn̄ dicit ph̓s. vij. phy. Sedēdo ⁊ qͥeſcendo fit aīa ſciēs ⁊ prudēs: qꝛ ſedatꝭ ⁊ qͥetatꝭ paſſionibꝰ fit clare vidēs. ſic gͦ dr̄: x ¶ Fili ī vita tua tēta aīaꝫtuā .i. diligēter ꝯſidera eiꝰ ꝓnitatē ex appetitu ſenſitiuo ꝓcedentē. y ¶ Et ſi fuerit neꝙͣ .i. inclinas ad malū: z Nedes illi ptātē. laxādo ſibi habenas: ſꝫ magis eam repͥme perorōem. a ¶ Nō .n. omnibꝰ oīa expediūt. etiā ſi eſſent licitade ſe: nā magis ꝓni ad malū indiget maiori reſtrictōe: etiaꝫab aliqͥbus licitis: ne ad illicita ꝓcedāt ex illis. b ¶ Et nonoī aīe oē genus. delectationis c ¶ Placet. ſed ẜm diuerſitatem pronitatis: nam ꝓno ad auariciā placet ꝯſeruatio pecunie: ꝓno ad ꝓdigalitatē placet eius effuſio: ⁊ ſic de alijs. Etquoniam multi valde ſunt proni ad concupiſcentiam cibi:quo quotidie indigemus: ſubditur: d ¶ Noli auidus eſſe⁊cͣ. ⁊ patet: ⁊ ratio ſubditur: e ¶ In multis enim eſcis. etiāſanis. f ¶ Erit infirmitas. ratione ſuperfluitatis
ꝯ ꝯ 5