¶ Eccleſiaſtici

ẜm meritū eius vno die vl̓duobus ꝓpter detractōeꝫ.A triſticia̓ .n. feſtinat morset cooperit virtute: et triſticia cordis flectit ceruicem.In abductōe ꝑmanet triſticia: ēt ſubſtātia inopis ẜmcor eius. Nē dederis in triſticia cor tuū: ſed repelle eāa te: ēt memēto nouiſſimorū: noli obliuiſci: neqꝫ .n. ēcōuerſio: ⁊ huic nihil ꝓderis: et teip̄m peſſimabis.Memor eſto iudicij mei:ſic e̓nim erit ⁊ tuuꝫ. Mihiheri: et tibi hodie. In re̓ꝗemortui requieſcere fac memoriā eius: et conſolare illum ī exitu ſpūs ſui. Sapiētiaꝫ ſcribe ī tꝑē vacuitatis:et ꝗ minoratur actu ſapīaꝫpercipiet: quia ſapīa replebitur. Qui tenet aratrū: ⁊qui gloriat̉ in iaculo: ſtimulo boues agitat: ⁊ ꝯuerſat̉ ī

oꝑbꝰ eoꝝ: e̓t narratio eiusin filijs tauroꝝ. Cor ſuū dabit ad verſandos ſulcos: etvigilia eius ī ſagina vaccarū. Sic dīs faber et architectꝰ: qui noctē tanqͣꝫ diē trāſigit: qui ſculpit ſignaculoſculptilia: et aſſiduitas eiusvariat picturā. Cor ſuū dabit ī ſil̓itudinē picture: ⁊ vigilia ſua ꝑficiet opus. Sicfaber ferrariꝰ ſedēs iuxͣ īcudē: et ꝯſiderās opꝰ ferri. Uapoͣr ignis vret carnes eiꝰ: etī calore fornacis ꝯcertatur.Uox mallei īnouat auremeiꝰ: et ꝯͣ ſil̓itudinē vaſis oculus eiꝰ. Cor ſuū dabit ī ꝯſūmatōeꝫ opeꝝ: et vigilia ſuaornabit imꝑfectōem. Sic figulus ſedēs ad opꝰ ſuū: cōuertēs pedibꝰ ſuis rotā: quiin ſolicitudine poſitus eſtſemꝑ propter opus ſuū: etīnumera ē oīs oꝑatō eius.

tibi noceat: iō ſeqͥt̉: z ¶ A triſticia .n. feſtinat mors. eſt.n. triſticia paſſio mortificatiua. a ¶ Et cooperit v̓tutē .i. ſuffocat v̓tutē naͣe. b ¶ Et triſticia cor. flectit ceruicē. nā debilitata v̓tute naͣe caput flectit̉: ſicut ꝑ fortitudineꝫ eiꝰ erigit̉. c ¶ In abductōe .i. d̓uiatōe a bono. d¶ Permaet triſticia. ita ꝙ nō nocꝫſolū corpori: ſedetiā aīe inducensaliqn̄ ad deſperatōem: ⁊ alia mala. e ¶ Et ſb̓a inopis ẜm cor eiꝰ.qꝛ ſi hēt cor gaudens ⁊ virile dr̄diues ⁊ diues lāguidus ⁊ triſtꝭ dr̄pauꝑ: ꝓuer. xiij.Et ē quaſi diuescū nihil hēat: ⁊ ēqͣſi pauꝑ cū ī ml̓tis diuitijs ſit. iōſeqͥtur: f ¶ Nedederiſ ī triſticia..ſ. nimia g ¶ Cortuū. ꝓpt̓ mortuū⁊ ſb̓dit̉ cā cū dr̄:h ¶ Et memētonouiſſimorum .i.mortꝭ tue ⁊ oīuꝫalioꝝ: a qͣ nullusreuertit̉ ad vitaꝫpn̄tem: iō ſb̓dit̉:i ¶ Neqꝫ .n. ē cōuerſio ⁊cͣ. I. i. perafflictōem tua ipſum mortuū nōreuocabis: k ¶Et teip̄ꝫ peſſimabis. nimio dolore affectꝰ: ꝓpt̓ quod dolor de morte amici dꝫ eē moderatus. ſic .n. fecit dauid. ij. reg. xij. Audita .n. morte filijſui ſurrexit ab afflictōe ⁊ luctu dicēs: Cū adhuc viueretpuer ieiunaui ⁊ fleui: dicebā .n. qͥs ſcit ſi forte donet mihi eū deus ⁊ viuat? nūc aūt qꝛ mortuus eſt qͣre ieiuno:nūqͥd potero eū reuocare ampliꝰ: ego vadā magꝭ ad eū.l ¶ Memor eſto. Hic ponit̉ 2ᵐ īcidēs occaſiōe dictoꝝex ꝑſona mortui exhortās ad bonū. l ¶ Memor eſtoiudicij mei .i. mortꝭ mee: q̄ dr̄ hoīs iudiciū: qꝛ qͣlis ī morte reperit̉: talis ī iudicio pn̄tabit̉. m ¶ Sic .n. erit ⁊ tuum. q. d. feſtines oꝑari bonū dū viuis: qꝛ pꝰ mortē nonpoteris: n ¶ Mihi heri. i. de p̄terito. o ¶ Et tibi hodie .i. in pn̄ti: qꝛ nullus hꝫ aliqͥd certū de futuro. ¶ PIn reqͥe mortui .i. ī ſepulchro eiꝰ: vbi reqͥeſcit corpus ſuum: q ¶ Requieſce fac̄ memoriā eiꝰ .i. pone qͥd ſtabilead memoriā eiꝰ. vn̄. j. macha. xiij. dr̄ ꝙ ſimō machabeꝰſuꝑ ſepulchrū pr̄is ſui ⁊ fratrū ſuoꝝ fecit edificiū altuꝫviſu: ⁊ circūpoſuit colūnas magnas: ⁊ ſuꝑ colūnas arma ad memoriā ſempit̓nā .ſ. ꝙ pr̄ ⁊ fratres ſui fuiſſent īexercitio armoꝝ ppl̓i ſui. r ¶ Et ꝯſolare illū in exituſpūs ſui. dicēdo ei bona v̓ba de futura vita ad quā trāſeūt moriētes. s ¶ Sapīam. Hic ponit̉ ſcd̓a cā honorādi p̄latū ſiue doctorē: nā ad eiꝰ officiū nō ſolū ꝑtinetdocere pn̄tes v̓bo: ſed etiā abſentes ⁊ futuros ſcripto: ꝓpter qd̓ ei dr̄: s ¶ Sapīam ſcribe .i. libros ſapīam ꝯtīnentes. t ¶ In tꝑe vacuitatꝭ .i. in tꝑe qͦ vacas ab alijs

oꝑbꝰ neceſſitatꝭ. Alioº: Tꝑe vacuitatꝭ .i. ieiunꝰ a cibo ⁊ potu: qꝛ tūc magis viget ītellectꝰ ad ſcribēdū ardua de qͥbꝰ ē ſapīa. vel al̓r: Tꝑe vacuitatis .i. pauꝑtatis: vn̄ dic̄ Secūdusph̓s: ꝙ pauꝑtas ē ſcīe reꝑtrix: vn̄ videmꝰ ꝙ a lōgo tꝑe religioſi medicātes pl̓a ſcripſerūt ī theologia: q̄ ē v̓a ſapīa: ꝙͣ alij:⁊ aliqn̄ ꝯcurrunt iſtetres ꝯditōes in eodeꝫſcriptore. v ¶ Et qͥminorat̉ actu .i. ſe retrahit ꝙͣtū pōt bonomō ab extiōibꝰ actibx ¶ Sapīaꝫ ꝑcipiet. ⁊ſic pot̓it eā docę v̓bo⁊ ſcripto. y ¶ Quitenet. Hic pōit̉ tertiacā honorādi p̄latuꝫ:q̄ ē ſolicitudo ipſiꝰ circa regimē ppl̓i: ad bonū ſtatū .n. ciuitatꝭ requirit̉ ſolicitudo diuerſoꝝ artificū ī artibus ſuis: ſine quarūvſu nō poſſet ciuitasbn̄ ſtare: vt carpētariorū: lathomoꝝ: pānificū: ⁊ huiuſmodi: ⁊ml̓to fortiꝰ reqͥrit̉ diligētia regētis ciuitatēī tꝑalibꝰ vel ſpūalibꝰ.Primo igit̉ ponit̉ exēplū de artificibꝰ īcipiēdo ab agricoliſ dicēſ:y ¶ Qui tenꝫ aratꝝ⁊ qͥ gl̓at̉ in iaculo .i. īvirga longa: ī cuiꝰ extremitate ē ſtimulusad pungēduꝫ boues.¶ Et narratio eiusin filijs tauroꝝ .i. ī bobus: qͦſ freq̄nter noīatexcitādo ad opꝰ. ⁊ ¶ Cor ſuū dabit. ſolicitudine apponendo a ¶ Ad verſandos ſulcos. qꝛ fiunt per euerſioneꝫ terrecū ferro aratri. b ¶ Et vigilia eiꝰ ī ſagina vaccaꝝ. ſolicit̓ ē.n. vt impinguētur bene. c ¶ Sic̄ oīs faber .i. carpentatorvel lathomꝰ: ⁊ huiuſmōi: qui dicūtur general̓r fabri: ſed diſtinguūtur ꝑ materiā circa quā operatur: vt faber ferrariꝰ:faber lignariꝰ: ⁊ ſic de alijs. d ¶ Et architectꝰ .i. pͥncipalisoꝑarius: ab archos qd̓ ē pͥnceps. e ¶ Qui nocte tanꝙͣ diem̄ trāſigit. meditādo de nocte que oꝑaturꝰ ē in die. FſQui ſculpit ſignaculo .i. imagines aliquid ſignificantes velrepn̄tantes. g ¶ Et aſſiduitas eius. in oꝑe h Uariat picturā. apponedo diuerſos colores. i ¶ Cor ſuū dabit in ſimilitudinem picture .i. ſolicitꝰ erit ꝙ pictura imaginis aſſimilet̉ bene ei quē repn̄tat. k ¶ Sic faber fer. ſedēs iuxta incudē. dū ferꝝ calefit. l ¶ Et ꝯſiderāſ opꝰ ferri. qual̓r d̓beatfieri. m ¶ Uapor ignis exurit carnes eiꝰ. ⁊ tn̄ ex hoc nō dimittit opꝰ. n ¶ Et ī calore fornacis ꝯcertat̉. carbones apponendo: ⁊ folles mouendo: vt ignis fortiter accendatur.o ¶ Uox mallei. id eſt martelli p ¶ Innonat aurem eius.ideſt immutat. q ¶ Et contra ſimilitudinem vaſis oculus eius. attendens ad exemplar ne deficiat. r ¶ Cor ſuuꝫdabit in conſummationem operum. propter lucrum.s ¶ Et vigilia ſua ornabit imperfectōem .i. materiam quādeducit ad forme perfectōem. t ¶ Sic figulus ⁊cͣ. ⁊ patetlittera vſqꝫ ibi: v ¶ Et innumera eſt omnis operatio eiꝰ.ideſt multiplex valde in numero ⁊ figura.