Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

ſuꝑducet d̓ſideriū. Si eſtgua curatōis e̓t mitigatōis mīe: eſt vir illiꝰ ẜꝫ filioshoīum. Qui poſſidet mulierē bonā incho̓at poſſeſſionē: ādiutoriū ẜm illū eſt:et colūna u̓t r̄ꝗeſ. Ubi noͣnē ſepes diripiet̉ poſſeſſio: etvbi ē mulier ingēmiſcitegēs. Cui credit non hētnidū? Et dēflectēs vbicūqꝫobſcurauerit: quaſi ſuccinctus latro exiliēs de ciuitate ī ciuitatē. XXXVII.Mnis amicus dicꝫ: etego amicitiā copulauiſꝫ eſt amicꝰ ſolo noīe amicꝰ.Nōnē triſticia īeſt vſqꝫ admortē. Sodalis aūt ēt amicus ad inimicitiā ꝯuertent̉.O prēſumptio nequiſſimavnde creata es cooperirearidā maliciaꝫ doloſitatēilliꝰ? Sodalis amico ꝯiocūdabit̉ in oblectatōibꝰ. et intꝑe tribulatiōis aduerſari

erit. Sōdalis amico cōdolet cauſa ventris: et contrahoſtem accipiēt ſcutū.qͦbliuiſcaris amici tui ī ani tuo: et īmemor ſis illius in operibꝰ tuis. Nolicōſiliari cum ſocero tuo: eta c̨elantibus te a̓bſcondeconſiliuꝫ. Omnis conſiliarius prodit conſilium: ſꝫ eſtconſiliarius in ſemetipſo.A conſiliario ſerua animātuam. Prius ſcito que ſcitillius neceſſitas: et quid ipſe in animo ſuo cogitabit.Ne forte mittat ſudem ī terram: et dicat tibi: bona eſtvia tua: et ſtet ecōtrario videre̓ ꝗd tibi eueniat. Cumviro irreligioſo tracta de ſāctitate: et cum iniuſto de iuſticia: et cum muliere hisque emulatur. Cuꝫ timidode bello: cuꝫ negociatoretraiectionē. Cum ēptore deveditiōe: cuꝫ viro liuido de

reprehēſionis in viro: ornatū exceſſiuū vxoris ad leuē eiusmodū arguēdo. q Et mitigatōis. ſi videat turbatamſtatim ei blandiēdo: ſicut dr̄. ij. Eſdre. iiij. Si arriſerit ei ridet: ſi īdignata fuerit ei blādit̉ donec recōciliet̉ in gr̄am.r Non ē vir illiꝰ ẜm filios hoīum .i. virilis diſcretꝰ: ſedmollis infatuatꝰ. ij.Eſdre. iiij. Multi demētes facti ſūt ꝓpterſuas vxores: qꝛtrariū ē de bona vxore: ſubdit̉: s Quipoſſidet. tanꝙͣ dn̄s.t Mulierē bonaꝫ..i. humilē modeſtāv Inchoat poſſeſſione .i. incipit eſſe diueſ: etiā ſi hr̄et amplius. x Adiutoriū ẜꝫ illū eſt .i. ẜꝫ voluntatē viri ad bonaꝓcurāda. y Et colūna. ad ſuſtetatōemdomꝰ viro. z Utreqͥes. pacifica ēviro familia. atUbi eſt ſepes ⁊cͣ.pꝫ ad ſenſū. b Etvbi ē mulier. bōa.c Ingemiſcit egēs.qꝛ negat̉ ſibi el̓yna:mulieres .n. ſūt cōiterviris miſericordioresd Cui credit. Hicpoit̉ 3ᵐ diſcretōis impeditiuū: qd̓ ē diſcurſus vagus: dr̄: Cuicredit non habꝫ niduꝫ .i. ſtabilē manſio. q. d. non credit alicui ſapiēti: ꝓpt̓ quoddeficit ī diſcretōe boni mali. e Et deflectēs vbicūqꝫ obſcurauerit .i. diuertens vbi latere poterit. f Quaſi ſuccinctꝰ latro .i. paratꝰad malefaciēdū. g Exiliēs de ciuitate ī ciuitatē .i. vagus ꝓfugꝰ ſuꝑ terrā: ſic Caym gen̄. iiij. ꝯn̄s maledictꝰ a dn̄oMnis amicꝰ. Hic ponit̉ qͣrtū īpedi­. XXXVII.mētū ꝓueniēs ex amicitie fictōe: ex qua freq̄nt̓ homīes etiā diſcreti in factꝭ ſuis īpediūt̉. dicit igitur:a Oīs amicꝰ dicet. verꝰ ꝙͣ fictꝰ: b Et ego amicitiamcopulaui .i. firmit̓ ſtatui: hi magis dicūt̉ ficti ꝙͣ v̓i diligūtfacto: ficti v̓o v̓bo: ſb̓dit̉: d Sꝫ ē amicꝰ ſolo noīe amicus. non re. e Nōne triſticia ineſt vſqꝫ ad mortē. ex tali amicitia. q. d. ſic: qꝛ nulla peſtis efficacior ad nocēdū ꝙͣ familiaris inimicꝰ. f Sodalis aūt .i. ſociꝰ mēſe: dr̄ a ſedeqͣſi ſedalis: qꝛ ſedet alio in mēſa. g Et amicus. fictus:h Ad inimicitiā ꝯuertētur. freq̄nt .n. ꝯtingit: ſil̓ ſedēteſin mēſa an̄qͣ recedāt abinuicē rixant̉ pugnat. i O preſumptio neqͥſſima vn̄ creata ęs. q. d. a nullo: oīs creatura bona ē a deo: pctm̄ aūt ē boni defectꝰ: nec hꝫ cām per ſepoſitiuā: Dionyſiꝰ. iiij. c. de diui. no. Nulluſ intēdēs ad ma oꝑat̉. k Cooperire. amicitie ſil̓atōe. l Aridā maliciā .i. ſine humore boni. m Sodalis amico ꝯiocū. inoblectatiōibꝰ .i. ꝓſꝑitatis tꝑe. n Et ī tꝑe tri. aduer. erit.deficiēte ꝓſperitate: ꝓpt̓ qd̓ fingebat ſe amare. o Sodolis amico ꝯdolet .i. ſil̓at ſe ꝯdolere ī eiꝰ infirmitate. pventris .i. cōmeſſatōiſ. q Et ꝯͣ hoſtē. amici. r Accipi

et ſcutū. quaſi defenſurus .i. ſi hoc aliqn̄ faciat: hocfacit ex gula: ex v̓a amicitia: ꝯͣriū īducit de veroamicodicēs: s obliuiſcaris amici tui. veri. iIn aīo tuo. ita diligas tm̄ ore: ſed etiā corde:opere: ꝓpter qd̓ ſb̓dit̉: v Et īmemor ſis illius inoꝑibus tuis. ſꝫ diligaſ in effectux Noli ꝯſiliari.Hic ponit̉ 5ᵐ īpedimētū diſcretionis: qd̓ ē malumcōſilium: pͥmoagit de ꝯſilio malo fraudulētiaꝫ igͦrantiā: velcam aliā: ibi Cuꝫviro. Circa pͥmūdr̄: x Noliſiliari cuꝫ ſocerotuo .ſ. de his queꝑtinēt ad r̄ſtrictōnem vxoris tue:qꝛ ſꝑ ſtabit filiaſua diuertes a veritate ex carnaliaffectōe. y Eta celātibꝰ te .i. inuidētibus tibi. 3Abſcōde ꝯſiliuꝫ.nam illud reuelarent ex inuidia vl̓impedirēt. LaOīſ ꝯſiliariꝰ. infidelis: b Prodit ꝯſiliū .i. ꝓponit ſub ſpecie boni illius q̄ritſiliū. c Sed ēꝯſiliariꝰ in ſemetipſo .i. ītendēspriā vtilitatē:illius cui dat ꝯſiliū: hoc freq̄nter ꝯtingit ī ꝯſiliarijſ pͥncipū p̄latoꝝ: ſb̓dit̉: d A ꝯſiliario .ſ. infideli eSerua aīam tuam .i. caueas tibi. f Prius ſcito. diligētē īquiſitōem g Que ſit illiꝰ neceſſitas. ſi ad il dirigit ſuū ꝯſiliū: ſignū eſt: non ꝯſulit te ſed ſe: ſb̓dit̉: h Et quid ip̄e in aīo ſuo cogitabit .ſ. de ſubueniendo ſue neceſſitati: tibi: ſb̓ditur: i Neforte mittat ſudē in terrā. ꝯſulens tibi aliqͥd periculoſūk Et dicat tibi: bona eſt via tua. incitās te ad ꝓſeq̄n ſuū ꝯſiliū in oꝑa. Et ſtet ecōtrario. corde. C mUidere qͥd tibi eueniat. vt hoc hēat intētū ſi poſſit.n viro. Hic ꝯn̄ter agit̉ de ꝯſilio malo ignorantia aliquas alias cās dicēs: viro irreligioſo tractade ſanctitate. ironice loqͥtur: ē ſenſus cōtrariū. q. d.male ꝯſulet tibi. o Et iniuſto de iuſticia. ſil̓is eſtlocutio: vt patebit ī fine huiꝰ ꝑtis. p Et muliere his que emulat̉ .i. odit. q. d. male ꝯſulet q timido de bello. qui nūꝙͣ vellet bellum videre. r Cuꝫ negociatore de traiectōe .i. de merciū tranſportatōe ad fo: qui vellet nullus ibi hēret merces: niſi ip̄e: vt chariuſ venderet. s emptore de venditōe .i. de p̄ciorei vendende: qui ſemꝑ quantū poteſt minuit p̄cium iuſtum. t Cuꝫ viro liuido. ideſt inuido. v Deꝰ gratijs agendis. id eſt de dando alijs gratis: qui ſemper hocimpedit: ſimiliter quod ſequitur: Cuꝫ impio ⁊cͣ. vſqꝫ