Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Eccleſiaſtici

iacob: cognoſcāt ꝗa ēdeus niſi tu: ūt enarrēt magnalia tua: et hereditabiseos ſicu̓t ab initio. Miſerere plebi tue: ſuper quā īuocatum eſt nomē tuū: et iſrl̓quē coequaſti pͥmogenitotuo. Miſere̓re ciuitati ſanctificatōis tue hierl̓m: ciuitati requiei tue. Reple ſyon īenarrabilibus v̓tutibꝰtuis: et gl̓ia tua ppl̓m tuuꝫ.Da teſtimoniuꝫ ꝗa ab initio creature tue ſunt: et ſuſcita precationes quas locutiſunt in noīe tuo ꝓphete priores. mercedē ſuſtinentibus te: ut ꝓphete tui fide-

les inueniantur: exaudiorōnes ſeruorū tuoruꝫ. Secundum benedictōeꝫ aarōda populo tuo: e̓t dirigenos in viam iuſticie: ut ſciant omnes qui habitāt ter: ꝗā tu es deus cōſpectorſeculorū. Omnem eſcammāducabit vent̓: et ē cibꝰ cibo melior. Fauceſ ꝯtīguntcibum: et cor inſenſatū verba mēdacia. Cor prauumdabit triſticiā: et peritꝰ reſiſtet illi. Omneꝫ maſculuꝫexcipiet mulier: ē filia melior filio. Species mulierisexhilarat faciē viri ſui: et ſuper oēꝫ ꝯcupīam hominis

.iiij. reg. xviij. Uel al̓r: Nōne ē aliꝰ p̄ter nos .ſ. ppl̓s alicꝰvaloris aut momēti. d Cōgrega oēs trib iacob.extūc erāt ml̓tū diſperſe terras regna. e Et cogqꝛ ē deꝰ niſi tu .ſ. verꝰ: g Ut enarrēt mag. tua. deliberatōe ſua. g Et he̓ditabis eos ī iudea .i. he̓dites:hebrei .n. hēntmodū optatiuū:ſed eo vtunturfuturo indicatiuimodi. h Sicab initio. terrāmiſſioniſ intrauerūt tꝑe ioſue. Sciendū ꝯgregatōfilioꝝ iſrl̓ ī ꝓph̓isꝓmiſſa intelligit̉de vniuerſis ad fi xp̄i ꝯuertēdis:ẜm declarat beatus Ioh̓es ī euāge. ſuo. xj. xp̄smoriturꝰ eratſolū gente .ſ. iudeoꝝ: ſꝫ vt filiosdei erat diſperſi mūdū ſb̓ diuerſis culturꝭ idoloꝝ ꝯgregaret invnū .i. ī vnā eccleſiā ex iudeistilibꝰ ꝯgregatam:ſicut dic̄ ſaluator Ioh̓. x. Alias oues hēo que ſūt exhoc ouili: illas oꝑꝫ me adducere: vocē meā audiēt: fiet vnū ouile vnꝰ paſtor. Utrū aūt ſcriptor huiꝰ libri hoc ꝓph̓ice cognouerit vel: ignoro: ſaluo tn̄ meliori iudicio ꝓbabilius mihi vr̄: cognouerit: tuꝫ qꝛnec a iudeis nec grecis: nec latinis reponit̉ int̓ ꝓph̓as:qꝛ iudei credētes in xp̄m poſt eiꝰ reſurrectōem: aſcēſionēad celos: ſpūſſancti miſſionē in die pentecoſtes mirabant̉ de hoc: gr̄a ſpūſſancti dabat̉ gentilibꝰ: ſicut ipſis: vt hētur actꝭ. x. .xj. Ex quo vr̄ adhuc ignorabātvnā eccl̓am ex iudeis gentilibꝰ fore ꝯgregandā: ꝓpterqd̓ magis vr̄ ſicut dixi: auctor iſte orabat ꝯgregatōne iudeoꝝ in iudea reditū ip̄oꝝ de terris: ī quibꝰ erātdiſperſi in captiuitate detēti. i Miſerere. Poſtꝙͣorauit iudeis gentilibꝰ gnaͣl̓r: hic ꝯn̄ter orat iudeiſpāl̓r dicēs: Miſerere plebi tue. quā elegiſti a ceteris indatōe legis. k Suꝑ quā īuocatū ē nomē tuū. lꝫ .n.diceret̉ deꝰ oīum: ſpāli tn̄ iudeoꝝ: eo erat naſciturus ex eis ẜm carnē. vel al̓r: k Suꝑ quā īuocatū eſtnomē tuū. gentiles idola īuocabāt ad ſuū auxiliuꝫ:hebrei v̓o deū verū. l Et iſrl̓ quē coequaſti pͥmogenito tuo. vocās pͥmogenitū tuū: exo. iiij. m Miſerere ci. tue ſan. hierl̓m. dr̄ ciuitas ſctīficatōiſ eiꝰ: eoibi vigebat cultꝰ dīnus. n Ciuitati re. tue. ibi erattēplū in quo dicebat̉ deus hītare ſpāli. o Repleſyon ienar. vir. tuis. qd̓ fuit īpletū de xp̄o ibi miraculafaciēte: vt hr̄ in euāgelio: ſpūmſcm̄ mittēte ſuꝑ apl̓osalioſqꝫ diſcipulos: vt dicit Hieroꝰ: in epl̓a ad Paulinūp Et gl̓a tua. reſumat̉: Repple ppl̓m tuū. qd̓ fuit impletū in oblatōe xp̄i in tēplo: ſicut p̄dixerat Aggeusph̓a: Ueniet deſideratꝰ cūciꝭ gentibꝰ: replebo domumiſtā gl̓a. Lꝫ .n. auctor iſte alij iudei ignorarēt modumīplēdi myſteriū xp̄i ꝙͣtū ad ꝯditōes ꝑticulares: tn̄ credebāt in quodā gnaͣli: multa mirabilia in aduētu meſſie fierēt ī iudea: ſic orabat iſte eoꝝ īpletōe. q Pa

teſtimoniū qꝛ ab initio. electōis ppl̓i iſrl̓ r Creature̓ tueſūt. ſpāles filij iſrl̓: qd̓ fuit īpletū qn̄ in hūana naͣ int̓ eos exiſtens: de ip̄is natꝰ ẜm carnē faciebat miracula: ſuā deitatēteſtificātia: et erat xp̄s v̓e ꝓmiſſus in lege ꝓph̓is: Ioh̓..v. Oꝑa que ego facio teſtimoniū ꝑhibēt de me. s Etſuſcita. impletōem.t Precatōeſ qͣſ lo. ſt̓ī noīe tuo ꝓphete pͥoreſ. aduētū xp̄i pronūciauerūt moduꝫdep̄catōis: Eſa. xvj.Emitte agnū dn̄e dominatorē terre ⁊cͣ. īmultis alijs locis dicunt ꝓph̓e ſil̓ia. vDa mercedē ſuſti. te..i. expectātibꝰ tuaꝫ redemptiōeꝫ in aduētumeſſie. x Ut prophete tui fideles inueniant̉. ī īpletōe eoꝝp̄dixerunt. y Secūdū bn̄dictōeꝫ aarōda ppl̓o tuo. bn̄dictio ꝯtinet̉ Nume. vj.vbi dr̄: Loq̄re aaron filijs eius ſic bn̄dicetis filijs ifrl̓: dicētiseis: Bn̄dicat tibi dn̄s cuſtodiat te: on̄datdn̄s faciē ſuam tibi:miſereat̉ tui: ꝯuertat dn̄s vultū ſuū ad te: det tibi pacem.z Et dirige nos in viā iuſticie. lucē tue gr̄e. a Ut ſciant oēs hītāt terrā effectū gr̄e tue circa nos. b Qtu es deꝰ ꝯſpector ſcl̓oꝝ. intuēs pn̄tialiter ſolū pn̄tia: ſedetiā p̄terita futura: et̓nitas que mēſura ē diuine cognitōis ambit oīa tꝑa. c Oēm eſcā. Hic ꝯn̄ter circa p̄dictaīfert q̄dā correlaria: ea que p̄dicta ſūt de bono ſtatu actiuoꝝ p̄latoꝝ: indigēt neceſſario diſcrētōe: ꝓpter qd̓ ponithic q̄dā diſcretōis īpeditiua: vt caueant̉: qͥdā ipſiꝰ ꝓmotiua: vt teneant̉. c. ſeq̄nti: ibi Sꝫ viro ſcō. Impeditiua v̓oſt̓ qͥnqꝫ .ſ. induſtrie defectꝰ: amor vxoris exceſſiuus: vagusdiſcurſus: amicꝰ fictꝰ: malus ꝯſiliariꝰ: ẜm hoc diuiditurin qͥnqꝫ partes: que patebūt ꝓſeq̄ndo. Circa pͥmā pͥmo ponitur īduſtrie defectꝰ ī viro: dr̄: c Oēm eſcam māducabit vent̓ .ſ. famelicꝰ ꝓpter paſſionē famis: diſtinguens ci vtilē a nociuo: ꝙͣuis ſit ibi diſtinctio: ſb̓dit̉: d Etē cibꝰ cibo melior. q. d. aliqͥs eſt aſſumēdus: aliꝰ reijciēdus.e Fauces. famelici g Cōtingūt cibū. ip̄m aſſumēdo: ſꝫ maſticāt ſufficiēter: ſed trāſglutiūt ſine debita maſticatōne ꝓbatōe. h Et cor inſenſatū v̓ba mēdacia. ſtatim recipit ſine diſcretione vtrorum a falſis. i Cor prauum.quod idem eſt qd̓ inſenſatum. k Dabit triſticiam. ideſtoccaſionem triſticie bonis. l Et homo peritus reſiſtetilli. per ſuam ſapientiam. Conſequenter oſtendit defectuminduſtrie in muliere dicens: m Omne maſculum excipiet mulier. ideſt gratanter accipiet in partu: quia ſempervellet parere maſculum: tamen aliquando magis expediret ſibi parere femellam: ideo ſubditur: Et eſt filia meliorfilio. n Species. Hic ponitur ſecundum impedimētum quod eſt amor vxoris exceſſiuus cum dicitur: Specieſmulieris exhilarat faciem viri ſui. frequenter leticia inconuenienti: ideo ſubditur: o Et ſuper omnem concupiſcentiam hominis ſuperducet deſiderium. ideſt attrahit cor viri ad diligendum ipſam ſuper omnia: etiam aliquando ſupra deum. p Si eſt lingua curationis. ideſt

4