Liber

ſꝫ iudicabit iuſtos ⁊ facietiudiciū: et fortiſſimꝰ nō habebit ī illis patiētiā: ut ꝯtribulet dorſuꝫ ipſoꝝ: et gentibus reͣddet vīdictā: donectollat plenitudinē ſuꝑboꝝet ſceptra iniquoꝝ ꝯtribulet: donec r̄ddat hoībꝰ ſecūdū actus ſuos: et ẜm operaade: et ẜm p̄ſumptōeꝫ illiꝰ:donec iudicet iudiciuꝫ plebis ſue: et oblectabit iuſtosmiẜicordia ſua. Spēcioſamiẜicordia dei ī tꝑe tribulatōis: qu̓aſi nubes pluuie intꝑe ſiccitatis. ¶. XXXVI.Iſerere noſtri deꝰ oīuꝫet reſpice nos: ēt oſtende nobis lucē miſeratōumtuaꝝ: et īmitte timorē tuuꝫſuꝑ gentes que non exꝗſierūt te: ut cognoſcāt ꝗa noneſt deus niſi tu: ut enarrent

magnalia tua. Alleua manū tuam ſuꝑ gētes alienasvt videāt potētiā tuam. Sicūt .n. ī ꝯſpectu eoꝝ ſanctificatꝰ es in nobis: ſic̄ in ꝯſpectu nr̄o magnificaberis ineis: ut cognoſcāt te: ſicut ⁊nos cognouimꝰ: qꝛ non eſtdeꝰ p̄ter te dn̄e. Innoua ſigna: et immuta mirabilia.Glorifica manū: et brachium dextrū. Excita furoreꝫet effūde irā. Extolle aduerſariū ⁊ afflige inimicū. Feſtinā tempꝰ et memēto finisūt enarrent mirabilia tua.In iraͦ flamme deuoreturqui ſaluatur: et ꝗ peſſimātplebem tuam īueniant perditionem. Conte̓re caputprincipum ⁊ inimicorum:dice̓ntiū non eſt alius p̄ternoͣs. Congre̓ga oēs tribus

poſtulātis. g ¶ Sed iudicabit iuſtos. de oppreſſoribus inpn̄ti vel in futuro ẜm rectitudinē ſui iudicij: nobis tn̄ occuſti. h ¶ Et fortiſſimꝰ nō habebit in illiſ .ſ. opprimētibꝰ iniuſte i Patientiā. dimittēdo eoꝝ iniuſticiā ſine vltōe. ¶ kUt ꝯtribulet dorſum eoꝝ. affligēdo eos in poſteꝝ: ſic̄ dorſum eſt pars hoīs poſterior. ¶ Et gētibꝰ.i. gentil̓r viuentibusm ¶ Reddet vīdictā..i. punitōeꝫ. n ¶ Donec tollat plēitudineꝫſuꝑboꝝ de pn̄ti vita.o ¶ Et ſceptra iniqͦrū ꝯtribulet. ſic̄ aliostribulauer̄t. p ¶ Donec retribuet hoībuſ.tā bonis ꝙͣ maliſ. qScd̓m actꝰ ſuos. bonos p̄miando ⁊ malos puniēdo. r ¶ Etẜm oꝑa ade .i. hoīs:adā .n. ē nomē cōmune apd̓ hebreos ſignificās idē quod hō: ſꝫtractū ē ad ſignificandū hoīeꝫ pͥmū. Scriptor aūt huiꝰ libri fuit natōe hebreꝰ: ⁊ poſuit hic nomē ade ẜꝫpͥmariā eius ſignificatōem. s ¶ Et ẜm p̄ſumptōem illiꝰ. quahoīem ſibi ſil̓em ī ſpecie opprimit iniuſte.t ¶ Donec iudicet iudiciū. plebis ſue a gentilibꝰ idolatris oppreſſe: tempore .n. ſcriptoris huiꝰ libri iudei qui erāt dei cultores: fuerūt a gentilibusmultipl̓r oppreſſi. v ¶ Et oblectabit iuſtos mīa ſua .i. effectus ſue mīe. x ¶ Specioſa dei mīa .i. mīe ſue effectꝰ. 11In tꝑe tribulatōis. nā vnū ꝯͣriū iuxta aliud magis elueeſcit⁊ ad hoc ſubdit̉ exēplū ſenſibile cū dr̄: z ¶ Quaſi nu plu.ī tꝑe ſiccitatis. poſt .n. magnā ſiccitatē tꝑis ſuꝑueniēs nubeſpluuioſa: ē hoībus magis gratioſa. ¶ Capl̓m. XXXVI.Iſere̓ nr̄i deus oīum. Hic ꝯn̄ter agit̉ de orōe p̄latiſpāl̓r: nā hic ponit̉ or̄o ſcriptoris huiꝰ libri: qͥ int̓iudeos fuit doctor magnꝰ ⁊ p̄latus: naꝫ apud eosdoctores hēnt̉ ꝓ pr̄ibꝰ: Sic gͦ ꝓcedit̉: nā hec or̄o pͥmo ponit̉:2º correlariū infertur: ibi Oēm eſcā. Prima in duas: nā primo orat ꝓ iudeis ⁊ gētilibꝰ gnaͣl̓r: 3º ꝓ iudeis ſpāl̓r: ibi Miſere̓ plebi tue. Prima adhuc ī duas: qꝛ pͥmo orat ꝓ iudeiſ ⁊gētilibꝰ cōuertedis: 2º ꝓ obſtinatis ī idolatria puniendis: ibiInnoua ſigna. Circa pͥmū orat pͥmo ꝓ ppl̓o iudaico dicēſ:a ¶ Miẜere nr̄i deus oīum .i. tu qͥ es deꝰ oīum ꝑ creatōemMiẜere nr̄i. quoꝝ es deꝰ ſpāl̓r ꝑ latriā ⁊ legē datā. b ¶ Etreſpice nos. oculo tue clemētie. ¶ Et dn̄de no. lu. miẜa. tuaꝝ. erāt .n. tūc iudei ī tenebris tribulatōis: qꝛ ptholemeꝰ ſother rex egypti ſub ſpecie ſacrificādi ītrauit hierl̓m ī die ſabbati: ſciēs qꝛ tūc nō arriperēt arma iudei: ⁊ multa milia iudeoꝝ captiuos duxit: quoꝝ multi erāt in carceribꝰ tenebroſis: reliqͥ v̓o in tenebris tribulatōis ⁊ grauis ſeruitutꝭ: a qͥbꝰpetit ppl̓m ſuū liberari. d ¶ Et īmitte ti. tuū ſuꝑ gen̄. q̄ nōexqͥ. te. eos ꝑ penā educēdo ad tue deitatꝭ cognitōem: ⁊ ideoſb̓dit̉: e ¶ Ut cogͦ. qꝛ nō ē deꝰ niſi tu. ſꝫ qꝛ ſicut corde creditur ad iuſticiā: ita fit ore ꝯfeſſio ad ſalutē: Ro. x. ſb̓ditur:

f ¶ Ut enarrēt magnalia tua. ſicut de heliodoro dr̄. ij.mach̓. iij. ꝙ flagellatꝰ a deo ꝯfitebat̉ oībus oꝑa magnad̓i. ⁊ ad idē fac̄ qd̓ ſb̓dit̉: Alleua manū tuā ⁊cͣ. g ¶ Sic̄.n. ī ꝯſpe. eoꝝ ſctīficatꝰ es ī nobis. nos ab idolatria reducens ad cultū tuū ꝑ flagella: nā an̄ captiuitatē babylonicā iudei fueruntmultuꝫ idolatriedediti: vt pꝫ. iiij.reg. ⁊. ij. ꝑal̓. ſedpoſtea nō fuerūtidolatre niſi aliqͥpauci machabeorū tꝑre: ⁊ adhucpl̓es eoꝝ hoc faciebāt mortiſ timore. h ¶ Sic ī cōſpectu nr̄o mag.in eis. .i. magnusapparebis.Ut cogͦſcāt te. perverā fidē ⁊ debitū cultū. Sicut ⁊nos ⁊cͣ. k ¶ Innoua ſigna. Hicꝯn̄ter orat ꝓ gentilibus obſtinatiſī idolatria diſperdēdis: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝓiudeis detetꝭ apd̓eos liberandis: ⁊hoc orat nō ex celo vindicte: ſꝫ excelo diuine iuſticie dicens: Innoua ſigna. qͥbꝰ egꝭptios obſtinatosflagellaſti: eademrenoua ſuꝑ obſtinatos in idolatria. l ¶ Et īmuta mirabilia. vnā plagam poſt aliā īducēdo ſicut feciſti in egypto. m ¶ Gl̓ifica manū. tue iuſticie ſuꝑ eos. n ¶ Et brachiū dextꝝ..i. dexterā clemētie tue ſuꝑ nos. o ¶ Excita furorem.in punitōis eoꝝ grauitate. p ¶ Et effūde irā. in eiſ ml̓tiplicatā: hoc .n. importat nomē effuſionis. ꝗ ¶ Extolle aduerſariū .i. extra vitā iſtā tolle eū. r ¶ Feſtina tēpus. ſue punitōis ⁊ nr̄e liberatōis. s ¶ Et memēto finis. qui apud hebreos dicebat̉: ⁊ adhuc dr̄ apd̓ modernos aduētꝰ meſſie: vn̄ dicit Ra. ſa. ſuꝑ zachariā: ꝙ vniuerſi ꝓphete non ſunt locuti niſi ad dies meſſie: ita ꝙeoꝝ verba ad aduentum meſſie ſicut ad finem ſunt ordinata: expectabant .n. iudei ⁊ adhuc expectāt moderniin aduētum meſſie a ſeruitute gentium liberari: ⁊ ſi auctor huius libri qui longo tempore preceſſit aduentumchriſti idem ſenſit non eſt mirabile: quia diſcipuli chriſti poſt eius reſurrectōem querebāt ab eo: ſi tunc reſtitueret regnum iudeoꝝ: vt patꝫ actꝭ. j. t ¶ Ut enarrētmirabilia tua. liberati ab idolatraꝝ potentia. v ¶ Inira flamme. gehennalis x ¶ Deuoret̉. in futuro: ¶Qui ſaluatur .i. non punit̉ in pn̄ti de idolatriſ. z ¶ Etqͥ peſſimant plebem tuam .i. peſſime tractant. ⁊ ¶ Inueniant ꝑditionem. eternā. a ¶ Conuerte caput pͥncipum ⁊ inimicoꝝ .i. populorum ſibi ſubditorum ¶ bDicentium. ex magna ſuꝑbia ⁊ infidelitate: c ¶ Noneſt alius .ſ. deꝰ: d ¶ Preter nos. ſic .n. dicebat nabuch̓.rex aſſyrioꝝ: qui p̄cepit oēs deos ext̓minari: vt ſolus ipſe deꝰ diceret̉: Iudith. iij. ⁊ ſennacherib ꝯſil̓r loquebat̉