Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

in congregatiōe ſub̓e: ēt inrequie ſua replebit̉ bonisſuis. Laborauit pauꝑ ī diminutiōe victus: et ī fine inops fit. Qui aurum diligitnoͣn iuſtificabit̉: et inſeꝗt̉ꝯſumptionē rēplebit̉ ex ea.Multi dati ſūt ī auri caſuset facta ē in ſpecie ip̄ius perditio illoꝝ. Lignum offenſiōis ē aurū ſacrificātiū: ve̓illis ſectant̉ illud: oīs īprudēs deꝑiet in illo. Beatus diues qui īuentꝰ ē ſinemacula: et poſt aurū nonabijt: nec ſperauit ī pecunia theſauris. Quis eſt hiclaudabimꝰ: Fecit enī mirabilia ī vita ſua. Quisbatus ē ī illo: et ꝑfectus īuetus eſt: et erit illi gloria eterna. Qui potuit trāſgredi et eſt trāſgreſſus: faceremala fecit. Idēo ſtabilita ſunt bona illiꝰ ī dn̄o: etelemoſynas illiꝰ enarrabitoīs eccl̓ia ſanctoꝝ. Sūpramēſam magnā ſediſti: non

aꝑias ſuꝑ illā faucē tuā pͥorNo̓n dicas ſi multa ſunt:ſuꝑ illā ſunt. Memēto qͣmmalꝰ ē oculꝰ nequā. Neꝗusoculo ꝗd creatū eſt? Ideoab omī facie ſua lachrymabit̉: cuꝫ vide̓it. Ne̓ extēdasmanū tuā pͥor: et īuidiataminatꝰ erubeſcas. Ne̓primarꝭ ī cōuiuio vino. Intellige ſunt ꝓximi tui exteipſo. Vtēre qͣſi frugihis que tibi apponūt̉: vtcuꝫ māducas multū: q̄diohabearꝭ. Ceſſa prior ca̓uſadiſciplīe: noli nimiꝰ neforte offendas: ſi ī mediomultoꝝ ſediſti: pͥor illis neextēdas manū tuā: nec pͥorpoſcas bibere. Quā ſufficiens eſt homī erudito vinūexiguū: et in dormiēdolaborabis ab illo ſentiens dolorem. Uigiliā etcholera: et tortura u̓iro īfrunito: ſomnus ſanitatis inhomine parco. Dormietvſqꝫ mane: et anima illius

dicit̉: Luc̄. xvj. de diuite qui epulabat̉ quotidie ſplēdide: etex occaſiōe diuitis tractat̉ de pauꝑe. Modꝰ eſt enī huiꝰ auctoris ſimul tractare de oppoſitꝭ: vt patꝫ p̄dicta. Sic igit̉ꝓcedit: qꝛ pͥmo tractat diuite pauꝑe bono malo: ſecūdo ſingularit̓ de diuite bono: ibi Beatꝰ diues. Circa pͥᵐ dic̄:a Laborauit diuesſcꝫ bonꝰ. b Ingregatōe ſubſtātie. adviuēdū ẜm ſtatū ſuūhoneſte: ad agendūoꝑa miſericordie. cEt ī requie ſua replebit̉ bonis .i. in ſenecta eſt tp̄us quietis a laboribꝰ. Uel in requieſua .i. ī morte: in recipiet eterna bonatꝑalibꝰ. d Laborauit pauꝑ. in expendēdo fatu. e In diminutiōe victꝰ. qꝛ pl̓ꝰexpēdit ꝙͣ lucrat̉. fEt ī fine inops fit. qꝛ pōt laborare ſicutpͥus. Uel in fine .i. inmorte: qꝛ fit vacuꝰ bonis ſpūalibꝰ: qꝛmēdauit diuitem: necredat̉ oīs diues ſitbonuſ: on̄dit ꝯͣriū di.g Qui auꝝ diligitīmoderate: hiuſtificabit̉. Nam frequēter acqͥrit iniuſte: cuſtodit impie. CiEt inſequit̉ ꝯſūptionē. bonoꝝ tꝑaliūꝓdigalitate. k Replebit̉ ex ea .ſ. īdigētiaꝓpter qd̓ mediu ē tenendū. Naꝫ liberalitas tenet mediū int̓digalitatē et auaricial Multi dati ſunt ī auri caſus .i. multi ceciderūt in peccata ꝓpter auꝝ. m Et facta ē in ſpē ip̄iꝰ. quā nimis ꝯcupierūt. n Perditio illoꝝ. iniuſticiā male acqͥrēdo: perauariciā male ꝯſeruādo. o Lignū offenſiōiſ ē auꝝ ſacrificantiū. Lignū offenſionis hic dr̄ lignū vetitū: cuiꝰ ꝯcupipiſcentiā humanū genꝰ incurrit mortē: Gen̄. iij. Sic cōcupiſcentiā auri incurrūt cupidi mortē peccati. Et dr̄ auꝝ ſacrificantiū. cupidꝰ colit auꝝ ſicut deuꝫ ſuuꝫ: ꝓpter quodapl̓s Col̓. iij. Dicit auaricia ē idoloꝝ ſeruitꝰ. p Ue ill̓ ſectant̉ illud. male ꝯcupiſcēdo. q Et oīs imprudēs deperiet ī illo. Dicit̉ aūt prudēs quaſi porro .i. lōge vidēs: etoppoſitū cupidꝰ dr̄ imprudēs: qꝛ videt niſi bona p̄ſentisvite: ꝓpt̓ qd̓ ſibi ꝓuidet bonis future vite. r Beatꝰdiues. Hic ꝓſequit̉ de bono diuite ſingularit̓ dicēs: Beatuſdiues. ex acqͥſitiōe iuſta. s Qui inuentus ē ſine macula.cupiditatis et auaricie. t Et poſt auꝝ abijt. cōcupiſcentiā malā: ſꝫ magis auꝝ ſecutū ē cuius obſeqͥo vſuſē in oꝑibus pijs et honeſtis. v Nec ſperauit ī pecunia ettheſauris. ibi ꝯſtituēdo finē ſuū. x Quis ē hic ⁊cͣ. q. d.rarus ē laude dignuſ. y Fecit enī mirabilia ī vita ſua.illa enī rara ſunt mirant̉ hoīes: et ꝯſueta. z Quisꝑbatus ē in illo .ſ. auro. a Et ꝑfectus inuētus ē. ī oꝑibꝰliberalitatis et miſericordie. a Et erit illi gloria eterna.

Matth. .xxv. Uenite bn̄dicti patris mei ⁊cͣ. Et ſubdit̉:Eſuriui et dediſtis mihi manducare. c Qui potuittrāſgredi. diuitie dāt opportunitatē et occaſiōꝫ malefaciēdi. d Et ē trāſgreſſus. ſtabilitatē volūtatis eius ī bono. e Ideo ſta. ſunt bo. il. in dn̄o. Nam tēꝑalibus recepit etna. f Etelemo. illiꝰ enar.oīs ec. ſanctoruꝫ.ad informatōemaliorū. g Supra mēſaꝫ. Hic reuertit̉ ad ꝓpoſitūtractās diffuſiꝰ deſobrietate. Et primo circa cibuꝫ etpotū generaliter.ſecundo circa po ſpēalit̓: ibi Diligentes in vino.Prima ī duaſ: qꝛprīo fac̄ ꝓpoſitū.ſecundo remediūoat ꝯtra exceſſū:ibi Et ſi coactus.Circa primū dic̄.g Supra menſa magnā ſediſtis⁊cͣ. .i. vocatꝰ ſueris ad menſā magne ꝑſone incipias primꝰ comedere. h Nondicaſ ⁊cͣ .i. queras de ferculoruꝫmultitudine ſꝫ accipe qd̓ tibi apponit̉ ī gratitudine.i Mementoniā malus ē oculꝰnequā. maior ēꝙͣ vēter: qꝛ frequēter pl̓ꝰ cupit ꝙͣter reciꝑe poſſit. k Ab om̄i facie ſua lachrymabit̉.ideſt grauit̓ portabit. l vide̓it. paucitatē fercl̓oꝝvl̓ qꝛ ſūt ẜm ſuā ꝯcupīam. m Ne extēdas manūtua pͥor. ad cibū potū. n Et īuidia .i. īproperio alicuiꝰ tibi inuidētꝭ. o Cōtaminatꝰ .i. de guloſitate notatꝰ. p Erubeſcas. corā epulātibꝰ. q Ne ꝯpͥmaris ī ꝯuiuio vino. vltra mēſurā accipiēdo. r Intellige ſūt ꝓxī tui .i. qͣlit̓ ſētit ꝓximꝰ tuꝰ de ſe effundētibꝰ ſuꝑvinū. s Ex teip̄o .i. ſic̄ tu ebrioſos aliqn̄ ꝯtempſiſtit Utere qͣſi frugi .i. diſcretiōe et tꝑate. Eſt eniꝫfrugi nomē cōis generꝭ indeclīabile: ſignat idē qd̓ꝑatꝰ et modeſtꝰ. v ¶His tibi apponūt̉. et modū debitū excedas. x Odio habearꝭ. ſic̄ guloſus canisy Ceſſa pͥor .i. ſic̄ dictū ē. debes pͥmꝰ comede̓. ſil̓rnec debeſ vltimꝰ ꝯtīuare. z diſciplīe .i. vt appareaſdiſciplinatꝰ moderatꝰ. Cet̓a patēt ex dictiſ vſqꝫ ibi:Et ī dor. la. ab illo. vinū potatū exceſſiue impeditopꝰ naͣe: ſil̓r exceſſꝰ cibi: ſb̓dit̉: Uigilia .i. pͥuatioſōni ſuauis qͥetis. b Et cholera. ī pectore gutture. Et tortura .i. torſiōeſ vētrꝭ. d Uiro īfrunito .i. guloſe ſuꝑ cibū potū effuſo. Sonuſ ſa. ī ho. ꝑco. qꝛ naͣ grauat̉ ī digerēdo. Dormiet vſ. ma. i. pacifice qͥete g Et aīa il. ip. dele. ex īdigeſtiōe grauabit̉.