¶ Eccleſiaſticus
viribus: qͣꝫ diues ībecilliset flagellatꝰ malicia. Salusaīe ī ſanctitate iuſticie: ēt melior eſt omī auro ⁊ argēto:ēt corpꝰ validū qͣꝫ cenſus īmēſus. Nō eſt ceſus ſuꝑ cēſum ſalutis corꝑis: et nō eſtoblectamētum ſuꝑ cordisgaudiū. Mēlior eſt morsqꝫ vita amara: ēt reꝗes eterna qͣꝫ languor perſeuerās.Bona abſcōdita ī ore clauſo: quaſi appoſitiōes epularuꝫ circupoſite ſepulchro.Quid ꝓderit libatio idolonec eī māducabit nec adorabit̉. Sic̄ ꝗ effugat̉ a dn̄oēt portās mercedes iniꝗtatis. Uidens oculis ⁊ ingemiſcens: ſicut ſpādo cōplectēs virginē ⁊ ſuſpirāſ. Triſticiaꝫ non des aīe tue: ēt n̄affligas temetip̄m in ꝯſilio
tuo. Iocūditas cordis he̓ceſt vita homīs: et theſaurſine defectiōe ſanctitatis: etexultatio viri eſt lōgeuitas.Miſerere aīe tue placensdeo: ⁊ cōtine: et ꝯgrega cortuū ī ſanctitate eius: et triſticiā lōge expelle a te. Multos enī occidit triſticia: ⁊ n̄eſt vtilitas ī illa. gēlus ēt iracūdia minuēt dies: et antetp̄us ſenectā adducet cogitatus. Splendidū corr bonū in epulis eſt: ēpule enimillius diligenter fiunt.¶ Capl̓m. XXXI.Igiliā honeſtatis tabe̓faciet carnes: et cogitatus illius auferet ſomnum. Cogitatus preſcientie auertit ſenſum: et infirmitas grauis ſobriam facit aīam. Laborauit diues
actiuus habere ſe debeat ad vxoreꝫ: ꝓximū: ⁊ ꝓlē. Hicꝯſtēdit vltimo qͣliter habere ſe debeat ad ꝓpria ꝑſonā.Debet enī eſſe ſolicitus de bona ſui corꝑis ꝯſiſtētia: adagendū que ſunt ſtatui ſuo neceſſaria: ita tn̄ ꝙ aīe nō rebellet ⁊cͣ. igit̉ pͥmo agit̉ de pͥmo: ſecūdo de ſecūdo caº ſequēti. Sciēdū tn̄ꝙ iſte diuiſiōes n̄ſūt ſic p̄ciſe qͥn invna ꝑte ponat̉ aliqua de ꝑtinētibuſad aliā: ⁊ ecōuer⁊ hoc ꝓpter cōnexionē v̓tutū ꝓutapparuit ī p̄cedētibꝰ: ⁊ ī ſequētibꝰapparebit. Igiturpͥmo ꝓpoſitū īcipit̉: ſecūdo īcidēsīterponit̉: ibi Bona abſcōdita. tertio ad ꝓpoſitumauctor ruertit̉: ibiTriſticiaꝫ. Dicitigit̉ circa pͥᵐ: CaMelior eſt pauꝑſanꝰ ⁊ for. viri. ꝙdi. ībellicis. corꝑeqꝛ bona nature p̄cellūt boniſ fortune. b ¶ Et flagellatꝰ malicia. ī mēte: Eſa. xlviij. Nōeſt pax impijs dic̄dn̄s. c ¶ Salusaīe ī ſanctitate iuſticie. Sic̄ enī ſal̓corꝑis cōſiſtit inadequatiōe humoꝝ: ſic ſalus aīe in adequatiōe morū:qd̓ maxīe fit ꝑ iuſticiā legalē: q̄ includit omnē virtutemvt habet̉. v. eth̓. d ¶ At melior eſt oīm auro ⁊ argētoquāto ſpūalia bona tꝑalibus p̄ferunt̉. e ¶ Et corpusvalidū ꝙͣ cenſus īmenſus. qui eſt qͥd extrinſecū ab hoīenā bona diſpoſitio corꝑis ē ītrinſeca ſibi. Ex qͦ patꝫ qd̓ſubdit̉: Non eſt cēſus ⁊cͣ. f ¶ Et nō eſt oblectamētumſuꝑ cordis gaudiū. qd̓ patet ex hoc ꝙ homīes boni ſuſtinēt maximos dolores ī corꝑe: vt ꝯſeruēt gaudiū ꝯſcientie de bono virtutꝭ in mēte. g ¶ Melior eſt mors ꝙͣvita amara. talis enī vita ē miſerijs ml̓tis ſubiecta: queſuſtinent̉ cū īpatiētia: tali nāqꝫ homī magꝭ expedit breuis vita ꝙͣ longa: qꝛ ꝑ vite lōgitudinē cumularent̉ eiuspeccata: iō ſubdit̉: h ¶ Et requies eterna. corꝑis in ſepulchro. Et accipit̉ hic eternū large ẜm durationē p̄ſentis vite. i ¶ Quā lāguor. aīe ⁊ corꝑis mō dicto. KPerſeuerās. vſqꝫ ad mortē. l ¶ Bona abſcōdita. Hicint̓pōit̉ incidēs de talēto homī credito ad ml̓tiplicādū:cuius negligētia imputat̉ ſibi ad peccatū: id̓o dicit̉: ¶ IBona abſcōdita in ore clauſo .i. ſcīa in homīe pigro addocendū m ¶ Quaſi appoſitiōes epulaꝝ circūpoſite ſepulchro. qꝛ nihil ꝓficiūt ſepultis: vtitur tn̄ hic hocexemplo: qꝛ gētiles antiqͥtus hoc circa ꝓpinquoꝝ ſuoꝝtumulos faciebāt. n ¶ Quid ꝓderit libatio idolo. qͣſidiceret nihil: cū careat omī ſenſu. o ¶ Sic qͥ effugat̉ adn̄o. cui ſcꝫ talentū ī eius morte aufert̉ a dn̄o: ⁊ effugat̉de viuētiū ꝯſortio. p ¶ Et portās mercedes iniqͥtatiſ.ideſt demerita omiſſiōis. q ¶ Uidens oculis. negligētiam ſuā p̄teritā: nā pena oculos eiꝰ aperit: qͦs ante cul-
pa claudebat. r ¶ Et īgemiſcēs. de omiſſiōe multiplicatōnis talenti. s ¶ Sicut ſpādo ⁊cͣ. qͥ nō pōt generare corꝑaliter: ſic nec iſte ſpūaliter ꝑ doctrina. t ¶ Triſticiā. Hic adꝓpoſitū reuertit̉ monēs vitare triſticiā: q̄ bone ꝯſiſtētie corporis aduerſat̉ dicēs: Triſticiā. irratōnabilē. v ¶ Nō desaīe tue. Talis enī triſticia nō ſolum nocetcorꝑi: ſꝫ etiā aīe. ¶ xEt nō affligas temetip̄m in ꝯſilio tuo. ſic̄faciūt illi qͥ ꝑ triſticiādeſꝑantes interimūtſemetip̄os. y ¶ Iocūditas cordiſ. bn̄ ordinata. z ¶ Hec ē vita homīs .i. hūane vite ꝯſeruatiua. a ¶ Et)theſaurꝰ ⁊cͣ. iūgat̉ ſiclr̄a. Et theſaurꝰ ſanctitatis ſine defectōe.ſupple ē: Nā gr̄a ſanctificās nunꝙͣ deficithomī: ſꝫ hō aliqn̄ deficit gr̄e dei. b ¶ Etexultatio viri ē lōgeuitas .i. eius cauſa: qꝛſic̄ triſticia eſt paſſiomortificatiua: ſic leticia ē diſpoſitio viuificatiua: ſecūdo rhetorice: iō ſb̓dit̉: ¶ Miſerere aīe tue placensdeo. a triſticia ſeculiq̄ mortē oꝑat̉ p̄cauēdo. d ¶ Et cōgregacor tuū in ſanctitateeius. ſenſuſ exterioreſdiligēter cuſtodiēdo: ne ꝑ eos aliqͥd itret qd̓ ſit ꝯͣriū ſanctitati. Cetera patēt ex dictis vſqꝫ ibi: e ¶ Aelus .i. īuidia q̄ eſttriſticia de bono alteriꝰ: f ¶ Et iracūdia minuēt dies. qꝛcorrodūt cor a qͦ ꝓcedit vita. g ¶ Et an̄ tp̄us. det̓mīatū anatura: h ¶ Senectā adducēt cogitatꝰ. diſtorquētes aīmcirca curā tꝑaliū. i ¶ Splēdidū cor. i. letū ⁊ largum. ¶ KBonū ī epulis. ſupple ē qͣs dat pauꝑibꝰ ⁊ ꝑſonis honeſtis.l ¶ Epule enī illiꝰ diligēter fiūt .i. mūde ac ſplendide p̄ꝑant̉predictis perſonis. ¶ Capitulū. XXXI.Igilia honeſtatꝭ tabefaciet carnes. Poſtꝙͣ induxitad diligētiā circa bonā ꝯſiſtētiā corꝑis: hic ꝯn̄ter inducit ad eiꝰ moderātiā ꝑ quā corꝑ remanet ſubditū legi: qd̓ maxīe fit ꝑ debitā ſobrietatē. Circa quā pͥmo ꝓponit breuit̓ ītentū: ſecūdo diffuſiꝰ ꝓſequit̉ ꝓpoſitū: ibi Supra mēſā. Prīa ī duas ꝑtes .ſ. in ꝑtē pͥncipalē ⁊ incidētalē: q̄īcipit: ibi Laborauit diues. Circa pͥᵐ dic̄: a ¶ Uigilia honeſtatꝭ .ſ. in or̄one ⁊ ſacre ſcripture lectiōe. b ¶ Tabefacietcarnes .i. repͥmet eas a carnalibus vicijs: Hieroꝰ ad ruſticūmonachū: Ama ſanctaꝝ ſcripturaꝝ ſtudia: ⁊ carnis vicianō amabis. c ¶ Et cogitatꝰ illiꝰ aufert ſomnū. pigritie aīe⁊ corꝑis. ¶ Cogitatꝰ p̄ſcīe .ſ. diuīe qͣ deꝰ oīa videt aꝑte. VeAuertit ſenſū. ab omī malo: Boetiꝰ. v. d̓ ꝯſolatiōe. O virimagna īdicta vobis ē neceſſitas ꝓbitatꝭ: ſi diſſiml̓are n̄ vultis: qm̄ cūcta agitꝭ an̄ ocl̓os iudicis cūcta cernētis. f ¶ Etinfir. gra. ſobri. fa. aīaꝫ. naꝫ ꝙͣdiu durat aufert appetitū cōmedēdi. Et ī ꝯualeſcētia oportet ꝙ hō ſobrie viuat: ne recidiuū incurrat: et ſic ꝑ talē ꝯſuetudinē diſponit̉ ad ſobrietatē. g ¶ Laborauit. Hec eſt ꝑs incidentalis in qua tractatur de vita diuitis: ⁊ ꝙ diuites ſolent laute viuere: ſicut