Eccleſiaſticus
cū ip̄o delectabit̉. Et ſi cōactus fuerꝭ in edendo multūſurgē e medio ⁊ vome: ⁊ refrigerabit te: ⁊ nō adducescorꝑi tuo īfirmitatē. Audime fili et nō ſpernas me: etī nouiſſimo īuenies verbamea. In oībus oꝑibꝰ tuiseſto velox: et oīs infirmitaſnon occurret tibi. Splendidū ī panibꝰ bn̄dicent labiamultoꝝ: et teſtimoniū veritatꝭ illiꝰ fidele. In neͣꝗſſimopane murmurabit ciuitas:et teſtimoniuꝫ nequitie illiꝰ.verū ē. Diligētes ī vino: nōli ꝓuocare: multos enī ext̉mīauit vinū. Ignis probatferrū durū: ſic̄ vinū cordaſuꝑboꝝ arguet in ebrietatepotatū. Equa vita homībꝰuinū ī ſobrietate: ſi bibas illud moderate: eris ſobriusQue eſt vita que minuit̉ vino? Quid defraudat vitā?Mors. Uinuꝫ ī iocūditatēcre̓atū ē: ⁊ nō ī ebrietatē abinitio. Exultatio aīe ⁊ cordis vinuꝫ moderate pota
tū. Sanitas eſt aīe ⁊ corꝑi:ſobrius potꝰ. Uinuꝫ ml̓tuꝫpotatū irritationē et iraꝫ etruinas multas facit. Amaritudo aīe: vinū multū potatū. Ebrietatꝭ aīoſitaſ īprudeni offenſio. minorās virtutem ⁊ faciēs vulnera. Incōuiuio vini nō arguas ꝓximū: et nō deſpicias eū iniocūditate illiꝰ Uerba īproperij nō dicas illi: e̓t nō premas illū in repetēdo.¶ Capl̓m. XXXII.Ectōrem te poſuerūtnoli extolli: eſto ī illisqͣſi vnꝰ ex ip̄is. Curā illorūhabe: et ſic ꝯſidera: et oī cura tua explicita rēcūbe: u̓tleteris ꝓpter illos: et ornamentū gratie accipias coronam: ⁊ dignationem cōſequaris corrogatōis. Loquere maior natu: decetenim te. Primum verbumdiligenti ſcientiā: et nō īpedias muſicā. Ubi auditusnon eſt: non effundas ſermonem: et importune noli
a ¶ Et ſi coactuſ. Hic docet qd̓daꝫ remediū ꝯtra cibi ⁊potꝰ exceſſum dicēs: Et ſi coactus fueris in edēdo ⁊cͣ. ſic̄fit in aliquibꝰ terris more barbarico vbi homīes iuitātꝯͣ mēſales ſuos ad ꝯmedendū ⁊ bibēdū vltra mēſurā ⁊modū. b ¶ Surge ē medio ⁊ vome. extra ſocietatē illāne forte nimis intillos ſedendo tibiꝯtīgat taliſ paſſio⁊ cū hͦ corꝑis mala diſpoſitio. ¶cAudi me fili. diligēter ⁊ attēte. dEt nō ſpernaſ me.i. doctrinā meā.e ¶ Et in nouiſſimo inuenies v̓bamea fuiſſe vera.f ¶ In oībus oꝑibꝰ tuis eſto velox.Scd̓m eniꝫ ph̓mlibro eth̓. Cōſiliari debemꝰ moroſeſed exequi velocitbene ꝯſiliata ¶ gEt oīs infirmitas.i. defectꝰ oꝑis. ¶hNō occurret tibiqͥ frequēt̓ ſuꝑueītqn̄ differt̉ executōboni ꝯſilij: vn̄ poeta: Nocuit differre ꝑatiſ ¶ Splēdidū ī panibꝰ bn̄dicēt labia multorū. ſibi bona īprecantiū ꝓ ſua liberalitate ⁊ miſericordia. k¶ Et teſtimoniū v̓itatisilliꝰ .ſ. veritatꝭ vite¶ Fidele .i. veraxm ¶ In neqͥſſimopane .i. nequit̉ acqͥſito et male dato. ¶ Murmūrabit ciuitas. q̄ in hͦ grauat̉. p ¶ Diligētes. Hic ſpēaliter agit̉ de ſobrietate circa potū di. Diligētes ī vino. q̄rēdo ⁊ potādo. q ¶ Noli ꝓuocare ad bibendū. namſine hoc ſūt ad hoc nimis ꝓni. Uel: Noli ꝓuocare. adiracūdiā: qꝛ cito ꝓuocant̉ ad hōicidiū: iō ſubdit̉: Multos enī ⁊cͣ. r ¶ Ignis ꝓbat ferrū duꝝ. ip̄m mollificando. s ¶ Sic vinū corda ſuꝑboꝝ arguet ⁊cͣ. totalit̓ eosſopiēdo ⁊ deijciēdo: ſic̄ pꝫ de holoferne: Iudith. xiij. ¶ 1Equa vita hoībꝰ .i. vita ī eqͣlitate humorū ſeruata. CvUinū ī ſobrieate. ſupple potatū. x ¶ Que ē vita. hūana. y ¶ Que minuit̉ vino. qͣſi diceret n̄ ē vita hūana: ſꝫporcina ⁊ beſtialis: z ¶ Quid defraudat vitā? mors.Nā mors nature defraudat vitam nature: mors culpevitam gratie: mors gehenne vitam gl̓ie. a ¶ Uinū iniocūditatē. moderata rōne b ¶ Creatū ē. Nā letificatcor hoīs: p̄s. ciij. c ¶ Exultatio aīe ⁊ corꝑis .i. appetitꝰſenſitiui ⁊ ītellectiui. d ¶ Uinū moderate potatū. qꝛꝯfert v̓tuti mētis: ⁊ ſanitati corꝑis: iō ſubdit̉: Sanitaseſt ⁊cͣ. e ¶ Uinū multū potatū .i. in magna quātitate:vel multa fortitudine: f ¶ Irritationē .i. euacuationēſenſus: g ¶ Et irā .i. appetitū vīdicte: h ¶ Et ruinas
multas facit. corꝑales ⁊ ſpūales. Ex dictis patet qd̓ ſequit̉vſqꝫ ibi: i ¶ In cōuiuio vini nō arguas ꝓximū .i. qn̄ ē bn̄potatus: tūc enī nō eſt correctiōis ſuſceptiuꝰ. k ¶ Et nō deſpi. eū ī iocū. illiꝰ .i. ī ebrietare ſua eadē rōne. l ¶ Uerba lproperij nō dicas illi. nā inſurget ꝯͣ te. m ¶ Et non p̄masillū ī repetēdo .ſ. debitum aſpere: qꝛ exaſperaret̉ ꝯͣ te: ⁊ redderettibi malū ꝓ bono ⁊cͣ¶ Capl̓m. XXXII.Ectorē te poſuerūt noli extolli. Suꝑiꝰ aca. xxv. ⁊ citra actū ēde ſtatu actiuoꝝ: hicꝯn̄ter agit̉ de ſtatu p̄latoꝝ: Et diuidit̉ induas ꝑtes: nā pͥº agit̉d̓ eoꝝ officio: ſecūdod̓ honore ſibi īpēdendo caͦ. xxxviij. Circapͥᵐ ſciendū ꝙ ſic̄ dicitgregꝭ. īpaſtorali: Prelatꝰ debꝫ eē ī actiōe p̄cipuꝰ: ⁊ p̄ ceteriſ ī ꝯtēplatiōe ſuſpēſus: id̓opͥmo agit̉ de eiꝰ actiōeſecūdo de eiꝰ cōtēplatiōe ca. xxxv. Primaadhuc ī duaſ: nā prīoagit̉ de eiuſ actiōe tꝑepacꝭ: ſecūdo tꝑe tribulatōis ca. ſequēti. Prima adhuc ī duas: nāpͥº agit̉ de actiōe p̄latiſecūdo de mō agendiibi Fili ſine conſilio.Prīa adhuc ī duas:Nā pͥmo īformat̉ p̄latus: ſecūdo ſb̓ditꝰ: ibiAudi tacēſ. Circa pͥᵐdicit̉: a ¶ Rectore tepoſuer̄t noli extolli.ex honore tibi īpenſoſꝫ magis hūiliari ſaluo tn̄ honore officij. b ¶ Curā illoꝝ habe. ſic̄ pr̄ bonꝰ ſuefamilie. c ¶ Et ſic cōſidera que ſunt ſubditis vtilia. ¶ dEt omni cura tua explicita. ꝙͣtum ad officiū tuuꝫ ſpectat.e ¶ Recūbe. recreationē tuā accipiēdo modeſte. f ¶ Ut leteris ꝓpter illoſ .i. ꝓpter illoꝝ bonā diſpoſitionē: ꝓfectꝰ enīſubditoꝝ eſt gloria p̄latoꝝ. g ¶ Et ornamētū gr̄e accipias coronā .ſ. glorie: q̄ eſt gratia ꝯſūmata: ⁊ ꝑ ꝯn̄s gratie ornamentū. h ¶ Et dignatiōꝫ ꝯſequaris corrogatiōis .i. cōgregatiōis ꝑ te bn̄ diſpoſite: vn̄ verſus de ꝯpoſitꝭ huiꝰ verbirogo. Si rogat addideris cō: ꝯgregat: e dat: in infert: De minuit: ſub ſubſtituit: ꝓ ꝓtrahit: int Querit: p̄ ſuꝑat: ab deſtruit: atqꝫ ſuꝑbit. i ¶ Loquere maior natu .i. tū p̄late: quidebes eſſe maturus moribꝰ: ⁊ ſic ſenex venerabili ſenectutevt habet̉ ſapīe. iiij. Etas ſenectutꝭ vita īmaculata. k ¶ Decet enī te pͥmū .i. pͥncipalit̓. ¶ Uerbū diligētꝭ ſcīaꝫ .i. verbūdei qͥ diligit ſciētes ⁊ ſcīaꝫ. m ¶ Et non īpedias muſicā .i.ꝯſonatiā v̓bi ad vitā: qꝛ cuiꝰ vita deſpicit̉: reſtat vt eiꝰ p̄dicatio ꝯtemnat̉: Gregꝰ homel̓. xxxvij. et ſic accipit̉ hic muſicamethaphorice. ⁊ qꝛ doctrīa bona ꝓpt̓ maliciā auditoꝝ ē dimitēda: ſb̓dit̉. n ¶ Ubi auditꝰ nō ē. nō effūdas ẜmonē. qꝛmagꝭ eēt v̓bi dei ꝯtēptꝰ ꝙͣ ꝓfectꝰ o ¶ Et īp̄or. no. extol. ſapīa