Liber
aqua ⁊ panis e̓t veſtimētūe̓t domꝰ ꝓtegēs turpitudinē. Melior ē victꝰ pauꝑisſub tegmīe aſſerū: qͣꝫ ēpuleſplēdide ī ꝑegre ſine domicilio. Minimuꝫ ꝓ magnoplaceat tibi: et īproperiū ꝑegrinatōis nō audies. Vitānequā hoſpitādi de domoī domū: et vbi hoſpitabit̉:noͣn fiducialit̓ aget: nec aꝑiet os. Hoſpitabit̉: et paſcet⁊ potabit īgratoſ: et adhucamara audiet. Tranſi hoſpes: et orna mēſam: et queī manu habes ciba ceteroſexi ā facie honoris amicorū meoꝝ: neceſſitudine domus mee: hoſpitio mihi factus es frater. Gra̓uia hechomī habēti ſenſuꝫ: correptio domꝰ ēt īproperiū feneratoris. ¶ Ca. XXX.Ui diligit filiuꝫ ſuumDſſiduat illi flagella:ūt letet in nouiſſimo ſuo: ētnō palpet proximoꝝ oſtiaQui docet filiū ſuū: laudabit̉ in illo: ēt ī medio domeſticoꝝ ī illo gloriabit̉. Quidocet filiū ſuū ī ce̓lū mittit
inimicum: ⁊ in medio amicorū gloriabit̉ ī illo. Moͣrtuus ē pat̓ eius: ⁊ qͣſi nō eſtmortū. Similē enī reliꝗt ſibi poſt ſe: in vita ſua. Vidit⁊ letatꝰ eſt in illo. In obituſuo nō eſt ꝯtriſtatꝰ: nec cōfuſus ē corā inimicis. Reliquit enī defenſorē domꝰ ꝯͣinimicos: ⁊ amicis reddentē gratiā. Pro aīabus filiorū colligabit vulnera ſua:et ſuꝑ oēm vocē turbabūt̉viſcera eiꝰ. Equus indomitus euadet durus: et filiꝰ remiſſus ēuadet precepſ. Cacta filiū: ⁊ pauentē te facietlude cū eo: ⁊ co̓ntriſtabit teNd̓n corrides illi ne̓ ꝯdoleas: et ī nouiſſimo obſtupeſcent dētes tui. Rd̓n̄ des illi poteſtatem in iuuētute: etne deſpicias cogitatꝰ illiusCurua ceruicē eius ī iuuentute: et tūde latera eius dūinfans eſt: ne forte induretet non credat tibi: et erit tibi dolor anime. Doce filiūtuum ⁊ oͣperare in illo: ne īturpitudine illiꝰ oͦffendas.Melior ē pauꝑ ſanꝰ ⁊ fortꝭ
ſimplici. a ¶ Et veſtimētū. ſimplex ad neceſſitatē: ⁊ nō adcurioſitatē. b ¶ Et domꝰ ꝓteges turpitudinē .i. illa q̄ turpe eſſet facere in palā: licꝫ nō ſint mala: vt reddere debitumvxori ⁊ hꝰ mōi. c ¶ Melior ē victus pauꝑis .i. victꝰ tenuiſd ¶ Sub tegmīe aſſerū .i. in ꝑua domo ꝓpria. e ¶ Quāepule ſplēdide ī ꝑegre.ideſt aliena pr̄ia.Sine domicilio .ſ. ꝓprio. g ¶ Minimūꝓ magno placeat tibi .i. illud modicū qd̓habes ī domo tua reputa magnū. h ¶ Etīproperiū ꝑegrinatōnis .i. euagatiōis perterrā. i ¶ Nō audieſ.Tales enī ſic euagantes frequēter vocant̉trutani ⁊ ribaldi: ethꝰ mōi: iō ſubdit̉. IlUita nequā hoſpitādi de domo in domūꝑ talē euagatiōꝫ ⁊ diſcurſum. ¶ ¶ Et vbihoſpitabit̉. etiā aliqͥsꝓ ſua pecunia: ſic̄ viator ⁊ mercator ī taberna. m ¶ Non fiducialit̓ aget. dubitāſne ī illa domo ſint aliqui fures vel hꝰ mōi.n ¶ Rec aꝑiet os. nōaudens de hoc loquio ¶ Poſpitabit̉. ī domo aliena. p ¶ Etpaſcet ⁊ potabit igratos .ſ. dn̄m domus etciꝰ vxorē: mittēdo eisexeniū de cibis ⁊ potibus ſuis. q ¶ Et adhuc amara audiet. etq̄ ſint illa ſubdit: ¶ yTranſi hoſpes ⁊cͣ. qꝛqn̄ ſuꝑueniūt alie ꝑſone potētiores: dicit̉ſibi ꝙ d̓ hoſpitio ſibiꝓuideat alibi: Et hͦ ēqd̓ dicit̉: Trāſi hoſpes: de domo iſta ad aliā. s ¶ Et ornamēſam .i. p̄parādo tibi cōmeſtionē. t ¶ Et q̄ in manu habes ciba ceteros. exeniū mittēdo dn̄o illiꝰ domꝰ ⁊ eiꝰ vxori.Et licet hoc nō dicat̉ ſibi v̓bo: dicit̉ tn̄ ſibi facto: nā oporteteū facere ī ſecūda domo ſic̄ ī pͥma. v ¶ Exi. de domo meax ¶ A facie honoris ⁊cͣ. qͣſi nō poſſem honorifice ſuſciꝑe īdomo mea illos qͥ ſuꝑuenerūt: qui ſūt amici mei notabiles⁊ honorabiles ꝑſone niſi tu exires. y ¶ Hoſpitio factus esmihi frat̓. q. d. ex hoc ꝙ ītraſti hoſpitiū meū: nō es ſic mihiꝯiūctus familiaritate: ꝙ debeā ꝓpter te amicos meos potētiores reciꝑe male. z ¶ Grauia hec homī habēti ſenſu. ſcꝫad audiēdū ip̄a. a ¶ Correptio domꝰ .i. mutatō hoſpitij.b ¶ Et īproperiū feneratoris .i. hoſpitis: qͥ dicit̉ hic fenerator: quia vendit hoſpitibus res ſuas ẜm curſum cōmunemhoſpitū vltra iuſtum preciū. ¶ Capitulū. XXX.Ui diligit filiū. Poſtꝙͣ auctor oſtēdit qͣliter actiuuſhabere ſe debeat ad vxorē ⁊ ꝓximū: hic ꝯn̄ter oſtēdit qͣliter hr̄e ſe debeat ad filiū .ſ. ip̄m tenēdo ſb̓ diſciplina dicēs: a ¶ Qui diligit filiū ſuū. amore diſcreto.h ¶ Affiduat illi flagella .i. labores: ne per ocium tepeſcat
et v̓bera cū deliquerit: ne ꝑ inſolētiā vaneſcat. c ¶ Utletet̉ ī nouiſſimo ſuo. de filio bn̄ morigerato. d ¶ Et n̄palpet .ſ. filiꝰ. e ¶ Proximoꝝ oſtia. ad fornicandū: vl̓aliqͥd furandū. f ¶ Qui docet filiū ſuū. in fide ⁊ moribus. g ¶ Laudabit̉ in illo. Nam d̓ tali dicit̉ ꝯmuniterBenedicat̉ pr̄ quigenuit eū. h ¶ Etī medio domeſticoꝝ ī illo gloriabit̉. vidēs ꝙ hēatbonū ſucceſſorē īdomo. i ¶ Quidocet filiū ſuum.mō dc̄o. k ¶ Incelū .i. in īuidiā q̄triſtat̉ de bono alteriꝰ. ¶ Mittitinimicū. qͥ de bono ſuo triſtatur.m ¶ Mortuꝰ eſtpat illiꝰ: ⁊ qͣſi nonē mortuꝰ. qꝛ qͦdāmō remanet in filio nō ſolū in tꝑali hereditate: ſedetiā ī moribꝰ ⁊ fide: ſic pꝫ lr̄a vſqꝫibi: n ¶ Pro aīabus filioꝝ .i. proip̄is defendēdis īvitā corꝑali: ⁊ ſpirituali ꝙͣtum admores. o ¶ Colligabit vulnera ſuaexponēdo ſe motis ꝑiculis ꝓ ſalute filioꝝ. p ¶ Etſuꝑ oēm voce. familie plāgētꝭ ip̄mq ¶ Turbabunt̉viſcera eiꝰ. ꝑ ꝯpaſſionē: ⁊ eos ꝯſolabit̉ de infirmitateſua vl̓ morte īminēte Et qm̄ oppoſita iuxta ſe poītamagꝭ eluceſcūt: ſb̓dit̉ de filio īdiſciplinato. r ¶ Equꝰ īdomitꝰ euadet durus .i. dure portas ⁊ ꝑiculoſe. s ¶ Et filiꝰ remiſſus. adiſciplina. t ¶ Euadet p̄ceps. ad vicia. v ¶ Lacta filiū. adulatiōibus. x ¶ Et pauētē te faciet. ne forte proſuis maleficijs ſuſpendat̉. y ¶ Lude cū eo. qͣſi de pari.z ¶ Et ꝯtriſtabit te. poſtea te ꝯtēnendo. a ¶ Nō corrideas illi. de fatuitatibꝰ eiꝰ ſimul cū eo ridēdo. b ¶ Neꝯdoleas. cū poſtea ꝑ iuſticiā publicā puniet̉. c ¶ Et innoui. ſtupe. dē. tui. p̄ amaritudīe cordis tui. d ¶ Nondes illi po. ī iuuētute. in qͣ dꝫ ſubeſſe diſciplie. e ¶ Et nedeſpi. co. illiꝰ .i. n̄ ſolū v̓bera eū ꝓ factꝭ mal̓: ſꝫ ēt ꝓ cogitatiōibꝰ nephādiſ cū tibi apꝑuerit ꝑ aliqͣ ſigna qd̓ d̓ facili fit ī iuuenibꝰ f ¶ Curua cer. eiꝰ. ne ꝑ ſuꝑbiā eleuet̉. ¶Et tūd̓. la. illiꝰ. v̓gis: dū īfans ē: qͥ tc̄ ē bn̄ corrigibil̓. ChNe for. īduret. caput ſuū ī malo. i ¶ Et n̄ cre. tibi. monita tua ꝯtēnēdo. k ¶ Et erit ti. do. aīe .i. ꝑtigēs vſqꝫ ad ītima cordiſ. l ¶ Doce fi. tuū. v̓biſ. m ¶ Et ope. ī illo.bonis exemplis. n ¶ Ne ī turpitudinē illiꝰ. per defectūin moribus. o ¶ Offendas. diſciplinā debitam omittendo. a ¶ Melior eſt. Poſtꝙͣ auctor oſtēdit qualiter