Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

aqua panis e̓t veſtimētūe̓t domꝰ ꝓtegēs turpitudi. Melior ē victꝰ pauꝑisſub tegmīe aſſerū: qͣꝫ ēpuleſplēdide ī ꝑegre ſine domicilio. Minimuꝫ magnoplaceat tibi: et īproperiū ꝑegrinatōis audies. Vitānequā hoſpitādi de domoī domū: et vbi hoſpitabit̉:noͣn fiducialit̓ aget: nec aꝑiet os. Hoſpitabit̉: et paſcet potabit īgratoſ: et adhucamara audiet. Tranſi hoſpes: et orna mēſam: et queī manu habes ciba ceteroſexi ā facie honoris amico meoꝝ: neceſſitudine domus mee: hoſpitio mihi factus es frater. Gra̓uia hechomī habēti ſenſuꝫ: correptio domꝰ ēt īproperiū feneratoris. Ca. XXX.Ui diligit filiuꝫ ſuumDſſiduat illi flagella:ūt letet in nouiſſimo ſuo: ēt palpet proximoꝝ oſtiaQui docet filiū ſuū: laudabit̉ in illo: ēt ī medio domeſticoꝝ ī illo gloriabit̉. Quidocet filiū ſuū ī ce̓lū mittit

inimicum: in medio amicorū gloriabit̉ ī illo. Moͣrtuus ē pat̓ eius: qͣſi eſtmortū. Similē enī reliꝗt ſibi poſt ſe: in vita ſua. Vidit letatꝰ eſt in illo. In obituſuo eſt ꝯtriſtatꝰ: necfuſus ē corā inimicis. Reliquit enī defenſorē domꝰ ꝯͣinimicos: amicis redden gratiā. Pro aīabus filio colligabit vulnera ſua:et ſuꝑ oēm vocē turbabūt̉viſcera eiꝰ. Equus indomitus euadet durus: et filiꝰ remiſſus ēuadet precepſ. Cacta filiū: pauentē te facietlude eo: co̓ntriſtabit teNd̓n corrides illi ne̓ ꝯdoleas: et ī nouiſſimo obſtupeſcent dētes tui. Rd̓n̄ des illi poteſtatem in iuuētute: etne deſpicias cogitatꝰ illiusCurua ceruicē eius ī iuuentute: et tūde latera eiusinfans eſt: ne forte induretet non credat tibi: et erit tibi dolor anime. Doce filiūtuum oͣperare in illo: ne īturpitudine illiꝰ oͦffendas.Melior ē pauꝑ ſanꝰ fortꝭ

ſimplici. a Et veſtimētū. ſimplex ad neceſſitatē: adcurioſitatē. b Et domꝰ ꝓteges turpitudinē .i. illa turpe eſſet facere in palā: licꝫ ſint mala: vt reddere debitumvxori hꝰ mōi. c Melior ē victus pauꝑis .i. victꝰ tenuiſd Sub tegmīe aſſerū .i. in ꝑua domo ꝓpria. e Quāepule ſplēdide ī ꝑegre.ideſt aliena pr̄ia.Sine domicilio .ſ.prio. g Minimū magno placeat tibi .i. illud modicū qd̓habes ī domo tua reputa magnū. h Etīproperiū ꝑegrinatōnis .i. euagatiōis perterrā. i audieſ.Tales enī ſic euagantes frequēter vocant̉trutani ribaldi: ethꝰ mōi: ſubdit̉. IlUita nequā hoſpitādi de domo in domū talē euagatiōꝫ diſcurſum. Et vbihoſpitabit̉. etiā aliqͥs ſua pecunia: ſic̄ viator mercator ī taberna. m Non fiducialit̓ aget. dubitāſne ī illa domo ſint aliqui fures vel hꝰ mōi.n Rec aꝑiet os.audens de hoc loquio Poſpitabit̉. ī domo aliena. p Etpaſcet potabit igratos .ſ. dn̄m domus etciꝰ vxorē: mittēdo eisexeniū de cibis potibus ſuis. q Et adhuc amara audiet. et ſint illa ſubdit: yTranſi hoſpes ⁊cͣ. qꝛqn̄ ſuꝑueniūt alieſone potētiores: dicit̉ſibi hoſpitio ſibiꝓuideat alibi: Et ēqd̓ dicit̉: Trāſi hoſpes: de domo iſta ad aliā. s Et ornamēſam .i. p̄parādo tibi cōmeſtionē. t Et in manu habes ciba ceteros. exeniū mittēdo dn̄o illiꝰ domꝰ eiꝰ vxori.Et licet hoc dicat̉ ſibi v̓bo: dicit̉ tn̄ ſibi facto: oportet facere ī ſecūda domo ſic̄ ī pͥma. v Exi. de domo meax A facie honoris ⁊cͣ. qͣſi poſſem honorifice ſuſciꝑe īdomo mea illos ſuꝑuenerūt: qui ſūt amici mei notabiles honorabiles ꝑſone niſi tu exires. y Hoſpitio factus esmihi frat̓. q. d. ex hoc ītraſti hoſpitiū meū: es ſic mihiꝯiūctus familiaritate: debeā ꝓpter te amicos meos potētiores reciꝑe male. z Grauia hec homī habēti ſenſu. ſcꝫad audiēdū ip̄a. a Correptio domꝰ .i. mutatō hoſpitij.b Et īproperiū feneratoris .i. hoſpitis: dicit̉ hic fenerator: quia vendit hoſpitibus res ſuas ẜm curſum cōmunemhoſpitū vltra iuſtum preciū. Capitulū. XXX.Ui diligit filiū. Poſtꝙͣ auctor oſtēdit qͣliter actiuuſhabere ſe debeat ad vxorē ꝓximū: hic ꝯn̄ter oſtēdit qͣliter hr̄e ſe debeat ad filiū .ſ. ip̄m tenēdo ſb̓ diſciplina dicēs: a Qui diligit filiū ſuū. amore diſcreto.h Affiduat illi flagella .i. labores: ne per ocium tepeſcat

et v̓bera deliquerit: ne inſolētiā vaneſcat. c Utletet̉ ī nouiſſimo ſuo. de filio bn̄ morigerato. d Etpalpet .ſ. filiꝰ. e Proximoꝝ oſtia. ad fornicandū: vl̓aliqͥd furandū. f Qui docet filiū ſuū. in fide moribus. g Laudabit̉ in illo. Nam tali dicit̉ ꝯmuniterBenedicat̉ pr̄ quigenuit. h Etī medio domeſticoꝝ ī illo gloriabit̉. vidēs hēatbonū ſucceſſorē īdomo. i Quidocet filiū ſuum. dc̄o. k Incelū .i. in īuidiātriſtat̉ de bono alteriꝰ. Mittitinimicū. de bono ſuo triſtatur.m Mortuꝰ eſtpat illiꝰ: qͣſi nonē mortuꝰ. qꝛ qͦdā remanet in filio ſolū in tꝑali hereditate: ſedetiā ī moribꝰ fide: ſic pꝫ lr̄a vſqꝫibi: n Pro aīabus filioꝝ .i. proip̄is defendēdis īvitā corꝑali: ſpirituali ꝙͣtum admores. o Colligabit vulnera ſuaexponēdo ſe motis ꝑiculis ſalute filioꝝ. p Etſuꝑ oēm voce. familie plāgētꝭ ip̄mq Turbabunt̉viſcera eiꝰ. ꝯpaſſionē: eos ꝯſolabit̉ de infirmitateſua vl̓ morte īminēte Et qm̄ oppoſita iuxta ſe poītamagꝭ eluceſcūt: ſb̓dit̉ de filio īdiſciplinato. r Equꝰ īdomitꝰ euadet durus .i. dure portas ꝑiculoſe. s Et filiꝰ remiſſus. adiſciplina. t Euadet p̄ceps. ad vicia. v Lacta filiū. adulatiōibus. x Et pauētē te faciet. ne forte proſuis maleficijs ſuſpendat̉. y Lude eo. qͣſi de pari.z Et ꝯtriſtabit te. poſtea te ꝯtēnendo. a corrideas illi. de fatuitatibꝰ eiꝰ ſimul eo ridēdo. b Neꝯdoleas. poſtea iuſticiā publicā puniet̉. c Et innoui. ſtupe.. tui. amaritudīe cordis tui. d Nondes illi po. ī iuuētute. in dꝫ ſubeſſe diſciplie. e Et nedeſpi. co. illiꝰ .i. ſolū v̓bera factꝭ mal̓: ſꝫ ēt cogitatiōibꝰ nephādiſ tibi apꝑuerit aliqͣ ſigna qd̓ facili fit ī iuuenibꝰ f Curua cer. eiꝰ. ne ſuꝑbiā eleuet̉.Et tūd̓. la. illiꝰ. v̓gis: īfans ē: tc̄ ē bn̄ corrigibil̓. ChNe for. īduret. caput ſuū ī malo. i Et cre. tibi. monita tua ꝯtēnēdo. k Et erit ti. do. aīe .i. ꝑtigēs vſqꝫ ad ītima cordiſ. l Doce fi. tuū. v̓biſ. m Et ope. ī illo.bonis exemplis. n Ne ī turpitudinē illiꝰ. per defectūin moribus. o Offendas. diſciplinā debitam omittendo. a Melior eſt. Poſtꝙͣ auctor oſtēdit qualiter