Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Eccleſiaſticus

illū inimicū gratꝭ: et ꝯuicia maledicta reddet illi:honore bn̄ficio reddet illi ꝯtumeliā. Mu̓lti cauſa neꝗtie non fenerati ſunt:ſed fraudari gratꝭ timuerūtUērūtamē ſuꝑ humilē aīofortior eſto: et elemoſynanon trahas illū. Proptermandatū āſſume pauperēet ꝓpter inopiā eius ne dimittas vacuuꝫ. Perdepecuniā ꝓpter fratre ami: e̓t abſcōdas illā ſublapide in ꝑditionē. Ponetheſaurū tuū in p̄ceptis altiſſimi: ꝓderit tibi magisqͣꝫ aurū. Cōclude elemoſy in corde pauꝑis: et hoc te exorabit ab omī malo. Elē̓moſyna viri qͣſi ſacͣculus ip̄o: et gratiā hominis quaſi pupillā ꝯſeruabit: et poſtea reſurget et retribuet illis retributiōꝫ u̓nicuiqꝫ in caput illoꝝ. Sūp

ſcutū potētis ſuꝑ lanceā:a̓duerſus inimicū tuū pugnabit. Uir bonꝰ fidē facitꝓximo ſuo: et qui ꝑdiderit confuſione derelinquetſibi. Gratiā fideiuſſoris neobliuiſcaris: dedit enī teanimā ſuā. Repromiſſorēfu̓git peccator īmūdus.Bona repromiſſorꝭ ſibi aſcribit peccator: et īgratusſenſu derelinꝗt liberāte ſe.Uir r̄promittit ꝓxio ſuoet ꝑdide̓it r̄ue̓rētiā derelīquet̉ ab eo. Repromiſſioneꝗſſima ml̓tos ꝑdidit diligēteſ: ꝯmo̓uit illos qͣſi fluctꝰ marꝭ. Uiros potētes gyrās migrare fec̄: u̓agati ſt̓ī gētibꝰ alienis. Peccatortrāſgrediēs mādatū dn̄i īcidet ī ꝓmiſſiōeꝫ nequā: etconat̉ ml̓ta age̓ īcide̓t ī iudiciū. Recupera ꝓximū ẜꝫvirtutē tuā: et attēde tibi neincidas. Initiū vite homīs

modans habebit illū cui accōmodauit inimicū ſine.a Et ꝯuicia maledicta ⁊cͣ .i. reddet accōmodāti mala bonis. b Multi. Hic ꝯn̄ter īducit ad ſubueniē ꝓximo elemoſyne dationē: cōtinuādo ſe ad predicta dicit: Multi cauſa nequitie .i. duritie ad ꝓxi: c fenerati ſūt .i. dimiſerūt accōmodare ꝓxio. d Sꝫfraudari gratis timnuerūt. ſic̄ dictūeſt ī ꝑte īmediatep̄cedēti. e Uerūtamē ſuꝑ hūilēaīo .i. pauꝑioremdebitorē. f Fortior eſto. largitate. g Et elemoſyna .i. debito qd̓ ī tali caſu īelemoſynā ē ꝯuertendū. htrahas illu. ad iudiciū: vt cōpellat̉redde̓ debitū. CiPropt̓ mādatū.ſcꝫ dn̄i: qui mādauit vnicuiqꝫ deximo ſuo ſb̓leuado. k Aſſumepauꝑem. ip̄m adiuuādo. l Perde pecuniā ꝓpterfratrē amicū.ſumēdo ī neceſſitate eoꝝ: licꝫ enīin hoc ꝯſumet̓: tn̄maius bonū eareddet̉. m Et abſcōdas illaꝫſb̓ lapide. theſauricando in terra: ſed in celo elemoſyne dationē: ideoſubdit̉: Pone the. tuū ī p̄ce. alti. ꝓde. tibi magiſ ꝙͣ au. et patꝫ. n Cōclude elemoſynā ī corde pauperis.ip̄m deſolatū elemoſynā tuā ꝯſolādo. o Et hecte exorabit ab omī malo .ſ. te liberari a deo. p Elemoſyna viri qͣſi ſacculꝰ ip̄o. In ſacculo reponunt̉ ea in tꝑe neceſſitatꝭ reſumūtur: ſic in morte qn̄ deficiūtbona pn̄tis vite: ſubuenit meritū elemoſyne: qꝛ ſic̄ dicitAugꝰ: Sola miſericordia comes ē defunctoꝝ. q Etgratiā homīs .i. gr̄aꝫ dei datā homī: r Quaſi pupil ꝯſeruabit. in pn̄ti vita. s Et poſtea reſurget. repetitionē p̄mij ī alia vita. t Et retribuet illis retributionē .i. faciet a deo retribui. v Unicuiqꝫ ī caputilloꝝ. qꝛ ẜm maioritateꝫ minoritatē miſericordie inp̄mio retribuet̉ plus minꝰ vnicuiqꝫ. x Suꝑ ſcutūpotētis. qd̓ ē armatura ad defendēdū. y Et ſuꝑ lanceā. que ē armatura ad inuadēdū. Aduerſus inimi tuū .ſ. diabolū. a Pugnabit. te ꝓtegēdo ī eiustatiōibus: etiā ip̄m victoriā repellēdo. b Uir bonus. Hic ꝯn̄ter on̄dit̉ qͣliter ſubueniēdū ſit ꝓximo fideiuſſionē. hoc aliqn̄ ꝓximus euadit damnū magnū: vel ꝯfuſionē. Dicit igit̉: b Uir bonus fidē facitꝓxīo ſuo. ip̄o ī neceſſitate fideiubēdo. c Et ꝑdiderit .ſ. fidē erga ꝓximū. intantū diſcredēs ei vultfideiubere ip̄o. d Cōfuſionē derelīquet ſibi .i. di-

mittet ꝓximū ſuū ꝯfundi. ſi aūt li ſibi referat̉ ad nolentē fideiubere: ſic eſt ſenſus: Cōfuſionē derelinq̄t ſibi .i. peccatū īcurret: qd̓ ꝯfundet̉ corā deo: etiā corā homībꝰ ē ſibi ꝯfuſibile ꝓximo ī neceſſitate ſic diffidere. Cōſequēter informatillū fideiubet̉ dicēs: e Gratiā fideiuſſoris ne obliuiſcaris. ſed cogita eiꝰliberatiōe. f Deditenī te aīaꝫ ſuā. obligando te illud qd̓ ēſibi neceſſariū ad vi ſuſtētandā: qm̄ īgrati faciūt ꝯtrariū:ſubdit̉: g Repromiſſorē .i. fideiuſſorē.h Fugit pec. īmūdus. noles liberarel Bona r̄promiſſoris ſibi aſcribit peccator. dicēſ fideiuſſortenebat̉ ei intātū velhꝰ mōi. k Et īgr̄atus ſenſu. non recōgnoſcit bona fideiuſſoris. Derelīqͥt li.ſe. dimittēs fideiuſſo ſuū tractari dureab ip̄o creditore. mUir repro. ꝓxi. ſuo.i. fideiubet eo ¶nEt ꝑdiderit .ſ. ꝓximꝰ fideiuſſit. LoReuerentiā .i. verecudiā corā deo hoībꝰp Dereliquet̉ ab eo.ſcꝫ fideiuſſor p̄dicto: ſubdit̉: Reꝓmiſſio neqͥſſima.ꝓximꝰ ꝓmittebat fallacit̉ liberare fideiuſſorē. r Ml̓tosdidit diligēteſ .i. d̓ſtruxit bona amicoꝝ fideiubētiū. s Et hmo. il. qͣſi flu. mariſ. īcurrūt ſepe fideiubētes tēpeſtates tribulatiōis. ¶tUiros po. gy. migra. fecit. expellūt̉ aliqn̄ de ſuisditatibꝰ v Et vagati ſt̓ ī. alienis. naꝫ aliqn̄ fugiūt t̓rane capiāt̉ īcarcerēt̉ debitꝭ illoꝝ qͥbꝰ fideiuſſerūt: qꝛdeꝰ aliqn̄ dimittit hoīeꝫ talē īcurre tribulatiōꝫ pctīs ſuisp̄teritꝭ: ſb̓dit̉: x Pctōr traſgre.. dn̄i īci. ī ꝓmiſ. nequā.qd̓ fit fideiuſſionē: in ꝓmittit ſe alio ſolue̓ ſi deficiat dr̄: ꝓmiſſio nequā: ꝙͣtū ex ea ꝯtīgūt ſibi mala. y Etconat̉ ml̓ta age̓. vltra poſſibilitatē ſuā. z Incidet ī iudiciū. ad qd̓ trahit̉ ꝓpt̓ obligatōꝫ fcāꝫ: ſb̓dit̉: Recuꝑaꝓxi. tuū ẜm v̓tu. tuā. ſb̓ueniēdo ei fideiuſſiōeꝫ: ita tn̄hoc īcurras dictā tribulationē: ſb̓dit̉: a Et attēdetibi ne īcidas. ī p̄dicta mala: et ſic pꝫ fideiuſſio ē leuit̓ ſꝫ magno ponde̓ faciēda. b Inltiū vite. Hic ꝯn̄ter circamiſericordie oꝑa ponit̉ cautela: maxīe circa hoſpitalitatē hoſpites fictos malos multi recipiētes eos fuerūt defraudati. Igit̉ pͥmo inducit hoīem ad ſic viuendū ſobrie:non incurrat neceſſitatem diſcurrendi: apud extraneoshoſpitari dicens: b Initium vite hominis aqua et panis. id eſt potus et cibus moderatus. Nam frequēter in ſcriptura nomine panis aque intelligitur cibus et potus generaliter: vnde quarto. Regum. vj. Appone eis panem etaquam. et ſubditur: Et appoſita eſt eis magna ciborumpreparatio. loquitur tamen hic ſcriptura de cibo et potu