¶ Liber

Qui reſpicit illa: non habebit requiē: nec habebit amicū ī quo reꝗeſcat. Flāgelliplaga liuore facit: plāga ātlīgue cōminuet oſſa. Multi ceciderūt ī ore gladij: ſednon ſic qͣſi ꝗ interierūt perlinguā ſuā. Be̓atus ꝗ tectꝰeſt a̓ lingua nequā: qui ī iracūdia illiꝰ nō trāſiuit: et quinō attraxit iugū illiꝰ: ⁊ ī vinculis eiꝰ nō eſt ligatꝰ. Iu̓gūeī illiꝰ iugū ferreū ē: ⁊ vīculū illiꝰ vīculū ereū ē. Moͣrsilliꝰ mors neꝗſſima: et vtil̓potiꝰ inferꝰ qͣꝫ illa. Pe̓rſeuerātia illiꝰ noͣn ꝑmanebit: ſedobtinebit vias īiuſtoꝝ. Inflāma ſua n̄ cōburet iuſtosQui derelinquūt dn̄m: incident in illā: et exardebit īillis ⁊ nō extīguet̉: ⁊ īmittet̉in illos qͣſi leo: ⁊ qͣſi pardledet illos. Sēpi aures tuas ſpinis: ⁊ linguā nequaꝫnoli audire: ēt ori tuo facito oſtia: et ſeras auribus tuis. Au̓rū tuū ēt argētū tuūconfla: ⁊ verbis tuis facito

ſtaterā: ⁊ frenos ori tuo rectos: et attende ne̓ forte labaris in lingua: et cadas inꝯſpectu inimicoꝝ inſidiantiū tibi: et ſit caſus tuus inſanabilis in mortē. ¶ XXIX.Ui fācit miſericordiāfenerat̉ ꝓximo ſuo: etꝗ p̄ualet manu: mādata ſeruat. Fenerare ꝓximo tuo ītꝑe neceſſitatis illiꝰ: et iterūredde ꝓximo ī tꝑe ſuo. Cōfirmā verbū ⁊ fideliter agecū illo: et ī omī tꝑe īueniesqd̓ tibi neceſſariū ē. M̓ltiqͣſi īuentiōꝫ eſtimauerūt fenꝰ e̓t p̄ſtiterūt moleſtiā hisꝗ ſe adiuuerūt. Donec accipiāt: oſculant̉ manꝰ dantꝭ⁊ ī ꝓmiſſiōibꝰ humiliāt vocem ſuā. Et ī tꝑe redditiōispoͣſtulabit tp̄us: et loquet̉v̓ba tedij et murmuratōnūe̓t tempꝰ cauſabit̉. Sin aūtpotuerit redde̓ aduerſabit̉.Solidi vix r̄ddet dimidiū:et ꝯputabit illd̓ qͣſi īuētiōꝫ.Sin autem: fraudabit illuꝫpecunia ſua: et poſſidebit

laborauerāt. a ¶ Qui reſpicit illā .i. qui attēdit ad linguātertiā. b ¶ Nō habebit requiē. nā lingua tertia diſſoluerenitit̉ verā amicitiā: ideo ſubdit̉: c ¶ Nec habebit amicū īqͦ reqͥeſcat .i. in qͦ veracit̓ ꝯfidat: ꝓpter qd̓ ſequit̉: d ¶ Flagelli plaga liuorē facit. exteriꝰ ī cute. e ¶ Plaga aūt linguecōminuet oſſa .i. grauior ē: qꝛ vulnerat īteriꝰ ī corde. f ¶ Multi ceciderūt in ore gladij .i. mortui ſūt ꝑ gladium materialē. ¶ gSed nō ſic qͣſi qͥ interierūt ꝑ līguā ſuā. qꝛiſti mortui ſūt morteculpe: q̄ peior eſt morte corꝑali: ⁊ cū hͦ moriunt̉ ſi nō peniteantmorte gehēne: ꝓpterqd̓ ſubdit̉: h ¶ Beatus qͥ tectus ē. clypeoprudētie. i ¶ A lingua nequā. ip̄am repellēdo. k ¶ Qui īiracūdia illiꝰ nō traſiuit .i. in pctm̄ qd̓ ē iredei ꝓuocatiuū: qd̓ dr̄etiaꝫ iracūdie linguenequā: inqͣtū ip̄a ducit ad peccatū. ¶ ¶ Etqͥ n̄ attraxit iugū eiꝰ.ſupponēdo ſe eiꝰ ꝑſuaſiōi. m ¶ Iugū enīilliꝰ iugū ferreū eſt .i.durū: qꝛ ducit ad īfernū: ideo ſubdit̉: ¶nMors illiꝰ mors neqͥſſima. naꝫ mors gehenne ē peſſima. LoEt vtilis potiꝰ inferꝙͣ illa .i. minꝰ mal̓ꝰ qͣilla: nā nomine inferiſignificat̉ h̓ pena tm̄:q̄ minꝰ malū ē ꝙͣ peccatū mortale h̓ ſignificatū nomīe lingue male: malū enī culpe mortalis ē pͥuatioboni diuini: qd̓ ē infinitū: malū aūt pene ſenſibil̓ eſt ꝑuatioboni creati: ꝓpt̓ qd̓ minꝰ hꝫ de rōne mali. p ¶ Perſeuerātia illiꝰ .i. līgue male. q ¶ No ꝑmanebit .ſ. diu ī vita pn̄ti:q̄ breuis ē. r ¶ Sꝫ obtinebit vias iniuſtoꝝ. deſcēdēdo adtormētū eternū. s ¶ In flāma ſua n̄ ꝯburet iuſtos .i. nō inflāmabit eos ad peccatū: ſꝫ iniqͦs tm̄: iō ſubdit̉: Et qͥ derelinquūt deū ⁊cͣ. t ¶ Et exardebit ī illiſ .i. ꝑfecte ardebit ī infernō: ꝓpt̓ qd̓ diues epulo magꝭ cruciabat̉ ī lingua: Luce. xvj.qꝛ int̓ epulas ꝓcedebat ad v̓ba detractōiſ ⁊ blaſphemie. ySepi aures tuas. Hic inducit ad euitādū detractiōeꝫ ex ꝑteauditoris dicēs: Sepi aures tuas ſpinis. detractōes declinādo: ⁊ detractores acrit̉ arguēdo. x ¶ Et ori tuo faci. oſtia.diſcreti ſilētij vt loquarꝭ ⁊ taceas tꝑe ꝯpetēti. y ¶ Et ſerasauribꝰ tuis. ne intrēt ibi v̓ba mala. z ¶ Aurū tuū ⁊cͣ .i. aurū tue ſapīe. a ¶ Et argētū. tue eloquētie. b ¶ Confla. i.ſic tēpora ⁊ diſpone: ꝙ taceas ⁊ loqͣris ea q̄ ſūt tacēda ⁊ dicēda: ⁊ cū debitis circūſtātijs. c ¶ Et attēde. diligēter ī verbis tuis. d ¶ Nte forte labarꝭ ī līgua. q̄ cito labit̉ ⁊ deficit īloquēdo: eo ꝙ ſita ē in lubrico. e ¶ Et cadas ī ꝯſpe. ini. inſidi. tibi .ſ. demonū: vn̄ ſubdit̉: f ¶ Et ſit caſus tuꝰ inſana.in mortē. gehēne: a qͣ nulla ē redēptio. ¶ Capl̓m. XXIX.

Ui facit miſericordiā. Poſtꝙͣ auctor īduxit adobſeruatiōeꝫ amicitie: hic ꝯn̄ter inducit ad oꝑamiſericordie. Et diuidit̉ ī duas ꝑtes. Nā pͥº ponit̉ hec īductio: ſecūdo cautele adhibito: ibi Initiū vite.Prīa in tres: nā pͥmo inducit ad ſubueniēdū ꝓxīo ꝑ accōmodatiōꝫ: ſecūdo per elemoſyneoatiōꝫ: ibi Multi. tertio ꝑ fideiuſſionē: ibi Uir bonus. Circa primūdicit̉: a ¶ Quifacit miſe. fene. ꝓximo ſuo .i. accomodat ī ſua neceſſitate. Frequēterenī in hͦ libro ⁊ īꝓuerbijs ſalomonis accipit̉ fenerari ꝓ accōmodarevt ſupra dictū ē.Qn̄ nāqꝫ ꝓximꝰnō ē ſic depauꝑatus: qͥn ꝓbabilit̓appareat: ꝙ poterit reſtituere ſibiſubueniri dꝫ ꝑ accōmodationē. bEt qͥ p̄ualet manu .i. in ptāte addandū largit̉. ¶ CMādata ſeruat.nō ſolū accōmodando: ſꝫ etiā tribuēdo. d ¶ Etiterū redde ꝓxīo.tu qͥ accepiſti ꝑ accōmodatiōꝫ. CeCon irma v̓bū. qͦꝓmiſiſti ſibi reddere ꝑ effectū. LfEt in omī tꝑe iuenies qd̓ tibi neceſſariū ē. Nā hoīeslibēter accōmodāt: illis qͥ bn̄ reddūt: ſꝫ qꝛ plurimi ꝯͣriūfaciūt: ſubdit̉: g ¶ Multi qͣſi īuentiōꝫ. rei vage: q̄ cōcedit̉ occupāti: in qua nō cadit reſtitutio. h ¶ Eſtimauerunt fenus .i. rem accōmodatam: reſtituere nolentesip̄am. i ¶ Et p̄ſtiterunt moleſtiam: his qui ſe adiuuerunt. reddentes malum pro bono. k ¶ Donec accipiant oſculantur manus. ideſt faciunt reuerentiam et promiſſiones magnas illi a quo volunt aliqͥd accipere mutuo: vt extorquere poſſint. l ¶ Et in temꝑe redditionis. id eſt in qͦ ſic accipiens promiſit reddere. m ¶ Poſtulabit tempus. ſcꝫ dilationis. n ¶ Et loquet̉ verbatedij. ideſt verba tedioſa accōmodanti. o ¶ Et murmurationū. dicēs ꝙ nimis aſpere repetat debituꝫ. ¶Et tempus cauſabit̉. dicens: ꝙ fuit nimis carū: vel aliquid hꝰ mōi ad retardandū ſolutionē debiti. q ¶ Solidi vix reddet dimidium. prima vice: cum tamen receperit ſimul magnam ſummā. r ¶ Et cōputabit illudquaſi inuentionē. ideſt quaſi non tenet̉ ad reſtitutionē.s ¶ Sin autem. ideſt ſi non poſſit ſic detinere quod eſtſibi accōmodatum. t ¶ Fraudabit illuꝫ pecunia ſua.falſam pecuniā pro vera ſibi reddendo: vel debitū totalit̓ negādo. v ¶ Et poſſidebit illū inimicū gratꝭ. accō-