¶ Eccleſiaſticus

et vir peccator continenserit illorum.¶ Capitulū. XXVIII.Ui vindicari vult: aDdn̄o īueniet vindictā:et pct̄a illiꝰ ſeruās ſeruabit.Relinqu̓e ꝓxīo tuo nocētite: ⁊ tūc dep̄canti tibi pctāſoluēt̉. Hō homī reſeruatirā: ⁊ a deo querit medelā?In hoīem ſil̓eꝫ ſibi nō habet miſericordiā: ⁊ de pctīsſuis dep̄cat̉? Ip̄e duꝫ caroſit reſeruat irā ⁊ ꝓpiciatiōꝫpetit a deo? Quis exorabitꝓ delictꝭ illiꝰ; Mēmēto nouiſſimoꝝ: et deſine inimicari. Tabitudo enī et mors īminent ī mādatis eiꝰ. Me̓morare timorē dei: ⁊ n̄ iraſcaris ꝓximo. Memorareteſtamētū altiſſimi: ⁊ deſpice ignorātiā ꝓximi. Abſtine̓ te a lite: ⁊ minues pctā.Homo .n. iracūdꝰ: īcenditlitē: et vir peccator turbabit

amicos: ⁊ ī medio pacē habentiū immittit inimicitiā.Scd̓m enim ligna ſilue: ſicignis exardeſcit: et ẜm v̓tutē homīs ſic̄ iracūdia illiuserit: et ẜm ſubſtātiā ſuā ēxꝰaltabit irā ſuā. Certamē feſtinatū īce̓ndit ignē: et lis feſtinās effundit ſanguinē: etlingua teſtificans adducetmorte. Si ſufflaueris quaſiignis exardebit: et ſi expueris ſuꝑ illā: extinguet̉. Vtrāqꝫ ex ore ꝓficiſcūt̉. Suſurro et bilinguis maͣledictusmultos enī turbauit paceꝫhn̄tes. Lingua tertia multoͣs cōmouit: et diſꝑſit illosde gente in gentem. Ciuitātes muratas diuitum deſtruxit: et domos magnatorū effodit. Uirtutes populoꝝ concidit: et gentesfortes diſſoluit. Lingua tertia ml̓iēres veritas eiecit: e̓tpͥuaui. illas laboribꝰ ſuis.

māſuetū natura. b ¶ Et vir pctōr ꝯtinēs erit illoꝝ .i.ꝯtīebit ītra ſe vtrūqꝫ: nā vas ē ꝯtinuū malicie. XXVIII.Ui vindicari vult ⁊cͣ. Hic ꝯn̄ter auctor inducitad euitationē vindicte: et diuidit̉ ī duas ꝑteſ: qꝛpͥmo inducit ad vitādū vindictā: ſecūdo ad vitandū aliqͣ que ſequūt̉ ad ip̄aꝫ: ibiAbſtinete. Circapͥᵐ dic̄: a ¶ Quivindicari vult. d̓illatis ſibi īiurijs:hoc enī malū eſt:ſi fiat c̨elo vīdicteSi aūt aliqͥs hocvelit celo iuſticie:⁊ cū debitis circūſtātijs: nō ē malūloquit̉ tn̄ hic ſcriptura d̓ pͥmo tm̄ideo ſubdit̉: QbA dn̄o īueniet vīdictam .i. recipietc ¶ Et pctā illiusſeruās ſeruabit. ꝑſuā iuſticiā grauius puniēda. ¶ d̓Relinque ꝓximotuo nocēti te .ſ. offenſā q̄ ſꝑ ē remittēda. Remitte̓ v̓oiniuriā nō eſt neceſſitatis: ſꝫ ſuꝑerogatōis: ⁊ aliqn̄nō expedit eaꝫ remittere .ſ. qn̄ iniuriās accipit maiorē audaciā iniuriandi: ⁊ alij occaſionē ſil̓ia faciēdi:ſcriptura tn̄ h̓ loquit̉ de offenſa: etpatꝫ ſentētia vſqꝫ ibi: e ¶ Memēto nouiſſimoꝝ ideſtmortis. f ¶ Et deſine inimicari. inimicitia enī ſemꝑ ēmala: qꝛ charitati ꝓximi ꝯtraria. Omīs enī ꝓximꝰ excharitate ē diligēdꝰ: et ex hoc pꝫ qd̓ dictū ē .ſ. ꝙ ſcriptura loquit̉ de remiſſiōe offenſe: nā retinēs offenſam retinet inimicitiā. g ¶ Tabitudo enī .i. defectio in bono.h ¶ Et mors .i. peccatū mortale. i ¶ Imminēt ī mandatiſ .ſ. dei: ſꝫ magꝭ ꝯtrariū: qꝛ mādata affirmatiua īducunt ad ꝓfectū ī bono: negatiua v̓o ad declinādū a malo. k ¶ Memorare ti. dn̄i: ⁊ nō iraſ. ꝓximo. ira q̄ eſtꝑ viciū: timor enī dei eſt qͣſi qd̓daꝫ frenū ab ip̄a retinēsaīm. l ¶ Memorare ⁊cͣ. ⁊ deſpice igno. ꝓximi .i. offenſam tibi illatā a ꝓximo īputabis eiꝰ ignorātie ignoſcēdo ⁊ dando eā obliuioni: Leui. xix. Nō queras vltionēnec memor eris iniurie ciuiū tuoꝝ. m ¶ Abſtine teHic ꝯn̄ter inducit ad euitādū aliqͣ que ſequūt̉ ad appetitū vindicte: q̄ ſūt ꝯtentio ī aꝑto: ⁊ detractio ī occulto.Igit̉ pͥmo inducit ad euitationē pͥmi: ſecūdo ſecūdi: ibiSuſurro. Circa pͥmū dicit̉: n ¶ Abſtine te a lite ⁊ minues peccata. nā hoc ē ſuꝑerogatiōis: vt dictū ē ſupran ¶ Hō enī iracūdus .i. ad ira ꝓnus. o ¶ Incēditilitē.ip̄am ꝯmouēdo ⁊ cōmotam augmētādo. o ¶ Et virpeccator .i. diſcordiaꝝ ſemīator qͥ dicit̉ peccator abſolute: qͣſi antonomatice loquēdo de peccatꝭ q̄ ſūt ꝯͣ ꝓximūeo ꝙ amicitia eſt maximū bonū. q ¶ Turbabit ami-

cos. quod eſt deteſtabile apud deū: qꝛ maxīe ꝯtrariat̉ charitati ꝓximi. r ¶ Scd̓m enī ligna ſilue: ſic ignis exardeſcit.pluralitas enī lignoꝝ facit maiꝰ incēdiū. s ¶ Et ẜm v̓tutēhomīs .i. excellētiā eiꝰ ab eo eſtimatā: t ¶ Sic iracūdia illius erit. Dicit enī ph̓us. ij. rhetorice. Ꝙ ꝑuipēſio īiuſta ẜmeſtimationē ꝑuipenſieſt cauſa ire: ꝓpt̓ qd̓qͥlibet excellēs in aliqͣre ẜm veritatē vl̓ ſuaeſtimationē: magꝭ iraſcit̉ ſi ꝑuipēdat̉ in illavt miles ī militia: clericus ī lr̄atura: ⁊ ſic d̓alijs. v ¶ Et ẜm ſuāſubſtātiā .i. quātitatēopulētie ſue. x ¶ Exaltabit irā ſuā. deducēdo eā ad effectū pervindictā: nā ira ē appetitus vindicte. MICertamē feſtinatū .i.ꝯtentio cito ꝓrūpensad opprobria ⁊ cōuicia. ¶ Incēdet ignē.iracūdie ⁊ furorꝭ CaEt lis feſtinās .i. ꝓrūpēs de v̓bis ad v̓bera.b ¶ Effundit ſanguinē. ꝑ vulneratiōꝫ. ¶cEt lingua teſtificans.dicēs vindica te benemeruit. d ¶ Adducet mortē. ex talibꝰ enīv̓bis aliqͥs ꝓcedit admortē alteriꝰ qͥ verberatiōe fuiſſet ꝯtentuse ¶ Si ſufflaueris .i.verbū ad excitationēirati protuleris. fQuaſi ignis exardebit .i. irā magis inflamabit. g ¶ Et ſi expuerꝭ ſuꝑ illā .ſ. līguā ꝯteſtātē vel excitantē on̄dēdo ꝙ ſit mala. h ¶ Extinguet̉ .ſ. ignis iracūdie⁊ furoris. i ¶ Utraqꝫ ex ore ꝓficiſcunt̉ .ſ. v̓bū irā accēdēs⁊ verbū eā refrenās: ſic̄ venenū ⁊ triaca ex eodē ꝓcedūt. kSuſurro. Hic ꝯn̄ter īducit ad deteſtatiōꝫ ⁊ fuga detractōison̄dēdo malū ip̄iꝰ: et pͥº ex ꝑte detrahētis: ⁊ ex ꝑte audiētisibi: Sepi aures. pͥᵐ facit cū dr̄: k ¶ Sūſurro qͥ detra. alt̓i.latēter l ¶ Et biliguiſ. qͥ dic̄ vnū ī pn̄tia: ⁊ ꝯͣriū ī abſentia.m ¶ Maledictꝰ erit. a deo ⁊ hoībꝰ. n ¶ Multos eī turba.pa. hn̄teſ. int̓ ip̄os diſcordias ſemīando. o ¶ Līgua tertia.qͥ ſemīat diſcordiaſ. Eſt ei t̓tia ſeu media int̓ līguas illoꝝ qͦsdiſcordat. p ¶ Multos cōmouit .ſ. ad diſſenſiōeꝫ: n̄ ſolūduos vel tres: ſꝫ aliqn̄ totā ciuitatē: ⁊ aliqn̄ totū ppl̓m ſiuegentē. q ¶ Et diſꝑſit illos d̓ gēte ī gentē. Nā ꝑ tales diſſenſiōes pl̓es fugiūt de ciuitatibꝰ ⁊ terris. r¶ Ciuitateſ muratas diuitū deſtruxit. ſic̄ pꝫ ī lombardia: ⁊ pluribus alijs terris. s ¶ Et domꝰ magnatoꝝ effodit. ſic̄ patꝫ ī ciuitatibuslombardie: vbi domꝰ illoꝝ qͥ de ciuitatibꝰ fugant̉ a remanentibus deſtruunt̉. t ¶ Uirtutes populoꝝ concidit. i. adnihiluꝫ reducit. v ¶ Lingua tertia. vetule mediatricis adulterorum. x ¶ Mulieres veritas .i. honeſtas: et diciturveritus ta. tū. a vereor eris: quaſi timens verecundia. Alijlibri habent: Uiratas. id eſt habentes viroſ: y ¶ Eiecit. dedomibus virorum ſuorum ſequendo adulterium. z ¶ Etpriuauit illas laboribus ſuis .i. bonis domeſticis ī quibus