Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

Leo venationi inſidiat̉ ſꝑ:ſic̄ pctā qͦꝑantibꝰ iniꝗtateꝫ.Homo ſcūs ī ſapīa manetſic̄ ſol: nam ſtultus ſic̄ lunamutat̉. In mēdio īſenſato ſerua verbū tꝑi: ī medioaūt cogitantiū aſſiduꝰ eſto.Narratio peccātiū odioſaet riſus illoꝝ in delictis peccati. Loquela multū iurāshorripilatiōꝫ capiti ſtatuetēt irreuerētia ip̄i obturatioauriū. Effuſio ſanguīs ī rixa ſuꝑboꝝ: maledictō illoꝝ auditꝰ grauis Qui denudat archana amici: fidēꝑdit: et īueniet amicū adaīm ſuū. Dilige̓ ꝓximū: etꝯiūgere fide illo. Quodſi denudauerꝭ abſcōſa illiꝰ: ꝑſequerꝭ poſt. Sicūtenī qui ꝑdit amicū ſuūſic ēt qui ꝑdit amicitiā ꝓximi ſui. Et ſic̄ dimittit auēde manu ſua: ſic reliꝗſtiꝓximū tuū: capies illū ſeqͣris: qm̄ lōge abeſt. Effugit .n. qͣſi caprea delaq̄o: qm̄ vu̓lnerata eſt aīaeius. Ultrā poteris

colligare: et maledicti ēcordatio. De̓nudare autēamici myſteria: deſperatioeſt aīe infelicꝭ. Annuēs oculo fabricat iniqͣ: et nemoabijciet. In ꝯſpectu oculo tuoꝝ ꝯculcabit os ſuū:et ſuꝑ ſermōes tuos admirabit̉. Nouiſſime aūt ꝑuertet os ſuū: et ī v̓bis tuis dabit ſcādalū. Mu̓lta audiuiet coequi ei: dn̄s odietillū. Qui in altū mittit lapi: ſuꝑ caput eius cadet: etplaga doloſa doͣloſi diuidet vulnera. Et qui foueāfodit: incidet in ea: qui ſtatuit lapidē ꝓximo ſuo offēdet in eo: qui laqueū alijponit: ꝑibit in illo. Faciētinequiſſimū conſiliū: ſuperip̄m deuoluet̉: et non agnoſcet vnde̓ adueniet illi. Illūſio īproperiū ſuꝑboꝝ etvindicta: ſicut leo inſidiabitur illi. Laqueo peribuntqui oblectant̉ caſu iuſtoꝝ:dolor autē cōſummet illosanteqͣꝫ moriant̉. Ira̓ e̓t furor vtrāqꝫ execrabilia ſūt:

y Leo ve̓natiōi inſidiat̉ ſemꝑ. qꝛ viuit de carnibus alioꝝaīaliū. a Sic peccata .i. demones ad peccatū inducētesb Oꝑantibꝰ iniqͥtatē. inſidiant̉ donec ducāt ad gehennā:ſed qm̄ homīes ſancti firmit̓ ſtāt ꝯͣ tentatōes diaboli: ſequit̉c Hoͣ ſenſatꝰ in ſapīa manet ſic̄ ſol. cuiꝰ lumē minuit̉.d ſtultꝰ ſic̄ lunamutat̉. de volito ī volitū: de pctō ī pctm̄.e In medio inſenſatoꝝ ſerua v̓bū tꝑi.gruo ad docēdū: īſenſati ſūt doctrīebone r̄ceptiui. f Inmedio aūt cogitātiū.ſcꝫ legē dei: Hoc .ſ. lege dei. in aliqͥbꝰ librisponit̉: ſꝫ ē de textuſubintelligit̉ tn̄: fuitpͥmo quedā gloſa int̓linearꝭ: ignorātiāſcriptoꝝ inſerta fuittextui. g Narratōpeccātiū odioſa. qꝛ loquūtur malis: eoex abūdantia cordisos loqͥt̉: Matth̓. xij.h Et riſus illoꝝ indelictis peccati. qꝛ letantur de maliſ. Unicuiqꝫ enī delectabile ēqd̓ ꝯſonat eiꝰ habituii Loq̄la multū iuhorri. ca. ſtatuet. incutit enī horrorē bonisaudiētibꝰ: ꝯn̄s facit horripilatōeꝫ. k Et irreuerētia ip̄ius. ibi ē nomīs dei abuſus. l Obturatōauriū. boni horrēthoc audire: ſic auertūt aures ſuas vl̓ obturant: qꝛ ſic loquētes eſtimātes ſe ꝯtēniinſurgūt ꝯͣ bonoſ: ſb̓dit̉: m Effuſio ſāguinis ī rixa ſuꝑboꝝ ⁊cͣ. Iin rixa nāꝙͣ ſua frequēter ꝓferūtblaſphemias: qͣs audire pijs auribꝰ ē valde graue. n Quidenudat. Hic ꝯn̄ter on̄dit̉: qͣliter actiuus ſe habeat ad amicos. Et diuidit̉ ī duas ꝑtes: qꝛ pͥmo īducit auctor ad ꝯſecutionē amicitie: ſecūdo ad oꝑa miſericordie. xxix. ca. Primaadhuc ī duas: pͥmo īducit ad amicitiā ꝯſeruādā: ſecūdoad vindictā euitandā: caº. ſequēti. Prīa adhuc ī duas: qꝛon̄dit: amicitia eſt ſoluēda v̓ba: ſecūdo nec aliaſigna: ibi Annuēs oculo. Circa pͥmū dicit̉: n Qui denudat archana amici ꝑdit fidē .i. fidelitatē amico. o Et īueniet amicū ad aīm ſuū. alij timētes ſic ſcādalicari merito refugiūt ip̄m. Ex patꝫ: fidelitas ī ſecretiſeruatiōe: cuſtos ē amicitie: ſubdit̉: p Dilige ꝓximū.veracit̉. q Et ꝯiūgere fide illo .i. fidelitate. r ſidenū. abſco. illiꝰ ꝑſeq̄. pꝰ .i. aſſeq̄ris ꝑfecte recuꝑatōꝫamicitie: ſubdit̉: s Sic̄ enī ꝑdit amicū. in morteip̄iꝰ: qꝛ pōt ip̄m recuꝑare ampliꝰ. t Sic ꝑdit amicitiā ꝓximi ſui. denudationē ſui ſecreti: qꝛ recuꝑat̉ ꝑfecte: et ſubdit̉ exēplū de auicula de manu dimiſſa: et patꝫ lr̄avſqꝫ ibi: v Qm̄ vulnerata ē aīa eiꝰ .ſ. amici ex reuelati-

one ſui ſecreti. x Ultra enī poteris colligare. ip̄mtibi vinculo amicitie ꝑfecte. y Et maledicti ē cōcordatio. qꝛ ſolū leſus maledicit ſibip̄i: ſi ꝑfecte recōcilietur ſuū ſecretū reuelāti: ſed etiā alij homīes idē dicūt:maledicat̉ talis ſi vltra reuelāti ſuū ſecretū ſit familiarꝭideo ſubdit̉: 3Denudare āt amici myſteria .i. ſecreta ꝯſilia. a Deſperatio ē aīe infelicꝭ .i. homīs ſecre ꝓdentis: qꝛdebꝫ ſꝑare pͥſtinereformationē perfectā amicitie. bAnnuens oculo.Hic ꝯn̄ter agit̉ deſolutiōe amicitie ſigna dicēs: Annues oculo fabricat iniqͣ. ꝯtra illū credit illū ami veꝝ: ſubdit̉c Et nemo euꝫabijciet. qꝛ credēs eſſe ſuū amicūtenet ſecū. dIn ꝯſpe. ocu. tu.ꝯculca. os ſuū. loquēſ tibi placētiae Et ſuꝑ ẜmo.tu. admirabit̉ .i.ad modū mirariſe finget tanꝙͣ dixeris v̓ba ſapiētieꝓfūde: vt ſic magis te decipiat. fNouiſſime aūtuertet os ſuū. adꝯtrariū. g Etin v̓bis tuiſ dabitſcādalū. vituꝑando ea tanꝙͣ ſtulta mala: pͥus videbat̉ r̄putare ardua bona. hMulta audiui .ſ. mala: ī loquit̉ auctor. i Etcoeqͣui ei .i. malicie iſtiꝰ .ſ. ꝓditoris reputaui aliā eqͥualere: qꝛ tales ꝓditiōes ſolent redire ſuꝑ capita ꝓditoꝝ ſubdit̉: k Qui ī altū mittit lapidē. directe ſuꝑſe. l Suꝑ caput eius cadet. ſic enī aliqn̄ ꝯtingit. ImEt plaga doloſa .i. damnū qd̓cunqꝫ a doloſo ꝓcuratūalteri. n Doloſi diuidet vulnera .i. ml̓tiplicabit ſuꝑ mala. o Et foueā fodit ⁊cͣ. Repetitio ē eiuſdeꝫſnīe alia exēpla: et patꝫ ſentētia vſqꝫ ibi: p Et noagnoſcet. ip̄e doloſus. q Un̄ adueniet illi. hoc fitꝯmunit̓ ex diuina ꝓuidētia p̄ter opinionē hoīm. CrIlluſio īproperiū ſuꝑboꝝ .i. a ſuꝑbis hūilibꝰ pauꝑibus inferunt̉ in verbis vindicta in factis. s Sic̄leo inſidiabit̉ illis. ad penā gehēne. t Laqueo .ſ. diaboli. v Peribūt oblectāt̉ caſu iuſtoꝝ. corꝑali ſiueſpūali: tl̓is leticia ē directe ꝯͣria charitati ꝓximi. x Dolor aūt ꝯſumet illos. anteꝙͣ moriāt̉: hoc ei aliqn̄ ꝯtīgit: ſicut pꝫ de antiocho epiphane. ij. machabeoꝝ. ix. et herode: Act. xij. y Ira ē viciū. z Et furor. ē exceſſꝰ notabil̓ ire. a Utraqꝫ execra. ē aīal