¶ Eccleſiaſticus
petrā ſolidā: ſic mādata deiī corde mulierꝭ ſcē. XxvII.N duobꝰ ꝯtriſtatū eſtIIcor meū: et ī tertio iracundia mihi aduenit. Uirbellator deficiēs ꝑ inopiā:ēt vir ſenſatꝰ: ēt ꝗ trāſgredit̉a iuſticia ad peccatū: deusꝑauit eū ad rūpheaꝫ. Dueſpecies difficilēs et ꝑiculoſemihi apparuerūt. Difficileexuit̉ negociās: a negligentia: et nō iuſtificabit̉ caupoa peccatꝭ labioꝝ. Proͣpterinopiā mu̓lti deliq̄rūt: et ꝗq̄rit locupletari auertit oculū ſuū. Sicut ī medio cōpaginis lapidū palus figit̉: ſic̄⁊ inter mediū venditiōis ⁊emptiōis anguſtiabit̉ peccatis. Cōte̓ret̉ cū delīquētedelictum. Si non ī timore
domini tenueris te inſtant̉cito ſubuertet̉ domus tua.Sicut in ꝑcuſſura cribri remanebit puluis: ſic̄ aporiahominis in cogitatu illiusUaſa figuli ꝓbat fornax: ēthomīes iuſtos tentatio tribulatiōis. Sicut ruſticatiode ligno qͦſtendit fructumillius: ſic̄ verbū ex cogitatucordis hominis. Antē ſermonem non laude virum:hec .n. tentatio eſt hominūSi ſequaris iuſticiam: apprehendes illam: et induēsquaſi pōdereꝫ honoris: etinhabitabis cū ea ēt proteget te ī ſempiternū: et in dieagnitionis inuenies firmamentum. Volatilia ad ſibiſil̓ia cōueniūt: et veritas adeos ꝗ operant̉ illā reuertet̉
ſuper petrā ſolidā īmobilitant̉: ſic mādata dei in cordeml̓ieris ſancte firmiter radicant̉. ¶ Capitulū. XXVII.N duobus ꝯtriſtatū eſt cor meū. Poſtꝙͣ actū ēde ſtatu actiuoꝝ ꝙͣtuꝫ ad vxorē: hic ꝯn̄ter agit̉de ip̄o in reſpectu ad ꝓximū: et diuidit̉ in duasꝑtes: qꝛ pͥmo oſtēdit̉ quō actiuuſ ſehr̄e debeat ad ꝓximū generaliterſecūdo ad amicūſpāliter: ibi Quidenudat. Prīa induaſ: nā pͥmo on̄dit̉ ꝙ ꝓximo ꝯpatiēdū eſt ī infortunijs: ſecūdo ꝙ cuꝫeo agēdū ē iuſte īnegocijs: ibi Dueſpēs. Circa pͥmuꝫdr̄: a ¶ In duobus cōtriſtatū eſtcor meū. ꝑ ꝯpaſſionē. b ¶ Et ī tertio iracūdia mihiaduenit. ꝑ maiorē triſticia: eo ꝙ ēmaiꝰ infortuniū.c ¶ Uir bellator.qͥ fideliter pugnauit ꝓ republicad ¶ Deficiēs ꝑ inopiā. victꝰ ⁊ veſtitus qͥ ſibi debēt̉ aꝯmunitate ꝓ ſuiſlaboribꝰ: ꝓpt̓ qd̓ꝯpatiēdū eſt ſibi:ſi deficiat a talibus. e ¶ Et vir ſenſatꝰ. ꝯtēptuſ: cdebet̉ honor: ⁊ iō ꝯdolēdū eſt: ſi ꝯͣriū ſibi fiat.trāſgredit̉ a iuſticia. in qͣ diu vixit. g ¶ Ad peceſt enī maius infortunium: ꝙͣto iuſticia a qua cadimaius donū ꝙͣ duo p̄dicta. Et quāto peccatū eſt mamalū: ꝙͣ priuatio honoꝝ: ⁊ neceſſarioꝝ: ⁊ iō magis eſdolendū. h ¶ Due ſpēs. Hic ꝯn̄ter on̄dit̉ qd̓ cū ꝓxūeſt iuſte agendū. At diuidit̉ ī duas ꝑtes: nā pͥmo ponūtquedā ꝑ qͥ facilit̓ a iuſticia declinat̉: ſecūdo ſubdūt̉ aliaꝑ q̄ cōſeruat̉: ibi Si nō in timore dn̄i. Circa pͥmū dicit̉:h ¶ Due ſpēs .i. duo mōi viuēdi. i ¶ Difficiles. ad ſeruādū iuſticiā. k ¶ Et ꝑiculoſe. ꝓpter eiꝰ trāſgreſſionē⁊ ſubdit q̄ ſunt ille dicēs: l ¶ Difficile exuit̉ negociās anegligentia. ſue ſalutis: qꝛ nimis inhiat terrenis lucris.m ¶ Et n̄ iuſtificabit̉ caupo .i. tabernariꝰ. n ¶ A peccatis labioꝝ. nā ex frequēti iuratiōe incurrit ꝑiurium.o ¶ Propter inopiā. que frequēter portat̉ impatiēter.p ¶ Multi deliq̄rūt. in aīa: ꝯuertētes ſe ad latrocinia:rapinas ⁊ ſil̓ia: ⁊ aliqn̄ ī corꝑe: nā aliqn̄ capiūt̉ ⁊ ſuſpēdunt̉. q ¶ Et qͥ querit locupletari. appetitu īordinator ¶ Auertit oculū ſuū. a iuſticia. s ¶ Sic̄ in me. ꝯpa.lapi. palꝰ figit̉ ⁊cͣ .i. ſic̄ in medio ꝯgeriei lapidū fixꝰ hinc⁊ inde pōdere lapidū ꝯpͥmit̉. t ¶ Sic ⁊ inter me. ven. ⁊empti. angu. peccatꝭ .ſ. vendēs qͥ nitit̉ vēdere vltra iuſtūp̄ciū: ⁊ emēs qͥ nitit̉ diminuere de p̄cio iuſto. v ¶ Cōteret̉ cū delīquēte delictū. Nā in morte peccator cōterit̉⁊ actꝰ peccādi termīat̉: qꝛ tc̄ ceſſat tp̄us merēdi. x ¶ Sinō in timore. Hic ꝯn̄ter ponunt̉ aliqua: ꝑ que iuſticiaꝯſeruat̉ ⁊ ꝯfirmat̉. Et diuidit̉ ī tres ꝑtes: qꝛ pͥmo ponit̉iuſticie ꝯſeruatio: ſecūdo ꝯſeruate ꝓbatio: ibi Uaſa fi-
guli. tertio iuſti decoratio: ibi Si ſequeris. Circa primū dr̄:x ¶ Si nō in timore dn̄i te tenueris inſtāter .i. fortit̉ ⁊ diligēter. y ¶ Cito ſubuertet̉ domꝰ tua .i. edificiū v̓tutū ꝓpterꝓnitate ad malū: Gen̄. viij. Senſus ⁊ cogitatio hūani cordis ꝓna ſt̓ ad malū ab adoleſcētia ſua. Eſt enī hō ſic̄ nauis īflumīe currēte: q̄ niſifortit̉ ſurſum īpellaỉſeu detineatur ſtatimdeſcēdit ꝑ impetū fluminis: ſic hō de facililabit̉ ad vitia niſi fortiter ꝑ timorē dn̄i ſeteneat ꝯͣ īpulſum fomitis: et ſic patꝫ ꝙ timor iſte ē ꝯſeruatiuꝰiuſticie. Sed qꝛ poſſꝫaliqͥs dice̓ de peccatonō eſt multū curādū:qꝛ ſtatī trāſit actꝰ peccandi: ideo ſubditur:z ¶ Sic̄ ī ꝑtuſura cribri .i. in foramībꝰ eiꝰ.a ¶ Remanebit puluis .i. res īutiles: ⁊ accipit̉ h̓ ſi pro qꝛ. Naꝫibi remanent lapidesfeſtuce ⁊ ſimilia. ¶ b¶ Sic aporia hoīs. i.anguſtia peccatoris.c ¶ In cogitatū illiꝰ.na in eiꝰ ꝯſciētia r̄manet remorſus peccatiqͥ dicit̉ vermis ꝯſcientie: ꝙͣuis trāſierit peccati actꝰ. d ¶ Uaſafiguli. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ iuſticie ꝓbatō cum dicit̉: Uaſa figuli probat fornax.Nam illa que ſunt bona ⁊ probata remanent et non diſſoluunt̉: ſed ibi ſolidantur: que v̓o reproba creꝑant ⁊ diſſipantur. e ¶ Et homines iuſtos tentatio tribulatiōis. naꝫper eam electi informant̉: ⁊ reprobi per impatientiā frangunt̉. et quia patientia latens ī corde manifeſtatur in ſermone. ſubditur: f ¶ Sicut ruſticatio de ligno. ideſt labor ruſtici circa lignum ad cuius radicem fodit ⁊ mittit fimum:vt magis fructificet: g ¶ Oſtendit fructum illius. ideſt facit apperere in effectu. h ¶ Sic verbum. iuſtum procediti ¶ Ex cogitatu hominis. ſcꝫ iuſti: ſed quia intentio loquētis nō apparet plane ante finē ſermonis: ſuditur: k ¶ Ante ſermonem. ſcilicꝫ completum: l ¶ Non laudes virum.et ſubditur cauſa: Hec enim tentatio eſt hominū. ideſt probatio eius per hoc ꝙ apparet ſua intentio. m ¶ Si ſequaris. Dic conſequēter ponitur iuſticie decoratio: qua decoratur iuſtus: ſicut p̄cioſiſſimo ornamento cum dicitur: Si ſequaris iuſticiam. illam exercendo. n ¶ Apprehendes illāhabitum conſequēdo. Nam habitus acquiritur per exercitium actus. o ¶ Et indues quaſi pōderem honoris. Etdicitur a pos quod eſt pes: nam eſt veſtis longa attingensvſqꝫ ad pedes. p ¶ Et inhabitabis cum ea. ideſt ip̄a tecūhabitabit in corde: ore: et opere. q ¶ Et proteget te in ſempiternū .i. a morte eterna. r ¶ Et ī die agnitiōis .i. extremiiudicij in qͦ manifeſtabūt̉ oīa occulta. s ¶ Inuenies firmamētū .i. firmū iuſticie p̄miū. t ¶ Uolatilia ad ſibi ſil̓ia cōueniūt. Hec eſt enī ꝓprietas nature ip̄oꝝ. v ¶ Et veritas.vite et iuſticie. x ¶ Ad eos qͥ oꝑant̉ illā reuertet̉. qꝛ chriſtusqui eſt veritas et vita eis in p̄mium dabitur: et econuerſooperantibus iniuſticiā pena reddet̉ eterna: ideo ſubditur: