Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

et ī multitudine electoꝝ habebit laudē: et int̓ bn̄dictoſbn̄dicet̉: dicēs. Egō ex orealtiſſimi prodij: pͥmoͣgeītaan̄ omne creaturā: Ego feci in celis vt oriret̉ lumē indeficiēs: et ſicut nebula texiomnē terrā. Ego in altiſſimis habitaui: et thronusmeꝰ in colūna nubis. Gy

rūꝫ celi circūiui ſola: et profundū abyſſi penetraui: etin fluctib maris ambulaui: et in omni terra ſteti. Etin oͥmī populo ⁊ ī omī gēte pͥmatū habui: et omniūexcellētiū ⁊ humiliū collav̓tute calcaui. Et ī his oͦmībꝰ rēꝗē q̄ſiui: et in he̓ditatedn̄i morabor. Tūc̄ p̄cepit

nos accepimꝰ. h Et in ml̓titudine electoꝝ habebit laudē. Nā a ſanctis angelis ⁊ electis laudabit̉ ī celis. i Et īter bn̄dictos benedicet̉ .i. bona dicet̉: dicēdo illud qd̓ ſequit̉de ſua emanatiōe et̓na: ꝑ quā habet bonitatē infinitā a patre: ſic̄ ⁊ deitatē: nō tn̄ aliā numero: ſed eandē. k Ego exore. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ ſapīe genite generatio: et pͥmo generatio eternalis ex patreſecūdo tꝑaliſ ex virgine: ibi Poſuit dauidPrīa ī duas: qꝛ pͥmodſcribit̉ generato v̓biſecūdo ꝑ verbū creatio mūdi: ibi Ego feci. Et ſil̓em ꝓceſſumtenet beatꝰ Ioh̓. in pͥncipio euāgelij ſui: vbiv̓bi dei in pͥmo ponitemanatiōeꝫ dicēs: Inpͥncipio erat v̓bū ⁊cͣ.ſecūdo mūdi creationē dicēs: Oīa ꝑ ip̄m facta ſt̓ ⁊cͣ. tertiov̓bi incarnationē cū ſubdit̉: Et verbū caro factū ē ⁊cͣ. Circapͥmū in ꝑſona verbi vel ſapiētie genite dicit̉: k Ego exore altiſſimi .i. dei patris. l Prodij. ⁊ dicit̉ h̓ os altiſſimipotentia generatiua pr̄is: qͣ ꝓducit̉ verbū incarnatū ſpūaleqd̓ eſt filiꝰ dei: ſic̄ ore carnali ꝓducit̉ verbū ſenſibile: nā ītelligibilia ſignificant̉ ꝑ ſil̓itudines ſenſibiliū. m Prīogenita an̄ omnē creaturā. Ex hoc pꝫ: ꝙ ſcriptura nō loquit̉ h̓de ſapīa diuina eſſentialit̓ dicta: qꝛ hec nō eſt generāſ nec genita: nec etiā de ſapīa quacūqꝫ creata: ꝑ hoc qd̓ dicit̉: Anteomnē creaturam. Sciendū tn̄ ꝙ iudei moderni ī ſuo erroreobſtinati negādo diuinitatē xp̄i: habēt ꝑ ꝯn̄s negare diſtinctionē ꝑſonalē ī deo genitoris ⁊ geniti: qͥ tn̄ hic expͥmit̉: ſedde hoc libro nō curāt: qꝛ ip̄m nō recipiūt. Librū aūt ꝓuerbioꝝ ſalomonis īter ſanctos libros recipiūt: vbi octauo caºde ſapīa diuīa ponit̉ eadē ſentētia: Nōdū erāt abyſſi: ⁊ egoiaꝫ ꝯcepta erā. ⁊ ibidē An̄ oēs colles ego ꝑturiebar. vbi voē ꝯceptꝰ ⁊ ꝑtus ibi ē generās ⁊ genitꝰ: ratio v̓o et natura nōpatiūt̉: ꝙ eadē ſimplex ꝑſona reſpectu ſuip̄ius ſit generans⁊ genita: nulla enī res ſeip̄am gignit vel ad eſſe ꝓducit. Adeuitādū igit̉ in deo diſtinctione genitoris ⁊ geniti: finxeruntꝙ lex fuit creata an̄ mūdū ꝑ duo milia annoꝝ: vt ſic d̓ ip̄adicat̉: Ante om̄s colles ego ꝑturiebar .i. creabar: ſed hͦ patꝫmanifeſte falſum: qꝛ lex nō potuit ꝑ ſe creari: ſꝫ in mēte aliqͣangelica: vel humana: vel ī ſcripto: vt ī lapidibꝰ ſcripta fuitlex moyſi: vel ī aliqͣ alia materia: ⁊ vterqꝫ modꝰ p̄ſupponitalteriꝰ creationē hoc etiā dictū eſt ita irrōnabile: ꝙ nō eſtꝯtra ip̄m diſputādū. n Ego feci. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ ꝓceſſus creaturaꝝ ꝑ ſapientiā genitā ſiue verbū. Et pͥmo ꝓceſſus iſte declarat̉: ſecūdo ꝑ ſcripturā ꝯfirmat̉: ibi Hec oīaliber. Prīa adhuc in duas: qꝛ pͥmo declarat̉ ꝓceſſus creaturaꝝ ꝙͣtū ad eſſe nature: ſecūdo ꝙͣtū ad eſſe gr̄e: ibi Et ī hisomībus. Circa pͥmū dicit̉ in ꝑſoria ſapiētie genite ſiue verbin Ego feci ī celis vt oriret̉ lumē īdeficiēs. ⁊ de lumīe corporali patꝫ Gen̄. j. Dixit deꝰ fiat lux: ⁊ facta ē lux. ſic̄ ibideꝫplenius explicaui. o Et ſic̄ nebula texi oēm carnē. Ouobus enī pͥmis diebꝰ formatiōis rerū elemēta qͣttuor nō fuerūt abinuicē plene diſtincta: nā aqua tūc nō habuit ꝯpletādenſitatē: ſed qͣſi vaporabilit̓ erat eleuata ꝑ totū aerē. Et ſicꝑ modū nebule tegebat totā terrā. Tertia v̓o die qͣ diſtinctafuerūt elemēta accepit a deo debitā denſitatē: qͥ et fecit ī terra ꝯcauitates ad recipiēdū aque ꝑteꝫ: et ſic apparuit arida⁊ elemēta diſtincta: ꝓut dictū fuit pleniꝰ: Gen̄. j. p Egoin altiſſimis habitaui. diſponēdo celū empyreū: qd̓ ꝙ ſtatīfactū fuit: fuit angelis repletū. q Et thronꝰ meus .i. po-

teſtas mea. r In colūna nubis. ꝑ ip̄am enī diſponit̉generatio nubiū in aere. s Gyrū celi .i. celū fidereūlumīaribus ⁊ ſtellis ornatū. t Cir cuiui ſola. diſponēdo motū orbiū. Sciēdū tn̄ ꝙ ꝑ li ſola: nō excludit̉ pr̄⁊ ſpūſſanctꝰ: nā ẜm ph̓m. ij. Elēcoꝝ. ſolus .i. qd̓ cū nonalio. Et iō qn̄ determīat aliqd̓ ſb̓iectū in ordine adp̄dicatū nō excludit a ꝯſortio p̄dicati illd̓ qd̓ habꝫidētitatē cū ſubiecto: ſed qd̓ habetalietatē: pat̓ aūt ⁊filiꝰ ⁊ ſpūſſanctuſſūt vnū ſimplicit̓in eēntia: ⁊ diſtinguūt̉ in ꝑſona: ꝓpt̓ qd̓ dictio excluſiua addita vni ꝑſone in ordine adp̄dicatū ꝑſonale facit excluſionē aliaꝝ ꝑſonaꝝ: vt cumdicit̉: ſolus pater generat: filiꝰ enī ⁊ ſpūſſanctꝰ nō generāt. Si aūt p̄dicatū ſit eēntiale nō excludūt̉ alie ꝑſone:ſed magis includunt̉: eo ꝙ ſt̓ vnū ī eſſentia: ſic eſt ī ꝓpoſito: qꝛ circuire celū ꝑ diſpoſitionē motꝰ orbiū ē ꝯmunetoti trinitati: ſic̄ ⁊ creare: et iō cū dicit̉ ī ꝑſona ſapientiegenite: Gyrū celi circuiui ſola. ꝑ li ſola: nō excludūt̉ pat̓⁊ ſpūſſanctꝰ: ſꝫ magꝭ īcludunt̉. v Et ꝓfundū abyſſipenetraui. p̄ꝑando ꝯcauitates ī terra: vt ibi cōgregatisaquis appareret arida: q̄ ꝯgregatio vocat̉ occanus velabyſſus. x Et in fluctibꝰ maris ambulaui. ſaluādonōe ⁊ qͥ cū eo erāt in arca inter aquas ⁊ fluctus diluuijy Et ī omī terra ſteti. ſtabilitate ei dando vndiqꝫ circa centꝝ mūdi. z Et in omī gen. ⁊ in omī ppl̓o pͥmatū tenui. naꝫ oīs ptās hoīm a deo eſt. a Et oīm excel. ⁊ hūi. col. v̓tu. calcaui. ſic habent libri correcti: ⁊ pꝫſenſus. Nā om̄s tam magni ꝙͣ parui dei filio ſunt ſubiecti: qꝛ toti trinitati. b Et ī his omībus. Hic ꝯn̄terponit̉ effectus ſapiētie in creaturis ꝙͣtum ad eſſe gratie:hic aūt effectꝰ habet locū in angelis ⁊ homībꝰ: et de angelis h̓ tacet̉ de quoꝝ ꝯfirmatione in bonū paꝝ loquit̉ſcriptura. Iuſtificatio v̓o hoīm ꝑ gratiā facta eſt a totatrinitate: ꝑ cognitōnē dei ⁊ amorē ſuꝑnaturalē: ad quāeleuati ſunt patres ſancti ex electiōe diuīa: et id̓o pͥmoponit̉ hec electio: 2º electiōiſ ꝯfirmatio: ibi Ab initio. 3ꝯfirmatōis fructificatio: ibi Quaſi cedrris. Circa pͥmūſciendū: ꝙ nulli homī gratia dei denegat̉: cū velit om̄shomines ſaluos fieri: ⁊ ad agnitionē veritatis venire:vt dicitur .jͣ. timo. ij. ſed aliqui ea carent: quia non ſequūtur diuinum inſtinctum ad ſuꝑnaturale bonum.Et ſic non datur eis gratia habiti: alis que datur ſequētibus ip̄m: ſicut alias diffuſius declaraui in pluribuslocis. Dicit igitur dei ſapientia: b Et in his omnibꝰſcꝫ homībus. c Requiem queſiui. in ip̄is habitādoper gratiā: vnde ꝓuer. viij. dicit hec ſapientia: Delitiemee eſſe cum filijs hominū. Uerūtame quia multiplicatis homībꝰ poſt diluuiū declinauerūt cōmuniter adidolatriam: Abraam tamē ⁊ qui ab eo deſcenderunt ꝑiacob nepotem ſuum in fide vnius veri dei ſteterunt:ꝓpter qd̓ hereditas dn̄i vocat̉: Deutº. xxxij. Pars autēdn̄i ppl̓us eius: iacob funiculꝰ hereditatis eiꝰ. iō ſubdit̉d Et ī hereditate dn̄i morabor. ꝑ gratiā patres illosſanctificando. e Tunc p̄cepit et dixit mihi creatoromniū .ſ. illud qd̓ poſtea ſubdit̉. Uel aliter: Tunc precepit ⁊ dixit mihi. id eſt figure mee: ſicut imago herculi)