¶ Eccleſiaſtici

cognouit: quoniā oculi domini multo plꝰ lucidioresſūt ſuꝑ ſolē: circūſpicientesom̄s vias hoīm: et ꝓfundūabyſſi: et hoīm corda intuentes in abſconditas ꝑtes.Dn̄o enī deo anteqͣꝫ crearent̉ oīa ſūt agnita: ſic̄ ⁊ p̄ꝑfectū reſpicit oīa. Hic̄ inplateis ciuitatꝭ vindicabit̉:et qͣſi pullus eꝗnꝰ fugabit̉: ⁊v̓bi non ſꝑauit app̄hendet̉.Et e̓rit dedecus omībꝰ: eoꝙ nō ītellexerit timorē dn̄iSic̄ ⁊ mulier oīs relinquēſvirū ſuū: ⁊ ſtatuēs he̓ditatēe̓x alieno matrimoīo. Primō enī ī lege altiſſimi īcredibilis fuit: ⁊ ſecūdo viruꝫſuū dereliꝗt. tertio ī adulterio fornicata ē: et ex alio viro filios ſtatuit ſibi. Hec in

eccleſiam adducet̉: et in filios eius reſpiciet̉. Non tradent filij eius radices: et rami eius non dabūt fructū.Derelinquēt in maledictūmemoria eius: et dedecusilliꝰ nō delebit̉. Et agnoſcētꝗ derelicti ſūt quoniā nihilmeliꝰ eſt qͣꝫ timor dei: et nihil dulciꝰ qͣꝫ reſpice̓ ī mādatis dn̄i. Gloria magna ē ſequi dn̄m: longitudo enī dierū aſſumet̉ ab eo. XXIIII.Apiētiā laudabit animā ſuaꝫ: et in dn̄o honorabitur: et in medio populi ſui gloriabit̉: et ī eccleſijs altiſſimi aperiet os ſuūēt in cōſpectu virtutis illigloriabitur: et in medio populi ſui exaltabitur: et ī plenitudine ſancta admirabit̉

ſunt. l ¶ Suꝑ ſolē. Claritas enī ſolis nō eſt niſi qͥdameffectus: ⁊ modica ſcintilla diuine claritatis. m ¶ Circūſpiciēteſ om̄s vias hoīm. ꝙͣtūcūqꝫ occultas. n ¶ Etꝓfundū abyſſi. ad qd̓ nō ꝑtingit lux ſolis. o ¶ Et hominū corda. q̄ ſoli deo ſunt nota. p ¶ Dn̄o enim deoāteꝙͣ crearēt̉: oīaſūt agnita. nā eſtagēs ꝑ intellectū:⁊ ſic ꝑcognoſcēs.q ¶ Sic ⁊ poſt ꝑfectū .i. pꝰ creatiōꝫreꝝ cognoſcit oīaexqͦ enī p̄cognouit autēꝙͣ eſſent īeffectu: ſequit̉: Etꝙ poſtea ſb̓dituraūt adulteri penacū dicit̉: r ¶ Hic īpla. ciui. vindicabit̉ .i. puniet̉: qꝛ inpalā lapidari p̄cipit̉: vt p̄dictū eſt.s ¶ At qͣſi pulluequinꝰ .i. indomitus voluptati deditꝰ. t ¶ Fugabit̉vt ſic captꝰ puniatur. v ¶ Et eritdedecus omībuſ.amicis ſuis ex vilitate crimīs ⁊ punitiōiſ. x ¶ Sic⁊ mulier. Hic ꝯſequēt̉ deteſtat̉ peccatū adulterij ꝙͣtū ad muliere dicens: x ¶ Sic ⁊ mulier oīs relin. vi. ſuū. peccabit: qꝛ tenet̉ ei obedire: ⁊ debitū reddere. h ¶ Statuēs hereditatē .i. heredē viri ſui. z ¶ Ex alieno matrimonio. qn̄adulter eiꝰ ē vxori alligatꝰ: ⁊ ſic filiū quē ex eo ꝯcipit priuat hereditate pat̓na: ⁊ ip̄m inſtituit ī aliena. a ¶ Primo eī ī lege alti. ⁊cͣ. que dicit exo. xx. Nō mechaberis.b ¶ Secūdo viꝝ ſuū dereliqͥt. abutēs corꝑe ſuo ꝓpriocū nō habeat eiꝰ poteſtatē: ſed vir .j. cor̄. vij. c ¶ Tertioin adulterio fornicata ē .i. polluta. d ¶ Et ex alio virofilioſ ſtatuit ſibi .ſ. marito ſuo. Et qꝛ ẜm legē debet publice puniri: ſubdit̉: e ¶ Hec ī eccleſia adducet̉ .i. ī ꝯſiliocora iudicibꝰ. f ¶ Et ī filios eiꝰ reſpiciet̉. vtrū ſint legittimi: vel illegittimi: ⁊ ſi ꝓbent̉ illegittimi: eijcient̉ de domo mariti: iō ſubdit̉: g ¶ Nō tradēt filij eiꝰ radices. qꝛnō ſtabilient̉ ī hereditate mariti. h ¶ Et rami eiꝰ .i. filij filioꝝ. i ¶ Nō dabūt fructū .i. nō ꝓſperabunt̉: id̓oſubdit̉: k ¶ Derelinquēt ī maledictū memoriā eiꝰ. ſcꝫmatris adultere: cui maledicēt homīes miſeriā filiorūadulterinoꝝ vidētes: l ¶ Et dedecus illiꝰ nō delebit̉.corā deo ſi ꝑſeueret in malo: nec etiā corā homībꝰ vſqꝫad magnū tp̄us. Cōſequēter ex dictis de adultero ⁊ adultera ꝯcludit ītentū dicēs: m ¶ Et agnoſcēt qͥ derelicti ſunt .ſ. ceteri viri ⁊ mulieres. n ¶ Qm̄ nihil melieſt ꝙͣ timor dei .ſ. filialis qͥ cauet offenſam dei. o ¶ Etnihil dulciꝰ. aīe palatū bn̄ diſpoſitū habēti. p ¶ Quāreſpicere ī mādatis dei. nō ſolū ſpeculatiue cognoſcēdoſꝫ etiā practice oꝑe adimplēdo. q ¶ Gloria magna eſtſequi dn̄m. ꝑ via iuſticie. r ¶ Cōgitudo eī dieꝝ .i. et̓navita. s ¶ Aſſumet̉ ab eo. i. a deo qui dat illā ſeqn̄tibꝰip̄m ꝑ viam mandatoꝝ ſuoꝝ. ¶ Capitulū. XXIIII.

¶ Apiētia laudabit. Suꝑius a tertio caº. ⁊ cᵗt ra actūeſt de exercitio virtutū: hic ꝯn̄ter agit̉ de ſtatibꝰ eccleſie: in qͥbus fit hoc exercitiū. ⁊ qꝛ hꝰ mōi ſtatꝰ ẜmordinē diuine ſapīe diſtinguūt̉: ideo pͥmo ponit̉ ſapīe cōmēdatio: ſecūdo ſubdit̉ hꝰ moī ſtatuū diſtīctio caͦ ſequēti. Adeuidētiā aūt dicēdoꝝſciendū: ꝙ aliqͥ exponūt hoc capitulū d̓ lege veteri ⁊ noua: q̄ dr̄ſapīa diuīa: qꝛ nō humanitꝰ inuēta: ſꝫ diuinitꝰ reuelata. Ad hocaūt allegāt qd̓ dr̄ īfraeodē ca: Hec oīa libervite ⁊ teſtamētū altiſſimi. ſed ſaluo meliori iudicio hͦ nō videt̉rōnabilit̓ dictū. Naꝫin ꝑſona ſapīe d̓ quafit hic ſermo dicit̉ inhoc caº: Ego feci ī cel̓:vt oriret̉ lumē indeficiēs. qd̓ factum fuit apͥncipio creatiōis mūdi. Lex āt vetꝰ poſteafuit data: Exo. xx. qͣſiꝑ duo milia annoꝝ⁊ noua poſtea ꝑ tātūtp̄us ⁊ ampliꝰ: p̄tereade eadē ſapīa de qͣ fithic mentio dicit̉: Abinitio ⁊ an̄ ſecula creata ſuꝫ. qd̓ nō pōt dici de lege veteri vl̓ nōua. Itē hec expoſitiofauere videt̉ errori iudeoꝝ: qui fingūt legē veterē creatā fuiſſe ante mūdū: vt īfrapleniꝰ dicet̉. Propter qd̓ dicendū: ꝙ hic agit̉ de ſapīa diuīaꝑſonaliter dicta: que eſt ſapientia genita. Unde in eius ꝑſona dicit̉ hic. Ego ex ore altiſſimi ꝓdij. Et de hͦ plenius fuitdictū in principio huius libri. Sic ergo ꝓceditur: qꝛ pͥmoponitur huius ſapientie cōmendatio: ſecūdo deſcribit̉ eiusgeneratio: ibi Ego ex ore ⁊cͣ. tertio ſoluitur tacita queſtio:ibi Adhuc doctrinā. Circa primū dicit̉: a ¶ Sapiētia laudabit animā ſuam .i. ſeip̄am eo modo loquēdi quo diciturHiere. lj. Iurauit dominꝰ exercituū ꝑ aīam ſuaꝫ .i. ꝑ ſeip̄mGen̄. xxij. Per memetip̄m iuraui dicit dn̄s. laudauit enī ſapientia genita q̄ eſt ideꝫ qd̓ verbū diuinū ſeip̄am ꝑ angelos⁊ ꝓphetas ⁊ alios ſanctos: ⁊ etiam ꝑ ſeip̄am in humanitate aſſumpta exprimens excellentiā quam habebat a patreIoh̓. x. Ego ⁊ pater vnū ſumꝰ. b ¶ Et in dn̄o honorabit̉.ideſt in deo patre venerabitur: quia ſicut pater eſt in filio etecōuerſo: vt dicitur: Ioh̓. xiiij. ſic filius honoratur in patre: et pater in filio. c ¶ Et in medio populi ſui gloriabit̉.ideſt in medio ſanctorum angelorum ⁊ etiam hominū: quiſunt eius populus. d ¶ Et in eccleſijs altiſſimi aperiet osſuum. ſcilicꝫ in eccleſia triumphante: illuminando angelos⁊ docendo: ⁊ militante in humanitate aſſumpta p̄dicandoin templo ⁊ apoſtolos docendo. e ¶ Et in cōſpectu virtutis illius .i. in operibus miraculoſis virtute altiſſimi factisqꝛ fiebant ad declarationē ſue deitatis. f ¶ Et in mediopopuli ſui exaltabit̉. Nā de medio apoſtoloꝝ ⁊ ip̄is videntibꝰ eleuatus fuit in celum: Mar. vlti. et act̓. pͥmo. g ¶ Etin plenitudine ſancta admirabitur. de qua dicit̉: Ioh̓. pͥmoUidimus eum quaſi vnigenituꝫ a patre: plenum gratia etveritatis: et ibidem ſubditur: Et de plenitudine ei omnes

⁊ ⁊ 2