Eccleſiaſtici
⁊ dixit mihi creator oīm: etqui creauit me requieuit intabernaculo meo: et dixitmihi: In iacob inhabita: ⁊in iſrael hereditare: et ī electis meis mitte radiceſ. Abinitio e̓t an̄ ſecula creata ſūet vſqꝫ ad futurū ſeculū nōdeſinā: et in habitatiōe ſan-
cta coram ip̄o miniſtraui.Et ſic̄ in ſyon formata ſume̓t ī ciuitate ſanctificata ſil̓iter reꝗeui: et ī hieruſalē poteſtas mea. Et radicaui inpopulo honorificato: e̓t inꝑtes dei mei he̓reditas illiet ī plenitudine ſctōꝝ dētētio mea. Quaſi cedrus ex
dicit̉ hercules. Creator oīm .ſ. illud qd̓ poſtea ſubditur:In iacob inhabita ⁊cͣ. et interponit̉: Et qui creauit me⁊cͣ. Ad intellectū huiꝰ ſciēdū: ꝙ lꝫ tota trinitas iuſtificethoīes ꝑ gr̄am: tn̄ ad faciēdū hāc iuſtificationē nō dicit̉pater miſſus: ſed tm̄ filiꝰ et ſpūſſanctꝰ: qꝛ inuiſibil̓ miſſio perſone diuīeduo includit .ſ. ꝙperiōa illa nouomō inhabitet mētem rōnalē ꝑ gr̄atiā: et ꝙ iſta ꝑſōaprocedat ab alia.Iſtud ſecūduꝫ nōꝯuenit patri: ꝓpt̓qd̓ nō ꝯuenit ſibimitti. vnde dicitAug. ij. de tri. Pr̄nuſꝙͣ legit̉ miſſuſſꝫ filio et ſpūi ſcōꝯuenit mitti: nonſolū viſibilit̓ ſicut filiꝰ apparuit ī carne et ſpūſſcūs ī columbe ſpecie: ſꝫ etiaꝫ inuiſibilit̓ ꝑ dona quibꝰ inhabitātmentē .ſ. ſpūſſanctꝰ ꝑ donū charitatis et alia q̄ ꝑficiuntvoluntate: filiꝰ autē ꝑ donū ſapīe: et alia q̄ ꝑficiūt intellectū: eo ꝙ ſpūſſanctꝰ ꝓcedit ꝑ modū volūtatis: et filiusꝑ modū intellectꝰ. Hec igit̉ miſſio ſapīe genite a pr̄e pōtdici p̄ceptū loquēdo large: et ſic dicit: e ¶ Tūc p̄cepit⁊ dixit mihi creator oīm .i. deus pr̄ mittēs dicto modofiliū: ⁊ qꝛ poſſet aliqͥs credere: ꝙ ꝑ talē miſſionē filiꝰ ſeꝑaret̉ a pr̄e: ꝓpter hoc anteꝙͣ vltra ꝓcedat̉ iſtud remouet̉: cū dicit̉: f ¶ Et qͥ creauit me. i eternalit̓ generādodedit eſſe: qd̓ large quidē pōt dici creatio: vt diffuſiꝰ dictū fuit ſupra pͥmo caº. exponēdo illud: Prior oīm creata ē ſapīa. g ¶ Requieuit ī tabernaculo meo .i. in meip̄a: qꝛ ꝓpter dictā miſſionē filiꝰ qͥ eſt ſapīa genita nondeſinit eſſe ī patre: nec ꝑat̓ in filio. Cōſequēter reſumitꝓpoſitū dicēs: h ¶ Et dixit mihi. deus pat̓: i ¶ Iniacob ihabita: ⁊ ī iſrl̓ hereditare .i. ī ppl̓o deſcēdēte a iacob qͥ alio nomīe dictus ē iſrael: Gen̄. xxxij. In hoc enīppl̓o remāſit fides ⁊ cultus vniꝰ veri dei: ceteris cōmuniter ad idolatriā declinātibꝰ. Sciēdū tn̄: ꝙ iſte populꝰmagis denomīat̉ a iacob ⁊ iſrael: ꝙͣ ab abraā ⁊ iſaac̓: qꝛnō om̄s eoꝝ filij fuerūt fideles: vt pꝫ de Iſmaele ⁊ eſauſꝫ om̄s filij iacob fuerūt dei cultores: ꝓpter qd̓ ⁊ tribuſilliꝰ ppl̓i denomīat̉ ab eis. k ¶ Et in electis meis mitteradices .i. p̄cepta decalogi: ⁊ alia ceremonialia ⁊ iudicialia: q̄ fuerūt illi ppl̓o data: vt ꝑ eoꝝ obſeruātiā radicaret̉ ī ſapīa diuīa. l ¶ Ab initio. Hic ꝯn̄ter ponit̉ electiōis p̄dicte ꝯfirmatio q̄ fuit facta ꝑ ſtabilitatē regni: ⁊edificationē tēpli tꝑibus dauid ⁊ ſalomnnis. Premittit̉tn̄ hic ſapīe genite et̓nitas: vt ꝑ hoc on̄dat̉ cauſa ſufficiens ſtabilitatꝭ ī alijs. Dicit igit̉: l ¶ Ab initio. ꝑ hoc n̄pōt ītelligi initiū tꝑis: qꝛ ſubdit̉: m ¶ Et ante ſecula. ſꝫintelligit̉ ip̄e pat̓: q̄ eſt pͥncipiū emanatiōis ꝑſonaꝝ. mEt ante ſecula .i. eternalit̓: qꝛ filiꝰ eternalit̓ ꝓcedit a pr̄e.n ¶ Creata ſum .i. ab eo accipiēs eſſe ꝑ generatiōeꝫ quelarge loquēdo pōt dici creatio: vt pleniꝰ eſt dictū ſuprapͥmo caͦ. Alit̓ exponūt aliqͥ: n ¶ Creata ſum .i. p̄uiſacreari ẜꝫ hūanā naturā ī vnitate ꝑſone aſſumēdā. Licꝫaūt hec expoſitio ꝯtineat veritate: nō tn̄ videt̉ eē ẜm auctoriſ libri huiꝰ ītentionē: vt dictū ē ſupra pͥmo caº. hocetiā videt̉ ex ꝓceſſu huiꝰ capituli: in qͦ a pͥncipio vſqꝫ adfinē ponūt̉ progatiue ſapīe genite: ſic aut p̄uideri nō eſtaliqͣ eiꝰ p̄rogatiua: qꝛ ꝯuenit omī creature ꝙͣtūcūqꝫ minute. Nā ab eterno p̄uiſum ē qd̓cūqꝫ ꝓducit̉ ī tꝑe. ¶ oEt vſqꝫ ad futurū ſeculū nō deſinā .i. eternalit̓ ꝑſiſtam.
p ¶ Et in habitatiōe ſancta .i. in mētibꝰ ſanctoꝝ. q ¶ Iora ip̄o. deo pr̄e. r ¶ Miniſtraui .i. miſſionē meā īuiſibilēꝑ eaꝝ ſanctificatiōꝫ īpleui mō ſupradicto. Uel alit̓: p ¶ Etin habitatiōe ſancta .i. ī ꝯgregatiōe iuſtoꝝ. q ¶ Corā ip̄omīſtraui .i. miſtrare feci ꝑ aaron ⁊ alios ſacerdotes bonos.ſicut dr̄ gen̄. xxij. in ꝑſona dn̄i: Nūc cognoui ꝙ timeas dn̄m .i.alios cognoſcere feci.r ¶ Et ſic ī ſyon. Hicꝯnter ponit̉ electiōisdicte ꝯfirmatio .ſ. peredificatiōꝫ tēpli: ⁊ cōfirmatiōeꝫ regni tēꝑedauid ⁊ ſalomonis:et ſic dic̄ ſapiētia dei:Et ſic ī ſyon firmataſum. iſta tn̄ firmationō dicit aliquā mutationē ī deo ſꝫ in creatura inqͣ firmiꝰ ſtabiliunt̉ dona diuina: Dicit̉ aūt dei ſapīafirmata ī mōte ſyon: eo ꝙ ibi fuit edificatū templū. iij. reg.vj. in qͦ archa ⁊ ꝓpiciatoriū q̄ rep̄ſentabāt ſedē dei: vt dictūfuit exo. xxv. habuerūt ſtabilē māſionē: nec vltra fuer̄t portata de loco ad locū ſic̄ an̄ ſuerāt ꝑ deſertū: ⁊ poſtea ī terraꝓmiſſiōis: vt patꝫ ī pluribꝰ locis pͥmi regū. s ¶ Et in ciuitate ſāctificata .ſ. hieruſalē ad diuinū cultū electa. iij. regviij. t ¶ Sil̓iter reqͥeui. ꝑ ſpēalē habitatiōꝫ: eo ꝙ vigebatibi cultus dei. v ¶ Et in hieruſalē poteſtas mea. qꝛ factafuit ciuitaſ metropol̓ ⁊ regia: ⁊ hoc ex ordinatiōe ſpēali diuina. x ¶ Et radicaui .i. dona mea firmiꝰ ſtabiliui. y ¶ Inppl̓o honorificato .i. ī ppl̓o iſrael: qͥ fuit honorificatꝰ a deop̄ ceteris: eo ꝙ diſpoſuerat ab eterno ex illo carnē aſſumereꝓpter qd̓ dedit ei legē ⁊ ꝓphetas ſacerdotiū ⁊ regimē: ꝓpt̓qd̓ dr̄ deūtº. iiij. Que ē enī alia gēs ſic inclyta: et pſal. cxlvij.Nō fecit talit̓ omī natiōi ⁊cͣ. z ¶ Et ī ꝑtes dei mei hereditas illius .ſ. populi honorificati. Ad cuiꝰ intellectū ſciēdū ꝙli mei: pōt eſſe genitiuꝰ huiꝰ ꝓnomīs ego: et ſic ē ſenſus: ¶Et ī ꝑtes dei mei .i. in ꝑtes dei: qͥ deus ſū ego. a ¶ Hereditas illiꝰ. q. d. vita beata q̄ ē electoꝝ hereditas vera ē in ꝑtesmeas .i. apud me. alio mō poteſt eſſe genitiuꝰ huiꝰ ꝓnomīsmeꝰ: et ſic ē ſenſus. z ¶ In ꝑtes dei mei .i. apud patrē qui ēdeus meꝰ. a ¶ Pereditaſ illiꝰ .i. beatitudo populi honorificati: ⁊ vtroqꝫ mō ꝯtinet veritatē: nā electoꝝ beatitudo conſiſtit obiectiue ī pr̄e ⁊ filio: Ioh̓. xvij. Hec ē vita et̓na vt cognoſcāt te ſolū deū: ⁊ quē miſiſti ieſū chriſtū: ꝑ hoc tn̄ nonexcludit̉ ſpūſſanctꝰ: ſꝫ magꝭ includit̉: vt patꝫ ex ſupradictisſed remanet q̄ſtio quō pat dicit̉ deus filij. Ad qd̓ dicendū:ꝙ habēdo reſpectu ad hūanitatē eſt manifeſte veruꝫ: vn̄ dr̄Ioh̓. xx. Aſcendo ad patrē meū ⁊ patrē veſtrū: deū meū etdeū veſtrū. habendo v̓o reſpectū ad naturā diuimam: poteſt etiā verificari. dicitur enim filiꝰ ẜm diuinam naturamdeus de deo: ſicut dicitur in ſymbolo de ipſo: Lumen de lumine: deum verum de deo vero. et ſic vt videtur in ꝑſonafilij de patre poteſt dici: In partes dei mei. ideſt patris quieſt deus a quo ſum: idem tamē deus cū ip̄o in eſſentia: diſtinctus tm̄ in perſona. b ¶ Et in plenitudine ſanctoꝝ .i.in congregatione eorum. c ¶ Delentio mea. ideſt manſiomea per gratiam: Matth̓. xviij. Ubi ſunt duo vel tres congregati in nomine meo: in medio eorum ſum. d ¶ Quaſi cedrus. Hic conſequēter ponitur dicte confirmatiōis fructificatio: et primo ꝙͣtum ad fructum vite actiue: ſecundocontemplatiue: ibi Ego mater. Prima in duas: quia pͥmoponitur dicta fructificatio: ſecūdo fame diffuſio: ibi Sicutcinamonum. Circa primū ſciendum ꝙ terrenaſcentia diuerſarum ſpecierū magis fructificant in vna terra ꝙͣ īL
a qͣ⁊ ⁊ 3