Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

tū iurās īplebit̉ iniꝗtate: etnō diſcedet a domo illiusplaga. Et ſi fruſtrauerit fratrē: delictū illiꝰ ſuꝑ ip̄m eritet ſi diſſimulauerit delinq̄tdupliciter: et ſi in vacuū iurauerit non iuſtificabit̉. Rēplebit̉ enī retributiōe peſſima domꝰ illius. Eſt e̓t alialoquela ecōtrario ī morte:non īueniat̉ ī hereditate iacob. Etēnī a miſericordibꝰoīa hec auferēt̉: et ī delictisnō voluptabūt. Indiſciplinōſe loquele non aſſueſcatos tuū: eſt enī ī illa v̓bū peccati. Me̓mēto pr̄is ⁊ mr̄istue: in me̓dio enī magnatorū ꝯſiſtis: ne forte obliuiſcatur te deꝰ in ꝯſpectu illoꝝ:et aſſiduitate tua īfatuatusīproperiū patiaris: et maluiſſes nō naſci: ⁊ diē natiuitatis tue maledicas. Homo

aſſuetꝰ in v̓bis īproperij: inoͦmībꝰ diebus ſuis nō eruꝰdiet̉. Duo genera abūdāt īpeccatis: et tertiuꝫ adducitirā ⁊ ꝑditionē. Aīa callidaqͣſi ignis ardēs non extinguet̉ donec aliꝗd glutiat:et hō nequā in ore carnisſue: non deſinet donec incēdat ignē. Homī fornicarioo̓mīs panis dulcꝭ: non fatigabit̉ trāſgrediēs u̓ſqꝫ ad finē. Oīs homo ꝗ trāſgredit̉lectū ſuū contenens ī aīamſuā: et dicēs: quis me videttenebre circūdant me: ⁊ parietes cooꝑiūt me: ⁊ nemocircūſpicit me quē vereor:delictoꝝ meoꝝ nō memorabit̉ altiſſimus: ⁊ nō intellexit qm̄ oīa videt oculus:illiꝰ: quoniā expellit a ſe tīorē dei hꝰ mōi hoīs timor: etocl̓i hoīm timētes illū: et n̄

mentū falſuꝫ: qd̓ eſt ꝯtra veritatē: ⁊ iuramentū iniquū: qd̓eſt ꝯtra iuſticia. Et nō diſcēdet a domo illiꝰ plaga .i. dininavindicta ſaltē in futuro: ⁊ etiā aliqn̄ in pn̄ti grauiter puniunt̉ ꝓ notorio homīeſ ꝑiurio. p Et ſi fruſtauerit fratrē.ex ꝑiurio ſibi damnū inferēdo. q Delictū ip̄iꝰ ſuꝑ ip̄merit. qꝛ tenet̉ ad reſtituendū: ⁊ debet ad hͦꝰcogi: ſi ꝓbatuꝫ fueritꝯtra eum. r Et ſidiſſimulauerit. tacendo v̓itatē: ꝓ cꝰ declaratiōe adducit̉ ī teſteꝫiurans ſe neſcire. sDelīquet duplicit̓. ſcꝫꝯtra ſe falſū iurando⁊ ꝯͣ ꝓximū dānificādo retinentē alienū īꝯſcīa: ⁊ aliū in burſaſcꝫ illū cuiꝰ pecunia retinet̉. t Et ſi ī vacuū iurauerit. iurando ſine cauſa: vl̓ ex leui cauſa. v Nō iuſtificabit̉. Nāʸⁱ in hͦ irreuerēter vtit̉ iuramēto: vt dictū eſt ſuprax Replebit̉ enī r̄tributiōe peſſima .i. pena debita: yMomꝰilliꝰ. Nā filij aliqn̄ puniūt̉ pena tꝑali ꝓ parentibus: ⁊ maxīe qn̄ſūt imitatores delictipatꝝ: frequēter enī hͦfit: nam filius audiēspatrē frequēter vaneiurantē: ex hoc accipit modū ꝯſil̓eꝫ: ¶3Eſt et alia. Hic ꝯn̄ter deteſtat̉ quedā alia peccata locutiōisEt pͥmo pctm̄ blaſphemie: cū dicit̉: Eſt et alia loq̄la ꝯͣria .ſ.p̄cedēti. Nā in iuramēto inuocat̉ deꝰ vt teſtis infallibilis veritatis. In blaſphemia v̓o ſibi magis īponit̉ crimē falſitatꝭa In mortē. blaſphemia enī meret̉ mortē gehēne: ⁊ etiaꝫmortē nature. Nam blaſphemꝰ ī lege p̄cipit̉ lapidari: leui.xxiiij. Aliqͥ libri habēt Morti: ⁊ ſb̓ītelligit̉ obligata: et ſiceſt eadē ſentētia. b Nō īueniat̉ ī hereditate iacob. quiaſic̄ dictū ē blaſphemꝰ p̄cipit̉ auferri de hereditate iacob permortē. c Etenī a miſericordibꝰ hec oīa auferent̉ .ſ. falſa⁊ īdiſcreta iuratio ⁊ blaſphemia. d Et ī delictis nō voluptabūt .i. nō delectabūt̉: ſꝫ magis ī oꝑibꝰ v̓tuoſis. Signūenī habitꝰ generati ē delectatio in oꝑe. ij. eth̓. Cōſequēter deteſtat̉ peccatū locutiōis irreuerētis di. e Indiſciplinoſeloq̄le. q̄ ē ꝓpͥe loq̄la irreuerētie. f Nō aſueſcat os tuū. nāactꝰ talis ē malus: ⁊ ꝯſuetudo peior. Et qm̄ parētibꝰ maxīedebet̉ reuerētia: ⁊ ꝑ ꝯn̄s irreuerētia ad ip̄os ē peſſima: ſubdit̉: g Memēto pr̄is ⁊ mr̄is tue. exhibēdo eis debitā reuerētiā: ⁊ omnē irreuerētiā p̄cauendo. h In medio enīmagnatoꝝ ꝯſiſtis. q. d. licꝫ ad maiorē ſtatu fueris eleuatusꝙͣ ꝑentes tui: nō debes eoꝝ reuerētie obliuiſci. i Ne̓ forte obliuiſcat̉ te deꝰ. gratia ſuā tibi ſubtrahēdo: ⁊ te cōfuſibiliter deijciēdo. k Aſſiduitate tua. circa parētū irreuerētiā. l Infatuatꝰ īproperiū patiaris. a deo ⁊ homībꝰ nEt maluiſſes nō naſci. ex īpatiētia tue deiectiōis: ſic̄ faciuntmulti. Cōſequēter deteſtat̉ peccatū locutiōis iniurioſe dicēſp Homo aſſuetꝰ in v̓bis īproperij. ſic̄ fuit ſemei: vt habet̉.ij. reg. xvj. p In omībꝰ diebꝰ ſuis nō erudiet̉. qꝛ cōtēnit

monita alioꝝ. q Ouo genera. Poſito peccato locutiōis: hic ꝯn̄ter deteſtat̉ triplex peccatū oꝑis. Et primoponit duo breuiter ſe expediēdo: ſecūdo tertiū magis īmorādo: ibi Homī fornicario. Circa pͥᵐ dic̄: q Duegenera abundāt ī peccatꝭ. qꝛ ſūt cauſa pluriū ſeq̄ntiū .ſ.cupiditas: q̄ eſt radix oīm maloꝝ.j. thimo. vj. ⁊ guloſitas: q̄ eſt occaſio multoꝝ maloꝝ: ⁊ ſpēalit̓ perebrietate. r Ettertiū adduc̄ irā.vindicte diuine: ⁊ꝑditionē gehēne:⁊ iſtud eſt adulterium: de qͦ poſteamagꝭ ꝓſequet̉: etde primo ſubdits Anīa callidaqͣſi ignis ardens.ardore cupiditatꝭde qͦ dic̄ boeciꝰ libro. ij. de ꝯſolatōne metro. v. Seuior ignibꝰ ethneardet amor habēdi. t Nō extinguet̉ donec aliqͥdglutiat. alioꝝ bona male acqͥrēdo⁊ ſubdit̉ d̓ ſecūdov Et hō nequāī ore carnis ſue .i.guloſus qͥ ſibi nequā ē ꝑ os ſuū: qꝛguloſitas nō ſolūnocet aīe ꝓprie: ſꝫetiā corꝑi: generās multas paſſiōes ⁊ infirmitates. CxNō deſinet donec incēdat ignē .ſ. luxurie. nā virtus nutritiua materiā miniſtrat generatiue: vnde dicit hieroꝰ.Uenter mero eſtuans ſtatim ſpumat in libidineꝫ.Homni fornicario. Hic ponit̉ tertiū: et pͥmo ꝙͣtum advirū: ſecūdo ꝙͣtum ad mulierē: ibi Sic ⁊ mulier. Circapͥmū dicit̉: y Homī fornicario .i. luxurioſo. z¶ Oīspanis dulcis .i. oīs aliena mulier appetibilis. a Nōfatigabit̉ trāſgrediēs .i. nō ceſſabit tranſgredi mandatūdei: Exo. xx. Nō mechaberis. b Uſqꝫ ad finem viteſue. ⁊ qꝛ pctm̄ luxurie hebetat mentē: eo ꝙ reddit hominē beſtialē: ſubdit̉: c Omīs homo qͥ tranſgredit̉lectū ſuū. ꝑ adulteriū. d Cōtemnēs in anima ſuā. .i.ꝯtemptū aīe ſue inferēs ꝓpter carnis voluptatē. e Etdicens. execatꝰ voluptate: f Quis me videt ⁊cͣ. q. d.nullus: nec homo nec deus. ⁊ patꝫ lr̄a. Et ſubdit̉ erroris cauſa cū dicit̉: g Qm̄ expellit a ſe timorē dei hꝰmōi homīs timor .i. timor adulteri qͦ timet voluptatepriuari: expellit a ſe timorē dei: motus enī maiores depellūt mīoreſ: ẜm ph̓m. Adulter v̓o nimis fortit̉ trahit̉a voluptate: ⁊ ſic retrahit̉ a dei timore. h Et oculihoīm timētes illū .i. homīeſ ꝯſcij ſui adulterij: qͥ in hocſibi ſeruiūt timore ducti ne eius offenſam incurrant: etadulando de facinoribus ſuis eum ꝯmendant: et ſic inip̄is eum nutriunt: ⁊ per cōſequens timorē dei ab ipſoexpellunt propter quod non ꝯſiderat: ꝙ deus ip̄m videat ad puniendū: ideo ſequit̉: i Et nō cognouit .i.cogͦſcere neglexit: k Qm̄ oculi dn̄i multo lucidiores