Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Eccleſiaſtici

Eſt qui vetat̉ peccare preinopia: ēt ī reꝗe ſua ſtimulabit̉. Eſt qui ꝑdet aīam ſuaꝫpre ꝯfuſiōe: et ab īprudentiꝑſona ꝑdet: pe̓rſone aūtacceptōe pe̓rdet ſe. Eſt quipre ꝯfuſione promittit amico: et lucratꝰ ē inimicumgratꝭ. Opproͣbriū nequaꝫ īhoīe medaciū: ī ore īdiſciplinatoꝝ aſſidue erit. Potior fur: qͣꝫ āſſiduitas virimēdacis: ꝑditōem aūt ambo hereditabunt. Mōreshoīum mēdaciū ſin̄ honore: ꝯfuſio illoꝝ ipſis ſine int̓miſſione. Sapiēs inverbis ꝓducet ſeip̄m: etprudēs placebit magnatisQui oꝑat̉ terrā ſuā: inaltabit aceruū frugū: oꝑat̉iuſticiā ipſe exaltabit̉: quiv̓o placet magnatis: effugiet iniꝗtate. Exenia donaexcecāt oculos iudicū: ēt

ſi mutꝰ ī ore auertit correctiones eoꝝ. Sapīa abſconſa: theſaurus īuiſus: vtilitas ī vtriſqꝫ? Me̓lior ēcelat īſipientiā ſuam: qͣꝫ homo abſcōdit ſapīam ſuā.Ili peccaſti: CXXI.adijcias iteꝝ: ſꝫ et depriſtinis dep̄care vt tibi dimittātur. Quaſi a facie colubri fuge pctā: et ſi acceſſeris ad illa: ſūſcipiēt te: Dentes leonis dētes eiꝰ: īterficiētes aīas hoīum. Quaſiphea bis acuta hoīs iniꝗtas: plage illius non ē ſanitas. Obiu̓rgatio ēt iniurieānullabūt ſub̓am: et domque nimis locuplex ē ānullabit̉ ſuꝑbia: ſic ſubſtantiaſuperbi eradicabitur. Deprecatio pauperis ex oreuſqꝫ ad aures perueniet: etiudiciuꝫ feſtinato aduenietilli. Qui odit correptioneꝫ

falſum: qꝛ actꝰ exterior hꝫ rōem peccati: niſi qꝛ ꝓcedit ab actu interiori: pctm̄ .n. ſic ē volūtariū: qd̓ ſi ēvolūtariū ē pctm̄: ꝓpt̓ qd̓ hūc errorē remouet dicēa Eſt vetat̉ .i. ꝓhibet̉ peccare: b Pre inopia. ſic̄pauꝑ pōt exercere vſurā: lꝫ velit ꝓpt̓ inopiā reꝝ. Simil̓r debilis infirmus pōt exercere rapinashomicidia ꝓpterinopiā viriū: ꝙͣuis face̓t hoc libēter. c Et in requie ſua .i. ī ceſſatōe a malo: dStimulabitur .i.amaricabit̉: eomaliciam ſuā ducere p̄ualet adeffectum: ꝓpt̓ qd̓tal̓ volūtaſ mala fcō malo reputat̉. qꝛ taliſ exitin opꝰ malum qn̄pōt: ſubdit̉: eEſt perdet aīaꝫſuā pre ꝯfuſione..i. pre timorefuſionis ſi appareat pauꝑ: ꝓpterqd̓ ad latrociniaꝯuertitur. f Etab īprudēti ꝑſōaꝑdet .i. a ꝑſuaſione mali hoīs:cui de facili aſſentit in latrocinijs: ſb̓dit̉: Perſone aūt acceptione .i. acceptandoperſuaſionē iniqͥꝑſone. h Perdet ſe. ꝙͣtū ad aīam pctm̄ mortale:ꝙͣtū ad corpꝰ frequēter ſuſpēſione vel decapitatiōe.i Eſt pre ꝯfuſiōe. Hic ponit̉ dānū īdiſcrete locutōiī ꝓmittēdo dr̄: Eſt pre ꝯfuſiōe .i. timēs v̓ecūdiā innotari de īpotētia vl̓ auaricia. k Promittit amico.qd̓ pōt ſolue̓. l Et lucratꝰ ē ini. gratis .i. ſinerōabili ꝓmittēdi: dr̄ .n. vulgarit̓: Qui ꝓmittit ſoluit cor amici ſui ſibi tollit. Et qm̄ ī ꝓmittendo cōmiſitmēdaciū ſciēs ſolue̓ pot̓at: ſubdit̉: m Opprobriū neꝙͣ ī hoīe mēdaciū. qn̄ ꝓcedit ex libidīe mētiendi:qd̓ ꝓpriū ē hoīs īdiſciplinati: ſubdit̉: Et ī ore indiſciplinatoꝝ ⁊cͣ. Potior ē fur .i. minꝰ malus. o Quāaſſi. viri mēdacꝭ .i. ꝙͣ aſſuetꝰ mēdacijs: talis .n. freq̄nidicit mēdaciū ꝑnicioſū: qd̓ ē aliqn̄ grauiꝰ ꝙͣ furtum: vtqn̄ mēdaciū alteriꝰ denigrat̉ fama: qm̄ meliꝰ ē nomenbonū ꝙͣ res poſſeſſa: tollit̉ furtū. p Mores ho. ſine honore. qꝛ magꝭ digni ſt̓ ꝯfuſiōe: ſb̓dit̉: Etfuſio illoꝝ ⁊cͣ. q Sapiēs. Hic ꝯn̄ter ponit̉ fructꝰ locutōis diſcrete: dr̄: Sapiēs ī v̓bis ꝓducet ſeip̄ꝫ .i. manifeſtabit ſapīam ſuā. r Et pru. pla. magnatis.ſic̄ pꝫ de Ioſeph gen̄. xlj. qui ꝓpt̓ prudentiā ſuā placuitpharaoni. de Daniele dan̄. ij. qui ꝓpter ſapīam ſuamplacuit nabuchodonoſor regi: qꝛ taleſ ꝓpt̓ iuſticiā ſuāexaltātur: ſubdit̉: s Qui oꝑat̉ terra ſuā ⁊cͣ. ſicut .n.talis augmētat fruges: ſic operatis iuſticiā creſcūt ho-

altati: vnꝰ ī egypto: alt̓ ī babylone. t Qui v̓o pla. magnatis. dicto .ſ. ꝓpt̓ ſuā iuſticiā ſapīam. v Effugiet iniqͥtatē. qꝛ accipiet dona ad ſb̓uertēdū iuſticia: de qͥbꝰ ſb̓dit̉:Exenia dona ⁊c̄. x Et qͣſi mutꝰ ī ore ⁊cͣ. Eſt aūt mut̓q̄dā ſpēs rane ꝓiecta ī os canis facit tacentē poten latrare: ſic exeniuꝫdatū ſb̓uerſione iuſticie facit iudicē tace̓ a punitōe mali ceſſare: qꝛ dcm̄ ē: ſapiēs in v̓bis manifeſtat ſapīam ſuā: ſb̓dit̉: y Sapīa abſcōſa ⁊c̄. vti. ī vtriſꝫ.qͣſi di. nulla: hoc ve ē ꝙͣtū ad vtilitatēalioꝝ: ſꝫ ꝙͣtū adpriā: theſaurꝰ .n. inuiſus nec ſibi nec alijsvalet: ſꝫ ſapīa abſconſa valet hēnti ꝙͣtumad actꝰ vite ꝯtēplatīe:lꝫ non valeat alijsoꝑa vite actiue.Melior ē celat inſipiētiā ſuā. qꝛ p̄cauetſibi a ꝯfuſione.Quā abſcō. ſa.ſuā. tꝑe manifeſtanda ē doctrinā vl̓iuſticiā: talis .n. abſcodit ī terra talētū dn̄iſui: qd̓ ip̄m d̓bebatmultiplicari: ſꝫ dr̄Matth̓. xxv. ꝓpt̓ qd̓ibidē dr̄: Seruus piger malus. XXI.Ili peccaſti.Supra deteſtatus ē auctor pctōꝝ originē: hic ꝯn̄ter deteſtat̉ eoꝝ multitudinē.humanū ē peccare: ſed diabolicū ē ī pctō ꝑſeuerare. Primoigit̉ deteſtat̉ hoc de oībus peccatꝭ ī gnaͣli: de aliqͥbꝰ ī ſpāli:ibi Obiurgatio. Circa pͥmū dr̄: a Fili peccaſti. humanafragilitate. b Non adijcias iteꝝ. addendo pctm̄ pctō.c Sꝫ pͥſti. d̓precare. te alios. d Quaſi a fa. co.fuge pctā. ſtatim intoxicāt aīam: ſicut coluber ſibi appropīquātē. e Et ſi ac. ad illa. ꝯſenſum. f Suſcipientte. inuoluēdo ligādo actū ꝯſuetudinē. g Oētes leonis dētes eiꝰ. deuorat total̓r bonū gr̄e diminuit bonūnaͣe. h Quaſi rumphea bis acu. oīs iniqͥtas. qꝛ ledit aīaꝫ corpus: ledit etiā in pn̄ti ſubtrahēdo gr̄am: ī futurogehēne penā: ē int̓mīabilis: ꝓpt̓ qd̓ ſb̓dit̉: Plage illiusē ſanitas. i Obiurgatio. Hic ꝯn̄ter deteſtant̉ pctā magisī ſpāli: pͥmo pctm̄ ſuꝑbie: qd̓ eſt alioꝝ initiū: vt dcm̄ ē...x. cap. dicit igitur: i Obiurgatio. in verbis. k Et iniurie. in factis. l Annullabunt ſubſtantiam .i. diuitiastemporales: nam iſta frequenter puniuntur pena pecuniaria. etiam ſpirituales que ānihilantur per vicia: quoniāiniurie ꝓcedunt ex ſuperbia. ſequitur: m Et domusnimis locuplex eſt. patet ex dictis ſententia: ſubditur dictorum cauſa: cum dicitur: n Deprecatio pauperis iniuriati. verbis factis ſuperbi. o Ex ore. ſuo p Uſqꝫad aures dei ꝑueniet .i. exaudietur. q Et iudiciuꝫ .i. vindicatio: r Feſtinato adueniet illi. per deiectōem ſuperbis Qui odit correptionem. qualis eſt ſuperbus.