Eccleſiaſtici
Eſt qui vetat̉ peccare preinopia: ēt ī reꝗe ſua ſtimulabit̉. Eſt qui ꝑdet aīam ſuaꝫpre ꝯfuſiōe: et ab īprudentiꝑſona ꝑdet eā: pe̓rſone aūtacceptōe pe̓rdet ſe. Eſt quipre ꝯfuſione promittit amico: et lucratꝰ ē eū inimicumgratꝭ. Opproͣbriū nequaꝫ īhoīe medaciū: ⁊ ī ore īdiſciplinatoꝝ aſſidue erit. Potior fur: qͣꝫ āſſiduitas virimēdacis: ꝑditōem aūt ambo hereditabunt. Mōreshoīum mēdaciū ſin̄ honore: ⁊ ꝯfuſio illoꝝ cū ipſis ſine int̓miſſione. Sapiēs inverbis ꝓducet ſeip̄m: et hōprudēs placebit magnatisQui oꝑat̉ terrā ſuā: inaltabit aceruū frugū: ⁊ ꝗ oꝑat̉iuſticiā ipſe exaltabit̉: quiv̓o placet magnatis: effugiet iniꝗtate. Exenia ⁊ donaexcecāt oculos iudicū: ēt qͣ
ſi mutꝰ ī ore auertit correctiones eoꝝ. Sapīa abſconſa: ⁊ theſaurus īuiſus: q̄ vtilitas ī vtriſqꝫ? Me̓lior ē ꝙcelat īſipientiā ſuam: qͣꝫ homo qͣ abſcōdit ſapīam ſuā.Ili peccaſti: nō CXXI.adijcias iteꝝ: ſꝫ et depriſtinis dep̄care vt tibi dimittātur. Quaſi a facie colubri fuge pctā: et ſi acceſſeris ad illa: ſūſcipiēt te: Dentes leonis dētes eiꝰ: īterficiētes aīas hoīum. Quaſi rūphea bis acuta hoīs iniꝗtas: plage illius non ē ſanitas. Obiu̓rgatio ēt iniurieānullabūt ſub̓am: et domque nimis locuplex ē ānullabit̉ ſuꝑbia: ſic ſubſtantiaſuperbi eradicabitur. Deprecatio pauperis ex oreuſqꝫ ad aures perueniet: etiudiciuꝫ feſtinato aduenietilli. Qui odit correptioneꝫ
falſum: qꝛ actꝰ exterior nō hꝫ rōem peccati: niſi qꝛ ꝓcedit ab actu interiori: pctm̄ .n. ſic ē volūtariū: qd̓ ſi nō ēvolūtariū nō ē pctm̄: ꝓpt̓ qd̓ hūc errorē remouet dicēa ¶ Eſt qͦ vetat̉ .i. ꝓhibet̉ peccare: b ¶ Pre inopia. ſic̄pauꝑ nō pōt exercere vſurā: lꝫ velit ꝓpt̓ inopiā reꝝ. Simil̓r debilis ⁊ infirmus nō pōt exercere rapinas ⁊homicidia ꝓpterinopiā viriū: ꝙͣuis face̓t hoc libēter. c ¶ Et in requie ſua .i. ī ceſſatōe a malo: ¶ dStimulabitur .i.amaricabit̉: eo ꝙmaliciam ſuā ducere nō p̄ualet adeffectum: ꝓpt̓ qd̓tal̓ volūtaſ malaꝓ fcō malo reputat̉. ⁊ qꝛ taliſ exitin opꝰ malum qn̄pōt: ſubdit̉: eEſt qͥ perdet aīaꝫſuā pre ꝯfuſione..i. pre timore cōfuſionis ſi appareat pauꝑ: ꝓpterqd̓ ad latrociniaꝯuertitur. f ¶ Etab īprudēti ꝑſōaꝑdet eā .i. a ꝑſuaſione mali hoīs:cui de facili aſſentit in latrocinijs:iō ſb̓dit̉: ¶ Perſone aūt acceptione .i. acceptandoperſuaſionē iniqͥꝑſone. h ¶ Perdet ſe. ꝙͣtū ad aīam ꝑ pctm̄ mortale: ⁊ꝙͣtū ad corpꝰ frequēter ſuſpēſione vel decapitatiōe.i ¶ Eſt qͥ pre ꝯfuſiōe. Hic ponit̉ dānū īdiſcrete locutōiī ꝓmittēdo cū dr̄: Eſt qͥ pre ꝯfuſiōe .i. timēs v̓ecūdiā innotari de īpotētia vl̓ auaricia. k ¶ Promittit amico.qd̓ nō pōt ſolue̓. l ¶ Et lucratꝰ ē eū ini. gratis .i. ſine cārōabili ꝓmittēdi: dr̄ .n. vulgarit̓: Qui ꝓmittit ⁊ nō ſoluit cor amici ſui ſibi tollit. Et qm̄ ī ꝓmittendo cōmiſitmēdaciū ſciēs ꝙ ſolue̓ nō pot̓at: ſubdit̉: m ¶ Opprobriū neꝙͣ ī hoīe mēdaciū. qn̄ ꝓcedit ex libidīe mētiendi:qd̓ ꝓpriū ē hoīs īdiſciplinati: iō ſubdit̉: Et ī ore indiſciplinatoꝝ ⁊cͣ. ¶ Potior ē fur .i. minꝰ malus. o ¶ Quāaſſi. viri mēdacꝭ .i. ꝙͣ hō aſſuetꝰ mēdacijs: talis .n. freq̄nidicit mēdaciū ꝑnicioſū: qd̓ ē aliqn̄ grauiꝰ ꝙͣ furtum: vtqn̄ ꝑ mēdaciū alteriꝰ denigrat̉ fama: qm̄ meliꝰ ē nomenbonū ꝙͣ res poſſeſſa: q̄ tollit̉ ꝑ furtū. p ¶ Mores homē. ſine honore. qꝛ magꝭ digni ſt̓ ꝯfuſiōe: iō ſb̓dit̉: Et cōfuſio illoꝝ ⁊cͣ. q ¶ Sapiēs. Hic ꝯn̄ter ponit̉ fructꝰ locutōis diſcrete: cū dr̄: Sapiēs ī v̓bis ꝓducet ſeip̄ꝫ .i. manifeſtabit ſapīam ſuā. r ¶ Et hō pru. pla. magnatis.ſic̄ pꝫ de Ioſeph gen̄. xlj. qui ꝓpt̓ prudentiā ſuā placuitpharaoni. ⁊ de Daniele dan̄. ij. qui ꝓpter ſapīam ſuamplacuit nabuchodonoſor regi: ⁊ qꝛ taleſ ꝓpt̓ iuſticiā ſuāexaltātur: ſubdit̉: s ¶ Qui oꝑat̉ terra ſuā ⁊cͣ. ſicut .n.talis augmētat fruges: ſic operatis iuſticiā creſcūt ho-
altati: vnꝰ ī egypto: alt̓ ī babylone. t ¶ Qui v̓o pla. magnatis. dicto mō .ſ. ꝓpt̓ ſuā iuſticiā ⁊ ſapīam. v ¶ Effugiet iniqͥtatē. qꝛ nō accipiet dona ad ſb̓uertēdū iuſticia: de qͥbꝰ ſb̓dit̉:Exenia ⁊ dona ⁊c̄. x ¶ Et qͣſi mutꝰ ī ore ⁊cͣ. Eſt aūt mut̓q̄dā ſpēs rane q̄ ꝓiecta ī os canis facit eū tacentē ⁊ nō potentē latrare: ſic exeniuꝫdatū ꝓ ſb̓uerſione iuſticie facit iudicē tace̓⁊ a punitōe mali ceſſare: ⁊ qꝛ dcm̄ ē: ꝙ ſapiēs in v̓bis manifeſtat ſapīam ſuā: iō ſb̓dit̉: y ¶ Sapīa abſcōſa ⁊c̄. q̄ vti. ī vtriſꝫ.qͣſi di. nulla: ⁊ hoc verū ē ꝙͣtū ad vtilitatēalioꝝ: ſꝫ nō ꝙͣtū ad ꝓpriā: theſaurꝰ .n. inuiſus nec ſibi nec alijsvalet: ſꝫ ſapīa abſconſa valet hēnti ꝙͣtumad actꝰ vite ꝯtēplatīe:lꝫ non valeat alijs ꝑoꝑa vite actiue. ¶Melior ē qͥ celat inſipiētiā ſuā. qꝛ p̄cauetſibi a ꝯfuſione. ⁊Quā hō qͥ abſcō. ſa.ſuā. tꝑe qͦ manifeſtanda ē ꝑ doctrinā vl̓ ꝑiuſticiā: talis .n. abſcodit ī terra talētū dn̄iſui: qd̓ ꝑ ip̄m d̓bebatmultiplicari: ſꝫ ꝙ dr̄Matth̓. xxv. ꝓpt̓ qd̓ibidē dr̄: Seruus piger ⁊ malus. ¶ XXI.Ili peccaſti.Supra deteſtatus ē auctor pctōꝝ originē: hic ꝯn̄ter deteſtat̉ eoꝝ multitudinē. Nāhumanū ē peccare: ſed diabolicū ē ī pctō ꝑſeuerare. Primoigit̉ deteſtat̉ hoc de oībus peccatꝭ ī gnaͣli: ⁊ de aliqͥbꝰ ī ſpāli:ibi Obiurgatio. Circa pͥmū dr̄: a ¶ Fili peccaſti. humanafragilitate. b ¶ Non adijcias iteꝝ. addendo pctm̄ pctō.c ¶ Sꝫ ⁊ d̓ pͥſti. d̓precare. ꝑ te ⁊ ꝑ alios. d ¶ Quaſi a fa. co.fuge pctā. q̄ ſtatim intoxicāt aīam: ſicut coluber ſibi appropīquātē. e ¶ Et ſi ac. ad illa. ꝑ ꝯſenſum. f ¶ Suſcipientte. inuoluēdo ⁊ ligādo ꝑ actū ⁊ ꝯſuetudinē. g ¶ Oētes leonis dētes eiꝰ. nā deuorat total̓r bonū gr̄e ⁊ diminuit bonūnaͣe. h ¶ Quaſi rumphea bis acu. oīs iniqͥtas. qꝛ ledit aīaꝫ⁊ corpus: ⁊ ledit etiā in pn̄ti ſubtrahēdo gr̄am: ⁊ ī futuro ꝑgehēne penā: q̄ ē int̓mīabilis: ꝓpt̓ qd̓ ſb̓dit̉: Plage illius nōē ſanitas. i ¶ Obiurgatio. Hic ꝯn̄ter deteſtant̉ pctā magisī ſpāli: ⁊ pͥmo pctm̄ ſuꝑbie: qd̓ eſt alioꝝ initiū: vt dcm̄ ē. sͣ..x. cap. dicit igitur: i ¶ Obiurgatio. in verbis. k ¶ Et iniurie. in factis. l ¶ Annullabunt ſubſtantiam .i. diuitiastemporales: nam iſta frequenter puniuntur pena pecuniaria. ⁊ etiam ſpirituales que ānihilantur per vicia: ⁊ quoniāiniurie ꝓcedunt ex ſuperbia. ſequitur: m ¶ Et domus q̄nimis locuplex eſt. ⁊ patet ex dictis ſententia: ⁊ ſubditur dictorum cauſa: cum dicitur: n ¶ Deprecatio pauperis iniuriati. verbis ⁊ factis ſuperbi. o ¶ Ex ore. ſuo p ¶ Uſqꝫad aures dei ꝑueniet .i. exaudietur. q ¶ Et iudiciuꝫ .i. vindicatio: r ¶ Feſtinato adueniet illi. per deiectōem ſuperbis ¶ Qui odit correptionem. qualis eſt ſuperbus.