Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

ūeſtigiū ē pctōriſ: et timetdeū ꝯu̓tet̉ ad cor ſuuꝫ.tus a longe potēs līgua audaci: et ſenſatus ſcit labi ſeab ipſo. Qui edificat do ſuā impendijs alienis:quaſi colligit lapides ſuos in hyē̓me. Stu̓ppa collecta ſynagoga peccātiū: etꝯſūmatō illoꝝ flāmā ignisUia pecccātiū cōplantatalapidibꝰ: et in finē illoꝝ īferi et tenebre ēt pene. Quicuſtodierit iuſticiā: ꝯtinēbitſenſuꝫ eius: ꝯſūmatio timoris d̓i: ſapīa et ſenſus. Nonerudiet̉: qui eſt ſapiensī bono. Eſt autē inſipientia abūdat in malo: e̓t eſtſenſus: ubi eſt amaritudo.Scīa ſapiētis tanqͣꝫ īundatio abūdabit: et ꝯſiliū illiusſicut fons vite ꝑmāet. Corfatui qu̓aſi vas ꝯfractu: etoēꝫ ſapīaꝫ tenebit. Uc̄rbum ſapiēs qd̓cūqꝫ audie

rit ſciꝰ laudabit: ad ſe adijciet: audiuit luxurioſus:diſplicebit illi: et ꝓijciet illd̓poſt dorſum ſuū. Naͣrratōfatui qͣſi ſarcina ī via. Naꝫin labijs ſenſati inuenieturgratia. Os prudentis q̄rit̉in eccleſia: v̓ba illiꝰ cogitabunt ī cordibꝰ ſuis. Tanqͣꝫdomus ext̓mīata: ſic fatuoſapīa: ſcīa inſenſati īenarrabilia verba. Compēdesin pedibꝰ: doctrina ſtultor qͣſi vincula manuū ſupermanū dextrā. Fatuus in riſu exaltat voce ſuā: vir aūtſapiens vix tacite ridebit.Ornamentū aureum prudenti doctrina: quaſi brachiale in brachio dextro.Pēs fatui facilis ī domuꝫꝓximi: et ꝑitꝰ ꝯfundet̉ aꝑſona potētꝭ. Stultꝰ a feneſtra reſpiciet in domū: u̓irāt eruditꝰ forꝭ ſtabit. Stūlticia hōis auſcl̓tare oſtiū:

a Ueſtigiū ē pctōris .i. imitator eſt diaboli: dr̄ peccatorantonomatice: tuꝫ qꝛ peccauit pͥmo: qꝛ obſtinatꝰ ē ī pctōb Et timet deū ꝯuertit̉ ad cor ſuū. correptōem recipiendo: a peccatꝭ cauēdo. c Notꝰ a lōge po. līgua audaci.potēs accipit̉ ſuꝑbo: magna eſtimat de ſeip̄o: iſtegnoſcit̉ a lōge līguāaudacē: alte loqͥt̉ ſuꝑbe. d Et ſenſatuſ ſcit labi ſe ab ipſo prudēter eꝰ ꝯſortiūeuitādo. e Qui edificat. Hic in ſpāli deteſtat̉ viciū auaricie: diuidit̉ in duaſ partes: qꝛ pͥmo facit ꝓpoſitū: declarat qd̓dādictū: ibi erudietur. Circa pͥmum dr̄:Qui edificat domuꝫſuā impēdijs alienis..i. expēſis rapinamcollectis. f Quaſi qui colligit lapideſſuos. edificatōem adinuicē cōponēdo.In hyeme. edificiuꝫ tale ē ſtabile: necſil̓r domꝰ rapinamedificata: qꝛ penacorrn̄det pctō: ſb̓dit̉:h Stuppa collectaad incēdiū apta. CiSynagoga peccātiū..i. raptoꝝ. k Etꝯſūmatio illoꝝ .i.ſūmata vltima illo pena. l Flāmaignis. īfernalis: ſicut īpn̄ti arſerūt flāma cupiditatis: ppt̓ qd̓ ſb̓dit̉: m Uia peccātiū cōplatata lapidibꝰ. etiā in pn̄ti affligunt̉ malis pl̓ibꝰ:ꝓpt̓ qd̓ in eoꝝ ꝑſona dr̄ ſap̄. v. Laſſati ſumꝰ ī via iniqͥtatis ꝑditōis: ambulauimꝰ vias difficiles ⁊cͣ. n Et ī fi. illoꝝīferi. dr̄ ī pl̓ali: eo pl̓a loca ſt̓ ibi. o Et tenebre. īferioreſ exteriores. p Et pene .ſ. pena ſenſus: pena dāni: qꝛrapine de qua dictū ē opponit̉ iuſticia ad ꝓximuꝫ: timorad deū: de ipſis ſubdit vt magis ꝓpoſitū eluceſcatq Qui cuſtodit iuſticiā. ad ꝓximū. r Cōtinebit ſen.eiꝰ .i. firmit̓ tenebit iuſticie dictamē ī ſuis oꝑbꝰ. s Cōſūmatio ti. dei .i. ꝑfectio: cuiꝰ initiū ē dei timor. t Eſt ſapīa. quā bn̄ diſponit̉ ad deū. v Et ſenſus. quē bn̄ diſponit̉ ad ꝓximū dcō. Rabanꝰ aūt īcipit v̓ſuꝫ: Senſuseiꝰ erudiet̉ ⁊cͣ. planior ē lr̄a. x erudiet̉. Hic d̓clarat qd̓dā dcm̄: dixit .n. an̄ īmediate: ſapīa ē cōſūmatio timoris dei: declarat de ſapīa ītelligit. q̄dā ē ſapīa terrena aīalis diabolica: Iaca. iij. de illa ītelligit: dic̄: erudiet̉ eſt ſapiēs ī bono. ſed ī malo: de ſapīa ſb̓dit̉: y Eſt aūt īſipiētia abū. ī malo. magꝭ ꝓpͥe aſtutiaẜpentina dr̄: que media reperit ad malā ꝯcluſionē: qͣlis ē ſapiētia iudicū aduocatoꝝ iniqͦꝝ: tales hoīes recipiūteruditōem: qꝛ reputāt p̄dicatores ideotas ſimplices: ſiceoꝝ monita vilipēdūt. z Et ē ſenſus. bonꝰ a Ubiē amaritudo. ꝯſcīe remordētis: ſic̄ ī p̄dictꝭ. ſyndereſis total̓r extīguit̉ in pn̄ti: r̄murmurat malo ſaltē aliquādob Scīa ſapiētis. ſapīa que deſurſuꝫ ē: Iacobi. iij. de qua

intellexit: ſit cōſūmatio timoris dei. c Tanꝙͣ inundatio abūdabit. qꝛ ꝑfic̄ ꝓpriū ſb̓m verā noticiā:redūdat ſanā doctrinā. d Et ꝯſi. illiꝰ. in agēdiſ bonis. e Sicut fōs vite ꝑmanet .i. ſic̄ fons viuꝰ: nondeficcat̉ ardore tꝑis: ſic nec ꝯſiliū bonū ſapiētis ꝓpt̓ ardore cupiditatis.f Cor fatui. Hicdeteſtat̉ viciū incōtinētie dicens:Cor fatui. hicaccipitur fatuitaſex d̓fectu naͣlis induſtrie: ſꝫ moꝝvite bone. gQuaſi vas ꝯfractū. fractura vicioꝝ. h Et oēꝫſapīam non tenebit .i. nullā: namoīs non: nulluseqͥpollent. Et accipit̉ hic ſapīabono gr̄e morꝭi Uerbū ſa. qd̓cūqꝫ. au. ſcius. adbonum ꝓnꝰ kLaudabit. adſe l Adijciet..i. corde retinēſoꝑe īplēs. mAudiuit luxurioſus diſ. ſibi. naꝫꝯͣriat̉ ſue īclinatōni. n Et proijciet illud pꝰ dorſūſuum. renuēs facere etiā audireo Narratio fatui. Hec ē qͣrta ꝑſꝑͥncipalis hꝰ. c. inqua d̓teſtat̉ temē̓p̄ſūptōis viciū: approbat oppoſitū bonū: vt oppoſita iuxta ſe poſita magis eluceſcāt: pͥmo ī v̓bo cuꝫ dr̄:Narratio fa. qͣſi ſar. ī via. qꝛ moleſtat audiētes: ſic̄ ſarcina gradiētes. p ī la. ſen. īue. gr̄a. qꝛ ſtudet dice̓deo hoībꝰ gratioſa. q Os prudētꝭ q̄rit̉ ī eccl̓ia. addocēdū vtilia. r Tāꝙͣ do. ext̓. ſic fatuo ſa. ſcīa.ſi hꝫ aliquā v̓itatꝭ noticia ꝓpt̓ īdebitū modū docēdi exdefectu bonaꝝ circūſtantiaꝝ ꝑdet. s Inſenſati inenar. v̓ba. qꝛ ꝯfuſe ītelligibil̓r ꝓfert ea. t Cōpedesī pe. ſtul. doctrīa ⁊cͣ. ſic ē ītricatꝰ: neſcit exire ip̄av Fatuus. Hic ꝯn̄ter approbat ſapiētē: īprobat īſipiētē ꝙͣtū ad ſigna dicēs: v Fatuꝰ ī ri. exal. vo. ſuā. riſu cachinū emittēdo in apparet cordis diſſolutō.x Uir aūt ſapiēs vix tacite ridebit. ſic maturitas faciei ſignum eſt ordinationis cordis. y Ornamentūaureum prudenti doctrina ⁊c̄. nam optime ſedet in eo.a Pes fatui facilis in domum proximi. quod eſt ſignum cordis vagi. b Et peritus confūdetur aſona potentis .i. erubeſcet coraꝫ eo loqui: niſi neceſſitasaut euidens vtilitas hoc requirat. c Stultus a feneſtra reſpiciet in domum. ſi inueniat oſtium clauſum.d Uir aūt eruditus foris ſtabit. patienter donec aperiatur oſtium: nam intra frequenter abſconduntur aliqua expedit ab alijs videri. e Stulticia hoīs auſcultare oſtiū. malū eſt ſic inueſtigare alt̓iꝰ ſecretū.