Liber
ūeſtigiū ē pctōriſ: et ꝗ timetdeū ꝯu̓tet̉ ad cor ſuuꝫ. Nōtus a longe potēs līgua audaci: et ſenſatus ſcit labi ſeab ipſo. Qui edificat domū ſuā impendijs alienis:quaſi ꝗ colligit lapides ſuos in hyē̓me. Stu̓ppa collecta ſynagoga peccātiū: etꝯſūmatō illoꝝ flāmā ignisUia pecccātiū cōplantatalapidibꝰ: et in finē illoꝝ īferi et tenebre ēt pene. Quicuſtodierit iuſticiā: ꝯtinēbitſenſuꝫ eius: ꝯſūmatio timoris d̓i: ſapīa et ſenſus. Nonerudiet̉: qui nō eſt ſapiensī bono. Eſt autē inſipientiaq̄ abūdat in malo: e̓t nō eſtſenſus: ubi eſt amaritudo.Scīa ſapiētis tanqͣꝫ īundatio abūdabit: et ꝯſiliū illiusſicut fons vite ꝑmāet. Corfatui qu̓aſi vas ꝯfractu: etoēꝫ ſapīaꝫ nō tenebit. Uc̄rbum ſapiēs qd̓cūqꝫ audie
rit ſciꝰ laudabit: ⁊ ad ſe adijciet: audiuit luxurioſus: ⁊diſplicebit illi: et ꝓijciet illd̓poſt dorſum ſuū. Naͣrratōfatui qͣſi ſarcina ī via. Naꝫin labijs ſenſati inuenieturgratia. Os prudentis q̄rit̉in eccleſia: ⁊ v̓ba illiꝰ cogitabunt ī cordibꝰ ſuis. Tanqͣꝫdomus ext̓mīata: ſic fatuoſapīa: ⁊ ſcīa inſenſati īenarrabilia verba. Compēdesin pedibꝰ: doctrina ſtultor⁊ qͣſi vincula manuū ſupermanū dextrā. Fatuus in riſu exaltat voce ſuā: vir aūtſapiens vix tacite ridebit.Ornamentū aureum prudenti doctrina: ⁊ quaſi brachiale in brachio dextro.Pēs fatui facilis ī domuꝫꝓximi: et hō ꝑitꝰ ꝯfundet̉ aꝑſona potētꝭ. Stultꝰ a feneſtra reſpiciet in domū: u̓irāt eruditꝰ forꝭ ſtabit. Stūlticia hōis auſcl̓tare ꝑ oſtiū:
a ¶ Ueſtigiū ē pctōris .i. imitator eſt diaboli: qͥ dr̄ peccatorantonomatice: tuꝫ qꝛ peccauit pͥmo: tū qꝛ obſtinatꝰ ē ī pctōb ¶ Et qͥ timet deū ꝯuertit̉ ad cor ſuū. correptōem recipiendo: ⁊ a peccatꝭ cauēdo. c ¶ Notꝰ a lōge po. līgua audaci.potēs h̓ accipit̉ ꝓ ſuꝑbo: qͥ magna eſtimat de ſeip̄o: ⁊ iſte cōgnoſcit̉ a lōge ꝑ līguāaudacē: nā alte loqͥt̉⁊ ſuꝑbe. d ¶ Et ſenſatuſ ſcit labi ſe ab ipſo prudēter eꝰ ꝯſortiūeuitādo. e ¶ Qui edificat. Hic in ſpāli deteſtat̉ viciū auaricie:⁊ diuidit̉ in duaſ partes: qꝛ pͥmo facit ꝓpoſitū: 2º declarat qd̓dādictū: ibi Nō erudietur. Circa pͥmum dr̄:Qui edificat domuꝫſuā impēdijs alienis..i. expēſis ꝑ rapinamcollectis. f ¶ Quaſi qui colligit lapideſſuos. edificatōem adinuicē cōponēdo. ¶In hyeme. nā edificiuꝫ tale n̄ ē ſtabile: necſil̓r domꝰ ꝑ rapinamedificata: ⁊ qꝛ penacorrn̄det pctō: ſb̓dit̉:h ¶ Stuppa collectaad incēdiū apta. CiSynagoga peccātiū..i. raptoꝝ. k ¶ Etꝯſūmatio illoꝝ .i. cōſūmata ⁊ vltima illorū pena. l ¶ Flāmaignis. īfernalis: ſicut īpn̄ti arſerūt flāma cupiditatis: ppt̓ qd̓ ſb̓dit̉: m ¶ Uia peccātiū cōplatata lapidibꝰ. nā etiā in pn̄ti affligunt̉ malis pl̓ibꝰ:ꝓpt̓ qd̓ in eoꝝ ꝑſona dr̄ ſap̄. v. Laſſati ſumꝰ ī via iniqͥtatis⁊ ꝑditōis: ambulauimꝰ vias difficiles ⁊cͣ. n ¶ Et ī fi. illoꝝīferi. dr̄ ī pl̓ali: eo ꝙ pl̓a loca ſt̓ ibi. o ¶ Et tenebre. īferioreſ⁊ exteriores. p ¶ Et pene .ſ. pena ſenſus: ⁊ pena dāni: ⁊ qꝛrapine de qua dictū ē opponit̉ iuſticia ad ꝓximuꝫ: ⁊ timorad deū: iō de ipſis ſubdit vt magis ꝓpoſitū eluceſcatq ¶ Qui cuſtodit iuſticiā. ad ꝓximū. r ¶ Cōtinebit ſen.eiꝰ .i. firmit̓ tenebit iuſticie dictamē ī ſuis oꝑbꝰ. s ¶ Cōſūmatio ti. dei .i. ꝑfectio: cuiꝰ initiū ē dei timor. t ¶ Eſt ſapīa.ꝑ quā hō bn̄ diſponit̉ ad deū. v ¶ Et ſenſus. ꝑ quē bn̄ diſponit̉ ad ꝓximū mō dcō. Rabanꝰ aūt h̓ īcipit v̓ſuꝫ: Senſuseiꝰ nō erudiet̉ ⁊cͣ. ⁊ planior ē lr̄a. x ¶ Nō erudiet̉. Hic d̓clarat qd̓dā dcm̄: dixit .n. an̄ īmediate: ꝙ ſapīa ē cōſūmatio timoris dei: iō declarat de qͣ ſapīa ītelligit. Nā q̄dā ē ſapīa terrena aīalis ⁊ diabolica: Iaca. iij. ⁊ de illa nō ītelligit: iō dic̄:Nō erudiet̉ qͥ nō eſt ſapiēs ī bono. ſed ī malo: de qͣ ſapīa ſb̓dit̉: y ¶ Eſt aūt īſipiētia q̄ abū. ī malo. q̄ magꝭ ꝓpͥe aſtutiaẜpentina dr̄: que media reperit ad malā ꝯcluſionē: qͣlis ē ſapiētia iudicū ⁊ aduocatoꝝ iniqͦꝝ: ⁊ tales hoīes nō recipiūteruditōem: qꝛ reputāt p̄dicatores ideotas ⁊ ſimplices: ⁊ ſiceoꝝ monita vilipēdūt. z ¶ Et nō ē ſenſus. bonꝰ a ¶ Ubiē amaritudo. ꝯſcīe remordētis: ſic̄ ī p̄dictꝭ. Nā ſyndereſis q̄nō total̓r extīguit̉ in pn̄ti: r̄murmurat malo ſaltē aliquādob ¶ Scīa ſapiētis. ſapīa que deſurſuꝫ ē: Iacobi. iij. de qua
intellexit: ꝙ ſit cōſūmatio timoris dei. c ¶ Tanꝙͣ inundatio abūdabit. qꝛ ꝑfic̄ ꝓpriū ſb̓m ꝑ verā noticiā: ⁊redūdat ꝑ ſanā doctrinā. d ¶ Et ꝯſi. illiꝰ. in agēdiſ bonis. e ¶ Sicut fōs vite ꝑmanet .i. ſic̄ fons viuꝰ: qͥ nondeficcat̉ ardore tꝑis: ſic nec ꝯſiliū bonū ſapiētis ꝓpt̓ ardore cupiditatis.f ¶ Cor fatui. Hicdeteſtat̉ viciū incōtinētie dicens:Cor fatui. hic nōaccipitur fatuitaſex d̓fectu naͣlis induſtrie: ſꝫ moꝝ ⁊vite bone. ¶ gQuaſi vas ꝯfractū. fractura vicioꝝ. h ¶ Et oēꝫſapīam non tenebit .i. nullā: namoīs non: ⁊ nulluseqͥpollent. Et accipit̉ hic ſapīa ꝓbono gr̄e ⁊ morꝭi ¶ Uerbū ſa. qd̓cūqꝫ. au. ſcius. adbonum ꝓnꝰ kLaudabit. ⁊ adſe l ¶ Adijciet..i. corde retinēſ ⁊oꝑe īplēs. mAudiuit luxurioſus ⁊ diſ. ſibi. naꝫꝯͣriat̉ ſue īclinatōni. n ¶ Et proijciet illud pꝰ dorſūſuum. renuēs facere ⁊ etiā audireo ¶ Narratio fatui. Hec ē qͣrta ꝑſꝑͥncipalis hꝰ. c. inqua d̓teſtat̉ temē̓p̄ſūptōis viciū: ⁊ approbat oppoſitū bonū: vt oppoſita iuxta ſe poſita magis eluceſcāt: ⁊ pͥmo ī v̓bo cuꝫ dr̄:Narratio fa. qͣſi ſar. ī via. qꝛ moleſtat audiētes: ſic̄ ſarcina gradiētes. p ¶ Nā ī la. ſen. īue. gr̄a. qꝛ ſtudet dice̓deo ⁊ hoībꝰ gratioſa. q ¶ Os prudētꝭ q̄rit̉ ī eccl̓ia. addocēdū vtilia. r ¶ Tāꝙͣ do. ext̓. ſic fatuo ſa. ⁊ ſcīa. nāſi hꝫ aliquā v̓itatꝭ noticia ꝓpt̓ īdebitū modū docēdi exdefectu bonaꝝ circūſtantiaꝝ ꝑdet eā. s ¶ Inſenſati inenar. v̓ba. qꝛ ꝯfuſe ⁊ ītelligibil̓r ꝓfert ea. t ¶ Cōpedesī pe. ſtul. doctrīa ⁊cͣ. nā ſic ē ītricatꝰ: ꝙ neſcit exire d̓ ip̄av ¶ Fatuus. Hic ꝯn̄ter approbat ſapiētē: ⁊ īprobat īſipiētē ꝙͣtū ad ſigna dicēs: v ¶ Fatuꝰ ī ri. exal. vo. ſuā.ꝓ riſu cachinū emittēdo in qͦ apparet cordis diſſolutō.x ¶ Uir aūt ſapiēs vix tacite ridebit. ⁊ ſic maturitas faciei ſignum eſt ordinationis cordis. y ¶ Ornamentūaureum prudenti doctrina ⁊c̄. nam optime ſedet in eo.a ¶ Pes fatui facilis in domum proximi. quod eſt ſignum cordis vagi. b ¶ Et hō peritus confūdetur a ꝑſona potentis .i. erubeſcet coraꝫ eo loqui: niſi neceſſitasaut euidens vtilitas hoc requirat. c ¶ Stultus a feneſtra reſpiciet in domum. ſi inueniat oſtium clauſum.d ¶ Uir aūt eruditus foris ſtabit. patienter donec aperiatur oſtium: nam intra frequenter abſconduntur aliqua q̄ nō expedit ab alijs videri. e ¶ Stulticia hoīs auſcultare ꝑ oſtiū. nā malū eſt ſic inueſtigare alt̓iꝰ ſecretū.