¶Liber

Cōcūpiſcētia ſpadonis deuirginauit iuueculā: ſic quifacit ꝑ vim iudiciū iniquuꝫQuā bonū ē correptū māifeſtare pnīam: ſic ēniꝫ effugiēs voluntariū pctm̄. Eſttacēs qui īuenit̉ ſapiēs: et ēodibilis qui ꝓcax eſt ad loquēdū. Eſt autē tacēs ⁊ nōhabēs ſenſuꝫ loq̄le: ⁊ eſt tacēs ſcienſ tp̄s apti tꝑis. Hōmo ſapiēs tacebit vſqꝫ adtp̄s: laſciuus aūt ⁊ īprudēsnō ſeruabit tp̄s. Qui multꝭvtit̉ v̓bis: lēdet aīam ſuā: etꝗ ptāteꝫ ſibi aſſumit iniuſteqͣdiet̉. Eſt proceſſio ī malisviro īdiſciplinato: et eſt īuētio ī dētrimētū. Eſt dātumqd̓ nō ē vtile: ēt ē datū cuiꝰretributio duplex. Eſt proͣpter gloriā minoratio: et ēꝗ ab humilitate leuabit caput. Eſt qui multa redimatmoͣdico p̄cio: et r̄ſtituēs eaī ſeptuplum. Sapiēs ī ver-

bis ſeipſum amabilē facit:grātie autem fatuorum effundentur. Datus inſipientis non erit vtilis tibi: oculi .n. illius ſeptemplices ſūt.Exigua dabit ⁊ multa improꝑabit: ⁊ aꝑtio oris illiꝰinflāmatō ē. Hodie feneratur ꝗs: ēt cras expetit: ⁊ odibil̓ e hō huiuſmōi. Fatuonō erit amicꝰ: et nō erit gr̄aī bonis illius. Qui .n. edūtpanē illius falſe̓ lingue ſūt.Quōtiens ⁊ quanti irridebūt euꝫ? Neqꝫ .n. quod habēdū erat: directo ſenſu diſtribuit: ſil̓r ⁊ qd̓ nō erat habendū. Capſus falſe līguequaſi ꝗ in pauimēto cadēsſic cāſus maloꝝ feſtinanterveniēt. Homo acharꝭ quāſi fabula vana in ore indiſciplinatorum aſſidua erit.Ex ore fatui reprobabitur parabola: non enim dicit illam in tempore ſuo.

f ¶ Cōcupīa ſpadonis deuir. iuuēculā. polluēs ip̄am abſqꝫfructu ꝓlis. g ¶ Sic qͥ facit ꝑ vim iudiciū iniquū .i. īdiſcretā correctōem ⁊ īdebitā: qꝛ maculat iuſticiā abſqꝫ fructuemēdatōis: ⁊ qm̄ nō ſolū corripiēs dꝫ ſe diſcrete hr̄e: ſꝫ etiaꝫcorreptꝰ: ſb̓dit̉: h ¶ Quā bonū ē correptū manifeſtare penitētiā .i. on̄dere ꝙ ſitvere penitēs v̓bo ⁊ facto. i ¶ Sic eniꝫ .i.ſi ſic feceris k ¶ Efugies volūtariū peccatū .i. qd̓libet actuale peccatū: originalenanqꝫ non ē voluntariū niſi volūtate primoꝝ parētū. l¶ Eſttacēs. Hic ꝯn̄ter oſtēdit ꝓpoſitū ī v̓bo doctrīe dicēs: Eſt tacēs.a doctrina vſqꝫ ad tēpus conueniēs. CmQui inueniet̉ ſapiēs.nā dr̄ eccl̓aſteſ. iij. Tēpuſ tacēdi ⁊ tp̄s loq̄ndi. n ¶ Et ē odibil̓.deo ⁊ hoībus. oQui ꝓcax ē. ad loq̄ndū. p̄ueniēs tp̄s debitū: ⁊ ſic facit ſcādalū.p ¶ Eſt āt ta. ⁊ nō habēs ſenſū loq̄le. ⁊ tallꝫ ex defectu ſenſus n̄ſit cōmēdabilis: tn̄ exhoc ꝙ tacet: ne loq̄ndo deficiat ē laudabilis. p ¶ Et ē tacens.ad hora q ¶ Sciēstp̄s apti tꝑis .i. tēpusaptū ad docendū: iōſb̓dit̉: r ¶ Hō ſapiens ⁊cͣ. ⁊ pꝫ ex dictis.s ¶ Qui multꝭ vtit̉verbis .i. ſuꝑfluis ⁊ inanibꝰ t ¶ Ledet aīaꝫ ſuā. nā in multiloqͥo pctm̄ nō deerit: ꝓuer. x. v ¶ Et qͥ ptātē. docendi velcorrigēdi. x ¶ Sibi aſſumit. iniuſte. y ¶ Odiet̉. a deo ⁊hoīe. z ¶ Eſt ꝓceſſio. qm̄ īmediate mētōem fecit de aſſumente ſibi poteſtatē iniuſte in quo male ꝓcedit: iō huiꝰ occaſione tractat de ꝓceſſu ī malis dicēs: z ¶ Eſt ꝓceſſio ī malis. de malo in peius: ſicut ī bonis de v̓tute in v̓tutē fit ꝓceſſus. a ¶ Uiro indiſciplinato. hic .n. pͥus vult eē magiſterꝙͣ diſcipulus. b ¶ Et ē inuētio. qꝛ talis nitit̉ īuenire nouac ¶ In detrimētū. ſui ⁊ alioꝝ: qꝛ cōiter ſūt erronea que inuenit: ⁊ ſic̄ male ꝓceſſit docēdo: ſic ⁊ ſua diſpēſando: iō ſb̓dit̉: d ¶ Eſt datū qd̓ nō ē vtile. qꝛ caret debitꝭ circūſtātijs⁊ replet̉ malis: vt qꝛ ſit ꝓpt̓ vanā gl̓am vel aliā prauā intentōem ⁊ huiuſmōi. e ¶ Et ē datū. ſapiētis ꝑ oppoſitum.f ¶ Culꝰ retributio ē duplex .ſ. augmētū gr̄e ī pn̄ti: ⁊ donūgl̓e in futuro. g ¶ Eſt ꝓpt̓ gl̓am. aſſumētis ſibi īdebite poteſtatē. i ¶ Minoratio. qꝛ cōit̓ deijcit̉ a ſtatu ſuo. k ¶ Etē. ſapiēs: l ¶ Qui ab humilitate le. caput. meritorie: ⁊ abalijs ſb̓limat̉ effectiue: qꝛ ſic̄ dr̄ hebre. v. Nec qͥſꝙͣ aſſumatſibi honorē: ſed qͥ vocat̉ a deo. m ¶ Eſt qͥ mul. redimat .ſ.pctā. n ¶ Modico p̄cio .i. parua pnīa reſpectu pctōꝝ: quemerebātur penā eternā: ſed pnīa cōmutat eā in tꝑalem.o ¶ Et reſtituēs in ſeptuplū ea .i. multipl̓r. vl̓ Septuplū .i.ſeptēnariū gr̄aꝝ ſpūſſancti: nā vbi abudauit delictū: aliqn̄ſuꝑabūdat gr̄a. p ¶ Sapiēs in verbis. Hic ponit̉ fructus

locutōis diſcrcte ⁊ dānū īdiſcrete ī v̓bo cōicatōis hūane cū dr̄: Sapiēs in v̓bis ſeip̄m ama. fac̄. qꝛ cauet dice̓odioſa: ⁊ ſtudet ꝓferre deo ⁊ hoībꝰ gratioſa. q ¶ Greaūt fatuoꝝ effūdent̉. ꝑ indiſcretā locutōem: ꝑ quā deo⁊ hoībus odioſi reddūt̉: lꝫ aliqͣs gr̄as gratis datas habeant: vt robuicorporis: decoreꝫ⁊ nobilitatē generis: ⁊ huiuſmōi.r ¶ Datꝰ inſipientis nō erit vtil̓ tibi. recipiēti: ⁊ ſb̓dit̉ rō: s ¶ Oculi .n. illiꝰ ſeptē. ſt̓..i. eiꝰ intētio ē ml̓tiplex ⁊ varia: ꝓpter qd̓ ex paruodono ad vanitates ⁊ alia malavult hr̄e pl̓a obſequia: vel dicet recipienti īpropia:io ſb̓dit̉: t ¶ Exigua dabit ⁊cͣ. ⁊ ſicut male dat: itamale accōmodatiō ſb̓dit̉: v ¶ Hodie fene. qͥs. accōmodādo ꝓximo.x ¶ Et cras expetit. debitū ⁊ cumiurgio: iō ſb̓dit̉:Et odibilis ⁊cͣ.y ¶ Et non eritgr̄a ī bonis illiꝰ.qꝛ non cōicat eagratioſe: ſed magis odioſe mō dicto. z ¶ Qui .n.edūt pa. illiꝰ. ꝯſumēdo bona eiꝰ.aFalſe lingue ſt̓ .i. hoīes adulatores eiꝰ ſtulticiā ꝯmēdātes. b ¶ Quotiēs ⁊ ꝙͣti irri. eū. q. d. oēs ſapiētes ⁊boni. c ¶ Neqꝫ .n. qd̓ hn̄dū erat ⁊cͣ. i. ſua male diſtribuit: ⁊ aliena q̄ rapit: ⁊ qꝛ tales adulatores punientur.d ¶ Papſus fal. lin. qͣſi qͥ ī paui. cadēs. grauiꝰ .n. ledit̉ ꝓpter pauimēti duritiā: ꝙͣ ſi cade̓t ſuꝑ mollē terram.e ¶ Sic ca. ma. feſti. veniēt .i. ex īprouiſo: ſic̄ lubricanscadit ī pauimēto. f ¶ Hō acharis. Hic ponit̉ fructuslocutōis diſcrete ⁊ dānū īdiſcrete ſeꝑatiꝫ: ⁊ pͥmo dānuꝫīdiſcrete: 2º fructꝰ diſcrete: ibi Sapiēs ī v̓bis. Prima ī duas: nā pͥmo ponit̉ dānū indiſcrete locutōis ī docēdo: 2ºfatue ꝓmittēdo: ibi Eſt qͥ p̄ ꝯfuſiōe. Prima ī duas: qꝛpͥmo facit ꝓpoſitū: 2º remouet qd̓dā erroneū dictū: ibiEſt qͥ vetat̉. Circa pͥmū dr̄: f ¶ Ho acharis .i. ſin̄ gr̄adei ⁊ hoīs. g ¶ Quaſi fa. va. in ore īdi. aſſidua. nā indiſciplinati ī fabulis vanis ſūt aſſueti. h ¶ Erit .ſ. hōacharis: nam de ip̄o fit deriſio ⁊ fabulatio cōis: ēt ſi aliquādo dicat bona: iō ſubdit̉: i ¶ Ex ore fatui repro.ꝑabola .i. ſnīa v̓a ⁊ magna: ⁊ ſubdit̉ rō: k ¶ Nō .n. dicet illā ī tꝑe ſuo .i. tꝑe ꝯgruo: ſꝫ inepto. a ¶ Eſt qͥ vetatur. Quia locutꝰ fuerat anctor de pctō oris: hic ꝯn̄ter remouet errorē circa peccatū cordis. dixerūt .n. aliqͥ: quorum Ioſephus fuit vnus: vt patet. xij. libro antiquitatis iudaice: ꝙ actus interior cordis non eſt peccatum:niſi exeat aliqualiter in opere: quod manifeſte patet