Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Eccleſiaſtici

Cōrripe ꝓximum: ne fortenon̄ dixerit: et ſi dixerit:forte iteret. Corripe amicū:ſepe .n. ſit cōmiſſio: etverbo credas. Eſt qui labitur līgua ſua: ſꝫ non ex aīo.Quis .n. ē non d̓liqueritin lingua ſua: Corripe ꝓxiꝰ anteqͣꝫ cōminerꝭ: et dalocū timori altiſſimi: quiaoīs ſapīa timor dei: Et in illa timere deū: et in ſapīadiſpoſitio legꝭ. Et non ē ſapientia neꝗtie diſciplina: eſt cogitatꝰ bonꝰ peccatoꝝ prudētia. Eſt prudētieneꝗtia: in ip̄a execratio: ēteſt īſipiēs qui minuit̉ ſapīaMe̓lior eſt minuit̉ ſapiētia: et deficiēs ſenſu in timoͣre dei: qͣꝫ qui abūdat ſēſu tranſgredit̉ legē altiſſimi. Eſt ſolertia certa ipſa

iniqua: ēt eſt qui emittit verbum certū enarrans v̓itatē.Eſt qui neꝗter hūiliat ſe:interiora eius plena ſūt dolo: et ē iuſtꝰ ſe nimiū ſubmittit a multa humilitateet ē iuſtus qui īclinat facieꝫſuā: fingit non vide̓ ſe qd̓ignoratū ē. Et ſi ab ībecillitate viriū vetet̉ peccare: ſi inuenerit tp̄s malefaciēdi malefaciet. Ex u̓iſu cognoſcit̉vir: ab occurſu faciei cognoſcit̉ ſenſatus. Amictuscorꝑis: et riſus dentiū: ēt ingreſſus hoīs enūciāt de illo. Eſt co̓rreptio mēdax inira ꝯtumelioſi: et eſt iudiciūqd̓ ꝓbat̉ bonū: eſttacēs: et ip̄e ē prudens.Uām bonuꝫ ēargue̓ qͣꝫ iraſci: et ꝯfitete ī oroe non prohibere.

a Corripe ꝓximū. ne forte iniuriā fecerit te ſciēte.b dixerit .i. negauerit ꝑtinacit̓ pctm̄ augmētādoc Et ſi dixerit. pctm̄ cōfitēdo. d Ne forte iteret. aqua iteratōe retrahet̉ tua correctōe. e Corripe ami. ſolū ſemel ſed pluries: ſb̓dit̉ ro. f Sepe .n.ſit cōmiſſio .ſ. peccati ex fragilitatehumana. g Et v̓bo credas.qd̓ ī malū dr̄ximo: qꝛ freq̄nterdefectus ꝯtingit īloq̄ndo. h Eſt labit̉ .i. peccat.i Lingua ſua.eo ſituat̉ in lubrico. k Sed ex aīo .i. ſcieni a ꝓpoſito. IQuis ē .n. nond̓li. ī lin. ſua. q. d.pauci ſūt valde.Cōſeq̄nter tangitordinē frat̓ne correctōiſ dicēſ: CmCorripe ꝓximū.int̓ te ip̄m. nAn̄qͣ ꝯminerꝭ. i.iudici denunciesad puniēdū. oEt da lo. ti. altiſſimi. ſic p̄cipitcorrectōem fieri:ut ſaluetur ſi fieripōt bono fama fratris. IQꝛ oīs ſapīa ti.dei ē .i. a timore dei ꝓcedit: eſt initium ſapīe.. j. c.q Et ī illa .ſ. ſapīa. r Timere deū. qꝛ ſicut ſapīaorit̉ a timore: ita docet ampliꝰ deū timere. s Et in ſapīa diſpō legis .i. lex dīna diſpoſita ē a deo: in quoē oīs ſapīa. t Et ē ſapīa. Hec ē pars incidētalis īqua ponit tria incidētia. Primū ē de ſapīa ficta falſa: eo partē īmediate p̄cedētē in v̓a ſapīa terminauit.dicit igit̉: Et ē ſapīa. v̓a. v Neqͥtie diſciplina. quaqͥs caute ſcit facere malū: hoc .n. bonū ad mala trāſferimꝰ: vt dr̄. v. metaphy. Sicut dr̄ bonꝰ latro vel ſapiens caute facit latrociniū. Et eodē exponit̉ qd̓ ſb̓dit̉: Et non ē cogitatꝰ bonꝰ pctōꝝ ⁊cͣ. vſqꝫ ibi: x Etē inſipiēs .i. ſimplex paꝝ ſciēs. x Qui mi. ſapīamodicū ſciēs de ſubtilibꝰ: ſcit tn̄ ſufficiēter de ꝑtinētibꝰad ſalutē: ſb̓dit̉ de ip̄o: z Melior ē minuit̉ſapīa .i. ſb̓tiliū cognitōe. a Et deficiēs ſēſu .i. occultoꝝ intellectu. b In timore dei .i. timēs deū timorefiliali. c Quā abū. ſenſu .i. ſcripturaꝝ intellectu.d Trāſgredit̉ legē altiſſimi. hic grauiꝰ puniet̉. Luc.xij. Seruus cogͦuit volūtatē dn̄i ſui: fecit: vapulabit multis .ſ. plagis. e Eſt ſolertia certa ⁊cͣ. Eſt aūtſolertia ẜm oh̓m ſubtilitas inueniēdi mediū ī non ꝑſpecto tꝑe. Et ſi ordinet̉ ad ꝯcluſionē malā: ſic ē iniqua. ſiaūt ad bonū: ſic ē ſolertia bona: de qua ſb̓dit̉: f Etē emittit. ſolert̓ prōpteʳ g Uerbū certū. ad ꝯcluſionē bonā: ſb̓dit̉: h Enarrās veritatē. iuſticie: vite: doctrine. i Eſt neqͥter. Hic ponit̉ 2ᵐ incidensde humilitate: connectit̉ ſapīe: ꝓuer. xj. Ubi humilitas: ibi ſapīa. Et qꝛ īmediate ocutꝰ fuerat auctor de ſa-

piētia v̓a falſa: hic ꝯn̄ter idē facit de humilitate dicens:i Eſt qui neqͥter humiliat ſe. vt homīes magis decipiat.k Et eſt iu. ſe nimiū .i. valde l Submittit. ſe m Amulta .i. abūdāti n Dumilitate. qͣlis ē ſolū ſb̓mittit ſe ſuꝑioribꝰ equalibꝰ: ſed etiā inferioribꝰ: ſicut xp̄s ſubmiſit ſe Marie Ioſeph: Luc. ij. Deſcendit eis venit nazareth erat ſb̓ditusillis. o Et ē iuſtꝰ.ficte. p Qui inclinat faciē ⁊cͣ. qͣſi auertens oculos a muliere pulchra: quā tamēardēter ꝯcupiſcit: ſedhoc ab alijs ignorat̉: de ipſo ſubdit̉: qEt ſi ab ībe. vi. vetet̉peccare. qꝛ habetopportūitatē. r Siīue. tp̄s male. malefaciet. ſic̄ pꝫ Dan̄. xiij.de duobꝰ ſenibꝰ: voluerūt Suſānacubere: quā recuſāteconati ſunt int̓fice̓s Ex viſu. Hic ponit̉ 3ᵐ incidēs: qꝛ locūtus ē auctor de hoībꝰveris fictꝭ ad euidentiā apparētiamv̓tutū: ꝯn̄ter ponitſigna quibꝰ freq̄ntercogͦſcit̉ ꝯditio hoīs intrinſeca dicēſ: s Exviſu cogͦ. uir ⁊cͣ. cordis .n. diſpō magꝭ apparet in facie: in qua magis vigent oēs ſenſus ī alijs ꝑtibus: potiſſime ī oculis: citiꝰ īmutant̉ a corde ꝓpt̓ humiditatē cōplexionis: ſi ī iſtis appareat magna maturitas honeſtas: iudicat̉ ſenſatꝰ: ęcōtrario. t Amictꝰ corporis .i. diſſoluta veſtis. v Et riſus dētiū .i. in quo apparēt dentes: qd̓ ē leuitatis fatuitatis ſignū. x Et ingreſſus hoīs. laſcinus leuis. y Enūciat illo. fatuitatē eion̄dendo. Cōſeq̄nter ponūt̉ ſigna veri celi falſi dicitur:z Eſt correptio medax in ira ꝯtumelioſi. qua aliqͥs dicitalt̓i vituperia ſub ſpecie celi ip̄m corrigēdi. a Et ē iudi.qd̓ ꝓbat̉ bonū. īmo malū .ſ. aliqͥs ex leuibꝰ ſignis iudicat dicit ꝓximū ſuū eſſe malū: qͣſi ſub ſpecie celi iuſticie:iudiciū .n. tale ē ꝯͣ ꝓximi charitatē. b Et ē tacēs .i. ſiciudicās: nec dicēs malū de ꝓximo donec hēat̉ certitudo.c Et ipſe ē prudēs. tp̄s loq̄n̄di debitū expectās ⁊cͣ.. XX.Uam bonū. Poſtꝙͣ auctor induxit ad diſcrete locutōis actū: hic ꝯn̄ter on̄dit ipſius fructū. Et qm̄oppoſita iuxta ſe poſita magis eluceſcūt: pͥmoon̄dit fructū locutōis diſcrete: dānum oppoſitū indiſcretecōiunctim: ſeparatim: ibi Homo acharis. Prima ī tres:qꝛ pͥmo oppoſitū oſtendit in verbo correctōis: in verboeruditōis: ibi Et tacēs. in verbo humane cōmunicatōis:ibi Sapiens in verbis. Circa pͥmum dicitur: a Quambonū eſt arguere. dulciter charitatiue delinquentem.b Quam iraſci. ip̄m arguēdo indiſcrete: nam per impeditur fructus correctōis. c Et confitentem. humiliterpeccata ſua. d In oratione. vt ſibi dimittantur a deo.e Non prohibere. ideſt ipſum ad hoc inducere: minusenim dicit plus ſignificat.