¶ Eccleſiaſtici
Cōrripe ꝓximum: ne fortenon̄ dixerit: et ſi dixerit: nēforte iteret. Corripe amicū:ſepe .n. ſit cōmiſſio: et nō oīverbo credas. Eſt qui labitur līgua ſua: ſꝫ non ex aīo.Quis .n. ē ꝗ non d̓liqueritin lingua ſua: Corripe ꝓxiꝰmū anteqͣꝫ cōminerꝭ: et dalocū timori altiſſimi: quiaoīs ſapīa timor dei: Et in illa timere deū: et in oī ſapīadiſpoſitio legꝭ. Et non ē ſapientia neꝗtie diſciplina: ⁊nō eſt cogitatꝰ bonꝰ peccatoꝝ prudētia. Eſt prudētieneꝗtia: ⁊ in ip̄a execratio: ēteſt īſipiēs qui minuit̉ ſapīaMe̓lior eſt hō ꝗ minuit̉ ſapiētia: et deficiēs ſenſu in timoͣre dei: qͣꝫ qui abūdat ſēſu ⁊ tranſgredit̉ legē altiſſimi. Eſt ſolertia certa ⁊ ipſa
iniqua: ēt eſt qui emittit verbum certū enarrans v̓itatē.Eſt qui neꝗter hūiliat ſe: ⁊interiora eius plena ſūt dolo: et ē iuſtꝰ ꝗ ſe nimiū ſubmittit a multa humilitateet ē iuſtus qui īclinat facieꝫſuā: ⁊ fingit non vide̓ ſe qd̓ignoratū ē. Et ſi ab ībecillitate viriū vetet̉ peccare: ſi inuenerit tp̄s malefaciēdi malefaciet. Ex u̓iſu cognoſcit̉vir: ⁊ ab occurſu faciei cognoſcit̉ ſenſatus. Amictuscorꝑis: et riſus dentiū: ēt ingreſſus hoīs enūciāt de illo. Eſt co̓rreptio mēdax inira ꝯtumelioſi: et eſt iudiciūqd̓ nō ꝓbat̉ eē bonū: ⁊ eſttacēs: et ip̄e ē prudens.Uām bonuꝫ ē ¶ Mºargue̓ qͣꝫ iraſci: et ꝯfitete ī oroe non prohibere.
a ¶ Corripe ꝓximū. ne forte cū iniuriā fecerit te ſciēte.b Nō dixerit .i. negauerit ꝑtinacit̓ pctm̄ augmētādoc ¶ Et ſi dixerit. pctm̄ cōfitēdo. d ¶ Ne forte iteret. aqua iteratōe retrahet̉ tua correctōe. e ¶ Corripe amicū. nō ſolū ſemel ſed pluries: ⁊ ſb̓dit̉ ro. f ¶ Sepe .n.ſit cōmiſſio .ſ. peccati ex fragilitatehumana. g ¶ Etn̄ oī v̓bo credas.qd̓ ī malū dr̄ d̓ ꝓximo: qꝛ freq̄nterdefectus ꝯtingit īloq̄ndo. h ¶ Eſtqͥ labit̉ .i. peccat.i ¶ Lingua ſua.eo ꝙ ſituat̉ in lubrico. k ¶ Sednō ex aīo .i. ſcieni⁊ a ꝓpoſito. IQuis ē .n. qͥ nond̓li. ī lin. ſua. q. d.pauci ſūt valde.Cōſeq̄nter tangitordinē frat̓ne correctōiſ dicēſ: CmCorripe ꝓximū.int̓ te ⁊ ip̄m. nAn̄qͣ ꝯminerꝭ. i.iudici denunciesad puniēdū. oEt da lo. ti. altiſſimi. qͥ ſic p̄cipitcorrectōem fieri:ut ſaluetur ſi fieripōt bono mō fama fratris. IQꝛ oīs ſapīa ti.dei ē .i. a timore dei ꝓcedit: nā eſt initium ſapīe. sͣ. j. c.q ¶ Et ī illa .ſ. ſapīa. r ¶ Timere deū. qꝛ ſicut ſapīaorit̉ a timore: ita docet ampliꝰ deū timere. s ¶ Et inoī ſapīa diſpō legis .i. lex dīna diſpoſita ē a deo: in quoē oīs ſapīa. t ¶ Et nō ē ſapīa. Hec ē pars incidētalis īqua ponit tria incidētia. Primū ē de ſapīa ficta ⁊ falſa: eo ꝙ partē īmediate p̄cedētē in v̓a ſapīa terminauit.dicit igit̉: Et nō ē ſapīa. v̓a. v ¶ Neqͥtie diſciplina. quaqͥs caute ſcit facere malū: hoc .n. mō bonū ad mala trāſferimꝰ: vt dr̄. v. metaphy. Sicut dr̄ bonꝰ latro vel ſapiens qͥ caute facit latrociniū. Et eodē mō exponit̉ qd̓ ſb̓dit̉: Et non ē cogitatꝰ bonꝰ pctōꝝ ⁊cͣ. vſqꝫ ibi: x ¶ Etē inſipiēs .i. ſimplex ⁊ paꝝ ſciēs. x ¶ Qui mi. ſapīamodicū ſciēs de ſubtilibꝰ: ſcit tn̄ ſufficiēter de ꝑtinētibꝰad ſalutē: iō ſb̓dit̉ de ip̄o: z ¶ Melior ē hō qͥ minuit̉ſapīa .i. ſb̓tiliū cognitōe. a ¶ Et deficiēs ſēſu .i. occultoꝝ intellectu. b ¶ In timore dei .i. timēs deū timorefiliali. c ¶ Quā qͥ abū. ſenſu .i. ſcripturaꝝ intellectu.d ¶ Trāſgredit̉ legē altiſſimi. ⁊ hic grauiꝰ puniet̉. Luc.xij. Seruus qͥ cogͦuit volūtatē dn̄i ſui: ⁊ nō fecit: vapulabit multis .ſ. plagis. e ¶ Eſt ſolertia certa ⁊cͣ. Eſt aūtſolertia ẜm oh̓m ſubtilitas inueniēdi mediū ī non ꝑſpecto tꝑe. Et ſi ordinet̉ ad ꝯcluſionē malā: ſic ē iniqua. ſiaūt ad bonū: ſic ē ſolertia bona: de qua ſb̓dit̉: f ¶ Etē qͥ emittit. ſolert̓ ⁊ prōpteʳ g ¶ Uerbū certū. ad ꝯcluſionē bonā: iō ſb̓dit̉: h ¶ Enarrās veritatē. iuſticie: vite: ⁊ doctrine. i ¶ Eſt qͥ neqͥter. Hic ponit̉ 2ᵐ incidensde humilitate: q̄ connectit̉ ſapīe: ꝓuer. xj. Ubi humilitas: ibi ſapīa. Et qꝛ īmediate ocutꝰ fuerat auctor de ſa-
piētia v̓a ⁊ falſa: hic ꝯn̄ter idē facit de humilitate dicens:i ¶ Eſt qui neqͥter humiliat ſe. vt homīes magis decipiat.k Et eſt iu. qͥ ſe nimiū .i. valde l ¶ Submittit. ſe m Amulta .i. abūdāti n ¶ Dumilitate. qͣlis ē qͥ nō ſolū ſb̓mittit ſe ſuꝑioribꝰ ⁊ equalibꝰ: ſed etiā inferioribꝰ: ſicut xp̄s ſubmiſit ſe Marie ⁊ Ioſeph: Luc. ij. Deſcendit cū eis ⁊ venit nazareth ⁊ erat ſb̓ditusillis. o ¶ Et ē iuſtꝰ.ficte. p ¶ Qui inclinat faciē ⁊cͣ. qͣſi auertens oculos a muliere pulchra: quā tamēardēter ꝯcupiſcit: ſedhoc ab alijs ignorat̉:⁊ de ipſo ſubdit̉: ¶ qEt ſi ab ībe. vi. vetet̉peccare. qꝛ nō habetopportūitatē. r ¶ Siīue. tp̄s male. malefaciet. ſic̄ pꝫ Dan̄. xiij.de duobꝰ ſenibꝰ: qͥ voluerūt cū Suſāna cōcubere: quā recuſāteconati ſunt eā int̓fice̓s ¶ Ex viſu. Hic ponit̉ 3ᵐ incidēs: qꝛ locūtus ē auctor de hoībꝰveris ⁊ fictꝭ qͦ ad euidentiā ⁊ apparētiamv̓tutū: iō ꝯn̄ter ponitſigna quibꝰ freq̄ntercogͦſcit̉ ꝯditio hoīs intrinſeca dicēſ: s ¶ Exviſu cogͦ. uir ⁊cͣ. cordis .n. diſpō magꝭ apparet in facie: in qua magis vigent oēs ſenſus ꝙ ī alijs ꝑtibus: ⁊ potiſſime ī oculis: qͥ citiꝰ īmutant̉ a corde ꝓpt̓ humiditatē cōplexionis: ⁊ iō ſi ī iſtis appareat magna maturitas⁊ honeſtas: iudicat̉ hō ſenſatꝰ: ⁊ ęcōtrario. t ¶ Amictꝰ corporis .i. diſſoluta veſtis. v ¶ Et riſus dētiū .i. in quo apparēt dentes: qd̓ ē leuitatis ⁊ fatuitatis ſignū. x ¶ Et ingreſſus hoīs. laſcinus ⁊ leuis. y ¶ Enūciat d̓ illo. fatuitatē eion̄dendo. Cōſeq̄nter ponūt̉ ſigna veri celi ⁊ falſi cū dicitur:z ¶ Eſt correptio medax in ira ꝯtumelioſi. qua aliqͥs dicitalt̓i vituperia ſub ſpecie celi ip̄m corrigēdi. a ¶ Et ē iudi.qd̓ nō ꝓbat̉ eē bonū. īmo malū .ſ. cū aliqͥs ex leuibꝰ ſignis iudicat ⁊ dicit ꝓximū ſuū eſſe malū: qͣſi ſub ſpecie celi iuſticie:iudiciū .n. tale ē ꝯͣ ꝓximi charitatē. b ¶ Et ē tacēs .i. nō ſiciudicās: nec dicēs malū de ꝓximo donec hēat̉ certitudo.c ¶ Et ipſe ē prudēs. tp̄s loq̄n̄di debitū expectās ⁊cͣ. ¶. XX.Uam bonū. Poſtꝙͣ auctor induxit ad diſcrete locutōis actū: hic ꝯn̄ter on̄dit ipſius fructū. Et qm̄oppoſita iuxta ſe poſita magis eluceſcūt: iō pͥmoon̄dit fructū locutōis diſcrete: ⁊ dānum oppoſitū indiſcretecōiunctim: 2º ſeparatim: ibi Homo acharis. Prima ī tres:qꝛ pͥmo oppoſitū oſtendit in verbo correctōis: 2º in verboeruditōis: ibi Et tacēs. 3º in verbo humane cōmunicatōis:ibi Sapiens in verbis. Circa pͥmum dicitur: a ¶ Quambonū eſt arguere. dulciter ⁊ charitatiue delinquentem.b ¶ Quam iraſci. ip̄m arguēdo indiſcrete: nam per hͦ impeditur fructus correctōis. c ¶ Et confitentem. humiliterpeccata ſua. d ¶ In oratione. vt ſibi dimittantur a deo.e ¶ Non prohibere. ideſt ipſum ad hoc inducere: minusenim dicit ⁊ plus ſignificat.