¶ Liber
et nō eſt tibi nihil in ſēcl̓o.Eris ēniꝫ inuidus aīe tue.¶ Capl̓m. XIX.Perarius ebrioſusnon locupletabitur:et ꝗ ſpernit modica paulatim decidit. Uinu̓ꝫ ⁊ mulieres apoſtatare faciūt ſapiētes: et arguūt ſenſatos: et ꝙſe iungit fornicarijs: erit neqͣꝫ. Putrēdo ⁊ v̓mes hereditabunt illū: et extollet̉ inexēplū maius: et tollet̉ denumero aīa eius. Qui credit cito leuis corde ē: et minorabit̉: et ꝗ d̓linꝗt in aīaꝫſuam: īſuꝑ hēbit̉. Qui gaudet iniꝗtate: deno̓tabit̉: et ꝙodit correptōem: minueturvita: ⁊ qui odit loqͣcitatemextinguit maliciā. Qui pec
cat in aīam ſuā penitebit: ⁊ꝗ iocundat̉ in malicia d̓notabitur. Nē iteres verbumneqͣꝫ ēt duꝝ: ⁊ non minoraberꝭ. Amico ⁊ inimicoⁱ noͣli narrare ſenſū tuū: et ſi ētibi delictū noͣli denudare.Audiet .n. te ēt cuſtodiet te:et qͣſi defendēs pctm̄ odie̓tte: et ſic̄ aderit tibi ſemper.Audiſti verbuꝫ aduerſusꝓximū tuum: cōmoriaturin te: fidens quoniā non tedirupet. A facie̓ verbi parturit fatuus: tāqꝫ gemituspartus infantiſ. Sagitta infixa femori canis: ſic u̓erbūin corde ſtulti. Corripē amicū: ne forte nō ītellexerit: ⁊dicat: non feci: aūt ſi fecerit: ne̓ iterum addat facere.
ꝯtēdas ſuꝑare alios in datōe elemoſyne: qua dans dn̄o fenerat̉: ꝓuer. xix. Ienerat̉ dn̄o qͥ miſeret̉ pauperꝭ ⁊cͣ. h ¶ Etnon ē tibi nihil. ſꝫ aliqͥd: qꝛ due negatōes equipollēt vni affirmatōi. i ¶ In ſeculo. alia lr̄a: In ſacculo. ⁊ in idē redit:⁊ eſt ſenſus: Ex quo hēs bona huiꝰ ſeculi: vel bonare poſitain ſacculo: vn̄ potesꝯuenient̓ viuere: nondebes eſſe negligēs inel̓ynaꝝ datōe: eris .n.inuidus aīe tue ſb̓trahēdo ſibi bonuꝫ mīeſi negligens fueris inel̓yne datōe: ſic exponit̉ cōiter paſſus iſte.Sed qm̄ hec expō accipit intentōem valde extraneā: ⁊ fenusnon lr̄al̓r exponit̉: ſꝫmyſtice vr̄ mihi alit̓dicēdū: ⁊ ſic: Ne fuerꝭmediocris in ꝯtentōeex fenore .i. nō ſolummultū: ſꝫ etiā parumꝯtēdas dure repetendo debitū: qd̓ cōmodaſti ꝓximo indigenti: Exo. xxij. Si pecuniaꝫ mutuo dederisppl̓o meo pauperi: n̄vrgebis eū qͣſi actor⁊cͣ. Ꝙ āt accōmodatio fenus dicat̉ in ſcriptura: pꝫ dute. xxviijFenerabis gētibꝰ multis. ⁊ ip̄e a nullo fenꝰaccipies. ⁊ in multis alijs locis. Et nō eſt tibi nihil ⁊cͣ. i dūhabes vn̄ poſſis aliunde viuere: nō debes dure repetere debitū. k ¶ Eris .n. inuidus aīe tue. ſb̓trahēdo ſibi bonummīe: ſi debitū repetas nimis dure ꝯtra p̄ceptum allegatumExo. xxij.Capitulum. XIX.Perarius ebrioſus. Superiꝰ ab illo loco: Nō dixeris ꝑ deum abeſt. xv. c. Ibi induxit auctor ad peccati deteſtatōem ex cā peccati: que eſt liberū arbitriū hoīs: hic ꝯn̄ter ad idē īducit ex actu peccādi: ⁊ diuidit̉in duas partes: qꝛ pͥmo facit hoc in peccatis cōmiſſiōis: 2º īpeccatis omiſſionis. c. xxij. Et qm̄ peccata carnala ſūt magis turpia ⁊ maiorꝭ īfamie: iō ab illiſ īcipit dicēs: a ¶ Operariꝰ ebrio. nō locū. nā per ebrietatē lucrū ꝯſumit: ⁊ ab oꝑeīpedit̉. b ¶ Et qͥ ſpernit modica .i. peccata leuia: c ¶ Paulatim decidit. ī grauiora. nā abyſſus abyſſū īuocat. d ¶ Uinū ⁊ mu. apoſta. fa. ſapiēteſ. d̓ vino hētur exēplū gen̄. xix.in Loth qͥ inebriatꝰ ſuas filias ſtuprauit. de mulieribꝰ āt. iij.reg. xj. vbi dr̄ de ſalomone: Cūqꝫ eēt ſenex deprauatū ē coreius ꝑ mulieres. e ¶ Et arguūt ſenſatos .i. faciūt eos arguēdos. f ¶ Et qui ſe iungit fornicarijs erit neꝙͣ. nā ꝑ fornicatōem trahit̉ ad alia neqͥora: ſicut ſalomō fuit tractus ꝑmulieres ad ſeq̄nda idola. iij. reg. xj. g ¶ Putredo ⁊ ver.heredi. illū. poſt mortē. h ¶ Et extollet̉ .i. extra ꝯſortiumbonoꝝ tollet̉ i ¶ In exēplū maius .i. ad terrēduꝫ nō ſolūminores: ſꝫ etiā maiores. k ¶ Et tol. de numero. electoꝝl ¶ Aīa eiꝰ. rapta a demonibꝰ. m ¶ Qui credit. Hic ꝯſequēter accedit ad deteſtatōem peccatoꝝ ſpūaliū: circa qd̓ pͥmo deteſtatur eoꝝ originē: ſcd̓o multitudinē. c. xxj. Eſt autduplex origo peccati .ſ. leuitas cordis: ⁊ loqͣcitas oris: d̓ qͣ loquit̉ ibi: Ne iteres. Circa pͥmā dicit: m ¶ Qui credit cito.malū de ꝓximo. n ¶ Leuis ē corde .i. īſtabilis .ſ. in bono ⁊
labilis ad malū: nā de quolibet tenēdū ē ⁊ p̄ſumēdumꝙ ſit bonꝰ: niſi appareat ꝯͣriū. o ¶ Et minorabit̉. ī vita ⁊ fama. p ¶ Et qui delīquit ī aīam ſuā. peccatꝭ occultis inficiēs eam. q ¶ Inſuꝑ hēbitur .i. extra manifeſtabit̉: ſicut qd̓ ē in corporis ſuꝑficie. r ¶ Qui gaudet iniqͥtate. habituatus ī malo expeccādi conſuetudine: ſignū .n. habitus gnaͣti ē delectatio ī opere. ij.ethi. s ¶ Denotabit̉ .i. de malonotabit̉ on̄ſuſ abalijs cum digito.t ¶ Et qui oditcorre. mi. vita. ꝑſuſpendiū vl̓ aliāmortis penā. tQui odit loqͣcitatē. Hic ꝯn̄ter deteſtat̉ ſecūdā peccatoꝝ originē q̄ eſtloqͣcitas. Et quiaoppoſita iuxta ſepoſita magis eluceſcūt: iō pͥmo reprobat locutōemīdiſcretā: ſcd̓o cōmēdat diſcretamibi Corripe amicū. Circa pͥmū dicit: ¶ Qui oditloquacitatē extinguit maliciā. quāloqͣcitas accēdebat. v ¶ Qui pec. ī aīam ſuā ⁊cͣ. exꝑonat̉ vt. sͣ. x ¶ Ne iteres v̓bū neꝙͣ .i. detractōis. y ¶ Etduꝝ .i. obiurgatōis ſiue fuerit a te dictū illud reiterādoſiue ab alio illud referēdo ꝓpalando: nā hec eſt maloꝝmultiplicatio. z ¶ Et nō minoraberis. ī fama ⁊ v̓tute.Cōſequēter reprobat īdiſcretā locutōem de ſeipſo dicēſa ¶ Amico ⁊ inimico. indifferēter b ¶ Noli nar. ſenſū tuū .i. ſecretū tuū. c ¶ Et ſi eſt tibi delictū. occultūd ¶ Noli denudare. corā inimico maxime. e ¶ Audiet .n. te. libenter. f ¶ Et cuſtodiet te .i. obẜuabit verbatua ad capiēdū te. g ¶ Et quaſi defendēs pctm̄ .ſ. tuūfraudulēter corā te excuſans ip̄m. h ¶ Odiet te. hoc.n. nō facit ex amore: ſꝫ odio. i ¶ Et ſic aderit tibi ſꝑ.vt magis poſſit mala tua cognoſce̓: ⁊ te ꝑ hoc ſb̓uerte.Cōſeq̄nterⁱ reprobat īdiſcreta locutōem de alio dicens:k ¶ Iludiſti v̓bū aduer. ꝓxi. tuū cōmoriat̉ in te i. nūqͣreueles: ſꝫ ſit ſepultū apud te. l ¶ Fidēs qm̄ te non diſrūpet .i. ꝙ taliſ celatio tibi malū non faciet. m ¶ A facie v̓bi ꝑturit fatuus. qꝛ nō pōt illud celare: ⁊ ſi ad horā celet hoc eſt cum dolore: iō ſubdit̉: n ¶ Sagitta īfixa femori canis. quā nitit̉ extrahere. o ¶ Sic v̓bū incor. ſtulti. qꝛ nō qͥeſcit donec ꝓpalauerit. p ¶ Corripeamicū. Hic ꝯn̄ter cōmēdat locutōem diſcretā: ⁊ diuiditur in duas ꝑtes: qꝛ pͥmo inducit ad diſcrete locutionisactū: 2º on̄dit eiꝰ fructū: ſeq̄nti. c. Prīa adhuc ī duas ꝑteſ.ſ. pͥncipalē ⁊ īcidētalē: q̄ īcipit ibi: Et n̄ ē ſapia. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ locutio boa maxīe locū hꝫ ī correctōe fr̄naiō dic̄: p ¶ Corripe ami. ne forte cū fece̓it īiuriā q ¶ Aō̓ītellexeit .i. n̄ cogͦuerit ſe malū feciſſe: ⁊ ꝑ tuā correctōeꝫcogͦſcet ⁊ cauebit. ¶ Aut ſi fece̓it. ſcient̓ iniuriam: ſupple corripe eū &¶ Ne iteꝝ ad. face̓. qꝛ forte ꝑ te r̄trahet̉.