Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Eccleſiaſtici

los. Tēſtamētū eternūſtituit cum illis: et iuſticiam iudicia ſua oſtendit illis.Et magnalia honoris eiusvidit oculus illoꝝ: et honorem vocis audierūt auresilloꝝ: et dixit illis: Attendite ab omni iniquo. Etdauit illis vnicuiqꝫ de ꝓximo ſuo. Viē illorū coraꝫ illo ſunt ſemꝑ: non ſūt abſcōſe ab oculis ipſiꝰ. In unamquāqꝫ gētē p̄poſuit rectorēet pars dei iſrl̓ facta eſt manifeſta. Et omnia oꝑa illorum ve̓lut ſol in conſpectud̓i: et oculi eiꝰ ſin̄ int̓miſſiōeinſpicientes in vijs eorum.Non ſūt abſcōſa teſtamētaꝓpter iniꝗtatē illoꝝ: et omnes iniꝗtates eorū in ꝯſpectu dei. Ele̓moſyna viri qͣſiſacculus cum ipſo: et gr̄aꝫhominis quaſi pupillāſeruabit: et poſtea reſurget retribuet illis retributio-

vnicuiqꝫ ī caput ip̄oꝝēt ꝯu̓tet ī īferiores ꝑtes terre. Pe̓nitētibꝰ āt dedit uiāiuſticie: et ꝯfirmauit d̓ficientes ſuſtine: et deſtīauit illisſortē v̓itatꝭ. Conu̓te̓ ad dn̄ꝫ relīque pctā tua: p̄care an̄faciē dn̄i: et minue offendicula. Reuerte̓ ad dn̄ꝫ: au̓tere ab iniuſticia tua: ēt nimis odito execratōeꝫ:gnoſce iu̓ſticiaſ iudicia d̓iet ſta in ſorte ꝓpoſitiōis etorōis altiſſimi dei. In ꝑtesvade ſcl̓i ſancti: cuꝫ viuis ētdātibꝰ ꝯfeſſionē deo. Nondemoreris in errore īpioꝝante mortē ꝯfitere. A mortuo qͣſi nihil perit cōfeſſio.Confiteberis viuens: viuus ſanus confiteberis: laudabis deum: gloriaberis in miſerationibus eiꝰQuam magna miſericordia domini: et propiciatioillius conuertētibus ad ſe.

lios iſrl̓ ſpāl̓r oēſ general̓r: qꝛ nulli denegabat̉ illa lex:ꝙͣtū ad ea que ꝑtinet ad ſalutē: multi gētiles receper̄tillā. c Teſtamētū eter. ꝯſti. illis. ꝙͣtum ad p̄ceptamoralia manēt in lege noua. d Et iuſticiā iudi.ſua on̄. eis. ꝙͣtū ad p̄cepta iudicialia. e Et magna.ho. eiꝰ vi. ocu. ipſoꝝ. in ceremoniis cultū dei. It̓Et honorē vociſ..ſ. dīne. g Audierūt au. eoꝝ. indatōe. x. precepto: Exo. xx. IEt dixit illis: Attēdite ab iniqͦ..ſ. in p̄ceptis negatiuis dicēs: Nonhēbis deos alienos. i Etdauit illis vni.ꝓximo ſuo. vt uiuat iuſte illo: hoc ī p̄ceptis ſecūde tabule: ordināt hoīem adꝓximū. k Uieilloꝝ co. ip. ſt̓ ſꝑ.qꝛ nihil latet. In vnāquāqꝫgen. po. rectorē .i.angelū regenteꝫ:vn̄ ſupremus ordo iuferioris hierarchie dr̄ ordopͥncipatuū .i. āgeloꝝ qui p̄ſunt diuerſis regnis: gentibus: ꝓuīcijs.Pōt etiā hoc ītelligi de regibꝰ pͥncipibus terrenis:quoꝝ ptās ē a deo. m Et pars dei iſrl̓ facta ē manifeſta. regimē illiꝰ ppl̓i attribuebat̉ a pͥncipio ip̄i deo ſpāli: ꝓpter quod petiuiſſet rege dixit dn̄s Samueli .j. reg. viij. te abiecerūt: ſed me ne regnem ſuper eos. n Et oīa opera illoꝝ .ſ. hebreoꝝ. o Uelut ſol ī ꝯſpe. dei. in illo ppl̓o vigebat cultꝰ dei: ceterꝭad idolatriā declinātibꝰ. p Et oculi eiꝰ ſine int̓miſſion ⁊cͣ. ppl̓o iſrl̓ dedit ꝓph̓as alia bn̄ficia multa:p̄ſ. cxlvij. fecit tal̓r natōi ⁊cͣ. q ſūt abſcōſa teſta. ꝓpt̓ iniqͥ. illoꝝ. Lꝫ .n. in ppl̓o iſrl̓ fuerint pl̓esreges idolatre conantes legē deſtruere: tn̄ in bonis fuitlex latria reſeruata. r Et oīs iniqͥ. eoꝝ ī ꝯſpe. dei.ad puniendū eas: qꝛ decē tribꝰ captiuauit reges aſſyriorū reſiduas regē babylonis: vt pꝫ. iiij. reg. s Alemoſyna. Suꝑius actū ē de peccati ſiue pͥncipio: hicꝯn̄ter agit̉ de eius remedio: qd̓ potiſſime ē elemoſyna pnīa: ꝓpter quod pͥmo agit̉ de elemoſyna: de pnīa:ibi Penitentibꝰ. aūt el̓yna ſit remediū ꝯͣ peccatumpꝫ dan̄. iiij. vbi daniel dixit nabuch̓. Peccata tua el̓yniſredime. dr̄: s El̓yna viri qͣſi ſacculus .i. pera: namin pera ip̄a viaticū reponit: ad qd̓ in neceſſitate recurrit: ſic el̓yna ī morte hōi ſb̓uenit: Augꝰ: Sola mīacomes ē defunctoꝝ. t Et gr̄am hoīſ .i. hōi a deo datam. v Quaſi pupillā ꝯſeruabit. in pn̄ti: recipiētes el̓yna orāt dantibus: vt in gr̄a ꝯſeruētur. x Et

poſtea reſurget. in reſurrectione generali dicet ſaluator:Uenite benedicti patris mei ꝑcipite vobis paratū regnū aꝯſtitutōe mūdi. Eſuriui .n. dediſtis mihi māducare ⁊cͣ.y Et ꝯuertet ī īferiores ꝑtes terre. el̓yna valet exn̄tibꝰ īpurgatorio: qd̓ a ſctīs etiā doctoribꝰ ē idem inferno: quiē ſub terra. dicit eniꝫGregoꝰ: ſicut ī eodem igne auruꝫ rutilat palea fumat: ſicidē eſt ignis cruciatr̄probos purgat electos. z Penitentibus auteꝫ. Hic ꝯn̄teragit de pnīa que ē ſū remediū ꝯͣ pctm̄: qꝛ datur ex dei miſericordia: ꝓpter hocex ꝯn̄ti agit̉ de ipſa:ibi Quā magna mīaCirca pͥmū ſciēdū:el̓yna ad pnīaꝫ diſponit: qͣſi ꝯtinuandop̄cedentibus dr̄: 3Penitētibꝰ aūt dedit.el̓ynā .ſ. a Uiā iuſticie. ad ea diſponendo. b Et ꝯfir. de.ſuſtinere .i. debileſ adſuſtinēdū laboreꝫ penitentie. c Et deſtinauit illis ſor. v̓itatis. ꝯſiſtit ī clara d̓iviſione: qꝛ v̓e penitentibꝰ ꝯferūtur iſta:ſb̓ditur exhortandoad pnīam: Conuerte̓⁊cͣ. pꝫ. d Et minue offendicula. nonſolū cauendo a peccatis: ſed etiā ab occaſionibus pctōꝝ. eEt nimis .i. valde f Odito execratōem .i. culpam execrabilem. g Et cognoſce. non ſolum ſpeculatiue: ſed etiampractice. h Iuſticias iudicia dei. contenta in ſcripturaveteris ac noui teſtamenti. i Et ſta in ſorte ꝓpoſitionis..i. in ꝓpoſito bono. k Et orationis altiſſimi dei. vt te teneat in firmitate ꝓpoſiti. l In partes vade ſeculi ſancti..i. cum viris iuſtis: qui dicuntur ſeculum ſanctū: mviuis. vita gratie: n Et dantibus cōfeſſionem deo. ip̄mdeuote laudādo. o demoreris in errore impioꝝ .i.cum eis: ne ab eis inficiaris .j. cor. xv. Corrumpunt bonosmores colloquia praua. p Ante mortē confitere. ſb̓ditur cauſa: q A mortuo quaſi nihil perit .ſ. r Confeſſio. qꝛ inutilis eſt ſibi: ſicut dr̄ ſapīe. v. in ꝑſona exn̄tiū ī inferno: Quid nobis ꝓfuit ſuperbia: diuitiarum iactantiaquid ꝯtulit nobis: ſb̓dit̉: s Confiteberis viuēs ⁊cͣ. tūc.n. meliꝰ pōt ꝯſcīam ſuā purgare: qꝛ īpedit̉ īfirmitatiſgrauitate. t Quam magna. Hic conſequenter agiturmiſericordie dei magnitudine: primo ſpecialiter erga penitentes: generaliter erga omnes: ſequenti capitulo. Circa pͥmum oſtenditur pͥmo ꝓpoſitū: declarat̉ qd̓dā dictūibi Quid lucidius. Circa pͥmum dicit̉: t Quā magnamiſericordia domini .i. valde magna eſt. v Et ꝓpiciatio illiꝰ ꝯuer. ad ſe .i. v̓e penitētibus: nam de filijs diaboli fiunt filij dei: cohe̓des regni: eo ꝯdonantur eis ſil̓ omniapeccata: cum hoc aliquando tota pena debita: ſic̄ tenet̉ de