Liber

Nec .n. oīa poſſūt eē in hominibꝰ: qu̓oniā nō ē īmortalis filiꝰ hoīs: et in vanitate malicie̓ placuerūt. Quidlucidiꝰ ſole? et hic deficiet.Aut ꝗd neꝗus qͣꝫ qd̓ excogitauit caro ⁊ ſanguis? ethoc arguet̉. Uirtūtē altitudinis celi ip̄e conſpic̄: ⁊ omnes hoīes terra ⁊ cinis.Ui viuit ī et̓nū XVIII.creauit oīa ſiml̓. Deu̓sſolus iuſtificabit̉: ⁊ manetīuictꝰ rex in et̓nū. Qūis ſufficiet enarrare opera illiuſ?Quiſ .n. īueſtigabit magnalia eiꝰ? Uirtute aūt magnitudīs eiꝰ quis enunciabit:Et qūis adijciet enarraremiſericordiā eius? Non eſtminue̓ neqꝫ adijcere: necēīuenire magnalia dei. Cu̓ꝫꝯſūmauerit hō: tunc īcipietet cū ꝗeuerit oꝑabit̉. Quid

eſt hō: et q̄ gratia illius: ⁊ꝗd eſt bonū: aūt ꝗd neqͣꝫ illius? Nu̓merꝰ dieꝝ hoīumvt multū: cētū anni qͣſi gutte aque maris deputati ſūtEt ſicut calculus harene:ſic exigui āni ī die̓ eui. Propter hoc patiēs ē deus ī illis: et effundit ſuꝑ eos mīaꝫſuaꝫ. Uidit preſūptōeꝫ cordis eoꝝ: qm̄ mala ē: et coguit ſubuerſionem illorum:qm̄ nequā eſt. Ide̓o adīpleuit ꝓpiciationem ſuam inillis: et oſtendit eis viaꝫ ectatis. Miſeratio hominiscirca proximum ſuum: miſericordia autem dei ſuperomnem carnem. Qui miſericordiam habet: docet ⁊erudit quaſi paſtor gregeꝫſuū. Miſereatur excipiensdoctrinam miſerationis: ⁊qui feſtinat in iudicijs eius

magdalena: ⁊ ſꝑ v̓tute ſacr̄i pnīe remittit̉ aliqua pars pene:iō ſb̓dit̉ a ¶ Nec .n. oīa pn̄t eſſe in hoībus .i. nō pōt ſatiſfacere de ſuis peccatis oībus. b ¶ Qm̄ nō ē īmortalis. ꝓpi̓qd̓ ex carne corruptibili fragilis ē ⁊ ꝓnus ad pctā. c ¶ Et īvanitate. vite pn̄tis. d ¶ Malicie .i. pctā. e ¶ Placuer̄t..ſ. hōi: ꝓpt̓ qd̓ īdigetmagna mīa dei.Quid lucidiꝰ. Hic cōſequēter declarat fragilitatē hoīs: ⁊ hoc ꝑmutabilitatē magisſtabiliū dicēs: Quidlucidiꝰ ſole. q. d. nihilīter viſibilia. g ¶ Etdeficiet. nō ẜm ſb̓amſed ẜm apparētiā qn̄patit̉ eclipſim. 1 hAut qͥd ne. ꝙͣ qd̓ exco. ca. ⁊ ſāguis .i. hō:eſt .n. hō peccator peſſimū aīaliū: vt dicitph̓s. j. politi. i ¶ Ethoc arguet̉. a deo ⁊acriter punietur. ¶ kUirtutē altitudīs celi .i. v̓tutē āgeloꝝ ī celo empyreo exūtiuꝫ.l ¶ Ipſe .ſ. deus. mCōſpicit. tanꝙͣ nullāreſpectu ſue v̓tutis: ⁊multo fragilior ē hōiō ſubdit̉: Et oīs hōterra ⁊ cinis ⁊cͣ.¶ Capl̓m. XVIII.Ui viuit ineternū. Hicon̄ter agit d̓magnitudine diuinemiſericordie erga oēſde qua pͥmo tractat̉: 2º de oꝑbus ꝑ que īpetrat̉ ⁊ ꝯſeruat̉:ibi fili in bonis. Prima ī duas: qꝛ pͥmo tractat̉ de magnitudine mīe dei abſolute: 2º cōparatiue: ibi Miſeratio homīsPrima adhuc in duas: qꝛ pͥmo ꝓpoſitū on̄dit̉ ex parte deimiſerātis: ſcd̓o ex parte hoīs ea īdigētis: ibi Quid ē hō. Circa pͥmū dr̄: a ¶ Qui viuit ī eternū creauit oīa ſil̓. ex hͦ aparet infinitas ſue potētie: qꝛ creare ē de nihilo aliqͥd faceIntelligunt̉ aūt oīa creata ſil̓ dupl̓r: Uno mō ꝙ celū empyreū angelis repletū creatū ſit cū īformi maͣ corporaliū: quepoſt formata eſt ꝑ diſtinctōes formaꝝ ſb̓aliū in opere ſexdieꝝ. Alio mō: ꝙ oēs partes pͥncipales mūdi ſil̓ ꝓducte fuerint in ſuis formis ſb̓alibꝰ: ⁊ formatio ſeq̄ns intelligat̉ quātum ad formas accidētales: ꝓut in pͥncipio gen̄. pleniꝰ explicaui. b ¶ Deꝰ ſolus iuſtificabit̉. qꝛ ſolus iuſtus ē ꝑ eēntiā:ſicut ⁊ bonꝰ. c ¶ Quis ſufficiet enarrare oꝑa eiꝰ .ſ. creationis: gubernatōis: recreatōis: ⁊ gl̓ificatōis. q. d. nullus: ⁊ eodē mō de ſequētibꝰ: cū dr̄: d ¶ Quis .n. īueſtigabit ⁊cͣ. Etqm̄ oīa iſta ſūt ad bonū humane naͣe: ſeqͥtur: e ¶ Et quisadijciet enarrare mīam eiꝰ. erga hūanā naͣm. q. d. nullus niſi ipſe f ¶ Nō ē minue̓ nec adijce̓. nā in eius oꝑbꝰ nihil eſtſuꝑfluū nec diminutū. g ¶ Nec ē īuenire ma. dei nam adeoꝝ cognitōem nō aſcendit̉ niſūīꝑ creaturas q̄ in īfinitū deficiūt a ꝑfectōe creatoris: iō ſb̓ditur: h ¶ Cū ꝯſūmauerithō. īueſtigatōem de deo. i ¶ Tūc incipiet .i. ꝑcipit qd̓ ē inpͥncipio. k ¶ Et cū qͥeuerit oꝑabit̉ .i. cū erit ī ſenectute quetꝑs ē qͥeſcēdi: ad bonū opus magis aīabit̉: vn̄ beatꝰ frāciſcꝰiam ſenex dicebat ſuis fr̄ibus: Fratres īcipiamꝰ ſeruire dn̄o:

nā vſqꝫ nūc paꝝ ꝓfecimꝰ. ⁊ hec eſt monitio ſaluatorisLuc. xvij. Cū oīa feceritis q̄ p̄cepta ſūt vobis dicite: ſerui inutiles ſumꝰ ⁊cͣ. l ¶ Quid e hō. Hic ꝯn̄ter on̄diturmagnitudo mīe dīne ex ꝑte hoīs: qͥ ẜm ſe nihil ē in ꝯſpectu dei: nec hꝫ a ſe aliquid: ꝓpt̓ qd̓ qͥcqͥd a deo ſibi ſit dꝫmagnū reputari:iō dr̄: l ¶ Quidē hō. q. d. nihil.m ¶ Et que gr̄aillius. ⁊cͣ. q. d. a ſenō hēt aliqd̓ bonū gr̄e vel naͣe.n ¶ Aut qͥd neꝙͣilliꝰ ⁊cͣ. q. d. qͥcqͥdneqͥcie ē in eo: totū ē ab ip̄o: Oſeexiij. Perditō tuaex te iſrl̓: tātūmōex me auxiliū tuum. o ¶ Numerus dieꝝ hoīum⁊cͣ. q. d. ſi viueretcētū annis: hͦ nihil ē reſpectu eternitatꝭ: ꝓ qͣ hic accipit̉ euū cum dr̄:p ¶ In die eui. i.in duratōe et̓nitatis: hoc etiā veꝝē: ſi accipiat̉ euuꝫꝓpͥe qd̓ ē mēſuraeſſe incorruptibiliū: ⁊ iō ſi tota vita ſua eēt in bōisoꝑibus occupatatn̄ nihil eēt niſi exdei gr̄a: iō ſb̓dit̉:q ¶ Propt̓ hͦ patiēs deꝰ ē in illis.expectādo eoꝝ emēdatōem. ¶r ¶ Et effundit ſuꝑ eosmīam ſuā. dado largit̓ gr̄am ſua: hoc .n. īportat effuſionis verbū. s ¶ Uidit p̄ſumptōeꝫ cordis eoꝝ in turriſbabel edificatōe. t ¶ Et̓ co. ſub. illoꝝ. nā oēs fere declīauerūt ad idolatriā. v ¶ Iō adimpleuit ꝓpiciatōeꝫ ſuam in illis. eos ab idolatria retrahēdo. x ¶ Et on̄diteis viā eqͥtatis. didelicꝫ directōem legis: quā dedit legenaͣli iā obſcurata ꝑ peccādi ꝯſuetudinē: que qͥdē lex inducit ad cultū ⁊ amorē vniꝰ veri dei: ⁊ ꝯſeruadā eqͥtatēcū ꝓximo. Lꝫ āt illa lex fuerit data ppl̓o iſrl̓: ſpāl̓r tn̄data fuit oībus inqͣtum admittebant̉ ad eā in his queſūt neceſſaria ad ſalutē. y ¶ Miſeratio. Hic ꝯn̄ter agit̉de magnitudine dei comꝑatiue cū dr̄: Miſeratio hoīscirca pximū ſuū. q. d. ꝑua eſt: qꝛ ſe extēdit ad hoīeꝫ tm̄.z ¶ Miſericordia aūt dei ſuꝑ oēm carnem. p̄ſ. cxxxv.Qui dat eſcā oī carni. ꝓpt̓ qd̓ īcōꝑabil̓r maior eſt deimiſericordia: ⁊ qꝛ miſereri magis tenētur illi qui ſūt īſtatu regēdi: ſb̓ditur: ⁊ ¶ Qui miſericordiā habet .i.miſericordie ſtatum. a ¶ Docet ⁊ erudit. id eſt habendocendi officium. b ¶ Miſereatur. in effectu.b ¶ Excipiens doctrinam miſerationis. ideſt confirmans doctrinam ſuam per exercitium operis: nam inmoralibus magis mouent facta ꝙͣ verba. c ¶ Etqui feſtinat in iudicijs eius ſcilicet miſericordie deſiderans audire illam ſententiam in finali iudicio: Uenitebenedicti patris mei. ſequitur: Eſuriui enim ⁊ dediſtismihi māducare ⁊cͣ. Matth̓.