Liber
int̓miſſionē. Oculi dn̄i adtimētes eū: ⁊ ipſe agnoſcitoēm operā hoīs. Nēminimādauit īpie agere: et nemini d̓dit ſpatiū peccādi. Nōe̓niꝫ ꝯcupiſcit multitudinēfilioꝝ īfideliū et inutiliū.E iocūderis in .Xvl.filijs īpijs ſi multipliꝰcētur: nec oblecteris ſuperipſos: ſi nō ē timor dei in illis. Non credas vite illoꝝet ne reſpexeris in laboreseoꝝ. Melior ē .n. vnꝰ timēsdeū: qͣꝫ mille filij īpij. Et utile eſt mori ſine filijs: qͣꝫ reliquere filios īpios. Ab ūnoſenſato inhabitabit̉ pr̄ia: ⁊a̓ tribus īpijs d̓ſeret̉. Mu̓l
ta talia vidit oculus meus:⁊ fortiora hoꝝ audiuit auris mea. In ſynagoga peccātiū exardebit ignis ⁊ ingente īcredibili exardeſcetira. Nō exorauerūt ꝓ pctīsſuis antiꝗ gigātes: qui deſtructi ſūt ꝯfidēte̓s ſue v̓tuti: et nō peꝑcit ꝑegrinatōi illoꝝ: ſꝫ percuſſit eos ⁊ execratus ē eoſ pre ſuꝑbia verbi illoꝝ. Rō miſeriꝰ eſt illisge̓ntē totā perdēs: ⁊ extollentem ſe in peccatis ſuis.Et ſicut ſexcēta millia pedituꝫ qui cōgregati ſunt ī duritia cordis ſui. et ſi vnusᶠ fuiſſet ceruicatꝰ: mirum ſi fuiſſet īmunis. Miſericordia
g ¶ Oculi dn̄i .i. oculi ſue mīe. h ¶ Ad timētes eū. timore filiali. i ¶ Nemini. Hic ꝯn̄ter on̄dit deū nō eſſe cāꝫ peccati: ⁊ hoc on̄dit duplici via: 2ª ponit̉. c. ſeq̄nti: ibi In ſynagoga. Prima adhuc ī duas: qꝛ pͥmo ꝓbat̉ ꝓpoſitū: 2º infertꝰqd̓dam correlariū in pͥncipio ſequētis. c. Firca pͥmū facit talem rōem: Peccatuꝫſubditi īputat̉ dn̄o:vel p̄cipiēdo illud fieri: vel licētiādo de fiēdo: neutrū cōpetit d̓ogͦ ⁊cͣ. Dicit igit̉: iRemini mādauit impie age̓. bn̄ tn̄ p̄cipitfieri aliqͥd qd̓ ē iuſtū:qd̓ tn̄ impie agit̉: ſic̄ꝑ Rabuchodonoſorcaptiuauit ſilios iſrl̓ īpenā ſue idolatrie: nabuchodonoſor tamēhoc fecit īpia volūtate: que qͥdē impietasnō fuit a deo: ſꝫ a malicia nabuchodonoſor. k ¶ Et neminidedit ſpaciū .i. licētiāl ¶ Peccādi. ſed ſꝑ ꝓhibuit: ⁊ ſb̓ditur cā:m ¶ Nō .n. ꝯcupiſcitml̓titudinē filioꝝ infideliū .i. imitātiū patres in infidelitate reſpectu dei. n ¶ Etinutiliū .i. nociuoꝝ reſpectu ꝓximi: minus .n. dicēdo plusſignificat. Nō obſtantibꝰ aūt p̄dictis poſſet argui ꝙ deuſ ſitcā peccati: qꝛ id qd̓ ē cā cauſe ē cā cāti: deus aūt eſt cā efficiens liberi arbitrij: qd̓ eſt cā peccati: vt dictū eſt: gͦ ⁊cͣ. Et ꝯfirmat̉ rō: qꝛ liberū arbitriū equal̓r ſe hēt ad virtutē ⁊ viciū:vt videt̉ ex p̄dictis: actus aūt ip̄ius v̓tuoſus reducit̉ ī deū: ſicut in cām: gͦ ⁊ vicioſus. Dicēdū: ꝙ deus nullo mō ē cā peccati: nec in ſe cū ſit pͥma regula iuſticie: nec ī altero. Aliqͥd ētn̄ cā peccati alterius dupl̓r: Uno mō directe inducēdo ip̄ad pctm̄: alio mō indirecte: cū ip̄ꝫ a peccato nō retrahit cūtn̄ poſſit. Primo mō deus nō pōt eē cā peccādi hoībus: qꝛpctm̄ ꝯſiſtit in receſſu a deo: cuiꝰ receſſus deus nō pōt eē cā:nā oīſ cā ſuos effectꝰ ad ſeip̄aꝫ ꝯuertit. Sil̓r nec ſcd̓o mō: qꝛcarētia p̄ſeruatōis alterius a pctō non īputat̉ niſi ei qui adhoc obligat̉. Sicut periclitato nauis ꝑ abſentiā gubernatoris nō īputat̉ niſi ei qui ad eiꝰ gubernatōem aliquo mō tenetur: deus aūt nulli obligat̉: ⁊ iō ſi nō p̄ſeruat aliquē a pctōquē poſſet p̄ſeruare: nullo mō eſt ꝓpter hoc cā pctī: qꝛ totūhoc facit ẜm ordinatōem ſue ſapīe ⁊ iuſticie: per quam exmaliſ elicit bona ¶ Ad pͥmū dicendū: ꝙ effectꝰ cāe medie nōreducit̉ ī cām primā: niſi effectꝰ ꝓcedat a cā media ẜm ordinē ẜm quē ē a cā pͥma: ſicut factū ſerui nō īputat̉ dn̄o: niſi ꝓcedat ab eo ẜm ordinē inſtitutū a dn̄o: pctm̄ aūt nō egredit̉a libero arbitrio ẜm ordinē quo libeꝝ arbitriū ē a deo: qd̓a deo nō ē ordinatū niſi ad bonū: qd̓ aūt ꝓcedit ad malumhoc ē ex defectibilitate ꝓpͥa: ⁊ ꝑ hoc pꝫ ad 2ᵐ. Nā libeꝝ arbitriū ꝓut ē a d̓o nō vniformit̉ ſe het ad bonū actū ⁊ vicioſum. Sciēdū tn̄ ad maiorē declaratōem ꝙ pctm̄ ſeu actusvicioſus duo dicit .ſ. actualitatē ⁊ vicioſitatē. Primū eſt adeo qui ē actꝰ purꝰ ⁊ pͥmus. 2ᵐ aūt a libero arbitrio ⁊ nona deo: ſicut in claudicatōe quicqͥd ē ābulatōis eſt a virtutemotiua: defectus aūt claudicatōis reducit̉ in curuitatē tibieſicut in cām ⁊ nō in v̓tutē motiuā.¶ Capl̓m. XVI.
E iocūderꝭ. In fine p̄cedētis capl̓i dixit: ꝙ dennō ꝯcupiſcit multitudinē filioꝝ maloꝝ: ideoꝯcludit̉ ex hoc correlariū .ſ. ꝙ parētes boni ſiue corꝑales ſiue ſpūales: cū in hoc deo debeāt ꝯformari: nō debēt de multitudine taliū filioꝝ letari: ⁊ pꝫ lr̄avſꝫ ibi: b ¶ Nōcredaſ vite illoꝝ.credēdo ꝙ emendari debeāt ī ſenectute: nā hoc eſtvalde raro: prouer. xxij. Adoleſcēs iuxta viā ſuam gradit̉: ⁊ cumſenuerit: nō recedet ab ea. ¶ Etne r̄ſpe. ī la. eoꝝ..i. ꝙ d̓beāt ꝓ te laborare in ſenectute tua rōne dicta.d ¶ Velior eſtvnus. Hec ē ꝯꝑatio abuſiua: quiaꝙͣto pl̓eo ſt̓ mali:tanto peius: iō ſeqͥtur: ¶ Et v̓tileē ⁊cͣ .i. vtiliꝰ. I fAb vno ſenſatoinhītabit̉ pr̄ia .i.hēditas a pr̄e derelicta. g ¶ Eta tribus īpijs deſeret̉. qꝛ ꝙͣto pl̓es ſunt tales: tāto citiꝰ alienabit̉ ꝑ venditionem fore facturaꝫ. h ¶ Vl̓ta ta. vidit ocu. meus⁊cͣ. q. d. mihi credēdū eſt: nā in talibꝰ ⁊ maioribus ſumexꝑtus. i ¶ In ſynagoga. Hic ꝯn̄ter ponit̉ 2ª via ad ꝓbandū ꝙ deus nō ſit peccati cā: q̄ ꝓcedit ex diuina iuſticia: ꝓpter quod pͥmo ponitur iuſticie diuine rigor: 2ºcirca hoc remouet̉ error: ibi Nō dicas. Prima adhuc īduas: nā pͥmo declarat̉ rigor dīne iuſticie: ſcd̓o ſb̓diturtemꝑamētū ſue miſericordie: ibi Miſericordia .n. Circa pͥmū pōit̉ talis rō: Nullus ſapiēs ⁊ iuſtꝰ punit id qd̓facit. deus aūt punit peccatores ⁊ puniet: vt pꝫ ex decurſu veterꝭ ac noui teſtamēti: igit̉ cū ſit ſapiēs ⁊ iuſtꝰ nō ēcā pctī. Huius rōis ſupponit maiorē tanꝙͣ notā: ⁊ pōitminorē dicēs: i ¶ In ſynagoga pec. exardebit igniſ. diuine punitōis: ⁊ īducit ad hoc exēplū de diluuio dicēs:k ¶ Nō exorauerūt ꝓ peccatis ſuis ātiqͥ gigāteſ. qͥ erāttꝑe noe: vt hr̄ gen̄. vj. l ¶ Qui deſtructi ſūt. ī diluuiom ¶ Cōfidētes ſue v̓tuti. ꝙ nō poſſent ꝑ diluuiū ſic puniri: ꝓpter qd̓ nō credebāt Nōe p̄dicāti. n ¶ Et nonpeꝑcit ꝑegrinatōi illoꝝ .i. eoꝝ vite: q̄ eſt q̄dā ꝑegrinatioſuper terrā. o ¶ Sed ꝑcuſſit eos. in diluuio ſb̓mergēdo. p ¶ Gentē totā ꝑdens. qꝛ ſolus noe remāſit cū filijs ſuis ⁊ vxoribꝰ eoꝝ: Gen̄. vij. Cōſeq̄nter ponit aliudexēplum de filijs iſrl̓ in deſerto: qui ꝓpter rebellionemſuam mortui ſunt ī deſerto: vt habet̉ Nume. xiiij. dicēq ¶ Et ſicut ſexcēta milia peditū. Exo. xij. r ¶ Quicongregati ſunt in duricia cordiſ ſui. volentes ī egyptūreuerti: Nume. xiiij. Sed qꝛ poſſet aliqͥs dicere: ꝓpterhoc puniti fuerūt: qꝛ erāt in tāta multitudine: ſubditurs ¶ Et ſi vnus fuiſſet ceruicatus .i. ſi vnꝰ ſolus fuiſſetdeo rebellis. t ¶ Mirū ſi fuiſſet īmunis .ſ. a pena: nā⁊ chayꝫ qͥ fuerat ſolus peccator fuit a deo punitus.v ¶ Miſericordia. Hic ꝯn̄ter ponit̉ temperamētū diuine miẜicordie: cū dicit̉: Miſericordia enim. parcens.