¶ Eccleſiaſtici
exaltabit illū apud ꝓxīosſuos. Et in medio eccleſieaperiet os eius: ēt adimplebit eū ſpiritu ſapīe ⁊ intellectus: et ſtola gl̓e ve̓ſtiet illū.Iocūditatē ⁊ exultationeꝫtheſauricabit ſuꝑ illū: ⁊ nomine eterno hereditabit illū. Hoīes ſtulti n̄ apprehēdent illā: et hoīes ſenſati oͥbuiabūt illi. Hoīes ſtulti n̄videbūt eā: longe .n. abeſta ſuꝑbia ⁊ dolo. Uiri me̓ndaces nō erūt illius memores: et viri veraces īuenientur in illa: et ſucceſſum habebūt vſqꝫ ad inſpectōemdei. Nōn ē ſpecioſa laus inore peccatoris: qꝛ non eſt adn̄o miſſus: qm̄ a deo ꝓfecta eſt ſapīa. Sapīe .n. deiaſtabit laus: et in ore fideli
abūdabit: et dn̄ator dabiteaꝫ illi. Non dixeris: ꝑ deum abeſt: que .n. odit: ne feceris. Nō dicas: ille me implanauit: non .n. neceſſarijſunt ei hoīes impij. Omneexecramentuꝫ erroris oditdn̄ſ: et nō erit amabile timētibuſ eū. Deus ab initio cōſtituit hoīem: et reliꝗt illuꝫin manu ꝯſilij ſui. Adiēcitmandata ⁊ p̄cepta ſua. Siuolueris mādata ꝯſeruareconſeruabūt te: ⁊ ī ꝑpetuūfidē placitā ſeruare. Appoſuit tibi aquā ⁊ igne: ad qd̓volueris porrige manumtuam. Ante̓ hoīem vita etmors: boͣnū ēt malū. Qd̓placuerit ei dabit̉ illi: qu̓oniā ml̓ta ſapīa dei ēt fortisī potētia uidēs omnes ſine
apud ꝓximos ſuos .i. apud ſcōs ſuos qui ſūt deo ꝓpinqui: ⁊ qꝛ talis nō ſolum ſibi ꝓficit ad ſalutē: ſꝫ etiā alijs:ſeqͥtur: o ¶ Et in medio eccl̓e aperiet os eiꝰ. ad docēdū ppl̓m. p ¶ Et adimplebit eū ſpū ſapīe. ad deguſtādū dīna. q ¶ Et intellectꝰ. ad ꝓponēdū ea lucide in eccleſia. r ¶ Et ſtola gl̓e .i. ſacerdotaliʳ dignitate. ¶ sUeſtiet illum. qd̓freq̄nter in eccl̓aꝯtingit. vel Stola gl̓e .i. gl̓a corporis ⁊ aīe: qd̓ ſꝑifitꝑſeuerātibꝰ ī exēplari vita ⁊ ſalutari doctrina: ⁊qm̄ ex ſalute auditoꝝ auget̉ gl̓iadoctoꝝ: ſeqͥtur:t ¶ Iocūditatē ⁊exul. theſauriza.ſuꝑ illū .i. multiplicabit: ⁊ quoniam hec gl̓a nō ētrāſitoria: ſubdit̉Et noīe et̓no ⁊cͣ.v ¶ Hoīes ſtulti.Hic ꝯn̄ter on̄dit̉quibꝰ dīna ſapīadenegat̉: ⁊ qm̄ oppoſita iuxta ſe poſita magis eluceſcūt: iō cū hoc on̄ditur qͥbꝰ ex ſuomerito ꝯcedit̉: dicit igit̉: v ¶ Homines ſtulti .i. ſuꝑbi: vn̄ dr̄ ſtultꝰ ab extollo is: qm̄ inaniter ſe extollit. x ¶ Non appre. illā. ꝓpt̓ ſuā ſuꝑbiam.y ¶ Et hoīes ſēſati .i. recurretes ad auxiliū dei. ¶ Obuiabunt illi. Matth̓. xj. Cōfiteor tibi pr̄ dn̄e celi ⁊ t̓re:qm̄ abſcōdiſti hec a ſapiētibꝰ ⁊ prudētibꝰ ī oculis ſuis: ⁊reuelaſti ea ꝑuulis. ex hoc pꝫ qd̓ ſb̓dit̉: Hoīes ſtulti ⁊cͣ.⁊ pꝫ. a ¶ Uiri mēdaces nō erūt illiꝰ memores. qꝛ noncogitāt de illa. Freq̄ns āt meditatio de aliqͦ firmat memoriā de illo. b ¶ Et viri v̓aces īueniēt̉ ī illa. nā ab ipſa ē oīs v̓itas vite: iuſticie ⁊ doctrīe. c ¶ Et ſucceſſuꝫ..i. ꝓſperitatē d¶ Mēbūt vſqꝫ ad īſpectōeꝫ dei .i. clarāviſionē ī pr̄ia. ¶ Nō ē ſpecioſa laus .i. deo placita.f ¶ In ore pctōris. qd̓ ē pollutū: qꝛ nō ē a dn̄o miſſus:p̄ſ. xlix. peccatori aūt dic̄ deꝰ: Quare tu enarras iuſticias meas ⁊cͣ. g ¶ Sapīe .n. dei .i. date a deo doctorih ¶ Aſtabit laus. nā laudabilis ē a deo ⁊ hoībꝰ. ¶ Etī ore fideli abūdabit. nā ſibi ⁊ alijs ꝓfic̄. k ¶ Et dn̄a.da. eam illi. augendo in ipſo donū ſpūſſancti. l ¶ Nodixeris. Poſtꝙͣ auctor īduxit ad dei cognitōem: hic cōſeq̄nt̓ inducit ad pctī deteſtatōeꝫ: ⁊ diuidit̉ ī duas ꝑtes:qꝛ pͥmo īducit ad hoc rōcinādo: 2º dep̄cando. c. xxiij.Prīa adhuc ī duaſ: qꝛ pͥmo īducit ad hoc ex cā peccati:ſcd̓o ex actu peccādi. xix. c. Prima adhuc ī duas: qꝛ pͥmo declarat cāꝫ peccati ſiue pͥncipiū: ſcd̓o ponit pctī remediū. xvij. c. ibi El̓yna viri. Prima adhuc in duaſ: qꝛpͥmo r̄mouet errorē: ſcd̓o docet v̓itatē: ibi Deꝰ ab inito.Circa pͥmā cām pctī aliqͥ errauerūt attribuētes eā deo:Uno mō negatiue .ſ. eo ꝙ nō dedit hōi v̓tutē ꝑ quā poſſet pctm̄ caue̓: qd̓ remouet dicēs: l ¶ Nō dixeris: ꝑ deum abeſt .ſ. mihi v̓tuſ vitādi pctm̄. m ¶ Que .n. odit.
deus .ſ. pctā. n ¶ Ne feceris. hoc errore deceptꝰ. Alio mōpoſitiue: eo ꝙ deꝰ d̓dēit hōi fomitē peccādi: qd̓ remouet dicenſ: o ¶ Nō dicas ille me īplanauit .i. errare me fecit: ⁊ dicit̉ ab in ⁊ planos: qd̓ ē error ſiue deceptio: ad qd̓ ſb̓dit̉ rō:p ¶ Non .n. ⁊cͣ. ipij. i. peccatores: ꝓpt̓ qd̓ nō dedit fomitempeccādi: ſed hō incurrit illū ex ſua culpa:ꝓpt̓ quā ſb̓lata eſt eiiuſte originalis iuſticia: que ꝯſeruabat inferiores vires aīe aboī rebellione ꝯͣ rōem:hō etiā deſtitutꝰ originali iuſticia ꝑ rōnempōt repͥmere īordinatos motꝰ partis ſenſitiue: que nata ē rōniobedire: vt pꝫ non ſolū ꝑ dicta ſanctoꝝ: ſꝫetiā ph̓oꝝ: vt j. ethi.q ¶ Oē execramētūerroris .i. oīs error qͥē deo execrabilis: ⁊ ēthoībus bonis: iō ſubditur: q ¶ Et nonerit amabue ⁊cͣ .ſ. hoībus pijs ⁊ iuſtis. rDeꝰ ab initio. Hic cōſequēter de cā peccatidetminat veritatem:circa qd̓ on̄dit pͥmo:ꝙ a deo ē potētia cōſeruādi iuſticiā: ſcd̓oon̄dit hoīem eſſe peccati cām: ibi Appoſui tibi. 3º remouet adeo cauſalitatē iſtā: ibi Nemini. Circa pͥmū dic̄: r ¶ Deuſab initio ꝯſtituit hoīem. ſuꝑ creaturā īferiorē. s ¶ Et reliqͥt illū ī manu ꝯſi. ſui. nō ē ꝑ hͦ ītelligēdū: ꝙ ſb̓traxerit ei cōſeruatōem ſuā ⁊ gubernatōem: qꝛ ſtatī cecidiſſet ī nihilū: ſꝫqꝛ fec̄ eū arbitrio libeꝝ q̄ libertas ē cōſeruādi iuſticiā ptās:nā poſſe peccare non ē libertas: nec pars libertatꝭ: ſed ē defectus ſequēs libeꝝ arbitriū: eo ꝙ ē de nihilo. t ¶ Adiecitmādata ⁊ p̄cepta .i. ſuꝑ libeꝝ arbitriū qͦ pōt iuſticia ꝯſeruari: addidit lege naͣlē īpreſſā hōi q̄ dirigit ad ꝯſeruatōem iuſticie: ⁊ ſic adiuuat. v ¶ Si vo. mā. ꝯſer. q. d. hͦ ē ī tua poteſtate. x ¶ Cōſeruabūt te. ad vitā glorie: Matth̓. xix. Sivis ad vita īgredi ſerua mādata. y ¶ Appoſuit tibi. Hicꝯn̄ter on̄dit pctm̄ eē ab hoīe dicēs: Appoſuit tibi aquam ⁊ignē .i. refrigeriū gl̓e ⁊ penā gehēne. pͥmū ꝓmittendo ⁊ perꝯn̄s attrahēdo ad ip̄m: ſcd̓m v̓o cōminādo: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ab ip̄opctō d̓terrēdo ⁊ retrahēdo: ⁊ ſic ītelligēdū eſt de ſeqͣntibuscum dicit̉: z ¶ An̄ hoīem vita. gratie. ⁊ ¶ At mors. culpe. a ¶ Bonū. meritoriū. b ¶ Et malum. demeritoriuꝫc ¶ Quod placuerit ei ⁊cͣ .i. in poteſtate eius eſt ad bonumtendere ⁊ a malo declinare: ⁊ ſb̓ditur cā: d ¶ Qm̄ multaſapientia dei. ex magnitudine .n. ſue ſapientie ꝓceſſit: ꝙ naturā angelicā ⁊ humanā bonā ſed mutabilem fecit: vt quiꝑmanere nollent ruerēt: ⁊ qui ī conditōe īnocentie ꝯſiſterēttāto ī ea iā digniꝰ: ꝙͣto ⁊ ex arbitrio ſtarēt firmius: ⁊ eo maioris meriti apud deū fierēt: quo mutabilitatꝭ ſue motū voluntatis ſue ſtudio fixiſſent: ẜm ꝙ dicit Gregorius de angelis moral̓. libro. v. e ¶ Et fortis in potentia. ad premiandum ſtantes ⁊ puniendum cadentes. f ¶ Uidens omnesſine intermiſſione. nude ⁊ clare: ſpeciali tamen modo iuſtos: nam videt ad bonum ipſorum: ideo ſequitur:
uu:33 4