Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L iber

Si habes ꝯuiuet tecum: eteuacuabit te: et ipſe dolebit ſuꝑ te. Si neceſſariꝰ illifueris: ſupplātabit te: et ſubridēs ſpēm dabit narrās tibi oīa bōa: et dicet: ꝗd opꝰ ētibi: ēt ꝯfundet te ī cibis ſuis donec te exinaniat bis ētter: et in nouiſſimo deridebit te. Poſte̓a vidēs dērelīquet te: et caput ſuū mouebit ad te. Humiliarē deo ētexpecta manꝰ eius. Attēde̓ne̓ ſeductꝰ ī ſtulticia humilieris. Noͣli hūilis ī ſapīatua. neͣ humiliatꝰ ī ſtulticiaꝫſeducaris. Aduoͦcatꝰ a potētiore diſcede: ex hoc .n.magꝭ te aduocabit. Ne̓ improbus ſis: īpingaris: etne lōge ſis ab eo: ne eas inobliuionē. Ne̓ retineas exequo loꝗ cum illo: nec credas multis v̓bis illius. Exmulta .n. loq̄la tētabit te:ſu̓bridēs: īterrogabit te deabſcōditis tuis: īmitis ani-

mus illiꝰ: ꝯẜuabit v̓ba tua.et parcet malicia ētvinculis. Caue tibi ēt attende diligēt̓ auditui tuo: quoniā ſubuerſione tua ambulas. Audiēs vero verbailla quaſi ī ſomnis vide:vigilabis. Oīu̓ita tua dilige deū: et īuoca illū in ſalute tua. Omne aīal diligit ſimile ſibi: ſic et oīs ꝓxi ſibi. Oīs cāro ad ſimi ſibi ꝯiūget̉: et oīs ſil̓iſui ſociabit̉. Sicūt cōicabitlupꝰ agno aliqn̄: ſic pctōr iuſto. Que cōicatio ſcō hōiad canē: aūt que ꝑs bonadiuiti ad paupereꝫ? Uena̓tio leonis onager in eremo: ſic ēt paſcua ſūt diuitūpauperes. Et ſicut abomīatio ē ſuꝑbo hūilitas: ſic ētexecratio diuitis pauꝑ: Diues cōmotꝰ ꝯfirmat̉ ab amicis ſuis: hūilis āt ceciderit expellet̉ a notꝭ. Diu̓itidecepto multi recuꝑatores

o Si habes cōuiuet tecū. vocādo te ad mēſā ſuā. p Eteuacuabit te .i. depauꝑabit te exenia ſibi facta. q Etipſe dolebit ſuꝑ te. de tua pauꝑtate. r Si neceſſariuſilli fueris. in aliqͦ negocio vl̓ oꝑe r Supplātabit te. i. decipiet te s Et ſubridēs .i. blādiēs t Spem dabit ⁊cͣ.ꝓmittēs tibi face̓ bona. v Et dicet: qͥdopus ē tibi. q. d. neceſſarijſ ꝓuidebo tibix Et ꝯfundet te incibis ſuis. vocādo tead mēſam ſuā exenijs hn̄dis. y Donec te exinaniat i. adpauꝑtatē deducat. 3Bis ter. i. qͥnqͥes: qꝛqͥnqꝫ modis euacuat̉pauꝑes a diuitibꝰ cupidis. Uno bonapaupeꝝ violēter auferēdo: mercedē d̓bi retinēdo: v̓baduplicia decipiendo:quarto male eisderādo vel mēſurando: dupl̓r: vnoin paupeꝝ abſentia:qui ꝯfidūt de diuitibus: alio in eorūpn̄tia: qꝛ audēttradicere. a Et innouiſſimo deridebitte. abſqꝫ cōpaſſione.b Poſtea vidēſ te.de bonis denudatuꝫ Dereliquet te. qꝛpōt vlteriꝰ tuo qͥcꝙͣhabere. d Et caput ſuū mouebit adte. notādo te de fatuitate. e Humiliaredeo. Hic ꝯn̄ter hortatur recurrere ad dīnū auxiliū: qd̓ ē ſine fallacia deceptiōedicēs: Humiliare deo. de te nihil p̄ſumēdo. f Et expectamanꝰ eius .i. bn̄ficētiā ſue mīe: qua ꝑatꝰ ē humiles adiuuare.g Attēde. diligēter. h Ne ſeductꝰ. verba ad decipiē cōpoſita. i In ſtulticia humilieris .i. ad ſtulticiā deijciaris errorē. k Noli hūilis .i. puſillanimis. l Inſapīa. a deo tibi data. m Ne humiliatꝰ .i. puſillanimisfactꝰ n In ſtulticiā ſeducaris. v̓itatē relinquēs falſitate verbis cōpoſitis colorata. Et qm̄ cōfidēs de dei adiutorio: pōt ſecuriꝰ agere ꝙͣ an̄: ꝯn̄ter on̄dit̉ qual̓r ſe hr̄e poſſit diuite potetiori .ſ. ſe ingerēdo: nec ſe nimis elongādo: loq̄ndo reuerēter: caute ſe hendo: hoc ē qd̓ dr̄d Aduocatꝰ a potētiore diſcēde .i. aliqͣl̓r excuſa te. p Exhoc .n. ma. te aduocabit. ſi pͥus te vocauit bona intentione.q Ne improbꝰ ſis. ingerēdo te nimis. r Ne īpingarꝭ..i. repellaris v̓ecūde. s Et ne lōge ſis ab eo. .i. a diuite nimis te elōgādo. t Ne eas ī obliuionē .i. ſi dn̄s dederit ſibi gr̄am largiēdi hēat de te memoriā. v Ne retineasex equo loqui illo .i. vt velis eo loqͥ de pari: ſed magꝭ reuerētia loquere. x Ne credas ml̓tis v̓bis illius .i. ſimulta tibi ꝓmittat. y Ex multa .n. loq̄la tētabit te. i. vtaccipiat experimētū de tua ſimplicitate. z Et ſubridēs.qͣſi tibi applaudēs oīa cōdonas. a Interrogabit te deabſcōditis tuis .i. ſi aliqͥd de ſuo accepiſti in abſcondito.

b Immitis .i. crudelis. c Aius illiꝰ ꝯſer. v̓ba tua.ad capiēdū te. d Et ꝑcet de malicia .i. pena tibi inferēda. e Et de vinculis .i. incarcerādo te: ꝓpt̓ qd̓ ſequit̉: f Caue tibi. de incauta locutōe. g Et attende diligeter audi. tuo .i. auditis ab eo: ne p̄cipitāter rn̄deas ꝯͣ te. hQm̄ cuꝫ ſubuer.tua ābulas .i. ī ꝑiculo tue ſubuerſionis i Audiens v̓o illa. dicūtur a diuitecaptōe tua dicto: k Quaſiin ſomniſ vide .i.ſimula te ītelligere. l Et vigilabis .i. vigilanter prudēter tehēbis m Oivita tua. Excluſaſocietate maloꝝhic ꝯn̄ter inducitad ꝯſortiū bono: diuiditur intres partes: quiapͥmo inducit adꝯiungēdū ſe bōiſ ad retrahēdumſe a malis: ibi Sicōicabit. docetdiſtingue̓ hoſ abilliſ: ibi Cor hoīſ.Circa pͥmū ſcien cōicatio hominū adinuicemtūc ē bona: qn̄ depēdet ex charitate diuina: dic̄:m vita tuadilige deū. ꝓpterquē ꝓximꝰ ē diligēdus. o Et luo. ī ſa. tua .i. ſalute tua tꝑraliet̓na. Et qm̄ ꝓximꝰ ē in deo diligēdus: ſeqͥt̉: p Omneaīal dili. ſil̓e ſibi. in ſpecie. q Sic oīs ho. ꝓxi. ſibi.ſupple dꝫ dilige̓: qꝛ factꝰ ē ad imaginē dei: capax beatitudīs ſicut ip̄e. r Oīs ca. ad ſil̓em ſibi ꝯiuget̉. volatilia .n. eiuſdē ſpēi ſil̓ cohītāt: ſil̓r aīalia. s Et oīs ſil̓i ſui ſociabit̉ .i. dꝫ ſociari: rōe imagīs dīne: in quaꝯuenit eo ī ſpecie: hec ſocietas fūdat̉ in bono rōnisrecte legis diuīe. t Sic̄ cōicabit. Hic ꝯn̄ter inducitad retrahēdū ſe a malis: pͥmo ponit ſuā monitōeꝫ: 2remouet circa dcā falſā opionē: ibi Bona ē. Circa pͥmūdicit: t Sic̄ cōi. lu. agno. qꝛ malus ſꝑ īſidiat̉ iuſto. v Que cōi. ſan. hōi. ad canē .i. caninū hoīeꝫlis ē rixoſus: iracūdus: guloſus. q. d. nulla ē cōicatiobona. x Aut ꝑs bo. diuiti .ſ. cupido. y Ad paupe. q. d. nulla: ſubdit̉: z Uenatio leonis ona. ineremo. ī quo leo īſeqͥtur onagrū ad ip̄m deuoranduꝫ.a Sic paſ. ſt̓ diuitū .i. cupidoꝝ. b Pauꝑes. quo bona rapiūt ſine. c Et ſic̄ abo. ē ſuꝑ. hūilitas.eo ꝯͣriat̉ hītui ſuꝑbie in delectat̉: ſignū hītꝰ gnaͣtieſt delectatio ī oꝑe. ij. ethi. d Sic execratio diuitꝭ.cupidi Eſt pauꝑ. ſubdit̉: e Diues cōmotꝰ .i. turbatus: vel īpulſus. f Cōfirmat ab amicis. ſperātibꝰ ꝑticipare ī eiꝰ bōis. g Diuiti decepto ml̓ti recuꝑatores.