¶ L iber
Si habes ꝯuiuet tecum: eteuacuabit te: et ipſe nō dolebit ſuꝑ te. Si neceſſariꝰ illifueris: ſupplātabit te: et ſubridēs ſpēm dabit narrās tibi oīa bōa: et dicet: ꝗd opꝰ ētibi: ēt ꝯfundet te ī cibis ſuis donec te exinaniat bis ētter: et in nouiſſimo deridebit te. Poſte̓a vidēs dērelīquet te: et caput ſuū mouebit ad te. Humiliarē deo ētexpecta manꝰ eius. Attēde̓ne̓ ſeductꝰ ī ſtulticia humilieris. Noͣli eē hūilis ī ſapīatua. neͣ humiliatꝰ ī ſtulticiaꝫſeducaris. Aduoͦcatꝰ a potētiore diſcede: ex hoc .n.magꝭ te aduocabit. Ne̓ improbus ſis: nē īpingaris: etne lōge ſis ab eo: ne eas inobliuionē. Ne̓ retineas exequo loꝗ cum illo: nec credas multis v̓bis illius. Exmulta .n. loq̄la tētabit te: ⁊ſu̓bridēs: īterrogabit te deabſcōditis tuis: īmitis ani-
mus illiꝰ: ꝯẜuabit v̓ba tua.et nō parcet d̓ malicia ēt d̓vinculis. Caue tibi ēt attende diligēt̓ auditui tuo: quoniā cū ſubuerſione tua ambulas. Audiēs vero verbailla quaſi ī ſomnis vide: ⁊vigilabis. Oīu̓ita tua dilige deū: et īuoca illū in ſalute tua. Omne aīal diligit ſimile ſibi: ſic et oīs hō ꝓximū ſibi. Oīs cāro ad ſimilē ſibi ꝯiūget̉: et oīs hō ſil̓iſui ſociabit̉. Sicūt cōicabitlupꝰ agno aliqn̄: ſic pctōr iuſto. Que cōicatio ſcō hōiad canē: aūt que ꝑs bonadiuiti ad paupereꝫ? Uena̓tio leonis onager in eremo: ſic ēt paſcua ſūt diuitūpauperes. Et ſicut abomīatio ē ſuꝑbo hūilitas: ſic ētexecratio diuitis pauꝑ: Diues cōmotꝰ ꝯfirmat̉ ab amicis ſuis: hūilis āt cū ceciderit expellet̉ ⁊ a notꝭ. Diu̓itidecepto multi recuꝑatores
o ¶ Si habes cōuiuet tecū. vocādo te ad mēſā ſuā. p ¶ Eteuacuabit te .i. depauꝑabit te ꝑ exenia ſibi facta. q ¶ Etipſe nō dolebit ſuꝑ te. de tua pauꝑtate. r ¶ Si neceſſariuſilli fueris. in aliqͦ negocio vl̓ oꝑe r ¶ Supplātabit te. i. decipiet te s ¶ Et ſubridēs .i. blādiēs t ¶ Spem dabit ⁊cͣ.ꝓmittēs tibi face̓ bona. v ¶ Et dicet: qͥdopus ē tibi. q. d. d̓ neceſſarijſ ꝓuidebo tibix ¶ Et ꝯfundet te incibis ſuis. vocādo tead mēſam ſuā ꝓ exenijs hn̄dis. y ¶ Donec te exinaniat i. adpauꝑtatē deducat. 3Bis ⁊ ter. i. qͥnqͥes: qꝛqͥnqꝫ modis euacuat̉pauꝑes a diuitibꝰ cupidis. Uno mō bonapaupeꝝ violēter auferēdo: 2º mercedē d̓bitā retinēdo: 3º ꝑ v̓baduplicia decipiendo:quarto male eis pōderādo vel mēſurando: ⁊ dupl̓r: vno mōin paupeꝝ abſentia:qui ꝯfidūt de diuitibus: alio mō in eorūpn̄tia: qꝛ nō audēt cōtradicere. a ¶ Et innouiſſimo deridebitte. abſqꝫ cōpaſſione.b ¶ Poſtea vidēſ te.de bonis denudatuꝫ¶ Dereliquet te. qꝛ n̄pōt vlteriꝰ d̓ tuo qͥcꝙͣhabere. d ¶ Et caput ſuū mouebit adte. notādo te de fatuitate. e ¶ Humiliaredeo. Hic ꝯn̄ter hortatur recurrere ad dīnū auxiliū: qd̓ ē ſine fallacia ⁊ deceptiōedicēs: Humiliare deo. de te nihil p̄ſumēdo. f ¶ Et expectamanꝰ eius .i. bn̄ficētiā ſue mīe: qua ꝑatꝰ ē humiles adiuuare.g ¶ Attēde. diligēter. h ¶ Ne ſeductꝰ. ꝑ verba ad decipiēdū cōpoſita. i ¶ In ſtulticia humilieris .i. ad ſtulticiā deijciaris ꝑ errorē. k ¶ Noli eē hūilis .i. puſillanimis. l ¶ Inſapīa. a deo tibi data. m ¶ Ne humiliatꝰ .i. puſillanimisfactꝰ n ¶ In ſtulticiā ſeducaris. v̓itatē relinquēs ꝓ falſitate verbis cōpoſitis colorata. Et qm̄ hō cōfidēs de dei adiutorio: pōt ſecuriꝰ agere ꝙͣ an̄: iō ꝯn̄ter on̄dit̉ qual̓r ſe hr̄e poſſit cū diuite ⁊ potetiori .ſ. nō ſe ingerēdo: nec ſe nimis elongādo: loq̄ndo reuerēter: ⁊ caute ſe hendo: ⁊ hoc ē qd̓ dr̄d ¶ Aduocatꝰ a potētiore diſcēde .i. aliqͣl̓r excuſa te. p ¶ Exhoc .n. ma. te aduocabit. ſi pͥus te vocauit bona intentione.q ¶ Ne improbꝰ ſis. ingerēdo te nimis. r ¶ Ne īpingarꝭ..i. repellaris v̓ecūde. s ¶ Et ne lōge ſis ab eo. .i. a diuite nimis te elōgādo. t ¶ Ne eas ī obliuionē .i. ſi dn̄s dederit ſibi gr̄am largiēdi nō hēat de te memoriā. v ¶ Ne retineasex equo loqui cū illo .i. vt velis cū eo loqͥ de pari: ſed magꝭcū reuerētia loquere. x ¶ Ne credas ml̓tis v̓bis illius .i. ſimulta tibi ꝓmittat. y ¶ Ex multa .n. loq̄la tētabit te. i. vtaccipiat experimētū de tua ſimplicitate. z ¶ Et ſubridēs.qͣſi tibi applaudēs ⁊ oīa cōdonas. a ¶ Interrogabit te deabſcōditis tuis .i. ſi aliqͥd de ſuo accepiſti in abſcondito.
b ¶ Immitis .i. crudelis. c ¶ Aius illiꝰ ꝯſer. v̓ba tua.ad capiēdū te. d ¶ Et nō ꝑcet de malicia .i. pena tibi inferēda. e ¶ Et de vinculis .i. incarcerādo te: ꝓpt̓ qd̓ ſequit̉: f ¶ Caue tibi. de incauta locutōe. g ¶ Et attende diligeter audi. tuo .i. auditis ab eo: ne p̄cipitāter rn̄deas ꝯͣ te. ¶ hQm̄ cuꝫ ſubuer.tua ābulas .i. ī ꝑiculo tue ſubuerſionis i ¶ Audiens v̓o illa. q̄ dicūtur a diuite ꝓcaptōe tua mō dicto: k ¶ Quaſiin ſomniſ vide .i.ſimula te nō ītelligere. l ¶ Et vigilabis .i. vigilanter ⁊ prudēter tehēbis m ¶ Oivita tua. Excluſaſocietate maloꝝhic ꝯn̄ter inducitad ꝯſortiū bonorū: ⁊ diuiditur intres partes: quiapͥmo inducit adꝯiungēdū ſe bōiſ2º ad retrahēdumſe a malis: ibi Sicōicabit. 3º docetdiſtingue̓ hoſ abilliſ: ibi Cor hoīſ.Circa pͥmū ſciendū ꝙ cōicatio hominū adinuicemtūc ē bona: qn̄ depēdet ex charitate diuina: iō dic̄:m ¶ Oī vita tuadilige deū. ꝓpterquē ꝓximꝰ ē diligēdus. o ¶ Et luo. eū ī ſa. tua .i. ꝓ ſalute tua tꝑrali ⁊et̓na. Et qm̄ ꝓximꝰ ē in deo diligēdus: ſeqͥt̉: p ¶ Omneaīal dili. ſil̓e ſibi. in ſpecie. q ¶ Sic ⁊ oīs ho. ꝓxi. ſibi.ſupple dꝫ dilige̓: qꝛ factꝰ ē ad imaginē dei: ⁊ capax beatitudīs ſicut ip̄e. r ¶ Oīs ca. ad ſil̓em ſibi ꝯiuget̉. volatilia .n. eiuſdē ſpēi ſil̓ cohītāt: ⁊ ſil̓r aīalia. s ¶ Et oīshō ſil̓i ſui ſociabit̉ .i. dꝫ ſociari: rōe imagīs dīne: in quaꝯuenit cū eo ī ſpecie: ⁊ hec ſocietas fūdat̉ in bono rōnisrecte ⁊ legis diuīe. t ¶ Sic̄ cōicabit. Hic ꝯn̄ter inducitad retrahēdū ſe a malis: ⁊ pͥmo ponit ſuā monitōeꝫ: 2remouet circa dcā falſā opionē: ibi Bona ē. Circa pͥmūdicit: t ¶ Sic̄ cōi. lu. agno. qꝛ malus hō ſꝑ īſidiat̉ iuſto. v ¶ Que cōi. ſan. hōi. ad canē .i. caninū hoīeꝫ qͣlis ē rixoſus: iracūdus: ⁊ guloſus. q. d. nulla ē cōicatiobona. x ¶ Aut q̄ ꝑs bo. diuiti .ſ. cupido. y ¶ Ad pauperē. q. d. nulla: ⁊ ſubdit̉ cā: z ¶ Uenatio leonis ona. ineremo. ī quo leo īſeqͥtur onagrū ad ip̄m deuoranduꝫ.a ¶ Sic ⁊ paſ. ſt̓ diuitū .i. cupidoꝝ. b ¶ Pauꝑes. quorū bona rapiūt ſine cā. c ¶ Et ſic̄ abo. ē ſuꝑ. hūilitas.eo ꝙ ꝯͣriat̉ hītui ſuꝑbie in qͣ delectat̉: nā ſignū hītꝰ gnaͣtieſt delectatio ī oꝑe. ij. ethi. d ¶ Sic ⁊ execratio diuitꝭ.cupidi Eſt pauꝑ. ⁊ ſubdit̉: e ¶ Diues cōmotꝰ .i. turbatus: vel īpulſus. f ¶ Cōfirmat ab amicis. ſperātibꝰ ꝑticipare ī eiꝰ bōis. g ¶ Diuiti decepto ml̓ti recuꝑatores.