Eccleſiaſtici

Da miſericordi: et ne ſuſcipias peccatorē: et impijs ⁊pctōribꝰ reddet vīdictā: cūſtodiēs eos ī diem vīdicte.Da bono ⁊ nō receꝑis peccatore. Bn̄fac humili: ⁊ n̄dederis impio. Prohibepanes illi dare: ne ī ip̄is potētior te ſit. Nam dupliciamala īuenies in oībꝰ bonisquecūqꝫ fecerꝭ illi: qm̄ ⁊ altiſſimꝰ odio hēt pctōres: ⁊īpijs reddet vīdictā. Noͣnagnoſcet̉ in bonis amicus:e̓t nō abſcōdet̉ in malis inimicuſ. In boͣnis viri inimici illiꝰ: in triſticia ⁊ ī maliciailliꝰ amicꝰ agnitꝰ ē. Non credas inimico tuo ī et̓nū. Sicut .n. eramētū eruginat neꝗtia illiꝰ. Et ſi hūmiliatꝰ vadat curuus: abijce aīuꝫ tuū⁊ cuſtodi te ab illo. Nonſtatuas illū penes te: nec ſedeat ad dexterā tuā: ne conuerſus ſtet ī loco tuo: ne forte ꝯuerſus in locū tuū inꝗrat cathedrā tuā: et ī nouiſſimo cognoſcas v̓ba mea:⁊ in ſermonibꝰ meis ſtimuleriſ. Quis medebit̉ incātatori a ſerpēte ꝑcuſſo: et om

nibus ꝗ appropiāt beſtijs:Sic̄ ⁊ ꝗ comitat̉ cum viroiniquo: ⁊ obuolutus eſt inpeccatꝭ eius. Unā hora tecum ꝑmanebit. Si autē declinaueris noͣn ſupportabit. In labijs ſuis indulcatinimicus: ⁊ in corde ſuo inſidiatur vt ſubuertat te ī foueā. In oͦculis ſuis lachrymat̉ inimicꝰ: et ſi inuenerittempus: non ſatiabitur ſāguine: et ſi incurrerint tibimala: inuēnies eum illic pͥorem: ēt quaſi adiuuās ſuſfodiet plātas tuas. Caputſuuꝫ mouebit: e̓t plaudebitmanu: ⁊ multa ſuſurrās cōmu̓tabit vultū ſuū. ¶. XIII.Ui tētegerit pice: inꝗnabitur ab ea: et ꝗ cōicauerit ſuperbo: induet ſuperbiam. Pondus ſuperſe tollit qui honeſtiori ſe cōmunicat. Et ditiori te ne ſocius fueris. Quid cōicabitcacabꝰ ad ollā? Quādo .n.ſe colliſerint ꝯfringetur. Diu̓es iniuſte egit ⁊ fremebit:pauper aut leſus tacebit.Si lārgitus fuerꝭ: aſſumette: et ſi nō hūeriſ: derelīq̄t te

ei ꝯformari ſb̓dit̉: b¶ Da miſericordi .i. miſeꝝ cor habeti: qͥ ex ſua miſeria ſcit alijs cōpati. l ¶ Et ne ſuſci.peccatorē .i. obſtinatū: qͥ ex bonis tuis foueret̉ ī peccatꝭ.m ¶ Et īpijs ⁊ pec red. vīdictā .ſ. deꝰ: de qͦ p̄mittit̉: Altiſſimꝰ odio hꝫ pctōres. n ¶ Cuſtodiēs eos ī die vindicte .i. reẜuās eosad penā gehēne.cetera patēt ex dictis. o ¶ Ne inip̄is potentior teſit. ex hoc pꝫ ꝙ loquit̉ de peccatoribusᵉ obſtinatisSil̓r ex hoc qd̓ſb̓dit̉: p ¶ Naꝫduplicia mala inuenies .ſ. p̄teritaque fec̄: ⁊ futuraque faciet ſuſtentatꝰ bonis tuis. c.tera patent. ¶Nō agͦſcet̉. In ſuperioribus on̄ditauctor qͣl̓r in exercitio v̓tutū hō ſedebeat hr̄e ad ſuꝑiores ⁊ īferioreshic ꝯn̄ter on̄dit qͣlit̓ ſe debeat hēreerga pares: int̓ qͦsaliqͥ ſt̓ mali ⁊ aliqui bōi. Primoigit̉ oſtēdit qͣl̓r ſehēat ad malos: 2ad bonos: circamediū ſeq̄ntis. c.ibi In omni vitatua. Prima ī duaſ: nā pͥmo īducitad vitandū ſocietatē falſoꝝ: 2º cupidoꝝ ⁊ ſuꝑboꝝin pͥncipio ſeq̄ntꝭ.c. Circa pͥmū dr̄q ¶ Nō agͦſcet̉ inbonis .i. in ꝓſperꝭr ¶ Amicꝰ .ſ. verus: qꝛ tūc oēs ſeon̄dunt amicos: vn̄ poeta: Si fuerꝭ felix multos numerabis amicos. Tꝑa ſi fuerit nubila ſolus eris. s ¶ Etnō abſcōdet̉ in malis .i. ī aduerſis t ¶ Inimicꝰ. qꝛ ſtatīcurrit ad nocēdū: ſic̄ canis ad mordēdū canē ꝑcuſſum.v ¶ In bo. vi. ini. illius. ſupple triſtāt̉ ſalteꝫ corde: ⁊ ſi n̄facie. x ¶ In tri. ⁊ mali. illiꝰ .i. ī aduerſitate eiꝰ. y ¶ Amicus. verꝰ z ¶ Agnitꝰ ē. nā ſibi cōpatit̉: ⁊ adheret alijſ ipſū deſerētibꝰ. a ¶ Nō cre. ini. tuo ī et̓nū .i. nūꝙͣ credasei quē ꝓbaſti inimicū. b ¶ Sic̄ n. era. eru. neqͥ. illius..i. rubiginē odij ꝯſeruat interiꝰ: lꝫ ꝯͣriū on̄dat exterius:iō ſubdit̉: c ¶ Et ſi humiliatꝰ vadat curuꝰ. tibi magnāreuerētiā faciēdo. d ¶ Abijce aīum tuū. nullo mō eicredēdo. e ¶ Nō ſtatuas il. pe. te. ⁊cͣ. faciēdo ip̄m tibifamiliarē. f ¶ Ne ꝯuer. ſtet in loco tuo. te ſupplātādog ¶ Et ī nouiſſimo cogͦ. v̓ba mea. fuiſſe v̓a: ſꝫ nimis tarde: ꝓpt̓ qd̓ ſequit̉: h ¶ Quis mede. īcan. a ſerpē. ꝑcuſſo. q. d. pauci aūt nulli: qꝛ ſic erat edoctꝰ: ꝙ debuit caue̓ſibi. q. d. et tu edoctꝰ es ꝑ me: ꝓpt̓ qd̓ caue̓ debeſ: i ¶ Et

oībꝰ qͥ appro. vel appropiquant. be. ferocibꝰ. accidit ꝙ ledūt̉ab eis ⁊ ſil̓r qͥ ꝯͣhit familiaritatē cū hoībꝰ mal̓: qꝛ ſic̄ ph̓s dic̄.j. poli. Hō malus a lege ⁊ iuſticia deſtitutꝰ ē peſſimū aīaliūiō ſb̓dit̉: k ¶ Sic ⁊ qͥ co. cū vi. iniqͦ ⁊cͣ. Ip̄ſ. xvij. Cū ꝑuerſoꝑuerteris. l ¶ Una hora tecū ꝑmanebit .ſ. durāte ꝓſꝑitate. m ¶ Si aūt declinaueris. a ꝓſꝑitate.n ¶ Nō ſupportabit.i. non te adiuuabit.o ¶ In labijs ſuis.qn̄ credit paſſuꝫ releuari. p ¶ Indulcatinimicꝰ. v̓bis dulcibꝰfallēdo. q ¶ In ocu.ſuis lachry. inimicꝰ.cōpaſſioneꝫ fingēdo.r ¶ Et ſi inuenerit tēpus. nocēdi. s ¶ Nōſatiabit̉ ſanguine. ſic̄patꝫ de iſmaele: qͥ occidit veniētes in maſphat: hier̄. xlj. t ¶ Etſi incur. tibi mala. inqͥbꝰ poſſit tibi nocerev ¶ Inuenies eū illicpͥorē .i. peiorē: qꝛ nulla peſtis grauior adnocēdū ꝙͣ familiarisinimicꝰ. x ¶ Et qͣſiadiuuās ſuffo. plā. tuas .i. fingēs te adiuuare machīabit̉ ad maiorē caſū tuuꝫ. ¶ ICaput ſuū mouebit.pꝰ caſū te deridendo.z ¶ Et plaudet māu.manifeſte gaudendo.a ¶ Et multa ſuſurras .i. pl̓a mala de tedicēs. b ¶ Lōmutabit uultū ſuū. ab amicitia pͥus ficta ad inimicitiā manifeſtā.¶ Capl̓m. XIII.(Ui tetige̓it.Hic cōſeq̄nvxex docet vitare ſocietatem ſuperborū ⁊ cupidorū: ⁊ diuiditur in duas partes. nā primo facit ꝓpoſitum: ſcd̓o recurrere docet ad diuinum ſubſidium:ibi humiliare deo. Circa pͥmum dicit: a ¶ Qui tetigeritpicem inqͥnabitur ab ea. eo ꝙ eſt magne adherētie. b ¶ Etqui cōmunicauerit ſuꝑbo induet ſuperbiam. nam homīesſunt ꝓni ad appetitum indebitum ꝓprie excellentie: in quoconſiſtit ſuperbia: ꝓpter quod de facili adheret homini.c ¶ Pondus ſuper ſe tollit qui honeſtiori .i. potentiori:d ¶ Se cōmunicat. quia ſemꝑ vult habere melius pro ſe:⁊ alius non poteſt bene reſiſtere: ideo ſubditur: e ¶ Quidcōicabit cacabus. ereus. f ¶ Ad ollam. terream. g ¶ Qn̄eniꝫ ſe colliſerint confringetur .ſ. olla que eſt fragilis. Conſequenter applicat ad ꝓpoſitū dicens: h ¶ Diues iniuſteegit. ⁊ fremebit. quaſi paratus adhuc facere peiuſ. iMPauper autem leſus tacebit. nam ſi querelam moueat peius habebit. k ¶ Si largitus ei fueris .ſ. munera diuiti. l ¶ Aſſumet te .i. honorabit te iuxta ſe ponēdo. m ¶ Et ſi nō habuerꝭ. vn̄ ſibi facias exenia: n ¶ Derelīquet te. nō vocādo.

33 2