Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

et mane in loco tuo. Facileeſt .n. ī oculis dei ſubito honeſtare paupereꝫ. Be̓nedictio dei ī mercedē iuſti feſtinat et ī honore veloci ꝓceſſus illiꝰ fructificat. Ne̓ dicasquid ē mihi opꝰ: et eruntmihi ex hoc bona? Ne dicas: Sufficiēs ſuꝫ: et ꝗd ex pēſſimabor? In die̓ bonoꝝ: īmemor ſis maloꝝet in die maloꝝ ne̓ īmemorſis bonoꝝ: quoniā facile ēcorā deo in die obitꝰ retribuere vnicuiqꝫ ẜm vias ſuas. Malicia hore obliuio facit luxurie magne: et īfine hoīs dēnudatio opeꝝilliꝰ. Antē mortē ne laudeshoīem quēqͣꝫ: quoniā ī filiis ſuis agnoſcitur vir. Nonoēꝫ hoīem īducas ī domūtuā: multe .n. ſt̓ inſidie doloſi. Sic̄ .n. eructuāt p̄cordiafetētiū: ſicut ꝑdix īducit̉ īcaueā: et vt caprea in laque

um: ſic ēt cor ſuꝑboꝝ: et ſic̄ꝓſpector videns caſū ꝓximi ſui. Bona .n. ī malauertēs inſidiāt̉: et ī electꝭ īpc̄net maculā. Ab ſcintilla .n.vna auget̉ ignis: ab vnodoloſo augetur ſanguis: v̓o peccator ſāguini inſidiat̉. Attendē ergo tibi apeſtifero: fabricat .n. mala:ne forte inducat ſuꝑ te ſubſānatōeꝫ ī ꝑpetuū. Admit ad te alienigenā: et ſubu̓tet te ī turbine: abalienabit te a vijs ꝓprijs. XII.II benefecerꝭ ſcito cuifeceris: et erit gratia ībonis tuis ml̓ta: Be̓nefaciuſto ēt īuenies retributōeꝫmagnā: ſi ab ipſo certe a domino. Non eſt eniꝫei bene: qui aſſiduus eſt inmalis: et elemoſynas nondanti: quoniam altiſſimꝰodio habet peccatores: etmiſertus eſt penitentibus.

i Confide in deo. de obtinēdo ip̄m actū meritoriū ī pn̄ti p̄miū in futuro. k Et mane in loco tuo .ſ. amorē īdeo: qui ē locꝰ aīe qͥetatiuus. Augꝰ: Inqͥetū eſt cor meū dn̄e:donec reqͥeſcat in te. l Facile ē .n. ī oculis dei ſubito honeſtare pauperē. trāſferēdo ip̄m ad gl̓am: ſb̓dit̉: m ¶Bn̄dictio dei. que eſt pergr̄am. n In mercedē iuſti feſtinat. vtip̄m ad gl̓am tranſferat. n At ī honore ⁊cͣ. repetitio ē eiuſdem ſnīe ad maioreꝫaſſertōem. o Nedicas. Hic ꝯn̄ter ſubtrahit ꝯfidētiā falſaꝫ pͥmo reſpectu ſui:reſpectu proximi: ibi oēm. Cōfidentiav̓o falſa reſpectu ſuieſt: qua qͥs cōfidit deſua potentia: ſapīa:huiuſmōi: hoc maxime faciūt illi tm̄credūt vitā pn̄teꝫ:dicit: p Quid eſtmihi opus .ſ. cōfiderede alio: qꝛ mihi ſufficio ꝓpter dcā. q Etque erūt mihi ex hocbōa .i. pꝰ hāc vitā.dicat̉: nulla. r Nedicas ſuf. ſuꝫ. ad hācvitā trāſeundum. CsEt qͥd ex hoc .i. pꝰ hacvitā. t Peſſimabor .i. mala ſuſtīebo peccatis meis. q. dicat̉ nulla. hoc .n. ſentiūt aīam corpore credūt mori: ſb̓dit̉: v In die bonorū .i. tꝑe ꝓſperitatꝭ ī hac vita. x Ne īmemor ſis malo .i. punitōis in alia vita. y Et ī die maloꝝ .i. aduerſitatis ī pn̄ti vita: z Ne īmemor ſis bonoꝝ .i. p̄miatōis īvita celeſti. hec memoria facit patient̓ tolerare aduerſa: ſubdit̉: a Qm̄ facile ⁊cͣ. pꝫ. b Malicia hore..i. afflictio breuis. c Obliuionē facit lu. magne .i. abſorbet voluptatē magna p̄teritā multo magis afflictio lōga.vn̄ in ꝑſona afflictoꝝ in īferno dr̄ ſap̄. v. Quid nobis ꝓfuitſuꝑbia diuitiaꝝ iactātia: qͥd ꝯtulit nobis: trāſierūt oīa velut vmbra. d Et in fine hoīs .i. in morte. e Denudatio opeꝝ illiꝰ. qꝛ cogͦſcūtur certiꝰ ꝙͣ an̄: ꝓpt̓ qd̓ ſeqͥt̉. f An̄mortē ne lau. ho. quēꝙͣ .ſ. abſolute final̓r. vn̄ dicebat beatus Frāciſcus: Nemo laudādus cuiꝰ incertꝰ ē exitꝰ. g Qm̄ī filijs ſuis .i. in oꝑibꝰ ſuis: dicūt̉ hic eius filij: ſic̄ fructus:Matth̓. vij. Ex fructibꝰ eoꝝ cogͦſcetꝭ eos. h Agͦſcit̉ vir..i. v̓tuoſus. i oēm. Remota falſa fiducia reſpectu ſui:hic ꝯn̄ter remouet̉ reſpectu ꝓximi: valde cauēdū eſt afidētia de doloſo: dr̄: i oēm ho. in. ī do. tuā .ſ. adꝯͣhendū familiaritatē tecū: ſꝫ ſolum in fidelitate ꝓbatum.k Multe .n. īſidie .ſ. ſūt l Doloſi. freq̄nter q̄rit decipere ſub p̄textu amicitie. m Sic̄ .n. eructuāt ⁊cͣ. totuꝫiſtud vſqꝫ ibi: Et ſic̄ ꝓſpector. exponit̉ ab aliqͥbꝰ de ſuꝑbis doloſis qui ex malo ꝯceptū cordis ꝓferūt v̓ba peſſima:frequēter capiūtur in laqueis ſuis: ſicut ꝑdix caprea. Sedmihi vr̄ meliꝰ exponi de diuerſis ẜm ancedentia ſb̓ſeq̄n

tia: ad cuius ītellectū ſciēdū: ſcriptura ſacra aliqn̄ ſb̓eodē ꝯtextu loqͥtur de diuerſis: ſicut p̄ſ. lxxvij. occide̓t eos: querebat n. ⁊cͣ. Qd̓ .n. dr̄: occide̓t eos. intelligit̉ de peccatoribꝰ obſtinatꝭ ꝓpter hoc int̓fectis: qd̓ſb̓dit̉: Querebāt. de penitētibꝰ t̓ritꝭ punitōe alioꝝ: ſic̄in ꝓpoſito. mSicut .n. eructu.ant p̄cor. fetētiū.intelligit̉ de doloſis: ex ꝯceptū interiori ꝓferūt verba doloſa: ſic̄ homines hēntes interiora corruptaeructuāt os feti odorē. qd̓ aūtſb̓dit̉: n Et ſicut ꝑdix īdu. ī caueā .i. ī rete ī quocapit̉: o Et vtcaprea. intelligit̉de ſimplicibꝰ d̓ceptis doloſitatēp̄dictoꝝ: qd̓ ſb̓dit̉: p Siccor ſuꝑboꝝ. refertur ad doloſos:dicūt̉ ſuperbi:qꝛ quoſ ptāte ſuppeditare pn̄t:querūt doloſitate ſb̓ijcere: de qͥbꝰadhuc ſb̓dit̉: qEt ſic̄ ꝓſpe. vi. caſū ꝓxi. ſui .i. attēte vigilat ad vidēdū caſum ꝓximi ſui: vt īde gaudeat. r Bona.n. ꝓxi. ſui ī ma.ꝯuertēs. dicit eafacta intētōe mala. s Inſidiat̉. qͣlit̓ poſſit noce̓ ꝓximo. t Et in electis .i. ꝓbis viris v Imponet maculā. eis detrahēdo. Et qꝛ iſtud lꝫ ī pͥncipio ſit paruū: tn̄frequēter ꝓcedit ad magnū malū: ſb̓dit̉: Ab ſcintilla .n.vna ⁊cͣ. ꝓpt̓ qd̓ ſb̓dit̉: x Attēde tibi a peſtifero .i. abhoīe doloſo. y Fabricat .n. mala .i. q̄rit tota diligentia ſubuertere ꝓximū: qm̄ hoīes aliene gentis: vt frequēter ſūt talis ꝯditōis. ſeqͥt̉: z Admitte ad te alienigenā. q. d. dolebis ſi admittas ad ſecreta tua: ſb̓ditur: Et ſubuertet te ī turbīe. cōcitādo iurgia tumultū ꝯͣte. Capl̓m. XII.I bn̄feceris. Suꝑius auctor īformauit potētēde regimīe ſubditoꝝ: hic ꝯn̄ter informatdiſtributōe bonoꝝ ſuoꝝ dicēs: a Si bn̄feceris. tua largiēdo. b Scito cui feceris .ſ. ſit dignꝰī r̄cipiēdo. c Et erit gr̄a ī bo. tu. ml̓ta. qꝛ tal̓ largitio īcētuplū retribuit̉ a d̓o: matth̓. xix. Et qͥs ſit dignꝰ reciꝑeon̄dit dicēs: d Bn̄fac iuſto. īdigēti. e Et īue. retri.ma. ſic̄ dcm̄ ē oppoſitū de tribuēte bōis īdigētibꝰ.f ē eniꝫ ei bn̄ aſ. ē ī mal̓ .ſ. oꝑbꝰ: dic̄ .n. ph̓s. viij.ethi. malꝰ amicitiā hꝫ ad ſe nec ad alt̓uꝫ. ꝑꝑ qd̓ ibid̓ꝯcludit: Igit̉ ſi ſic miſeꝝ ē malū: fugiēdū ē maliciā intēſe. g Et ele. dati. potēti tn̄ dare. h Qm̄ altiſſim odio hꝫ pctōres. inqͣtum huiuſmōi: tn̄ īqͣtūſūt eiꝰ creature. Et miẜtꝰ ē penitētibꝰ. qm̄ debemꝰ