Eccleſiaſtici
Mu̓lti potētes oppreſſi ſt̓valide ⁊ gl̓oſi traditi ſūt inmanꝰ alteroꝝ. Priuſqͣꝫ int̓roges neͣ vituꝑes queqͣꝫ: etcū int̓rogauerꝭ: corripe iuſte. Priuſqͣꝫ audias: ne rn̄deas v̓bū: et ī medio ẜmonū ne adijcias loꝗ. De eare q̄ te nō moleſtat: ne certeris: et in iudicio peccātiumnē ꝯſiſtas. Fili ne in multisſint actꝰ tui: et ſi diues fuerꝭ:nō eris īmunis a delicto.Si eīꝫ ſecutˢ fueris non app̄hendes: et non effugies ſipre̓cucurrerꝭ. Eſt homo laborās ēt feſtinās ēt dolensimpius: et tanto magis nōabūdabit. Eſt homo marcidus egens recuperatiōe:plus d̓ficiēs virtute: et abūdans pauꝑtate: et oculusdei reſpexit illū in bono: eterexit eū ab humilitate ip̄ius ⁊ exaltauit caput eius:
e̓t mirati ſūt in illo multi: ethonorauerūt deū. Bona⁊ mala: uita ⁊ mors: pauꝑtas ⁊ honeſtas a deo ſunt.Sapīa diſciplina ⁊ ſcīa legis apud dn̄ꝫ: dilectō ⁊ viebonoꝝ apud ip̄m. Error ⁊tenebre peccatoribus concreata ſunt: qui aūt exultātin malis: conſeneſcūt ī malo. Datio dei ꝑmāet iuſtis:et ꝓfectꝰ illius ſucceſſus habebūt in eternū. Eſt qui locupletat̉ parce agendo: e̓thec ē pars mercedis illiusī eo ꝙ dicit: īueni reꝗeꝫ mihi: ⁊ nūc māducabo d̓ bonis meis ſolus: et neſcit ꝙtp̄s p̄te̓reat illū ⁊ mors appropinquet: ⁊ relinqͣt oīaalijs: ⁊ moriat̉. Stā in teſtamēto tuo ēt ī illo colloquere: et ī oꝑe mādatoꝝ tuorūveteraſce. Nemāſerꝭ ī oꝑbꝰpctōꝝ. Confide aūt in deo
tyrāni deiecti: ſicut pꝫ heſter. vj. ⁊ .vij. de Aman ſuſpēſo ⁊ mardocheo honorē illiꝰ adepto: de quo tn̄ ſcō nullus an̄ ſuſpicabat̉: vn̄ ⁊ adhuc ſb̓dit̉: h ¶ Multi potētes ⁊cͣ. qd̓ pꝫ ī pl̓ibus exēplis veterꝭ ac noui teſtamēti: ⁊ī hiſtorijs antiquoꝝ. i ¶ Prtuſꝙͣ interroges. Superiꝰordinauit iudicēquātū ad aīam:hic ꝯſequēter ordinat ipſum ꝙͣtūad v̓bū dicēſ: iPriuſꝙͣ interrogeſ. v̓itatē diligenter inqͥrēdo. kNe vituꝑes quēꝙͣ. ip̄m ꝯtēnendol ¶ Et cū interrogaueris .i. v̓itateꝫdiligēter inqͥſierꝭm ¶ Corripe iuſte. ꝯͣ v̓itate nulliparcēdo. n ¶ Priuſꝙͣ audias. complete loq̄ntē. L oNe rn̄deas v̓bū.qꝛ nō rn̄deres adeius intētōem: cꝰintellectus ex finelocutōis depēdetp ¶ Et in medioẜmonū ne adijcias loqͥ. int̓rū pendo v̓bū loq̄ntis:eadē rōne alia littera: Et in medioſenioꝝ ne adijcias loqͥ. vbi magtacere debēt mīores. q ¶ De eare q̄ te non moleſtat ne certaueriſ.nā hoc ē fatuū ⁊ inutile. s ¶ Et in iudicio peccātiū. qͥꝑuertūt iudiciū: t ¶ Ne ꝯſiſtas. eoꝝ ſnīam approbādo vel ei ꝯſentiēdo. v ¶ Fili ne ī multis. Poſtꝙͣ ordīauit iudicē ꝙͣtū ad aīuꝫ ⁊ verbū: hic ꝯn̄ter ordīat ꝙͣtumad actū: ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ pͥmo ip̄ꝫ retrahit abhis q̄ bonū actū īpediūt: ⁊ īducit ea q̄ ꝓ bono actu expediūt: ibi Sta ī teſtamēto: Primū v̓o qd̓ īpedit bonumactū iudicis ē ꝯfuſio negocioꝝ .ſ. qn̄ ml̓ta īchoāt̉ an̄qͣaliqd̓ eoꝝ t̓minet̉: qꝛ ſic vnū ꝑ aliud īpedit̉: iō dicitur:v ¶ Fili ne ī multis. ſil̓ ⁊ ꝯfuſe Sint actꝰ tui. ſubditur:x ¶ Et ſi diues. 2ᵐ ꝙ īpedit actū bonū iudicis: eſt cupiditas muneꝝ q̄ excecāt etiā ſapiētes: ⁊ ſb̓uertūt v̓ba iuſtoꝝ: exo. xxiij. a qua retrahit dupl̓r. Prīo ꝓpt̓ dilationē acqͥſitōis: ⁊ ꝓpt̓ defraudatōem fruitōis: ibi Et qͥ locupletat̉. Circa pͥmū dr̄: x ¶ Et ſi diues fuerꝭ .i. diuitiaꝝcupidus īmoderate: ſicut accipit̉ Matth̓. xix. Faciliꝰ eſtcamelū ꝑ foramē acꝰ trāſire: ꝙͣ diuitē hoīem ītrare in regnū celoꝝ: iō ſb̓dit̉: Nō eris īmunis a peccato. ⁊ ſb̓dit̉rō: y ¶ Si .n. ſe. fue. diuitias. īmoderate q̄rēdo. z ¶ Nōapprehēdes .i. nō aſſeq̄ris intētū .ſ. hr̄e ſufficiētiā: ꝓpterquā diuitie q̄rūt̉: qꝛ ꝑ eas nō ſatiat̉ cupido: ſed magꝭ acqͥrit̉ indigētia. Nā ꝙͣto plus ſic acqͥrit ad hēndū: tantoplus hr̄e ſitit. a ¶ Et nō effugies .ſ. īdigētiā. b ¶ Sip̄cucurreris. accipiēdo diuitias a parētibꝰ tuis. Nā ſi fueris cupidus nō eris ꝯtētꝰ: ſꝫ ad hendū maiora anxius:vt dictū ē: ⁊ ſi fueris ꝓdigus: cito ꝯſumes ⁊ īdigens fies
⁊ de cupido ſubdit exēplū: c ¶ Eſt hō laborās. mēte ⁊ corpore d ¶ Et feſtinās. ad diuitias. d ¶ Et dolēs. de aliorū ꝓſperitate. e ¶ Impiꝰ. erga deū ⁊ ꝓximū. f ¶ Et tātomagꝭ nō abūdabit .i. īdiget: nā auaro deeſt tā qd̓ hꝫ ꝙͣ qd̓ n̄hꝫ: vt dic̄ Hieronyꝰ ī epl̓a ad Paulinū. ⁊ ꝑ oppoſitū ē de nōcupido: iō ſb̓dit̉: gEſt hō marcidus .i.debilis viribus. ¶ hEgens recuꝑatiōe .i.virtutꝭ corporee. iPlus deficiēs v̓tute..ſ. corporali ꝙͣ alij cōmunit. k ¶ Et abūdās pauꝑtate. qꝛ illd̓modicū qd̓ hꝫ ſuffic̄ſibi: ẜm illud apl̓i. ij.cor. vj. Quaſi nihilhēntes ⁊ oīa poſſidētes. l ¶ Et oculus d̓ireſpe. il. ī bono. ſpūali ꝓpter ſuā patiētiā:⁊ aliqn̄ etiā ī bono tēporali: ꝓpt̓ qd̓ ſb̓dit̉:m ¶ Et erexit illū abhumilitate ip̄ius .i. aſtatu infimo ip̄ꝫ tꝑalit̓ exaltādo. n ¶ Etmirati ſūt ī illo ml̓ti:eo ꝙ ſit exaltatꝰ abſꝫſolicitudine ſui. ¶ oEt honorauerūt deum. de bono ſibi collato. Exēplū hr̄ ī Iobqͥ poſt maximā paupertatē a deo fuit mirabil̓r exaltatꝰ: Iobvlti. Et ſb̓dit̉ p̄dictorū rō cū dr̄: p ¶ Bona ⁊ mala .i. ꝓſꝑa ⁊aduerſa. q ¶ Ulita⁊ mors .ſ. corꝑalis. s ¶ Paupertas ⁊ honeſtas .i. ſufficientia bonoꝝ. s ¶ A deo. diſpēſāt̉ hoībꝰ: ⁊ his oībꝰ iuſti bn̄vtunt̉: ꝓpt̓ qd̓ ſb̓dit̉: t ¶ Datio dei ꝑma. iuſtꝭ. ad merituꝫ.v ¶ Et ꝓfectꝰ illiꝰ .i. cumulatio meritoꝝ x Succeſſus ha.ī etnū. nā eis ſuccedet p̄miū gl̓ioſū. y ¶ Eſt qͥ locupletatur.Hic ꝯn̄ter retrahit a cupiditate diuitiaꝝ ꝓpt̓ defraudatōeꝫfruitōis: q̄ fruitio frequenter ſubtrahit̉ ꝑ celerē mortē diuitiarū copiā hēntis: iō dr̄: y ¶ Eſt qͥ locupletat̉ ꝑce agēdo..i. paꝝ aut nihil alijs tribuēdo. z ¶ Et hec ē ꝑs mer. illiꝰ..ſ. ꝙ bona ꝯgregata comedat ⁊ bibat ſolus. a ¶ Et neſcitꝙ tp̄s .ſ. vite ſue. b ¶ Pret̓eat. ⁊ ſic nō poterit vti: ſic̄ Luc..xij. dr̄ de illo qͥ dicebat ſibi ipſi: Aīa mea hēs multa bonarepoſita in ml̓tos ānos: qͥeſce: comede: bibe: epulare. ⁊ ſeqͥt̉:Dictū ē aūt ei: Stulte hac nocte aīam tuā repetēt a te: q̄ atꝯgregaſti cuiꝰ erūt? c ¶ Sta in teſtamēto. Hic ꝯn̄ter īducitad ea q̄ expediūt ꝓ bono iudicis actu. Et pͥmo facit ꝓpoſitū:2º on̄dit aſſeqͣndi modū: ibi Cōfide. Circa pͥmū dr̄: c Staīmobil̓r. d ¶ In teſta. tuo .i. ī mādato dei: qd̓ tibi ſtatutūē ẜuādū: exo. xx. e ¶ Et ī il. colloq̄re. ẜm illud ſubditos iudicādo. f ¶ Et ī oꝑe mā. tuoꝝ .i. mādatoꝝ d̓i tibi īpoſitorū. g ¶ Ueteraſce .i. ꝑſeuera vſqꝫ ī finē: Matth̓. x. Qui ātꝑſeuerauerit vſqꝫ ī finē h̓ ſaluꝰ erit. h ¶ Ne mā ī oꝑi. peccatoꝝ. eis ꝯſētiēdo: ⁊ ſi ex hūana fragilitate ꝯſēſerꝭ: cito peniteas reſiliēdo. i ¶ Cōfide aūt. Hic ꝯn̄ter on̄dit aſſeq̄ndimodū .ſ. ꝑ diuinū adiutoriū: ⁊ pͥmo īducit ad dei ꝯfidētiā:2º ſb̓trahit ꝯfidētiā falſaꝫ: ibi Ne dicas. Circa pͥmum dicit̉:
z 3