Liber
ꝑdidit eas vſqꝫ ad fundamētū. Arefecit deꝰ ex ip̄is ⁊diſꝑdidit eos: ⁊ ceſſare fecitmemoriā eoꝝ a terra. Memoriā ſuꝑboꝝ ꝑdidit deꝰ:e̓t reliꝗt memoriā humiliūſenſu. Non ē creata hoībꝰſuꝑbia: nēqꝫ iracūdia nationi mulieꝝ. Sēmen hoīmhonorabit̉ hͦ qd̓ timet deūſemen autē hoc exhonorabit̉ quod p̄terit mādata domini. In me̓dio fratruꝫ rector illoꝝ in honore: et ꝗ timet dn̄m erūt in oculis illiꝰGloria diuitū honoratoꝝ⁊ pauꝑū timor dei ē. Nondeſpice̓ hoīem iuſtū ⁊ paupere: e̓t nō magnificare virū pctōreꝫ diuite. Magnꝰeſt iudex et potēs eſt in honore: et nō eſt maior illo ꝗtimet deū. Seruo ſenſatoliberi ſeruiēt: et vir prudēs⁊ diſciplinatꝰ noͣn murmūrabit correptꝰ ēt inſciꝰ noͣnhonorabit̉. Noͣli extollerete in faciēdo oꝑe tuo: et noli cunctari in tꝑe anguſtie.Melior ē ꝗ oꝑat̉ et abun
dat in oībus qͣꝫ qui gl̓iat̉ eteget pane. Fili ī manſuetudine ſerua aīam tuaꝫ: et dailli honorē ẜm meritū ſuū.Peccante in aīaꝫ ſuā quisiuſtificabit: Et ꝗs honorificabit exhonorate aīaꝫ ſuāPauꝑ gloriat̉ ꝑ diſciplinā⁊ timore ſuū: et eſt hō quiglorificat̉ ꝓpter ſub̓am ſuāQui aūt gloriat̉ in pauꝑtate: quāto magꝭ ī ſubſtātia:Et qui gloriat̉ in ſubſtātiapau̓ptatē vereat̉ ¶ Ca. XI.Apiētiā huiliati exaltabit caput illius: et īmedio magnatoꝝ ꝯſedereilluꝫ faciet. No̓n laudes virū in ſpē ſua: neqꝫ ſpernashoīem ī viſu ſuo. Brēuis īvolatilibꝰ eſt apis: ⁊ initiuꝫdulcoris habꝫ fructꝰ illiusIn veſtitu ne glorierꝭ vnqͣꝫnec ī die honoris tui extollaris. Quōniam mirabiliaopera altiſſimi ſoliꝰ: ⁊ glorioſa ⁊ abſcōſa ⁊ īuiſa opera illius. Mu̓lti tyranni ſederunt in throno: et inſuſpicabil̓ portauit diadema
a ¶ Memoriā ſuꝑboꝝ ꝑdidit deꝰ. inter bonos. b ¶ Etreliquit memoriā hūiliū ſenſu .i. paꝝ ſe reputātiū. c¶ Nōeſt creata homībꝰ ſuꝑbia. ſꝫ magis hūilitas: eo ꝙ formatiſunt de vili materia. d ¶ Neqꝫ iracūdia natiōi mulieꝝ .i.oībus natis de mulieribꝰ. Nā hō eſt aīal māſuetū natura:ꝓpter qd̓ in eiꝰ corꝑenō ſūt feritatis ſignavt corriua: dēteſ: ⁊ vngues magni: ⁊ hꝰ mōiq̄ ſunt in alijs aīalibꝰex p̄dictis pꝫ ſuꝑbiaeē deteſtāda. e¶ Semē hoīm. Hic ꝯn̄terponunt̉ ꝯͣ ſuꝑbiā quedā remedia. Et pͥmūeſt timor dei qͥ eſt qͣſiqd̓daꝫ pondꝰ repͥmēshoīem ne ꝑ ſuꝑbiameleuet̉. Et ſic honorabil̓ corā deo reddit̉ qͥſe timēteſ honorificatiō ſubdit̉: Semē hominū honorabit̉ ⁊cͣ.Et ꝑ oppoſitū ſb̓dit̉:f ¶ Semē aūt hͦ exhonorabit̉ .i. ꝯfundetg ¶ Qd̓ p̄terit mādata dn̄i. relinquēs eiustimorē. h ¶ In medio fra. rec. il. ī honore .i. honorabil̓ ē corāhomībꝰ qͣliſcūqꝫ ſit.l ¶ Et qͥ timēt dn̄merūt ī oculis eiꝰ .ſ. honorabiles ⁊ placētesqd̓ ē meliꝰ. k ¶ Coria diuitū honoratorū ⁊ pauperū timordei ē .i. taꝫ diuites ꝙͣpauꝑes qͥ ſūt v̓tuoſi:ſunt ⁊ ꝑ ꝯn̄s honorādi. iiij. eth̓. Gloriāt̉ detimore dei: nā ꝑ hocfilij dei ſūt adoptiui.Et ad hoc ſequit̉: INō deſpice̓ hoīeꝫ iuſtū ⁊ pauperē. qͥ ē dei filiꝰ adoptiuꝰ. m ¶ Et n̄ magni. viꝝpec. diuite. ꝓ diuitijs ſuis. Et ſubdit̉ ratio: n ¶ Magnuseſt iudex. int hoīes. o ¶ Et potēs ē. in honore hūano. CEt nō ē maior illo qͥ timet dn̄m. corā deo: īmo minor: et ꝑꝯn̄s minꝰ ē honoradus ẜm veritatē. q ¶ Seruo ſenſato.Hic ponit̉ ſecūdū remediū ꝯͣ ſuꝑbiā qd̓ ē hūiliatio ſui. Circa qd̓ pͥmo ponit̉ hūiliatiōis actꝰ: ſecundo fructꝰ in pͥncipioſequētis ca. Circa pͥmū dicit̉: q ¶ Seruo ſenſato liberi ſeruient. qn̄ ꝑ ſuꝑbia inſoleſcūt: et ſic aliqn̄ hereditatē pat̓naꝫſeruis ſenſatis vendūt. Et hoc exemplū eſt hūiliatiōis īductiuū. r ¶ Et vir prudēſ ⁊ diſciplinatꝰ .i. hūilis. s ¶ Nomurmurabit correptꝰ. Sicut dauid correptꝰ a nathā nonmurmurauit: ſꝫ ſtatim peccatū ſuū hūilit̓ recognouit dicēsPeccaui dn̄o. ij. reg. xij. t ¶ Et inſciꝰ. qui correptionē nonſuſcipit. v ¶ NNō honorabit̉. ſꝫ magis ꝯfundet̉. Et ex iſtisexēplis ꝯcludit̉: x ¶ Noli extol. te in fa. oꝑe tuo. qꝛ qͥcqͥdibi ē boni totū ē a deo. y ¶ Et noli cūctari .i. pigrū eē. ¶3In tꝑe anguſtie. tūc enī magis inſtādū eſt oꝑatiōi bone. aMelior eſt qui oꝑat̉. etiā oꝑe ruſticano. b ¶ Et abundatin oībus .i. victu ⁊ veſtitu ſufficiēti ſtatui ſuo. c ¶ Quā qͥ
gloriat̉. de genere ſuo iactādo. d ¶ Et eget pane .i. victu quottidiano: iō ſubdit̉: e ¶ Fili ī māſuetudine q̄tenet debitū modū ⁊ reſtringit exceſſum. f ¶ Seruaaīam tua. in ſecuritate virtutū. g ¶ Et da illi honorēẜm meritū ſuū. ſubijciēdo ei ſic̄ decet carnē ⁊ appetitūſenſitiuum. ¶ hPeccātē in aīamſuā. p̄ponendo eicarnē. i ¶ Quisiuſtificabit. q. d.nullꝰ: qꝛ facit deancilla dominā:⁊ ecōuerſo qd̓ eſtiniuſtiſſimū. ¶ kEt qͥs honorificabit ⁊cͣ. q. d. talis n̄eſt a deo honorādus: nec ab hoībꝰ¶ Pauꝑ gloriat̉ꝑ diſciplinā ⁊ timoreꝫ ſuū .i. hūil̓qͥ pauꝑ ē ſpū: eoꝙ eſt diſciplinatꝰin moribꝰ ⁊ timēſdeū: gl̓ificādꝰ eſt adeo ⁊ ab hoībusm ¶ Et ē hō quigl̓iat̉ ꝓpt̓ ſubſtātiā ſuaꝫ .i. ꝓpt̓ diuitias ⁊ nō ꝓpterv̓tutē: ⁊ h̓ honorē falſus: qꝛ ſic̄ dr̄iiij. eth̓. Solꝰ bonꝰ ē vere honorādus. n ¶ Quiaūt gl̓iat̉ ī pauꝑtate .i. qͥ vane gl̓iatur pauꝑ exn̄s: argumētū ē: ꝙ plusvane gloriaret̉ ſiabūdaret. o ¶ Etqͥ gl̓iat̉ ī ſubſtātiaſuꝑbiēſ d̓ diuitijſp ¶ Pauꝑtatemvereat̉. qꝛ frequēt̓pauꝑieſ ī diuitiaſ⁊ ecōº trāſmutat̉: luc̄. j. Eſuriētes īpleuit bonis ⁊cͣ. LXI.Apiētia hūiliati. Poſtꝙͣ īduxit ad hūiliatiōisactū: hic ꝯn̄ter on̄dit hūiliatiōis fructū dicēs:a ¶ Sapīa hūiliati exaltabit caput illiꝰ. ſic̄ pꝫde danile: qͥ poſitꝰ ī captiuitate ꝓpt̓ ſapīaꝫ ſuā fuit exaltatꝰ: nō ſolū int̓ ppl̓ares: ſꝫ etiā int̓ pͥncipes ⁊ huiꝰ mūdi potētes: Dan̄. vj. Et ſil̓iter ioſeph ī egypto: Gen̄. xlj.b ¶ Nō laudes virū ī ſpē ſua ⁊cͣ .i. nō iudices de valorehoīs ẜm exteriorē apparētiā corꝑis: nā frequēt̉ ille qͥ ēmīoris apparētie: eſt melioris exiſtētie. Et inducit̉ ad hͦexēplū cū dr̄: c ¶ Breuis ī volatilibꝰ apis. Habꝫ eī corpus valde ꝑuū: ⁊ tn̄ facit meliorē fructū: ꝙͣ miluꝰ hn̄scorpꝰ magnū. Et ſi nō ē gl̓iandū de ſtatura corꝑis: multo minꝰ d̓ decore veſtis: ꝗ eſt qͥd extrīſecū: iō ſubdit̉: Inveſtitu. Et ſb̓dit̉: d ¶ Nec ī die honoriſ tui .i. ſb̓limatōnis tue tꝑal̓. e ¶ Extollaris. ꝑ ſuꝑbiā. f ¶ Qm̄ mirabilia oꝑa altiſſimi. ſuꝑboſ ſubito deijciēdo ⁊ hūiles exaltādo: luc̄. j. Depoſuit potētes de ſe. ⁊ exal. hūiles. id̓oſubdit̉: g ¶ Multi tyrani ſe. ī throno. qͥ pꝰ ea ſt̓ deiectiꝓpt̓ ſuā ſuꝑbiā. h ¶ Et iſuſpicabil̓ portabit diadema