Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

ꝑdidit eas vſqꝫ ad fundamētū. Arefecit deꝰ ex ip̄isdiſꝑdidit eos: ceſſare fecitmemoriā eoꝝ a terra. Memoriā ſuꝑboꝝ ꝑdidit deꝰ:e̓t reliꝗt memoriā humiliūſenſu. Non ē creata hoībꝰſuꝑbia: nēqꝫ iracūdia nationi mulieꝝ. Sēmen hoīmhonorabit̉ qd̓ timet deūſemen autē hoc exhonorabit̉ quod p̄terit mādata domini. In me̓dio fratruꝫ rector illoꝝ in honore: et timet dn̄m erūt in oculis illiꝰGloria diuitū honoratoꝝ pauꝑū timor dei ē. Nondeſpice̓ hoīem iuſtū paupere: e̓t magnificare vi pctōreꝫ diuite. Magnꝰeſt iudex et potēs eſt in honore: et eſt maior illotimet deū. Seruo ſenſatoliberi ſeruiēt: et vir prudēs diſciplinatꝰ noͣn murmūrabit correptꝰ ēt inſciꝰ noͣnhonorabit̉. Noͣli extollerete in faciēdo oꝑe tuo: et noli cunctari in tꝑe anguſtie.Melior ē oꝑat̉ et abun

dat in oībus qͣꝫ qui gl̓iat̉ eteget pane. Fili ī manſuetudine ſerua aīam tuaꝫ: et dailli honorē ẜm meritū ſuū.Peccante in aīaꝫ ſuā quisiuſtificabit: Et ꝗs honorificabit exhonorate aīaꝫ ſuāPauꝑ gloriat̉ diſciplinā timore ſuū: et eſt quiglorificat̉ ꝓpter ſub̓am ſuāQui aūt gloriat̉ in pauꝑtate: quāto magꝭ ī ſubſtātia:Et qui gloriat̉ in ſubſtātiapau̓ptatē vereat̉ Ca. XI.Apiētiā huiliati exaltabit caput illius: et īmedio magnatoꝝ ꝯſedereilluꝫ faciet. No̓n laudes vi in ſpē ſua: neqꝫ ſpernashoīem ī viſu ſuo. Brēuis īvolatilibꝰ eſt apis: initiuꝫdulcoris habꝫ fructꝰ illiusIn veſtitu ne glorierꝭ vnqͣꝫnec ī die honoris tui extollaris. Quōniam mirabiliaopera altiſſimi ſoliꝰ: glorioſa abſcōſa īuiſa opera illius. Mu̓lti tyranni ſederunt in throno: et inſuſpicabil̓ portauit diadema

a Memoriā ſuꝑboꝝ ꝑdidit deꝰ. inter bonos. b Etreliquit memoriā hūiliū ſenſu .i. paꝝ ſe reputātiū.eſt creata homībꝰ ſuꝑbia. ſꝫ magis hūilitas: eo formatiſunt de vili materia. d Neqꝫ iracūdia natiōi mulieꝝ .i.oībus natis de mulieribꝰ. eſt aīal māſuetū natura:ꝓpter qd̓ in eiꝰ corꝑe ſūt feritatis ſignavt corriua: dēteſ: vngues magni: hꝰ mōi ſunt in alijs aīalibꝰex p̄dictis pꝫ ſuꝑbia deteſtāda. Se hoīm. Hic ꝯn̄terponunt̉ ꝯͣ ſuꝑbiā que remedia. Et pͥmūeſt timor dei eſt qͣſiqd̓daꝫ pondꝰ repͥmēshoīem ne ſuꝑbiameleuet̉. Et ſic honorabil̓ corā deo reddit̉ſe timēteſ honorificat ſubdit̉: Semē hominū honorabit̉ ⁊cͣ.Et oppoſitū ſb̓dit̉:f Semē aūt exhonorabit̉ .i. ꝯfundetg Qd̓ p̄terit mādata dn̄i. relinquēs eiustimorē. h In medio fra. rec. il. ī honore .i. honorabil̓ ē corāhomībꝰ qͣliſcūqꝫ ſit.l Et timēt dn̄merūt ī oculis eiꝰ .ſ. honorabiles placētesqd̓ ē meliꝰ. k Coria diuitū honorato pauperū timordei ē .i. taꝫ diuites ꝙͣpauꝑes ſūt v̓tuoſi:ſunt ꝯn̄s honorādi. iiij. eth̓. Gloriāt̉ detimore dei: hocfilij dei ſūt adoptiui.Et ad hoc ſequit̉: I deſpice̓ hoīeꝫ iuſtū pauperē. ē dei filiꝰ adoptiuꝰ. m Et magni. viꝝpec. diuite. diuitijs ſuis. Et ſubdit̉ ratio: n Magnuseſt iudex. int hoīes. o Et potēs ē. in honore hūano. CEt ē maior illo timet dn̄m. corā deo: īmo minor: etꝯn̄s minꝰ ē honoradus ẜm veritatē. q Seruo ſenſato.Hic ponit̉ ſecūdū remediū ꝯͣ ſuꝑbiā qd̓ ē hūiliatio ſui. Circa qd̓ pͥmo ponit̉ hūiliatiōis actꝰ: ſecundo fructꝰ in pͥncipioſequētis ca. Circa pͥmū dicit̉: q Seruo ſenſato liberi ſeruient. qn̄ ſuꝑbia inſoleſcūt: et ſic aliqn̄ hereditatē pat̓naꝫſeruis ſenſatis vendūt. Et hoc exemplū eſt hūiliatiōis īductiuū. r Et vir prudēſ diſciplinatꝰ .i. hūilis. s Nomurmurabit correptꝰ. Sicut dauid correptꝰ a nathā nonmurmurauit: ſꝫ ſtatim peccatū ſuū hūilit̓ recognouit dicēsPeccaui dn̄o. ij. reg. xij. t Et inſciꝰ. qui correptionē nonſuſcipit. v NNō honorabit̉. ſꝫ magis ꝯfundet̉. Et ex iſtisexēplis ꝯcludit̉: x Noli extol. te in fa. oꝑe tuo. qꝛ qͥcqͥdibi ē boni totū ē a deo. y Et noli cūctari .i. pigrū. ¶3In tꝑe anguſtie. tūc enī magis inſtādū eſt oꝑatiōi bone. aMelior eſt qui oꝑat̉. etiā oꝑe ruſticano. b Et abundatin oībus .i. victu veſtitu ſufficiēti ſtatui ſuo. c Quā

gloriat̉. de genere ſuo iactādo. d Et eget pane .i. victu quottidiano: ſubdit̉: e Fili ī māſuetudinetenet debitū modū reſtringit exceſſum. f Seruaaīam tua. in ſecuritate virtutū. g Et da illi honorēẜm meritū ſuū. ſubijciēdo ei ſic̄ decet carnē appetitūſenſitiuum. hPeccātē in aīamſuā. p̄ponendo eicarnē. i Quisiuſtificabit. q. d.nullꝰ: qꝛ facit deancilla dominā: ecōuerſo qd̓ eſtiniuſtiſſimū. kEt qͥs honorificabit ⁊cͣ. q. d. taliseſt a deo honorādus: nec ab hoībꝰ Pauꝑ gloriat̉ diſciplinā timoreꝫ ſuū .i. hūil̓ pauꝑ ē ſpū: eo eſt diſciplinatꝰin moribꝰ timēſdeū: gl̓ificādꝰ eſt adeo ab hoībusm Et ē quigl̓iat̉ ꝓpt̓ ſubſtātiā ſuaꝫ .i. ꝓpt̓ diuitias ꝓpterv̓tutē: honorē falſus: qꝛ ſic̄ dr̄iiij. eth̓. Solꝰ bonꝰ ē vere honorādus. n Quiaūt gl̓iat̉ ī pauꝑtate .i. vane gl̓iatur pauꝑ exn̄s: argumētū ē: plusvane gloriaret̉ ſiabūdaret. o Et gl̓iat̉ ī ſubſtātiaſuꝑbiēſ diuitijſp Pauꝑtatemvereat̉. qꝛ frequēt̓pauꝑieſ ī diuitiaſ ecōº trāſmutat̉: luc̄. j. Eſuriētes īpleuit bonis ⁊cͣ. LXI.Apiētia hūiliati. Poſtꝙͣ īduxit ad hūiliatiōisactū: hic ꝯn̄ter on̄dit hūiliatiōis fructū dicēs:a Sapīa hūiliati exaltabit caput illiꝰ. ſic̄ pꝫde danile: poſitꝰ ī captiuitate ꝓpt̓ ſapīaꝫ ſuā fuit exaltatꝰ: ſolū int̓ ppl̓ares: ſꝫ etiā int̓ pͥncipes huiꝰdi potētes: Dan̄. vj. Et ſil̓iter ioſeph ī egypto: Gen̄. xlj.b laudes virū ī ſpē ſua ⁊cͣ .i. iudices de valorehoīs ẜm exteriorē apparētiā corꝑis: frequēt̉ ille ēmīoris apparētie: eſt melioris exiſtētie. Et inducit̉ adexēplū dr̄: c Breuis ī volatilibꝰ apis. Habꝫ corpus valde ꝑuū: tn̄ facit meliorē fructū: ꝙͣ miluꝰ hn̄scorpꝰ magnū. Et ſi ē gl̓iandū de ſtatura corꝑis: multo minꝰ decore veſtis: eſt qͥd extrīſecū: ſubdit̉: Inveſtitu. Et ſb̓dit̉: d Nec ī die honoriſ tui .i. ſb̓limatōnis tue tꝑal̓. e Extollaris. ſuꝑbiā. f Qm̄ mirabilia oꝑa altiſſimi. ſuꝑboſ ſubito deijciēdo hūiles exaltādo: luc̄. j. Depoſuit potētes de ſe. exal. hūiles. id̓oſubdit̉: g Multi tyrani ſe. ī throno. pꝰ ea ſt̓ deiectiꝓpt̓ ſuā ſuꝑbiā. h Et iſuſpicabil̓ portabit diadema