¶ Eccleſiaſticus
ſe habet: et ī gaudiū inimicis dāt illū: et deducet ī ſortē īp̄ioꝝ. Verbū dulce ml̓tiplicat amicos: et mitigatinimicos: ēt lingua eucharis in bono homīe abūdabit. Mu̓lti pacifici ſint tibiet ꝯſiliariꝰ ſit tibi vnꝰ de mille. Si poͣſſides amicū ī tentatiōe poſſide eū: et ne facile credas ei teip̄m. Eſt enīamicus ẜm tempꝰ ſuū: ⁊ nōnō ꝑmanebit ī die tribulatiōis. Et eſt amicꝰ ꝗ cōuertit̉ ad inimicitiā: et ē amicꝰꝗ odiū ⁊ rixā ⁊ cōuicia denudabit. Eſt aūt amicꝰ ſocius mēſe: ⁊ nō ꝑmanebitin die neceſſitatꝭ. Amicusſi ꝑmāſerit fixus: erit tibi qͣicoeqͣlis: et in domeſticꝭ tuisfiducialit̓ aget. Si humiliauerit ſe ꝯtra te: et a facie tuaabſcōderit ſe: vnānime habebis amicitiā bonaꝫ. Abinimicis tuis ſeꝑare: et ab
amicꝭ tuis attēde. Amicūsfidelis: ꝓtectio fortis: quiaūt īuenit illū: īuenit theſaurū. Amico fideli nulla ē cōꝑatio: ⁊ nō eſt digna pōderatio auri ⁊ argēti ꝯͣ bonitatē fidei illius. Amicus fidelis medicamētū vite ⁊ īmortalitatꝭ: ēt ꝗ metuūt dominū: īueniēt illū. Qui timet deū eque habebit amicitiā bonā: qu̓oniā ẜm illūerit amicus illius. Fili a iuuētute tua excipe doctrināet vſqꝫ ad canos īuēnies ſapientiā. Quaſi is ꝗ arat etꝗ ſeminat accede ad eaꝫ: ētſuſtīe boͣnos fructꝰ illiꝰ. Inoꝑe enī ip̄iꝰ exiguū laboriset cito edes d̓ generatiōibꝰilliꝰ. Quā aſꝑa ē nimiū ſapientia īdoci hoībꝰ: et n̄ ꝑmanebit ī illa excorſ. Ql̓iaſi lapidis v̓tus ꝓbatio erit ī ill̓:⁊ non demorabūt̉ ꝓijcereillam. Sapīa enī doctrine
que ſciēter īpugnat equitatē. p ¶ Diſꝑdet qͥ ſe habetideſt habētē talē aīaꝫ. q ¶ Et ī gaudiū inimicis .i. diaboli. r ¶ Dat illū. diabolus enī magis gaudet de ſubuerſiōe hoīs lr̄ati ꝙͣ ſimplicꝭ. s ¶ Et deducet ī ſortē īpioꝝ .i. ī gehēnā q̄ ē ſors īpioꝝ: ſic̄ beatitudo ē ſors iuſtoꝝ. t ¶ Uerbūdulce. Hic ꝯn̄terponit̉ īductio adaugm̄tū amicitieEt diuidit̉ ī duasꝑtes: nā pͥmo ponit̉ hec īductio: ſecūdo amicitie diſtinctio: ibi Eſt eīamicuſ. Circa pͥºdicit: t ¶ Uerbūdulce multiplicatamicos. ſic̄ legit̉ d̓beato clemēte: ꝙꝓpter dulcedineꝫeloquij erat dilectus: n̄ ſolū a xp̄ianis: ſꝫ etiā a gentilibꝰ ⁊ iudeis ¶ YEt mitigat inimicos. hoc pꝫ de gedeone: iudic̄. viij.qͥ viros ep̄hraimꝯcitatos ꝯͣ ſe mitigauit ꝑ v̓bū dulce. x ¶ Et līguaeuchariſ .i. bn̄ gratioſa. y ¶ In bono homīe abūdauit. qꝛ ſtudet dicēv̓ba gratioſa. 3Multi pacifici .i.amicabiles. Sinttibi: a ¶ Et ꝯſiliariꝰ tibi vnꝰ demille. nō enī ē tutū ſecretū cordis ſui: ⁊ maxīe de ꝯceptiōe melioris ꝓpoſiti reuelare: qꝛ frequēter ab amicis carnalibꝰ īpedit̉. ¶ bSi poſſides amicuꝫ .i. poſſidere deſideras tanꝙͣ verū.c ¶ In tentatiōe poſſide illū .i. in aduerſitate tua ꝓbaillū: aduerſitas enī hͦ bonū facit: ꝙ veros amicos a falſiſ diſtinguit. d ¶ Et ne facile credas ei teip̄m. reuelādo ſibi ſecretū tuū anteꝙͣ ꝓbaueris ip̄m. e ¶ Eſt enī.Hic ꝯn̄ter pōit̉ diſtinctio amicitie: vt videat̉ de qͦ amico ſit ꝯfidēdū. Et pͥmo ponit̉ diſtīctio: ⁊ ſecūdo veritatꝭamicitie ꝯmēdatio: ibi Amicꝰ ſi ꝑmāſerit. Circa primūponit̉ diſtinctio qͣdrimēbris cū dr̄: e ¶ Eſt enī amicusẜm tp̄us ſuū ⁊cͣ .i. ẜm tp̄us aptū ad lucrū ſuū: qd̓ ē tp̄uꝓſperitatis amici: ꝓpter qd̓ aduerſitate ſuꝑueniēte recedit ab amicitia. f ¶ Et ē amicꝰ qͥ ꝯuertit̉ ad inimicitiā.Et h̓ eſt hō īuidꝰ qͥ ſuꝑcreſcēte amici ſui ꝓſperitate: ꝑ īuidiā incipit dolere: ⁊ eidē ꝯtrariꝰ eſſe. g ¶ Et ē amicqͥ odiū ⁊ rixā ⁊ cōuicia denudabit. Hic eſt hō ſalſus: qͥcū aliqͦ fingit amicitiā: vt ſciat ſuū ſecretū: vt ſic meliuspoſſit īpugnare eū: ſic̄ ī legēda beati tiburcij dr̄ de torqͣto: ꝙ iuxit ſe xp̄ianis vt eos grauiꝰ īpugnaret. h ¶ Eſtaūt amicꝰ ſociꝰ mēſe. hec ē amicitia q̄ fundat̉ ī bono delectabili: qͦ trāſeūte ſoluit̉ amicitia. l ¶ Amicꝰ. h̓ ꝯn̄terponit̉ amici veri ꝯmēdatio cū dr̄: Amicꝰ ſi ꝑmāſerit fixus. tecū ī amicitia q̄ eſt ẜm deū: k ¶ Erit tibi qͣſi cōeqͣlis .i. diliges eū ſic̄ teip̄m ẜm charitatꝭ p̄ceptū. l ¶ Et
in domeſticis tuis fiducialit̓ aget .i. in pͥuatis negocijs tuisfiducialit̓ ſe habebit. m ¶ Si hūiliauerit ſe ꝯͣte .i. corā teī omībꝰ bonis tibi ꝯſentiēs. n ¶ Et a facie tu. abſcō. ſe. ꝓcurādo bona ī abſentia tua magꝭ ꝙͣ ī pn̄tia. p ¶ Unanimēhēbis ⁊cͣ. i. cū eo ſis vnū cor ⁊ vna aīa. p ¶ Ab ini. tu. ſeꝑare. loco: n̄ tn̄ aīo ꝑ dilectiōꝫ matth̓. v. Diligite īimicos vr̄os ¶ q̄Et ab amicis tuis attēde. qͥ ſūt veri amiciẜm ꝯditiōes p̄miſſasr ¶ Amicꝰ fidelis ꝓtectio fortiſ. tꝑe tribulatiōis. ¶ ¶ Qui aūtīue. illū īue. theſauꝝ.ideſt qͥd valde p̄cioſūqꝛ rarū ⁊ optimū. AAmico fideli nulla ēꝯꝑatio. etiā ī rebꝰ temporalibꝰ quātūcunqꝫp̄cioſis. v ¶ Amidfidel̓ medica. vite ⁊ īmortalitatꝭ. nā amicꝰfidel̓ diligit ex charitate: ⁊ ſic ſolicitꝰ ē deamico ꝙͣtū ad bonagratie: q̄ viuificat ſpiritualit̓: ⁊ ꝑducit ad īmortalitatē gl̓ie. ¶ xEt qͥ metuūt dn̄m. timore initiali. y ¶ Inueniēt illū. ꝑ amoreꝫcaſtum. z ¶ Qui timet deū. tīore filiali.a ¶ Eque habe. ami.bona .ſ. dei: tn̄ n̄ ē ibieqͣlitas quātitatꝭ: naꝫdilectio ſꝑ ex ꝑte deimaior ē: ſꝫ eſt ibi eqͣlitaſ ꝓportōiſ: qꝛ qͥ magis diligit deū: magiſdiligit̉ ab eo: iō ſeqͥt̉: b ¶ Qm̄ ẜm illū .i. ẜm decētiā diuīemagnificētie. c¶ Erit amicꝰ illiꝰ. Sciēdū tn̄ ꝙ ſi li magꝭ determīet actū dilectiōis ītrinſecū: nō ē ibi magꝭ nec minꝰ: naꝫvno actu ſimpliciſſimo diligit oīa. Si aūt det̓minet effectūextrīſecū .ſ. bonū qd̓ vult diligentibꝰ ſe: nā dilige̓ ē velle alicui bonū: ſic magꝭ diligit vnū ꝙͣ aliū volēdo ei maiorē gr̄e ⁊gl̓ie gradū. d ¶ Filiꝰ a iuuētute. Suꝑiꝰ auctor īduxit doctosad ſapīe cōicatōꝫ: h̓ ꝯn̄ter īducit diſcipl̓os ad eiꝰ receptōꝫ: etdiuidit̉ ī duas ꝑtes. Nā pͥº ad ſapīe receptiōꝫ īducit: ⁊º a qͥbꝰaccipiēª ſit on̄dit: ibi In ml̓titudīe p̄ſbyteroꝝ. Prīa adhucī duas: nā pͥº īducit ad dictā receptiōꝫ: ⁊º ad eiꝰ ꝯtīuatōꝫ: ibiAudi fili. Firca pͥᵐ dr̄: d ¶ Fili a̓ iuuē. tu. exci. doctrina. qꝛſic meliꝰ retinet̉ ẜm illd̓: Qd̓ noua teſta capit īueterata ſapite¶ Et vſqꝫ ad canoſ .i. vſqꝫ ad ſenectutē. d ¶ Inueīeſ ſapīaꝫnā ī ea pōt hō ſꝑ ꝓfice̓. ¶ ¶ Quaſi is qͥ arat ⁊cͣ .i. q̄re illā cūmagna diligētia. ¶ Et ſuſtīe .i. expecta. ¶ Bonoſ fru. illiꝰqͥ ſt̓ gr̄a ⁊ gl̓ia. ¶ ¶ In o. eī il. exi. labo. reſpectu boni ſeqn̄tꝭi ¶ Et ci. edes d̓ gene. illiꝰ. Nā hītis ſapīe pͥncipijs: īcipit eēduldꝭ: qͥ pͥus n̄ ſapiebat: iō ſeqͥt̉: ¶ ¶ Quā aſꝑa ē ni. ſa. indo.hoībꝰ. ſic̄ cibꝰ ſapidus īfecto guſtui vr̄ eē amarꝰ. ¶ ¶ Et n̄ ꝑma. ī il. excors .i. hō ſine corde: qͥ negligēs ē ī acqͥſitiōe ſapīe.m ¶ Quaſi la. virtꝰ .i. pōdꝰ. n¶ Probatō er. ī ill̓. ſic̄ enī ſuſtinēs lapidē ponderoſum abijcit illū: ſic iſti quibꝰ grauis eſtſapientia. o ¶ Nō demorabunt̉ ꝓijcere illam. repellendolaborem qui eſt acquiſitiōe eius. p ¶ Sapīa enī doctrine.