Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

aut ꝗs me ſubijciet ꝓpterfacta mea? Deus enī vindicās vindicabit. Ne dixerisPeccaui: quid mihi accidit triſte? Altiſſimus enī eſtpatiēs redditor. De ꝓpiciatu pctōꝝ noͣli ſine metu: neqꝫ adijcias pctm̄ ſnꝑpeccatū: et ne dicas: Miſeratio dn̄i magna ē: multitudinis peccatoꝝ meoꝝ miſerebit̉. Miſericordia eniꝫet ira ab illo cito ꝓximant in peccatores reſpicit irailliꝰ. Non tardes ꝯuerti addn̄m: ne differas de die īdieꝫ. Subito enī veniet irailliꝰ: ī tꝑe vindicte diſꝑdette. Noͣli anxiꝰ in diuitijsiniuſtis: enī ꝓderūt tibtin die obductiōis vīdicteNon vētiles te ī omnē ven: et eas ī onmē viā. Sice̓nī oīs peccator ꝓbat̉ ī duplici lingua. Eſtō firmꝰ invia dn̄i: et in veritate ſenſuſtui ſcīa: et ꝓſequat̉ te ver pacꝭ iuſticie. Eſtōſuetus ad audiēdū verbuꝫdei t intelligas: et ſapīa

ꝓferes reſponſuꝫ verū. Sieſt tibi ītellectus reſpondeꝓximo: ſin aūt: ſit manꝰ tuaſuꝑ os tuū: ne capiarꝭ ī verbo indiſciplinato cōfundaris. Honor gloria ī ſermone ſenſati: lingua v̓o imprudētis ſubuerſiōe ip̄iusNon appelleris ſuſurro invita tua: et lingua tua ne capiarꝭ ꝯfundaris. Sūꝑ furem enī ē ꝯfuſio penitentia: et denotatio peſſima ſūper bilinguē: ſuſurratori ātodiū inimicitia cōtumelia. Iuſtificā puſilluꝫ magnū ſil̓r. Ca. VI.Oli fie̓ri amico inimicꝰ ꝓximo. Improperiū enī et ꝯtumeliā malꝰhereditabit: et omnis peccator inuidus et bilinguis.Non te extollas in cogitatione anime tue velut taurus: ne forte elidatur v̓tustua per ſtulticiam: et foliatua comedat: et fructus tuos ꝑdat: et relinquaris velut lignum aridū in eremoAia enī nequā diſperdet

de p̄tęrito: ſic .ſ. potens ero in futuro. g Aut qͥs me ſb̓ijciet. q. d. nullꝰ: ſꝫ hoc remouet̉ ſubdit̉: h Deus enī vidicās vindicabit. cuiꝰ potentie nemo reſiſtere pōt. i Nedixe. pec. qͥd mihi acci. triſte. q. d. ita bn̄ vel meliꝰ eſt mihiſic̄ peccāti: et hoc frequēter ꝯtingit ꝙͣtū ad bona tꝑalia:ideo ſubdit̉ punitō diuina. k Altiſſimꝰenī ē patiēs redditor. aliqn̄ expectat pertotā vitā: tūc pꝰ hācinfert grauiſſimā gehēne penā. Depiciatū pctōꝝ .ſ. penitētiā remiſſoꝝ. mNoli ſine metu. qꝛneſcis ſi pnīa ſufficiēſfuerit. ſi fuerit ſufficiēs ad remotiōeꝫ culpe: ē tn̄ total̓ penen Neqꝫ adijcias peccatū. recidiuū. oSuꝑ peccatū. pͥu) dimiſſū: qꝛ ſic qͣdāmō īgratitudinē redirꝫp Et ne di. miſe. d̓imag. eſt ⁊cͣ. de dei miſericordia nimis p̄ſumēdo: ſubdit̉ ratō:q Miſericordia enīꝑcēs. r Et ira. puniēs. s Ab illo cito ꝓximat. ẜmpenitet de peccatꝭ: velīdurat̉ ī illis: ſb̓dit̉t tardeſ ꝯuertiad dn̄m. pnīaꝫ verāEt reuertit̉ auctor adīcrepationē cupiditatis dicēs: v Nolianxiꝰ ī diuitijs. ml̓tis acqͥrēdis vel maleretinēdis. Cetera paex dictis. xtiles te. Auctor ſupraīduxit ad docēdū veritatē: hic ꝯn̄ter īducit ad vitādū īdecētiā ſuꝑfluitatē di. vētiles te ī oēm vētū. iactāter p̄ſūptuoſe docēdo. yEt eaſ ī oēm viā .i. oēm opinionē recitādo: nūc vni nūcalteri adherēdo. z Sic enī oīs pec. ꝓba. ī du. lingua.veritatē docēdo: ꝯͣriū veritati aſſerēdo: qd̓ ſolēt faceredoctores vacillātes ī fide: ſubdit̉: a Eſto firmꝰ in viadn̄i. ꝙͣtū ad fidē. b Et ī veritate ſenſus tui .i. dictaminerōnis naͣlis: ꝙͣtū ad mores. c Et ꝓſequat̉ te ver. pa. iuſticie. in agibilibꝰ huiꝰ vite. Et qm̄ ad doctorē ꝑtinet de q̄ſitis rn̄dere veītatē: ſubdit̉: d Eſto māſuetꝰ ad audien v̓bū dei. dulcit̉ audiēdo q̄ſtionē fide vel moribꝰ tibi factā. e Ut intelligas. q̄rentꝭ intētionē. f Et ſa. ꝓfe.rn̄ſū verū. ẜm enī ph̓m opꝰ ē ſapiētis mētiri de qͥbꝰ nouit: ſb̓dit̉: g Si ē tibi ītellectꝰ. veritatꝭ circa q̄ſitū. hRn̄de ꝓxi. ſin aūt ma. tu. ſit ſuꝑ os tuū. tacēdo: ſubdit̉i Ne capiaris ⁊cͣ. pꝫ lr̄a: qm̄ aliqn̄ doctor vane gl̓ie cupidꝰ verecūdat̉ rn̄dere: nec audet ī palā: qꝛ neſcit v̓itatē rn̄det oculte male: ꝑꝑ qd̓ ſb̓dit̉: k appel. ſuſurro.i. male loquēſ ī ſilētio: vn̄ dr̄ ſuſurro ab auriſ ſono: eo loquit̉ ī aure. l Et lingua tu. ne ca. ꝯfūdaris. corā deo etcorā homībꝰ aliqn̄ .ſ. qn̄ talia ad hoīm noticiaꝫ deducunt̉.

m Suꝑ furē enī eſt .i. peidr fure: facit fraudem ī repoſſeſſa: ſꝫ iſte fraudē facit ī veritatis doctrīa: qd̓ ē deteriꝰ: ſubdit̉: r Cōfuſio pnīa. qꝛ tl̓is ſe vidēs ꝯfuſuꝫpenitet rn̄ſiōe ſua. o Et denotatio peſſima .i. oſtēſio ꝯfuſibil̓ digito. p Suꝑ bilinguē. qꝛ ſic rn̄detignorās: ſic̄ ſciēs:io ſb̓dit̉: q Suſurratori āt odiū⁊cͣ. qꝛ meret̉ iſtamala. Alit̓ āt pōtexponi lr̄a ab illoloco. appellerꝭ ſuſurro. ignaro doctore neſcit doctrinā bo alteriꝰ ī palā īpugnare: īuidiamotꝰ ī occulto nitit̉ deprauare.Pōt etiaꝫ exponide qͦlibet occultodetractore: in fineꝯcludit de v̓o doctore. r Iuſtifi.puſil. ma. ſil̓it̓. declinādo a veritate doctrīepter variū ſtatuꝫhoīm fortunāqꝛ veritas ē ſtabilnec ſequit̉ fortūevariabilitatē. VI.Oli fieri.Superiactu ē deveritatꝭ doctrinahic agit̉ de doctorꝭ prudētia maxīe ꝯſiſtit in:acqͥrat cōſeruetdei hoīm amicitiā: charitasē ſūmū dei donūj. cor̄. xiij. Maioraūt hoꝝ ē charitas. ꝓpt̓ qd̓ pͥmo retrahit̉ ab īcurſu inimicitie: ſecūdoīducit̉ ad ꝓfectū amicitie: ibi Uerbū dulce. Circa pͥᵐ dr̄a Noli fieri amico inimicꝰ ꝓxīo. oīs ꝓximꝰ eſtex charitate diligēdus: ꝓpter quod inimicitia cōtrariaeſt deo et bonis homībus odienda: ꝓpter qd̓ ſubditur:b Improperium enī. in finali iudicio: in quo chriſiimproperabit malis maxime peccātibus ex certa ſcientia: qualis eſt doctor malus: c Et contumelia. ininferno a diabolo angelis eius. d Et oīs peccatorſciens intelligens: de quo hic agit̉. e Inuidus. famealiorum. f Et bilinguis. nam aliqn̄ ſcienter loquit̉ꝯtra veritate: ad deprauandū alioꝝ doctrinā: qꝛ hocꝓcedit ex ſuꝑbia: ſubdit̉: g te extollas ī cogitationibus aīe tue velut taurus. ſine rōne bonos īpediēstuis cornibꝰ. h Ne forte elidat̉ virtꝰ tua .i. ſubtilitasingenij tui. i Per ſtulticiā .i. per abuſuꝫ ſcīe tue. kEt folia tua .i. v̓ba tua ornata. l Comedat .i. deſtruat hec ſtulticia. m Et fructꝰ tuos ꝑdat .i. bona quefieri poterant ingeniū ſcientiā tuam: n Et relinquaris velut lignum aridum. ideſt carens humore deuotiōis et fructu bone oꝑatiōis. o Aīa enī nequā.