Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Eccleſiaſticus

ducet directū ad illū: et letificabit illū: et denudabit abſconſa ſua illi: ēt theſauricabit ſuꝑ illū ſcientiā intellectū iuſticie. Si aūt oberrauerit dērelīquet̉: tradet eum ī manꝰ inimici ſui.Fili obſerua tempꝰ: ēt deuita a malo. Pro aīa tuaꝯfundaris dicere verū. Eſtenī ꝯfuſio adducēs pecca: et ē ꝯfuſio adduces gloriā gratiā. Ne̓ accipias faciē aduerſus faciē tuaꝫ: necaduerſus aīam tuā mendaciū. Ne̓ reuerearis ꝓximūtuū ī cāſu ſuo: nec retineasverbū ī temꝑe ſaluiꝭ. Noͣnabſcōdas ſapientiā tuā indecore ſuo. In līgūa enī ſapiētia dignoſcit̉: ſenſusſciētia doctrina in verboſenſati: ēt firmamētū in oꝑibus iuſticie. ꝯtradicasverbo veritatꝭ vllo modo:et de mēdacio ineruditiōis

tue ꝯfundere. Non ꝯfundaris ꝯfiteri peccata tua: et neſubijcias te omni homīpeccato. Noͣli reſiſtere ꝯtrafaciē potētis: nec coneris ꝯͣictū ſulminis. Prōͣ iuſticiaagonięare aīa tua: et vſqꝫad mortē certa iuſticia: etdeꝰ expugnabit te inimicos tuos. Noͣli citatꝰ eſſe īligua tua: īutilis ēt remiſſus in oꝑibus tuis. Noͣliſic̄ leo in domo tua euertēsdomeſticos tuos: opprimēs ſubiectoſ tibi. Non ſitꝓrecta manꝰ tua ad accipiendū: et ad dāduꝫ collecta. Capitulū. v.Oli attendere ad poſſeſſiōes iniquaſ: et nedixeris eſt mihi ſufficiensvita. Nihil ēnim proderitin tempore vindicte ēt obductiōis. ſeqͣrꝭ ī fortitudīe tua ꝯcupīaꝫ cordis tuiēt ne dixeris. Qūo potui:

credet anime illius .i. credi faciat eius verbis: que procedunt ex ꝯceptū mētis: vt ſic enī fuit de abraā poſt dictātentationē.: vn̄ ſibi dixerūt ethei: gen̄. xxiij. Prīceps deies apud nos: ac ſi dicerēt v̓bis tuis credimꝰ ſic̄ v̓bis dei.y Et firmabit illū. ī bono. z Et iter addu. directūad illū. hypalageeſt. Et ē ſenſuſ adducet illū ad iterrectū. Et letificabit illum. gaudio īterioris ꝯſcīeb Et denudabit abſcōſa ſua illi .i. reuelabit occulta ſue ſapīe CeEt theſauricabitſuꝑ il. ſci. ītel. iuſticie. vt ſciat ſe etalios dirige̓ ī viāiuſticie. d Siaūt oberrauerit. maliciā ſuā. CeDeꝰ dereliquetſic̄ ꝯtigit ſacerdotibꝰ ſcribis iudeorū: a veritatequā xp̄o cognouerāt per ſcripturas ꝓph̓aꝝ: errauerūt īuidiamquā ꝯͣ xp̄m ꝯceperunt: eo p̄dicabat ꝯͣ eoꝝ vicia:ꝓpt̓ qd̓ tradiditeos deꝰ in manibꝰromanoꝝ: ꝑtiꝫeos occiderūt: captiuauer̄t: etī manibꝰ inimiciꝑmiſit eoſ obſtinationē detineri.f Fili ꝯſerua tp̄us. Poſtꝙͣ auctor on̄dit qͣliter ſapientiā hꝫ a deo: hic ꝯn̄ter īducit habentē ſapīaꝫ admunicādū ꝓximo. Et diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ pͥmoagit̉ de veritatꝭ doctrina: ſecūdo doctoris prudētia inpͥncipio capituli. vj. Prīa adhuc ī duas: qꝛ pͥmo inducitdoctos ad ꝯmunicādū: ſecūdo diſcipulos ad recipiēdūvj. ca. ibi Fili a iuuētute. Prīa ī duas: qꝛ pͥmo doctoresīducit ad docendū veritatē: ſecūdo ad reſcindendū ſuꝑfluitatē: ſequēti ca. ibi vētiles te. Prīa adhuc ī duaſſcꝫ ī ꝑtē pͥncipalē incidētalē: incipit ibi ꝯfundaris. Circa pͥmā īducit ad docendū veritatē debitꝭ circūſtantijs: quaꝝ vna ē oportunitaſ tꝑis: qꝛ ſic̄ dr̄ eccl̓esiij. Tempꝰ tacēdi tp̄us loquēdi: ſubdit̉: f Filiſerua tp̄us. Doctrina v̓o veritatis impedit̉ malā vitādoctoris: ſb̓dit̉: g Et deuita a malo. Gregꝭ homel̓.xxxvij. Cuiꝰ vitā deſpicit̉: reſtat vt eiꝰ p̄dicatio ꝯtemnat̉Impedit̉ etiā vera doctrina: eo doctor timet vel erubeſcit tange̓ vicia magnoꝝ: ſubdit: h Pro aīa tua.ideſt tꝑali exponēda. i Ne ꝯfūdarꝭ dice̓ verū. Etſubdit̉: k Eſt enī ꝯfuſio adducēs pctm̄ .ſ. illa quadoctor dimittit dice̓ yerū: ne a maioribꝰ ꝯfuſiōꝫ patiat̉ī ꝯſpectu hoīm. l Et ē ꝯfuſio adducēs gloriā gr̄aꝫſcꝫ illa ſuſtinet̉ patiēter ꝓpter veritatē. Iteꝝ impedit̉a vera doctrina etiā acceptōeꝫ ꝑſonaꝝ: ſubdit̉: CmNe accipias faciē .ſ. homīs. Aduerſꝰ faciē tuā .i. ꝯͣ aīam

tuā eſt facies ad veritatꝭ ꝯtēplationē: de facie dr̄. ij. cor̄..iij. Nos v̓o r̄uelata facie dn̄i gl̓iaꝫ ſpeculātes ⁊cͣ. n Necaduerſus aīaꝫ tuā mēdaciū. dicēdo falſum ſciēter in fauorēalicuiꝰ potētꝭ. o Ne reuerearis ꝓximū tuū .i. amicū. IpIn caſu ſuo. malū ip̄iꝰ palliādo. q Nec retineas verbū.ceſſando a doctrinaveritatis. r Inꝑe ſalutꝭ .i. cōueniētisdoctrīe. s abſcō. ſapi. tu. ī d̓co. ſuov̓bis curioſis obūbrādo veritateꝫ: ſubdit̉: t In ligua ęnī.lucide loquenti. vSapīa dignoſcit̉. qͥafacile capit̉ ab auditoribꝰ: ꝓuer. xiiij. Doctrina prudētū faciliſx Et firmamētū inoꝑibꝰ iuſticie. qꝛ doctrina bona ꝯfirmat̉ oꝑa bona docētis: qꝛ vane gl̓ie cupididictis alioꝝ: etiā verꝭvel magꝭ ꝓbabilibuſlibēter ꝯͣdicūt: qd̓ cedit ī veritatꝭ īpedimē: ſb̓dit̉: ꝯtradicas v̓bo veritatꝭ ⁊cͣ pꝫ. y Et de.īerū. tue ꝯfundere .ſ. īteip̄o fatuitate tuaī alioꝝ rep̄hēſiōe. C3Non ꝯfundaris. Heceſt pars incidentalisin tractat aucͣtor deveritate vite iuſticieeo īmediate tractauerat de veritate doctrīe. Et diuidit̉ ī duas ꝑtes: qꝛ pͥmo pōitaliqͣ ad vtrāqꝫ veritatē ꝑtinētia: ſecūdo excludit aliqͣ ſūtīpediētia: ibi Noli ſic̄ leo. Circa pͥᵐ dic̄: z ꝯfū. ꝯfi.pctā tua. ei ſcit pōt remediū adhibe̓: enī ꝑtinet ad v̓itatē vite. a Et ne ſubij. te ho. pctō. ſuꝑ. remediādoſꝫ tm̄ illi ſcit pōt r̄mediare. b Noli reſi. ꝯͣ fa. potētꝭ .ſ.dei. c Nec conerꝭ ꝯͣ ictū fulmīs .i. iuſticie diuīe: cui r̄ſiſtūtī peccatꝭ obſtinati. Cōſequēt̓ ponit qd̓ ꝑtinet ad v̓itatē iuſticie di. d Pro iuſti. agoni. aīa tua .i. ſalute aīe tue. CeEt vſqꝫ ad mor. cer. iuſticia. elegibilior enī ē mors bōa ꝙͣtrāſgreſſio iuſticie. f Et deꝰ expu. te ini. tuos. ſpūalesſꝑ corꝑales frequēt̓. g Noli cita. ī ligua tua .i. p̄ceps īꝓferēdo ſnīaꝫ. h Et remiſſꝰ ī oꝑi. tuis .i. ī exeqn̄do ſnīaꝫiuſte latā. ¶¶ Ntoli. Hic ꝯn̄ter excludit īpediētia: qͦꝝ vnuē crudelitas: quā excludit di. Noli ſic̄ leo ⁊cͣ. 2ᵐ ē cupiditas: circa qua pͥº ponit ītentū: exequit̉ ꝓpoſitū ī pͥnº ca. ſequētꝭ. Et qm̄ cupiditas ē radix oīm maloꝝ .j. thi. vj. dic̄k ſit ꝓrecta .i. ꝓmpta. Manꝰ tu. ad accipi. mūeraīiuſte vl̓ īhoneſte. m Et ad. collecta .i. clauſa. Ca. V.Oli atttēde̓. Hic ꝓſeqͥt̉ ītentū de cupiditate di.Noli attende̓ ad poſſeſ. iniqͣs .i. iniqͥ acqͥrendas. b Et ne dixerꝭ: ī mihi ſufficiēs vita .i. mihi reſtat lōgavita: multa mihi ſt̓ acqͥrēda. Nihil ꝓde. ī tꝑe vīdicte. diuīe. d Et obductiōis .i. clauſiōis ſenſuū: fit ī morte. e Ne ſeqͣris in fortitudine tua ꝯcupiſcētiā cordis tui. potētiā tuā aliena rapiēdo. f Et ne dixerꝭ quō potui.