¶ Eccleſiaſticus
ducet directū ad illū: et letificabit illū: et denudabit abſconſa ſua illi: ēt theſauricabit ſuꝑ illū ſcientiā ⁊ intellectū iuſticie. Si aūt oberrauerit dērelīquet̉ eū: ⁊ tradet eum ī manꝰ inimici ſui.Fili obſerua tempꝰ: ēt deuita a malo. Pro aīa tua nēꝯfundaris dicere verū. Eſtenī ꝯfuſio adducēs peccatū: et ē ꝯfuſio adduces gloriā ⁊ gratiā. Ne̓ accipias faciē aduerſus faciē tuaꝫ: necaduerſus aīam tuā mendaciū. Ne̓ reuerearis ꝓximūtuū ī cāſu ſuo: nec retineasverbū ī temꝑe ſaluiꝭ. Noͣnabſcōdas ſapientiā tuā indecore ſuo. In līgūa enī ſapiētia dignoſcit̉: ⁊ ſenſus ⁊ſciētia ⁊ doctrina in verboſenſati: ēt firmamētū in oꝑibus iuſticie. Nō ꝯtradicasverbo veritatꝭ vllo modo:et de mēdacio ineruditiōis
tue ꝯfundere. Non ꝯfundaris ꝯfiteri peccata tua: et neſubijcias te omni homī ꝓpeccato. Noͣli reſiſtere ꝯtrafaciē potētis: nec coneris ꝯͣictū ſulminis. Prōͣ iuſticiaagonięare ꝓ aīa tua: et vſqꝫad mortē certa ꝓ iuſticia: etdeꝰ expugnabit ꝓ te inimicos tuos. Noͣli citatꝰ eſſe īligua tua: ⁊ īutilis ēt remiſſus in oꝑibus tuis. Noͣli eēſic̄ leo in domo tua euertēsdomeſticos tuos: ⁊ opprimēs ſubiectoſ tibi. Non ſitꝓrecta manꝰ tua ad accipiendū: et ad dāduꝫ collecta.¶ Capitulū. v.Oli attendere ad poſſeſſiōes iniquaſ: et nedixeris eſt mihi ſufficiensvita. Nihil ēnim proderitin tempore vindicte ēt obductiōis. Nē ſeqͣrꝭ ī fortitudīe tua ꝯcupīaꝫ cordis tuiēt ne dixeris. Qūo potui:
credet anime illius .i. credi faciat eius verbis: que procedunt ex ꝯceptū mētis: vt ſic enī fuit de abraā poſt dictātentationē.: vn̄ ſibi dixerūt ethei: gen̄. xxiij. Prīceps deies apud nos: ac ſi dicerēt v̓bis tuis credimꝰ ſic̄ v̓bis dei.y ¶ Et firmabit illū. ī bono. z ¶ Et iter addu. directūad illū. hypalageeſt. Et ē ſenſuſ adducet illū ad iterrectū. a¶ Et letificabit illum. gaudio īterioris ꝯſcīeb ¶ Et denudabit abſcōſa ſua illi .i. reuelabit occulta ſue ſapīe CeEt theſauricabitſuꝑ il. ſci. ⁊ ītel. iuſticie. vt ſciat ſe etalios dirige̓ ī viāiuſticie. d ¶ Siaūt oberrauerit.ꝑ maliciā ſuā. CeDeꝰ dereliquet eūſic̄ ꝯtigit ſacerdotibꝰ ⁊ ſcribis iudeorū: qͥ a veritatequā d̓ xp̄o cognouerāt per ſcripturas ꝓph̓aꝝ: errauerūt ꝑ īuidiamquā ꝯͣ xp̄m ꝯceperunt: eo ꝙ p̄dicabat ꝯͣ eoꝝ vicia:ꝓpt̓ qd̓ tradiditeos deꝰ in manibꝰromanoꝝ: qͥ ꝑtiꝫeos occiderūt: ꝑtī captiuauer̄t: etī manibꝰ inimiciꝑmiſit eoſ ꝑ obſtinationē detineri.f ¶ Fili ꝯſerua tp̄us. Poſtꝙͣ auctor on̄dit qͣliter hō ſapientiā hꝫ a deo: hic ꝯn̄ter īducit habentē ſapīaꝫ ad cōmunicādū eā ꝓximo. Et diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ pͥmoagit̉ de veritatꝭ doctrina: ſecūdo d̓ doctoris prudētia inpͥncipio capituli. vj. Prīa adhuc ī duas: qꝛ pͥmo inducitdoctos ad ꝯmunicādū: ſecūdo diſcipulos ad recipiēdūvj. ca. ibi Fili a iuuētute. Prīa ī duas: qꝛ pͥmo doctoresīducit ad docendū veritatē: ſecūdo ad reſcindendū ſuꝑfluitatē: ſequēti ca. ibi Nō vētiles te. Prīa adhuc ī duaſſcꝫ ī ꝑtē pͥncipalē ⁊ incidētalē: q̄ incipit ibi Nō ꝯfundaris. Circa pͥmā īducit ad docendū veritatē cū debitꝭ circūſtantijs: quaꝝ vna ē oportunitaſ tꝑis: qꝛ ſic̄ dr̄ eccl̓esiij. Tempꝰ tacēdi ⁊ tp̄us loquēdi: iō ſubdit̉: f ¶ Fili cōſerua tp̄us. Doctrina v̓o veritatis impedit̉ ꝑ malā vitādoctoris: iō ſb̓dit̉: g ¶ Et deuita a malo. Gregꝭ homel̓.xxxvij. Cuiꝰ vitā deſpicit̉: reſtat vt eiꝰ p̄dicatio ꝯtemnat̉Impedit̉ etiā vera doctrina: eo ꝙ doctor timet vel erubeſcit tange̓ vicia magnoꝝ: iō ſubdit: h ¶ Pro aīa tua.ideſt ꝓ tꝑali exponēda. i ¶ Ne ꝯfūdarꝭ dice̓ verū. Etſubdit̉ rō: k ¶ Eſt enī ꝯfuſio adducēs pctm̄ .ſ. illa quadoctor dimittit dice̓ yerū: ne a maioribꝰ ꝯfuſiōꝫ patiat̉ī ꝯſpectu hoīm. l ¶ Et ē ꝯfuſio adducēs gloriā ⁊ gr̄aꝫſcꝫ illa q̄ ſuſtinet̉ patiēter ꝓpter veritatē. Iteꝝ impedit̉a vera doctrina etiā ꝑ acceptōeꝫ ꝑſonaꝝ: iō ſubdit̉: CmNe accipias faciē .ſ. homīs. Aduerſꝰ faciē tuā .i. ꝯͣ aīam
tuā q̄ eſt facies ad veritatꝭ ꝯtēplationē: de qͣ facie dr̄. ij. cor̄..iij. Nos v̓o r̄uelata facie dn̄i gl̓iaꝫ ſpeculātes ⁊cͣ. n ¶ Necaduerſus aīaꝫ tuā mēdaciū. dicēdo falſum ſciēter in fauorēalicuiꝰ potētꝭ. o ¶ Ne reuerearis ꝓximū tuū .i. amicū. IpIn caſu ſuo. malū ip̄iꝰ palliādo. q ¶ Nec retineas verbū.ceſſando a doctrinaveritatis. r ¶ In tēꝑe ſalutꝭ .i. cōueniētisdoctrīe. s ¶ Nō abſcō. ſapi. tu. ī d̓co. ſuov̓bis curioſis obūbrādo veritateꝫ: ⁊ ſubdit̉cā: t ¶ In ligua ęnī.lucide loquenti. vSapīa dignoſcit̉. qͥafacile capit̉ ab auditoribꝰ: ꝓuer. xiiij. Doctrina prudētū faciliſx ¶ Et firmamētū inoꝑibꝰ iuſticie. qꝛ doctrina bona ꝯfirmat̉ꝑ oꝑa bona docētis:⁊ qꝛ vane gl̓ie cupididictis alioꝝ: etiā verꝭvel magꝭ ꝓbabilibuſlibēter ꝯͣdicūt: qd̓ cedit ī veritatꝭ īpedimētū: iō ſb̓dit̉: Nō ꝯtradicas v̓bo veritatꝭ ⁊cͣ⁊ pꝫ. y ¶ Et de mē.īerū. tue ꝯfundere .ſ. īteip̄o d̓ fatuitate tuaī alioꝝ rep̄hēſiōe. C3Non ꝯfundaris. Heceſt pars incidentalisin qͣ tractat aucͣtor deveritate vite ⁊ iuſticieeo ꝙ īmediate tractauerat de veritate doctrīe. Et diuidit̉ ī duas ꝑtes: qꝛ pͥmo pōitaliqͣ ad vtrāqꝫ veritatē ꝑtinētia: ſecūdo excludit aliqͣ q̄ ſūtīpediētia: ibi Noli eē ſic̄ leo. Circa pͥᵐ dic̄: z ¶ Nō ꝯfū. ꝯfi.pctā tua. ei qͥ ſcit ⁊ pōt remediū adhibe̓: hͦ enī ꝑtinet ad v̓itatē vite. a ¶ Et ne ſubij. te oī ho. ꝓ pctō. ſuꝑ. remediādoſꝫ tm̄ illi qͥ ſcit ⁊ pōt r̄mediare. b ¶ Noli reſi. ꝯͣ fa. potētꝭ .ſ.dei. c ¶ Nec conerꝭ ꝯͣ ictū fulmīs .i. iuſticie diuīe: cui r̄ſiſtūtī peccatꝭ obſtinati. Cōſequēt̓ ponit qd̓ ꝑtinet ad v̓itatē iuſticie di. d ¶ Pro iuſti. agoni. ꝓ aīa tua .i. ꝓ ſalute aīe tue. CeEt vſqꝫ ad mor. cer. ꝓ iuſticia. elegibilior enī ē mors bōa ꝙͣtrāſgreſſio iuſticie. f ¶ Et deꝰ expu. ꝓ te ini. tuos. ſpūalesſꝑ ⁊ corꝑales frequēt̓. g ¶ Noli cita. eē ī ligua tua .i. p̄ceps īꝓferēdo ſnīaꝫ. h ¶ Et remiſſꝰ ī oꝑi. tuis .i. ī exeqn̄do ſnīaꝫiuſte latā. ¶¶ Ntoli eē. Hic ꝯn̄ter excludit īpediētia: qͦꝝ vnuē crudelitas: quā excludit di. Noli eē ſic̄ leo ⁊cͣ. 2ᵐ ē cupiditas: circa qua pͥº ponit ītentū: 2º exequit̉ ꝓpoſitū ī pͥnº ca. ſequētꝭ. Et qm̄ cupiditas ē radix oīm maloꝝ .j. thi. vj. iō dic̄k ¶ Nō ſit ꝓrecta .i. ꝓmpta. ¶ Manꝰ tu. ad accipi. mūeraīiuſte vl̓ īhoneſte. m ¶ Et ad dā. collecta .i. clauſa. ¶ Ca. V.Oli atttēde̓. Hic ꝓſeqͥt̉ ītentū de cupiditate di.Noli attende̓ ad poſſeſ. iniqͣs .i. iniqͥ acqͥrendas. b¶ Et ne dixerꝭ: ī mihi ſufficiēs vita .i. mihi reſtat lōgavita: iō multa mihi ſt̓ acqͥrēda. c¶ Nihil eī ꝓde. ī tꝑe vīdicte. diuīe. d ¶ Et obductiōis .i. clauſiōis ſenſuū: q̄ fit ī morte. e ¶ Ne ſeqͣris in fortitudine tua ꝯcupiſcētiā cordis tui.ꝑ potētiā tuā aliena rapiēdo. f ¶ Et ne dixerꝭ quō potui.