¶ Eccleſiaſtici
Unus eſt altiſſimꝰ creatoroīm: oīpotēs: et rex potēs⁊ metuēdꝰ nimis: ſedēs ſuꝑ thronū illiꝰ: ⁊ dn̄ans deꝰIp̄e crēauit illā ī ſpiritu̓ſancto: ēt vidit ⁊ dinumerauit⁊ mēſus ē. Et effudit illamſuꝑ oīa oꝑa ſua: et ſuꝑ oēmcarnē: ẜm datū ſuum p̄betillā diligētibꝰ ſe. Timo̓r dn̄igloria et gloriatio: et leticiaet corona exultatiōis. Timoͣr dn̄i delectabit cor: etdabit leticiā ⁊ gaudiū ī ſongitudinē dierum. Timentidn̄m bn̄ erit in extremis: et
in die defunctiōis ſue bn̄dicet̉. Dilectio dei honorabilis ſapīa: quibꝰ aūt apparuerit ī viſu: diligūt eam: in viſione et ī agnitiōe magnaliū ſuoꝝ. Initiū ſāpientie timor dn̄i: et cū fidelibus invulua ꝯcreatus eſt: e̓t cumelectis feminis gradit̉: et cūiuſtis ⁊ fidelibus agnoſcit̉.Timor dn̄i ſcīe religioſitasRēligioſitas cuſtodie ⁊ iuſtificabit cor: iocūditatematqꝫ gaudiū dabit. Timenti deuꝫ bn̄ erit: et in diebusꝯſolatiōis illiꝰ be̓nedicetur
talis noticie cū ſit infinita. ¶ Et ml̓tiplicationē īgreſus .i. effectus eiꝰ. v ¶ Quis intellexit. q. d. nulla creatura: Licet enī xp̄s inquātū hō habeat noticiā creatamoīm effectuū dei qͥ facti ſunt ⁊ fiēt: nō tn̄ habet noticiāoīm poſſibiliū a deo fieri: et qꝛ talis noticia ē dei ꝓpriaid̓o ſubditur: ¶xUnꝰ ē altiſſimus.nā eſt ip̄a bonitaſꝑ eēntiam. y ¶Creator oīm. perſuā potentiā: id̓oſubdit̉: Omnipotēs. Et qꝛ nō ſolūeſt oīm rerū creator: ſꝫ etiā gubernator: ſubdit̉: aEt rex potēs ⁊cͣ.ſedēs ſuꝑ thronūillius .ſ. ſapiētie: ꝑqd̓ deſignat̉ ptāsiudiciaria: q̄ attribuit̉ filio: qͥ eſt ſapiētia genita: Io.v. Pat om̄e iudiciū dedit filio. ꝗbIp̄e .ſ. pater. ¶ ECreauit illaꝫ. mōſupradicto. dIn ſpūſancto. nō pͥncipiactiū: qꝛ ſpūſſanctꝰ nō eſt pͥncipiū filij: ſꝫ ꝯcomitatiue: qꝛ tres ꝑſone ſūt coeqͣles ⁊ cōeterne. e ¶ Et vidit ⁊cͣ .i. ꝑfecte cognouit: pat̓ enī ꝑfectecognoſcit filiū. f ¶ Et effudit illā ſuꝑ oīa oꝑa ſua. qꝛſapīa dei q̄ eſt attributū filij: relucet in oībus oꝑbꝰ dei⁊ qꝛ natura hūana rōne intellectꝰ ſuꝑ alia corꝑalia capax eſt effectꝰ ſapīe diuīc: iō ſubdit̉: g ¶ Et ſuꝑ omnēcarnē .i. ſuꝑ omnē hoīem: quē illūinat naturali lumineītellectꝰ: Ioh̓. j. Illūinat oēm hoīeꝫ veniētē ī hūc mūdūſꝫ qꝛ ſuꝑ hͦ dat iuſtis lumē gr̄e: iō ſubdit̉: g ¶ Scd̓mdatū ſuū ⁊cͣ .ſ. lumīs naͣlis. Prebet illā dillgentibꝰ ſe. Etſequit̉: h ¶ Timor dn̄i. Poſtꝙͣ auctor declarauit pͥncipiū effectiuū ſapīe: hic ꝯn̄ter declarat aliud pͥncipiuꝫdiſpoſitiuū: qd̓ dr̄ timor. Nā ſic̄ puer ad ſapīaꝫ hūauaꝫdiſponit̉: ⁊ ī ea ꝓficit timēdo mgr̄m: ſic hō ſe habet addiuinā ſapiētiā timēdo deū. Ad euidētiā dicendoꝝ ſciendū ꝙ timor a doctoribꝰ diuidit̉ in timorē mūdanū:ſeruilē: initialē: ⁊ filialē. Obiectū enī timoris eſt malū:qd̓ ē duplex .ſ. pene ⁊ culpe. ſi igit̉ ꝓpt̓ malū pene qd̓ aliqͥs timet: auertat̉ a deo ꝑ peccatū mortale: dicit̉ timormūdanꝰ vl̓ hūanꝰ. Si āt ꝓpt̓ malū pene qd̓ timet ꝯuertat̉ ad deū ei inherēdo: ⁊ hoc pͥncipaliter ꝓpt̓ vitationēhuiꝰ mali: hoc nō ē niſi ꝓpter amorē boni ꝓprij qͦ timet pͥuari: ⁊ qd̓ diligit: in eo pͥncipalit̓ finē ꝯſtituēdo: ⁊talis timor dicit̉ ſeruilis: nec ſtat cū charitate: q̄ pͥncipaliter facit dilige̓ bonū diuinū. Si aūt aliqͥs deo īhereatꝓpter malū culpe qd̓ timet: ſic dr̄ timor filialis: ꝓpriūē enī filioꝝ timere offenſā pr̄is. Si aūt ꝓpt̓ vtrūqꝫ malū deo inhereat: pͥncipalit̓ tn̄ ꝓpter malū culpe ne deuꝫoffendat: ſic dr̄ timor initialis: differēſ a filiali: ſic̄ imꝑfectū a ꝑfecto: ⁊ ſic ſtat cū charitate minꝰ tn̄ ꝑfecta: igit̉ qꝛactor iſte loquit̉ de timore ꝓut ſtat cū charitate: vt pꝫex ſuo ꝓceſſu: iō loquit̉ ḣ̓ tm̄ de timore filiali ⁊ initialiSic gͦ ꝓcedit: qꝛ pͥmo declarat timoris dei fructū: ſecūdo incitat ad ip̄m timendū: ibi Cōcupiſcēs ſapīam fili.Prīa adhuc ī duas: qꝛ: pͥmo oſtendit fructū timoris inadeptiōe boni: ſecūdo ī vitatōe mali: ibi Timor dn̄i expellit peccatū. Prīa adhuc ī duas. Naꝫ pͥmo agit de ti-
more filiali: ſecūdo de initiali: ibi Initiū ſapīe. Circa primūponit̉ pͥmo fructꝰ timoris filialis ꝓ ſtatu patrie cū dr̄: ¶ hTimor dn̄i gloria. qꝛ ꝑ ip̄m meret̉ qͥs gloriā. Et dicit̉ h̓ gloria ꝓ gl̓ie hitu. i ¶ Et gl̓iatio. ꝓ eiꝰ actu. k ¶ Et leticia.ꝓ eiꝰ diffuſiōe ad inferiores vires aīe: qd̓ erit in reſurrectōetūc eī aīe gloria redūdabit ad corpꝰ: ⁊ ꝑ cōſequēs ad vires ſenſitiuas q̄ ſt̓ totiꝰ ꝯiūcti:talis aūt diffuſio vocat̉ leticia a latitudīedicta: qͣſi q̄daꝫ laticial ¶ Et corona exultatiōis. ꝓpt̓ triūphū ꝑfectū de aduerſarijs:m ¶ Timor dn̄i delectabit cor. meritorie:qꝛ ꝑ eū meret̉ fruitōꝫbeatā q̄ ꝓprie vocat̉delectatio: qͣſi de aliolactatō. Nā btī lactātur vberibꝰ diuine cōſolatiōis. n ¶ Et dabit leticiaꝫ ⁊ gaudiū.dicit Gaudiuꝫ ꝓptergloriā aīe: et Leticiā.ꝓpter redādantiā eiꝰad corpꝰ: vt dictū eſto ¶ In lōgitudinē dieꝝ .i. ſine fine. Cōſequēter ponit̉ fructꝰtimoris filialis ꝓ ſtatu vite: cū dicit̉: p ¶ Timeti deū beneerit ī extremis. vite pn̄tis: qꝛ talis timor cauere facit dei offenſam: et ſic excludit demonū ptāteꝫ: ⁊ meret̉ ſanctoꝝ angeloꝝ aſſiſtentiā: luc̄. xvj. Factū ē aūt: vt moreret̉ mendicꝰ:⁊ portaret̉ ab angelis ī ſinū abrahe. q ¶ Et ī die defūctionis ſue benedicet̉. a deo: ⁊ homībꝰ ſibi bona imp̄cātibꝰ. ¶ sQuibꝰ aūt apparuerit in viſu. ꝑ reuelatiōeꝫ ꝓpheticā tDiligūt eā ī viſiōe .ſ. ꝓphetica q̄ ē donū dei. v ¶ Et ī agnitiōe magnaliū ſuoꝝ. qͦꝝ cognitio ē delectabil̓. Et qꝛ ex ſupradictis poſſet aliqͥs crede̓: ꝙ p̄dictoꝝ fructuū timor eſſetmagꝭ cauſa ꝙͣ charitas: iō hͦ remouet. d. ¶ Dilectio deihonorabil̓ ſapīa .i. excellētior ī acqͥſitiōe ſapīe: q̄ accipit̉ hicꝓut īcludit oēm v̓tutē: vt dictū ē ſupra. x ¶ Initiū ſapīe.Hic ꝯn̄ter agit̉ de timore initiali: qͥ de īꝑfecto ad ꝑfectū ꝓcedit: vt p̄dictu ē: iō dicit̉: Initiū ſapīe. licet aūt timor ſeruilisdiſponat aliqͣlit̓ ad ſapīaꝫ: inquātū retrahit a peccato ꝓpipenā: ⁊ ꝑ hͦ habilitat̉ hō: vt tandē retrahat̉ a peccato ꝓpteroffenſā: ⁊ ſic ē aliqͦ mō pͥncipiū ſapīe: tn̄ iſtd̓ pͥncipiū ē extrīſecū a ſapīa ſic̄ ⁊ a charitate: ſꝫ timor initialis ē pͥncipiū intrinſecū: ſic̄ fūdamētū eſt pͥmū pͥncipiū domus ītrinſecū: ⁊ſimiliter domini timor eſt principiū intrinſecū ſpiritualisedificatiōis. y ¶ Et cū fidelibꝰ ⁊cͣ .i. in baptiſmo: qͥ ē ſpūal̓generatio in qͦ dat̉ gratia ſpūſſancti. Pōt etiā accipi ad lr̄aꝫde ſanctificatꝭ ī vtero mr̄is. Pōt etiā exponi de alijſ īquātūpuer aīatꝰ adhuc exn̄s ī vtero mr̄is hꝫ quādā diſpoſitionēquāuis longinꝙͣ ad gr̄e receptionē. z ¶ Et cū electis femīsgradit̉: deducēdo eas ad virtutꝭ augmētū. a ¶ Et cū iuſtis⁊ fidelibus agnoſcit̉ .ſ. eſſe per oꝑa exteriora virtutū: iſta tn̄cognitio ē tm̄ cōiecturalis: qꝛ timor iſte cōnexus eſt charitati: q̄ nō cognoſcit̉ ꝑ certitudinē ab habente: ⁊ multo minusab alijs. b ¶ Timor domini ſcientie religioſitas .i. religatio ſcientie circa deuꝫ: ne effluat ad inquirendū curioſa. ¶cReligioſitas cuſtodiet: ⁊ iuſtificabit cor. ne effluat ad diligēdū īdebite vana et curioſa delectabilia. d ¶ Iocūditate. īpn̄ti ex puritate ꝯſcīe. e ¶ Atqꝫ gaudiū. ī fut̉o ꝑ adeptiōeꝫgl̓ie: iō ſb̓dit̉: f ¶ Timēti de. bn̄ erit. nā ī pat̓a nullū erit malū. ¶ Et ī diebꝰ ꝯſolatōiſ illiꝰ .i. fruitōiſ btē. Bn̄dicet̉.
y y 3