Liber
Plēnitudo ſapiētie: timeredeū: et plenitudo a fructibꝰilliꝰ. Omne domū illiꝰ īplebit a generationibꝰ: et receptacula a theſaurꝭ illiꝰ. Cōrona ſapīe timor dn̄i: rēplēſpacem ⁊ ſalutis fructu: etvidit ⁊ dinumerauit eam.Utraqꝫ aūt ſunt dona deiScientiā et intelleciū prudētie: ſapīa ꝯpartiet̉: ⁊ gl̓iātenentiū ſe exaltat. Radixſapīe ē timere deū. et ramiilliꝰ longeui. In the̓ſaurisſapīe intellectꝰ. et ſciētie religioſitas: execratio aūt peccatoribꝰ ſapīa. Timōr dn̄iexpellit peccatū. Nām quiſine timore eſt: non poteritiuſtificari: iracūdia enī aīoſitatis illiꝰ ſubu̓erſio illiꝰ eſtUſqꝫ ī tempꝰ ſuſtinebit patiens: et poſtea redditio iocūditatis. Bonus ſenſusu̓ſqꝫ ī tempꝰ abſcōdet v̓ba
us nō emēdillius: et labia ml̓toꝝ enareo mag̓rabūt ſenſū illiꝰ. In the̓ſauris ſapīe ſignificatio diſcipline: exēcratio aūt peccatori cultura dei. Fili concupiſces ſapiētiā ꝯſerua iuſticiā: et deus p̄bebit illā tibi.Sapiētia enī ⁊ diſciplina timor dn̄i: et qd̓ bn̄placitū ēilli: fides ⁊ manſuetudo: e̓tadīplebit theſau̓ros illiusNon ſis incredulus timoridei: et ne acceſſeris ad illuꝫduplici corde. Ne fuerishypocrita ī ꝯſpectu hoīm.et nō ſcādaliceris in labijstuis. Attēde̓ in illis ne̓ forteſ.cadaſ: et adducas aīe tue īrcūdncipihonorationē: et reuelet deꝰpitti.taabſconſa tua: et ī medio ſyꝫit̓ iducinagoge e̓lidat te: quoniamhaberatōeacceſſiſti maͣligne ad dominum: et cor tuum plenū eſtqd̓ pelitat̉⁊dolo et fallacia.fili ꝯcup¶ Capitulū. II.pīaꝫ. cuiꝰ inē timor: vt d̓eſt. s ¶ Cōſerua iuſticiā. nemi nocēdo ⁊ deo reuerexhibēdo. t ¶ Et deꝰ p̄bebit illā tibi. qꝛ dat eā orſe diſponētibꝰ affluēter: Iacobi. j. v ¶ Sapiētia ē⁊ diſciplina timor dn̄i .ſ. eſt initiatiue. Et dicit̉ ſaptia ꝙͣtum ad noticiā de diuinis: ⁊ diſciplina: ꝙͣturmores. x ¶ Et qd̓ bn̄placitū eſt illi .ſ. deo. y ¶ F⁊ maſuetudo .ſ. eſt ip̄e timor initiatiue: qꝛ facit acqͥarticulis fidei: ⁊ rep̄mere motus iracūdie. z ¶ Eimplebit .ſ. deus. a ¶ Theſauros. bonoꝝ ſpiritusb ¶ Ilius. qui timet ocum. c ¶ Non ſis īcredulumori dn̄i .i. illis qui incutiūt timorē eius: ſicut eſt īciū extremū: ⁊ dura punitio peccatoꝝ. d ¶ Et nceſſeris. ad eū in eccleſia. e ¶ Duplici corde .i. p̄tciexterius bonitatem: ⁊ interius habēs iniquitatē: ⁊hoc faciūt hypocrice: ſubdit̉: Ne fueris hypocritaf ¶ Et non ſcandaliceris in labijs tuis. q. d. ſi detegꝭveritas mēdax adparebis: ideo ſubdit̉: g ¶ Atterillis .ſ. labijs tuis: nō plus dicēdo de tua bonitatein veritate. g ¶ Ne forte cadas ī pec. manifeſtū.Et adducas aīe tue .i. tibi ip̄i accipiēdo ꝓ toto parnobiliorē. i ¶ Inhonoratione .i. deiectione caraꝫ⁊ homibus. k ¶ Et reuelet deus abſconſa tua .i. ota peccata. l ¶ Et in medio ſynagoge .i. cōgregatifideliū. m ¶ Alidat te. grauiter puniendoº eo ꝙMaligne ⁊c icut pꝫ acius. v. deꝰ tinania ⁊ gab̓iquos in cōuētu ſideliū īterfecit ſubito: eo ꝙ mētitiſfraudādo de agri p̄cio. ¶ Capitulū. II.
a deo ⁊ angelis. i ¶ Plenitudo ſapīe timor dn̄i. qꝛ ducitad gloriā: in qͣ eſt plenitudo ſapīe in viſiōe beata. k ¶ Etplenitudo a fructibꝰ illiꝰ. qꝛ fruitio beata inſeꝑabilis ē a viſiōe. l ¶ Om̄e donū illiꝰ implebit a generatiōibꝰ. qꝛ donadei ꝯplent̉ in patria ad quā ducit timor: vt dictū ē. m ¶ Etreceptacula. ideſt vires aīe q̄ replebunt̉ inpatria ex ſūma ꝑfection. n ¶ Corona ſapientie timor dn̄i. qꝛmeret̉ coronaꝫ glorieſolis ſapiētibꝰ debitāo ¶ Replēs pacē ⁊ ſalutis fructū. qꝛ gloriaquā meret̉ timor ſatiat totalit̓ appetitum.p ¶ Uidit ⁊ dinumerauit eā .ſ. ſapiētiā adquā ꝑfecte venire fac̄tior. p ¶ Utraqꝫ āt.ſ. ſapīa ⁊ timor. ¶ CSūt dona dei. hͨ dicit ne crederet aliqͥs:ꝙ ſolus timor ſit deidonū: ⁊ nō ſapīa. LiSciētiā .i. noticiā ſpeculabiliū neceſſariaꝫad ſalutē. s ¶ Et intellectū prudētie .i. nōticiā moraliū neceſſariā ad ſalutē. t¶ Sapiētia ꝯpartiet̉ .i. diuidet: nō tn̄ ſic ītelligendo ꝙ hec duo: ſcꝫ timor ⁊ ſapiētia ſeꝑent̓ab inuice: qꝛ ſunt cōnexa charitati: ſed qꝛhec duo dant̉ multishomībꝰ ⁊ diſtinctis:⁊ qꝛ ille qͥ hec dona carius āplectit̉ apud deū plus meret̉: iōſubdit̉: Et gloriā tenentiū ſe exaltat. ſequit̉: v ¶ Radix ſapiētie eſt timere deū. Nā timor initialis ē pͥncipiū intrīſecūſapīe: vt dictū ē ſupra: ſic̄ radix ē pͥncipiū intrīſecū arboris.x ¶ Et rami eiꝰ .ſ. v̓tutes q̄ ꝓcedūt a ſapīa. y ¶ Lōgeui. qꝛꝑmanēt ī patria: tamē ẜm alios actus ꝯueniētes ſtatui gl̓ie.z ¶ In theſauris ſapīe .i. īter p̄cioſa eiꝰ dona. Intellectus. qͥeſt habitꝰ pͥmoꝝ pͥncipioꝝ ī ſpeculabilibꝰ ⁊ oꝑabilibꝰ. MaEt ſciētie religioſitas .i. religatio noticie erga deū: qͣ reſtringit̉ animꝰ ne ꝑ vana ⁊ curioſa euaget̉. b ¶ Execratio autēpeccatoribꝰ ſapīa. q. d. ꝙͣuis ſit multū p̄cioſa: tn̄ abomīabilis ē peccatoribꝰ ꝓpter habitū vitioſū ſic̄ cibꝰ ſapidꝰ abominabilis ē habēti guſtū aīe ex remorſu ꝯſcīe infectū. c ¶ Timor dn̄i. Hic ꝯn̄ter ponit̉ fructꝰ timoris ī euitatiōe mali cūdicit̉. Timor dn̄i. initialis. d ¶ Expellit peccatū. tanꝙͣ ſibi ꝯͣriū: eo ꝙ ē annexꝰ charitati. Hec ē enī lex ꝯtrarioꝝ: ꝙ īeodē ſuſceptibili mutuo ſe expellūt. e ¶ Nā qͥ ſine timoreeſt .ſ. dei. f ¶ Nō poterit iuſtificari. Nā pͥmū qd̓ ꝑtinet adiuſticiā eſt eē ſubditū deo: qd̓ facit timor: ſic̄ ſuo ſuꝑiori. ¶ gIracūdia enī aīoſitatis illiꝰ .i. ſuꝑbie eiꝰ: qͣ deo rebellat. ¶ HSubuerſio illiꝰ ē .ſ. ab omī bono: ⁊ qꝛ ſuꝑbꝰ nō ſolū rebellat deo: ſꝫ etiā moleſtias infert fidelibꝰ: qͥ ſt̓ mēbra eiꝰ: iō ſb̓dit̉: i ¶ Uſqꝫ ī tp̄us ſuſtinebit patiēs. moleſtias ſuꝑbi. ¶ REt poſtea redditio iocūditatꝭ. qꝛ patiēti reddit̉ p̄miū gl̓ie: ⁊ſuꝑbo pena gehēne. l ¶ Bonꝰ ſenſus .i. homo bone induſtrie. m ¶ Uſqꝫ in tempꝰ. ꝯueniēs. n¶ Abſcōdet verbailliꝰ .i. ſuꝑbi ⁊ ꝓterui patiēter tacēdo. o ¶ Et labia multo
rū enarrabūt ſenſū illiꝰ. ſic̄ pꝫ de dauid: cuiꝰ ſenſū ml̓tiꝯmēdant: eo ꝙ patiēter audiuit verba ſemei ꝓteruiētisij. reg. xvj. p ¶ In theſauris ſapīe .i. īter eiꝰ p̄cioſa pSignificatio diſcipline. q̄ aliqͥs patiēter tolerat moleſtias: tanꝙͣ flagella dei ſic̄ pr̄is corripiētis: ſꝫ qꝛ pctōresobſtinati ex talibus nō emēdant̉.ſꝫ a deo magꝭ elōgant̉: iō ſb̓dit̉: CoExecratō āt pctōribꝰ cultura dei: qͥcolit̉: fide: ſpe: etcharitate: vt dic̄augꝰ. ī enchiridiōr ¶ Fili ꝯcupiſcēſPoſtꝙͣ oſtēdit timoris fructū: hicꝯn̄ter inducit adtimorē habēdū: ⁊pͥmo ex cōſideratiōe mali: ſecūdoex ꝯſideratiōe boni: ibi Qui timetis dn̄m. circa medium capituli. ij.Prīa in duas ẜmꝯſiderationē duplicꝭ mali .ſ. culpe⁊ pene: ſecūda incipit ī pͥncipio ſecudi capitl̓i. Primo igit̉ iducit adtimorē habendūex ꝯſideratōe mali culpe: qd̓ per timore euitat̉ dicēſr ¶ Fili ꝯcupiſceſſapīaꝫ. cuiꝰ initiūē timor: vt dictūnemi nocēdo ⁊ deo reuerētiājbebit illā tibi. qꝛ dat eā omībꝰer: Iacobi. .j. v ¶ Sapiētia enimoniſciplina timor dn̄i .ſ. eſt initiatiue. Et dicit̉ ſapientia ꝙͣtum ad noticiā de diuinis: ⁊ diſciplina: ꝙͣtum admores. x ¶ Et qd̓ bn̄placitū eſt illi ſ. deo. y ¶ Fides⁊ maſuetudo. ſ eſt ip̄e timor initiatiue: qꝛ facit acdeſerearticulis fidei: ⁊ rep̄mere motus iracūdie. z ¶ Et adimplebit .ſ. deus. a ¶ Theſauros. bonoꝝ ſpiritualiūb ¶ Allus quſcumclociiªª gͣnonſis iterauius ramori dn̄i .i. illis qui incutiūt timorē eius: ſicut eſt iudiciū extremū: ⁊ dura punitio peccatoꝝ. d ¶ Et ne acceſſeris ad cū in eccienta.e ¶ Duplici corde i. p̄tendēsexterius bonitatem: ⁊ interius habēs iniquitatē: ⁊ qm̄hoc faciūt hypocrice: ſubdit̉: Ne fueris hypocrita ⁊cͣ.f ¶ Et non ſcandaligeris in labijs tuis. q. d. ſi detegaturveritas mēdax apparebis: ideo ſubdit. s ¶ Attende īillis .ſ. labijs tuis: nō plus diceao de tua bonitate ꝙͣ ſitin veritate. g ¶ Ne forte cadas ī pec. manifeſtū. ChEt adducas aīe tue .i. tibi ip̄i accipiēdo ꝓ toto partemnobiliore. i ¶ Inhonorationē .i. deiectionē caraꝫ deo⁊ homibus. k ¶ Et reuelet deus abſconſa tua .i. occulta peccata. l ¶ Et in medio ſynagoge .l. cōgregationefideliū. m ¶ Alidat te. grauiter puniendo. eo ꝙ LnMdaligne ⁊c ſicut pꝫ aciuu. v. deꝰ tinania ⁊ Saphiraquos in cōuetu ſideliū īterfecit ſubitor eo ꝙ mētiti ſuntfraudādo de agri p̄cio. ¶ Capitulū. II.