Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

ēt illo fuit ſemꝑ: ē anteeuū. Harēnā maris pluuie guttas dies ſeculi:dinumerauit? Altitndineꝫceli latitudinē terre ꝓfū abyſſi: ꝗs dimēſus eſt?Sapīam dei p̄ce̓dentē oīaꝗs īueſtigauit? Prior oīmcreata eſt ſapīa: et intellect

prudētie ab euo. Fons ſapiētie ve̓rbū dei in excelſis:et ingreſſus illius mādataeterna. Rādix ſapīe cui reuelata ē: āſtutias illiꝰ ꝗsagnouit? Diſciplina ſapīecui reuelata ē manifeſtata: multiplicationem ingreſſus illiꝰ quis intellexit:

dicit̉ etiā hoc filius: oīs ſapīa: qꝛ ꝯtinet ſuꝑueniēter om̄smodos altitudines noticias ſapīe create. b A dn̄odeo ē .i. ꝓcedēs a deo pr̄e diſtinctꝰ ī ꝑſona. c Et cuꝫ illofuit. indiſtinctꝰ ī eēntia. d Semꝑ ē an̄ euū. in on̄dit̉hꝰ emanatiōis et̓nitas. e Harena maris. Hic ꝯn̄ter oſtēdit̉ ſapīe genite incōp̄hēſibilitas: ēpͥmo .i. a pͥori cognoſcibil̓ a nobis in pn̄tiſꝫ ſolū poſteriꝰ .i.effectꝰ: īproportōnabilit̓ diſtat a ꝑfectiōeip̄iꝰ. Et ſi ꝯp̄henderent̉: tn̄ hec ſapiētia ꝑfecte attīgeret̉ tn̄ eiꝰ effectꝰ ſt̓ a nobis incōprehēſibiles:ſic̄ pleniꝰ fuit oſtēſuꝫſuꝑ illud eccl̓iaſtes .j.Cuncte res difficilesnec ē poſſit eas explicare ſermone multo minꝰ dei ſapientiā. Sꝫ qꝛ poſſet aliqͥs credcͣ: ſaltē aliq̄ creature eēt abhomībꝰ ꝯp̄hēſe: ponit exēplū de aliqͥbꝰ de qͣrū incōprehēſiōe notū ē oībꝰ dicēs: e Harenā maris ⁊cͣ. qͥs dinumerauit. qͣſi dicat: nullꝰ hoīm: de duobꝰ pͥmis eſt maīfeſtū. Detertio v̓o poſſet dubitari: anni a pͥncipio mūdi ſt̓ numerati: ꝯn̄s mēſes dies pn̄t numerari. Ad qd̓ dicēdū:anni ſunt numerati certitudinalit̓ p̄ciſe: qd̓ pꝫ pͥmo: qꝛſeptuagīta īterp̄tes ml̓to plures ānos ꝯputāt ab initio mudi ꝙͣ ī libris hebreis habeat̉. Itē in libris hebraiciſ ꝯputant̉anni ẜm vitas patrū: vt habet̉ gen̄. v. Et iteꝝ ẜm tꝑa regū:vt pꝫ ī libis regū: ꝑal̓. in tali v̓o ꝯputatiōe frequēter vnꝰannˡ duobꝰ ꝯputat̉: ecōuerſo. vt frequēter oſtēſū eſt inſuꝑioribꝰ libris. Iteꝝ a reditu captiuitatis babylonice vſqꝫxp̄m hēt̉ aliqͣ numeratio ſacrā ſcripturā. E id̓o ꝓptertantā varietatē bn̄ dicit̉ dies ſecl̓i ſūt ab aliqͦ hoīe numerati certitudīalit̓ p̨̄ciſe. f Altitudinē celi ⁊cͣ. ꝓfūdūabyſſi .i. oceani. f Quis dimēſus ē. qͣſi dicat: nullꝰ hoīmEt de duobꝰ pͥmis ē manifeſtū. De tertio v̓o dicēdū: licetꝓfūdū occeani ſit mēſuratū a nautꝭ ī aliqͥbus locꝭ aridepinqͥs: tn̄ in oībus: ſꝫ ī paucis reſpectiue: in qͥbus ē marenauigabile: ꝯcludit: g Sapīaꝫ dei. genitā. h Precedentē oīa. qꝛ verbū qd̓ ē idē ip̄a oīa facta ſūt. Ioh̓. j.Cauſa v̓o effectiua p̄cedit ſuos effectꝰ. i Prior oīm. hicꝯn̄ter on̄dit̉ ſapīe genite pͥoritas. Sciēdū tn̄ aliqͥ iſtā lr̄aꝫexponūt de ſapīe genite īcarnatōe: eo dicit̉. Prior oīmcreata ē ſapīa. creari v̓o ſibi ꝯpetit: niſi rōne nature hūane: creatura ē. Sed ꝯͣ hoc arguit̉: qꝛ licꝫ ſapīa genita rōnehūanitatiſ aſſumpte poſſit dici creata: ſic̄ dicit̉: Ioh̓. j. Uer caro factū ē. tn̄ pōt hoc dici pͥor creatura: vl̓ pͥorcreata: ante tp̄us incarnatiōis multa fuerūt creata. Adqd̓ rn̄dent̉ accipit̉ hic pͥoritas duratiōis: ſꝫ auctoritatꝭ dignitatis: naꝫ hūanitas xp̄i ꝓpt̓ vnionē ad verbū plenitudinē gr̄e facta ē dignior oībus creaturis. Et hoc modoloquit̉ beatꝰ Iboh̓. baptiſta xp̄o: Ioh̓. j. Poſt me venit virſcꝫ xp̄s: ante me factꝰ ē. tꝑe ſꝫ dignitate: qꝛ factꝰ ē ſuꝑior p̄latus meꝰ: vt exponūt ſancti. Sꝫ licꝫ dictū habeatbonū intellectū: tn̄ videt̉ ꝓcedere ẜm mentē auctoris hꝰlibri: infra. xxiiij. loquēs ī ꝑſona huiꝰ ſapiētie dicit: Abinitio ante ſecula creata ſum. Ex pꝫ creationē huiꝰ ſapiētie vocat īcarnationē: facta ē in tꝑe: ſꝫ eius emanationē eternā a pr̄e: large loquēdo dr̄ creatio inquātū filiusaccipit eſſe a patre: ſic̄ et creationē accipit̉ eſſe: aūt ꝙͣtūad hoc: creatio ē de nihilo: accipit̉ eſſe ī diuerſitate eēntie. filius in diuinis ē de ſubſtātia pr̄is accipitidē eſſe patre. Et ē aliqualit̓ ſil̓is modꝰ loquēdi: ſicut

dicit̉ aliqͥs imꝑator vel rex creari: creatio ē de nihilo: nec hoc accipit̉ aliqd̓ eſſe nouū abſolutū: vt cōmunius dicit̉: ſꝫ tm̄ relatio noua dn̄i ad ſubditos. Etpatꝫ ab argumētū qd̓ fiebat ſuꝑius ex hac auctoritate.Dicendū igit̉: ſicut p̄dictū ē: hic ponit̉ emanatiōis ſapiētie genite q̄daꝫprimitaſ reſpectuoīs alteriꝰ emanatiōis: ſolū creaturaꝝ: ſꝫ etiā ſpirituſſācti: eoloquēdi emanatio filij dr̄ pͥma: etſpūſſancti ſecūdaſic̄ ſpūſſanctꝰ dr̄ ītrinitate tertiaſona: licꝫ enī in diuinis ꝑſonis ea emanatiōibus ſit pͥus poſterius duratiōe vel natura: tn̄ eſt ibi ẜm aliqͦs pͥoritas etpoſterioritas originis: qꝛ vna ꝑſona ē ab alia: ecōuerſo: ẜm oēs ē ibi pͥoritas poſterioritas ẜm noſtrūmodū intelligēdi: emanatio v̓bi p̄intelligit̉ emanationi amoris. Sic igit̉ dicit̉ i Prior oīm creata ē ſapiētia .i. eternā generationē ꝓducta: iſte ſit intellectus auctoris: videt̉ ex hoc qd̓ īfra. xxiiij. Anteꝙͣ ī ꝑſona huiꝰ ſapiētie loquēs dice̓t. Ab initio an̄ ſecula creta ſum. p̄miſit dicēs in ꝑſona eiuſdē ſapiētie: Ego orealtiſſimi ꝓdij pͥmogenita an̄ omnē creaturā. hoc inſinuans hꝰ ſapīe creatio: ē aliud ꝙͣ eiꝰ eterna ꝓceſſioLocutiōes tn̄ iſte ꝯſil̓es ſūt extēdende: ſꝫ magis cauēde a fidelibꝰ: qꝛ faue̓ vident̉ errori Arrij. dixit deifiliū pͥmā creaturā: ſi tn̄ īueniant̉ ī dictis ſanctoꝝ: vellibris ſacre ſcripture canonicis: vel canonicis receptꝰtn̄ ab eccl̓ia ad legendū: qͣlis ē iſte: vt dicit hieroꝰ ī ꝓlogo galeato: pie ſunt exponēde. k Et intellectꝰ prudētie ab euo. Eſt aūt intellectꝰ habitus pͥncipioꝝ. Itē oēsmorales v̓tutes ꝯnectunt̉ prudētie: pͥncipia virtutūmoraliū dicūt̉ pͥncipia prudētie: igit̉ qꝛ noticia hoꝝ pͥncipioꝝ ſuꝑeminēter ē in ſapīa genita: dr̄: Intellectusprudentie ab euo .i. ab eterno: euū enī ē qͣſi mediū intereternitatē tp̄us: ꝓpter qd̓ aliqn̄ ponit̉ tꝑe: aliqn̄et̓nitate: eo mediū ꝑticipat vtroqꝫ extremo. poteſtetiā dici ab euo ꝓprie dicto: eo et̓nitas ꝓpter ſui ſimplicitatē aſſiſtit euo temꝑi: cuilibꝫ eoꝝ ꝑti. l Fōsſapiētie. Hic ꝯn̄ter agit̉ de emanatiōe ſapīe exteriori:hoc eiꝰ effectus creaturꝭ cōicat̉. Et hoc ē qd̓ dr̄: Fonsſapiētie .i. ex deriuant̉ effectꝰ ſapīe: tanꝙͣ quidā riuuli:eſt ſupple m Uerbū dei. qd̓ idē ē ſapīa geīta. InIn excelſis. pͥmo fuit ī angelis ſanctis: ꝯn̄ter ī alijscreaturis. o Et ingreſſus illiꝰ mādata eterna. Dicūt̉aūt īgreſſus ſapīe ad hoīes eiꝰ reuelatiōes: maxīe notabiles: illa v̓o fuit valde notabiliſ: deſcēdit in montēſynai legē dādo audiēte cūcto ppl̓o: vt habet̉ exo. xx.ſb̓dit̉: Mādata eterna. tūc enī dedit decalogi p̄cepta:dicūt̉ et̓na: eo ſūt via deuēiēdi ad vitā et̓nā: Matth̓.xix. Si vis ad vitā ingredi ſerua mādata. Sꝫ qꝛ poſſetaliqͥs credere: tales reuelationes ſapīa dei ꝑfecte cognoſci poſſet. Io hoc remouet dicēs: p Radix ſapientie cui reuelata ē? q. d. nulli: tūc enī radix alicuiꝰ reuelari dr̄: qn̄ ꝑfecte cognoſcit̉. q Et aſtutias illiꝰ .i. ſubtilitates ꝯͣ mala: r Quis agnouit. q. d. nullꝰ: tantaenī ē: de malis elicit bona: vt dic̄ augꝰ. ī enchiridion.s Diſciplina ſa. cui reue. mani. eſt .ſ. ꝑfecte. hoc enīīportat maīfeſtatio. q. d. nulli: qꝛ nll̓a creatura capax eſt