Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Eccleſiaſtici

ſolū hec: ſꝫ ēt ip̄a lex proph̓e ceteraqꝫ alioꝝ librorū paruā hn̄t differētiā qn̄īte̓r ſe dicūt̉. Naꝫ ī octauo .xxx. anno tꝑibus p̄tolemei euergetis regis poſtqͣꝫꝑueni ī egyptū: et multūtꝑis ibi fuiſſem: īuēni ibi libros relictos parue neqꝫ ꝯtēnede doctrīe. Itāqꝫbonū neceſſariū putaui:et ip̄e āliquā adde̓ diligētiā laborē interp̄tandi librūiſtū: et multa vigilia attuli

doctrinā ī ſpātio tꝑis ad illa ad fine ducūt libꝝ iſtūdāre: illis voͣlūt aīm intende̓ diſcere quēadmo oporteat inſtituere mores ſcd̓m legē dn̄i ꝓpoſuerint vitā agere. Explicit ꝓlogus.Incipit liber Eccl̓iaſticꝰ. Capl̓m.I.Mnis ſāpientia ādn̄o deo ē

ſicut ī ꝓpria: de hoc exēplificat di. i aūt ſolūhec. v̓ba ego trāſfero deficiūt: trāſlata enī minꝰ elegāt̉ſonāt. k Sꝫ lex ꝓph̓e ceteraqꝫ libroꝝ .i. ceteri libri. l ꝑuā hn̄t differētiā. īmo magnā habēt differentiā. m Qn̄ int̓ ſe dicūt̉ ⁊cͣ. trāſlati libri originalibꝰ a quibꝰ traſlati ſūt ꝯferūt̉. n in octauo ⁊cͣ.ꝯtinua ſic bn̄ mihi debetiſ ignoſceqꝛ opus eſt valdevtile: on̄dit.dicēs: in octa .xxx. anno .i.. xxxviij. anno eēm: more hebreoꝝ loquit̉: quiminorē numeꝝponūt maiori. oTꝑibꝰ p̄tolemeieuergetis regis.regnauit ī egyptopꝰ ptolemeū philadelſum frēꝫ ſuūſub. lxx. īterp̄teſtrāſtuler̄t bibliothecaꝫ de hebreoin grecū. Nota reges egypti dicebāt̉ antiquitꝰ ptolemei: ſic̄ pharaones ſic imꝑatores romani appellāt̉ auguſti ceſareſ. Euerges ꝓpriū nomē ē: dictꝰ ē aūteuerges qd̓ ſonat reuocatiōꝫ: qꝛ poſt vſtionē ſyrie cilicie deos eoꝝ qͦs cambiſes in ꝑſas trāſtulerat: euexit.Poſtꝙͣ ꝑueni. de iudea. In egyptū. forte illis qͦs ptolemeuſ ſother an̄ceſſor philadelphi captiuos duxit inegyptū: vel forte ex ꝓpoſito: vt aliqͣ vtilia trāſferret. qEt multū tꝑis ibi feciſſeꝫ .i. ml̓to tꝑe ibi māſiſſeꝫ. rInueni ibi libros relictos. a lxx. īterp̄tibꝰ trāſlatos:hebreo ī grecū. s ꝑue neqꝫ ꝯtē. doctrīe. īmo magna vtilia ꝯtinebāt: int̓ qͦs erat liber iſte. t Itaqꝫ.qꝛ .ſ. librū iſtū vidi vald̓ vtilē. v Bonū neceſſariū.ideſt vtilē Putaui et ip̄e. exqͦ alij reliq̄rāt. x Aliquāadd. dili. īterp̄. li. iſtū .i. trāſferēdi hebreo ī grecū:dicūt qͥdā: ieſus filiꝰ ſyrach ꝯpoſuit libꝝ iſtū: ſꝫ tm̄tranſtulit: ꝯͣriū tn̄ dicit iſido. vj. etymol̓. vbi ait libꝝ eccleſiaſticū certiſſime ieſus filiꝰ ſyrach hieroſolymita ieſu ſacerdotꝭ magni nepoſ ꝯpoſuit: hoc qd̓ īueneratordinauit: bn̄ dicit̉ de eo trāſtulit: cōpoſuit.y Et ml̓ta vigilia attuli .i. appoſui. z Doctrinā i.doctrine ſolicitudinē momētaneā: ſed a In ſpatio tꝑis .i. lōgo tꝑe: Attuli īquā doctrinā. bAd illa ad finē ducūt librū .i. vt libꝝ iſtū fine debito ꝯſūma: hoc āt qd̓ dic̄: doctrinā attulit: īſinuat multadoctrinalit̓ appoſuit: qͥbꝰ appoſitꝭ opꝰ ſuū fine debitoꝯſūmauit c Dare ill̓ ⁊cͣ. hic notat̉ qͣre trāſtulit librū iſtū ẜm diuiſionē p̄habitā. Cōſtrue ſic: ſupra dictūē bonū neceſſariū putauit laborare ad īterp̄tanduꝫꝯſūmādū librū iſtū: ſꝫ illud ꝑuū eēt: niſi alijs cōicaretUn̄ dic̄: bonū neceſſariū putaui. ¶¶ Dare .i. cōicare librū iſtū generalit̓ oībuſ ne ſanctū darē canibꝰ: etmargaritas ſpargerē an̄ porcos: ne forte ꝯculcēt eas pedibꝰ ſuis: ꝯuerſi dirūpat noſ: dicit bonū neceſſariū putaui dare illis. d Qui vo. ani. intēdere .i. ītente aīm dirige applicare ad cogͦſcēdū ea que ſibi ſūt neceſſaria ad ſalutē: volūt: e Diſcere. ab alijs. CQuēadmodū .i. qͣlit̓ ip̄os: g Oporteat inſtituere .i.ordinare. h Mores. ī ſe ī alijs: aliqͥ libri hn̄t. In-

ſtruere mores .i. ſe alios ī moribꝰ īformare: ad qd̓ ē multuvtil̓ liber iſte. Qui ẜm legē dn̄i ꝓpoſuerūt vitā agere ⁊cͣ.¶Explicit qualiſcūqꝫ expoſitio iſtius prologi Poſtilla fratris Nicolai de lyra ſuper Eccleſiaſticumincipit feliciter.Onisſapīa adomīodeo eſtHic in1cipit liber eccl̓iaſticꝰ pͥmofuit hebrace ſcriptuſ:vt pꝫ hieroᵐ in eiuſꝓlogo ſuꝑ ꝑabolasſalomonis. Et dicūtaliqͥ: iſte ſcriptor fuit ieſus filiꝰ ioſedech: ieſus filiꝰ ſyrach eiꝰnepos trāſtulit de hebreo ī grecū. Sꝫvidet̉ veꝝ. Nam ſcriptor hꝰ libri īfra. l. ca.facit mētionē ſimone filio onie ſatꝭ ꝓlixe fuit ſūmꝰ ſacerdospꝰ mortē ieſu filij ioſedech magnū tp̄s. int̓ ip̄os fuerūt qͥnqꝫ ſūmi ſacerdotes. ſinachim: eliſaph: iudas: iohānas: onias. Et dicēdū pͥmꝰ ſcriptor fuit ieſus filiꝰ ſyrach nepos eiꝰ: ſil̓it̓ fuitiudeꝰ ſciuit grecū trāſtulit qͦꝫ hebº ī grecū: vt pꝫ ī ꝓlogohꝰ libri. Et hꝰ trāſlatoris nomē ꝓpriū ibi tacet̉: Igit̉ ſi inceſſu hꝰ poſtille dicat̉: auctor hꝰ libri ſcripſit ip̄m grece: ītelligit̉ de trāſlatore pͥº. Sꝫ pͥmꝰ pͥncipal̓ ſcriptor ſub deotm̄ fuit ieſus filiꝰ ſyrach: vt hēt̉ ī ꝓlogo hꝰ libri: etiā infral. ca. In libro nos īducit ad amorē ſapīe: et accipit ſapīaꝫꝓut īcludit oēm v̓tutē: ſic̄ accipit̉ ī libro ſapīe. Diuidit̉ autēiſte liber ī duas ꝑtes. In pͥma īducit ad amorē ſapīe ratiocinādo: In ſecūda exēplificādo: īcipit. xliiij. ca. Prīa adhucī duas. pͥº declarat auctor ſapīe pͥncipiū: īducit ad eiꝰexercitiū ca. iij. Circa pͥᵐ ſciēdū qd̓ duplex ē pͥncipiū ſapīeUnū effectiuū qd̓ ſe tenet ex ꝑte dei. Alid̓ diſpoſitiuū qd̓ ſetenet ex ꝑte nr̄i ad ſapīaꝫ ex ꝑte nr̄i reqͥrit̉ actꝰ liberi arbitrij: pͥº pōit̉ pͥᵐ: 2ᵐ ibi Timor dn̄i ⁊cͣ. Ad euidētiā pͥmietiā alioꝝ dicēdoꝝ: ſciēdū ſapīa dupl̓r accipit̉ ꝙͣtuꝫ ſpectat ad ꝓpoſitū: dinīa .ſ. hūana Diuīa v̓o accipit̉ dupl̓r .ſ.eēntial̓r: ꝑſonalit̓: ꝓprie ſapīa geīta dr̄: ē idē qd̓ v̓bū diuinū: ꝯn̄s ē filij ꝓpriū. Pōt igit̉ dubitari de ſapīa loqͥtur actor infra. xxiiij. Et dixerūt aliqͥ de ſapīa hūanaeo ſubdit̉ ī hac ꝑte: Prior oīm creata ē ſapīa. creatio v̓o hꝫ locū ī deo. Sꝫ ꝯͣ hoc apparet qd̓ ī textu dr̄: a Oīsſapīa a dn̄o deo ⁊cͣ. eſt mēſura īcorruptibiliū: ꝓpt̓ qd̓an ip̄m eſt alia mēſura niſi eternitas: ꝯn̄s loqͥt̉ de ſapiētia diuīa ſola ē et̓na: ꝓpt̓ qd̓ dixer̄t alij loqͥt̉ de ſapīadei eēntial̓r dicta. Sꝫ ꝯͣ videt̉ textꝰ dr̄: Oīs ſa. a do. doē. eſſe v̓o ab aliqͦ ꝯpetit eēntie diuīe: ſꝫ tm̄ ꝓcedētiſ ꝑſoneItē.. xxiiij. actor loquēs ī ꝑſona hꝰ ſapīe dic̄: Ego ex ore altiſſimi ꝓdij: pͥmogeīta an̄ oēm creaturā. Prodire v̓o ex orealtiſſimi modū geniti vel nati ē ꝓpriū filij: ē ſapīa genita: ꝓpt̓ qd̓ ꝯmuniꝰ dr̄: actor loqͥt de ſapīa genita: cuiꝰpͥmo deſcribit̉ emanatio īterior: ſecūdo exterior: ibi Fōs ſapiētie. Prīa diuidit̉ ī tres ꝑtes: qꝛ pͥº ponit̉ emanatōis ꝯſubſtātialitaſ et̓nitaſ: ſecūdo eiꝰ īcōprehēſibilitaſ: ibi Harenā.tertio pͥmitas: ibi Prior oīm. Circa pͥmū dr̄: a Oīs ſapīa.i. filiꝰ cuiꝰ ꝓpriū ē eſſe ſapīa dei geīta: eiꝰ attributū ſeu apꝓpriatū ſapīa eēntialit̓ dicta: ſic̄ attributū pr̄iſ eſt potentia:

jy y 2