¶ Eccleſiaſtici
ſolū hec: ſꝫ ēt ip̄a lex ⁊ proph̓e ceteraqꝫ alioꝝ librorūnō paruā hn̄t differētiā qn̄īte̓r ſe dicūt̉. Naꝫ ī octauo⁊ .xxx. anno tꝑibus p̄tolemei euergetis regis poſtqͣꝫꝑueni ī egyptū: et cū multūtꝑis ibi fuiſſem: īuēni ibi libros relictos nō parue neqꝫ ꝯtēnede doctrīe. Itāqꝫbonū ⁊ neceſſariū putaui:et ip̄e āliquā adde̓ diligētiā⁊ laborē interp̄tandi librūiſtū: et multa vigilia attuli
doctrinā ī ſpātio tꝑis ad illa q̄ ad fine ducūt libꝝ iſtūdāre: ⁊ illis ꝗ voͣlūt aīm intende̓ ⁊ diſcere quēadmodū oporteat inſtituere mores ꝗ ſcd̓m legē dn̄i ꝓpoſuerint vitā agere.¶ Explicit ꝓlogus.Incipit liber Eccl̓iaſticꝰ.¶ Capl̓m.I.Mnis ſāpientia ādn̄o deo ē
ſicut ī ꝓpria: ⁊ de hoc exēplificat di. i ¶ Nō aūt ſolūhec. v̓ba q̄ ego trāſfero deficiūt: trāſlata enī minꝰ elegāt̉ſonāt. k ¶ Sꝫ ⁊ lex ⁊ ꝓph̓e ceteraqꝫ libroꝝ .i. ceteri libri. l ¶ Nō ꝑuā hn̄t differētiā. īmo magnā habēt differentiā. m ¶ Qn̄ int̓ ſe dicūt̉ ⁊cͣ. trāſlati libri originalibꝰ a quibꝰ traſlati ſūt ꝯferūt̉. nNā in octauo ⁊cͣ.ꝯtinua ſic bn̄ mihi debetiſ ignoſceqꝛ opus eſt valdevtile: ⁊ hͦ on̄dit.dicēs: Nā in octanō ⁊ .xxx. anno .i.cū. xxxviij. annorū eēm: more hebreoꝝ loquit̉: quiminorē numeꝝ p̄ponūt maiori. oTꝑibꝰ p̄tolemeieuergetis regis. qͥregnauit ī egyptopꝰ ptolemeū philadelſum frēꝫ ſuūſub qͦ. lxx. īterp̄teſtrāſtuler̄t bibliothecaꝫ de hebreoin grecū. Nota ꝙ reges egypti dicebāt̉ antiquitꝰ ptolemei: ſic̄ mō pharaones ⁊ ſic imꝑatores romani appellāt̉ auguſti ⁊ ceſareſ. Euerges ꝓpriū nomē ē: dictꝰ ē aūteuerges qd̓ ſonat reuocatiōꝫ: qꝛ poſt vſtionē ſyrie ⁊ cilicie deos eoꝝ qͦs cambiſes in ꝑſas trāſtulerat: euexit. ¶ ꝓPoſtꝙͣ ꝑueni. de iudea. In egyptū. forte cū illis qͦs ptolemeuſ ſother an̄ceſſor philadelphi captiuos duxit inegyptū: vel forte ex ꝓpoſito: vt aliqͣ vtilia trāſferret. qEt cū multū tꝑis ibi feciſſeꝫ .i. ml̓to tꝑe ibi māſiſſeꝫ. rInueni ibi libros relictos. a lxx. īterp̄tibꝰ nō trāſlatos: d̓hebreo ī grecū. s ¶ Nō ꝑue neqꝫ ꝯtē. doctrīe. īmo magna ⁊ vtilia ꝯtinebāt: int̓ qͦs erat liber iſte. t ¶ Itaqꝫ.qꝛ .ſ. librū iſtū vidi vald̓ vtilē. v ¶ Bonū ⁊ neceſſariū.ideſt vtilē Putaui et ip̄e. exqͦ alij reliq̄rāt. x ¶ Aliquāadd. dili. īterp̄. li. iſtū .i. trāſferēdi d̓ hebreo ī grecū: ꝑ hͦdicūt qͥdā: ꝙ ieſus filiꝰ ſyrach n̄ ꝯpoſuit libꝝ iſtū: ſꝫ tm̄tranſtulit: ꝯͣriū tn̄ dicit iſido. vj. etymol̓. vbi ait libꝝ eccleſiaſticū certiſſime ieſus filiꝰ ſyrach hieroſolymita ieſu ſacerdotꝭ magni nepoſ ꝯpoſuit: ⁊ cū hoc qd̓ īueneratordinauit: ⁊ iō bn̄ dicit̉ de eo ꝙ trāſtulit: ⁊ ꝙ cōpoſuit.y ¶ Et ml̓ta vigilia attuli .i. appoſui. z ¶ Doctrinā i.doctrine ſolicitudinē nō momētaneā: ſed a ¶ In ſpatio tꝑis .i. lōgo tꝑe: Attuli īquā doctrinā. bAd illaq̄ ad finē ducūt librū .i. vt libꝝ iſtū fine debito ꝯſūmarē: ꝑ hoc āt qd̓ dic̄: ꝙ doctrinā attulit: īſinuat ꝙ multadoctrinalit̓ appoſuit: qͥbꝰ appoſitꝭ opꝰ ſuū fine debitoꝯſūmauit c ¶ Dare ⁊ ill̓ ⁊cͣ. hic notat̉ qͣre trāſtulit librū iſtū ẜm diuiſionē p̄habitā. Cōſtrue ſic: ſupra dictūē ꝙ bonū ⁊ neceſſariū putauit laborare ad īterp̄tanduꝫꝯſūmādū librū iſtū: ſꝫ illud ꝑuū eēt: niſi ⁊ alijs cōicaretUn̄ dic̄: ⁊ bonū ⁊ neceſſariū putaui. ¶¶ Dare .i. cōicare librū iſtū nō generalit̓ oībuſ ne ſanctū darē canibꝰ: etmargaritas ſpargerē an̄ porcos: ne forte ꝯculcēt eas pedibꝰ ſuis: ⁊ ꝯuerſi dirūpat noſ: iō dicit bonū ⁊ neceſſariū putaui dare illis. d ¶ Qui vo. ani. intēdere .i. ītente aīm dirige ⁊ applicare ad cogͦſcēdū ea que ſibi ſūt neceſſaria ad ſalutē: ⁊ qͥ volūt: e ¶ Diſcere. ab alijs. CQuēadmodū .i. qͣlit̓ ip̄os: g ¶ ¶ Oporteat inſtituere .i.ordinare. h ¶ Mores. ī ſe ⁊ ī alijs: aliqͥ libri hn̄t. In-
ſtruere mores .i. ſe ⁊ alios ī moribꝰ īformare: ad qd̓ ē multuvtil̓ liber iſte. Qui ẜm legē dn̄i ꝓpoſuerūt vitā agere ⁊cͣ.¶Explicit qualiſcūqꝫ expoſitio iſtius prologi¶ Poſtilla fratris Nicolai de lyra ſuper Eccleſiaſticumincipit feliciter.Onisſapīa adomīodeo eſtHic in1cipit liber eccl̓iaſticꝰ qͥ pͥmofuit hebrace ſcriptuſ:vt pꝫ ꝑ hieroᵐ in eiuſꝓlogo ſuꝑ ꝑabolasſalomonis. Et dicūtaliqͥ: ꝙ iſte ſcriptor fuit ieſus filiꝰ ioſedech:⁊ ieſus filiꝰ ſyrach eiꝰnepos trāſtulit de hebreo ī grecū. Sꝫ hͦ n̄videt̉ veꝝ. Nam ſcriptor hꝰ libri īfra. l. ca.facit mētionē d̓ ſimone filio onie ſatꝭ ꝓlixeqͥ fuit ſūmꝰ ſacerdospꝰ mortē ieſu filij ioſedech ꝑ magnū tp̄s. Nā int̓ ip̄os fuerūt qͥnqꝫ ſūmi ſacerdotes. ſinachim: eliſaph: iudas: iohānas: onias. Et iō dicēdūꝙ pͥmꝰ ſcriptor fuit ieſus filiꝰ ſyrach ⁊ nepos eiꝰ: qͥ ſil̓it̓ fuitiudeꝰ ⁊ ſciuit grecū trāſtulit qͦꝫ d̓ hebº ī grecū: vt pꝫ ī ꝓlogohꝰ libri. Et hꝰ trāſlatoris nomē ꝓpriū ibi tacet̉: Igit̉ ſi in ꝓceſſu hꝰ poſtille dicat̉: ꝙ auctor hꝰ libri ſcripſit ip̄m grece: ītelligit̉ de trāſlatore pͥº. Sꝫ pͥmꝰ ⁊ pͥncipal̓ ſcriptor ſub deotm̄ fuit ieſus filiꝰ ſyrach: vt hēt̉ ī ꝓlogo hꝰ libri: ⁊ etiā infral. ca. In qͦ libro nos īducit ad amorē ſapīe: et accipit ſapīaꝫꝓut īcludit oēm v̓tutē: ſic̄ accipit̉ ī libro ſapīe. Diuidit̉ autēiſte liber ī duas ꝑtes. In pͥma īducit ad amorē ſapīe ratiocinādo: In ſecūda exēplificādo: q̄ īcipit. xliiij. ca. Prīa adhucī duas. Nā pͥº declarat auctor ſapīe pͥncipiū: 2º īducit ad eiꝰexercitiū ca. iij. Circa pͥᵐ ſciēdū qd̓ duplex ē pͥncipiū ſapīeUnū effectiuū qd̓ ſe tenet ex ꝑte dei. Alid̓ diſpoſitiuū qd̓ ſetenet ex ꝑte nr̄i nā ad ſapīaꝫ ex ꝑte nr̄i reqͥrit̉ actꝰ liberi arbitrij: gͦ pͥº pōit̉ pͥᵐ: 2º 2ᵐ ibi Timor dn̄i ⁊cͣ. Ad euidētiā pͥmi ⁊etiā alioꝝ dicēdoꝝ: ſciēdū ꝙ ſapīa dupl̓r accipit̉ ꝙͣtuꝫ ſpectat ad ꝓpoſitū: dinīa .ſ. ⁊ hūana Diuīa v̓o accipit̉ dupl̓r .ſ.eēntial̓r: ⁊ ꝑſonalit̓: q̄ ꝓprie ſapīa geīta dr̄: ⁊ ē idē qd̓ v̓bū diuinū: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ē filij ꝓpriū. Pōt igit̉ dubitari de qͣ ſapīa loqͥtur h̓ actor ⁊ infra. xxiiij. Et dixerūt aliqͥ ꝙ de ſapīa hūanaeo ꝙ ſubdit̉ ī hac ꝑte: Prior oīm creata ē ſapīa. creatio v̓onō hꝫ locū ī deo. Sꝫ ꝯͣ hoc apparet qd̓ ī textu dr̄: a ¶ Oīsſapīa a dn̄o deo ⁊cͣ. ꝙ eſt mēſura eē īcorruptibiliū: ꝓpt̓ qd̓an ip̄m nō eſt alia mēſura niſi eternitas: ⁊ ꝑ ꝯn̄s loqͥt̉ de ſapiētia diuīa q̄ ſola ē et̓na: ꝓpt̓ qd̓ dixer̄t alij ꝙ loqͥt̉ de ſapīadei eēntial̓r dicta. Sꝫ ꝯͣ hͨ videt̉ textꝰ cū dr̄: Oīs ſa. a do. doē. eſſe v̓o ab aliqͦ nō ꝯpetit eēntie diuīe: ſꝫ tm̄ ꝓcedētiſ ꝑſoneItē. jͣ. xxiiij. actor loquēs ī ꝑſona hꝰ ſapīe dic̄: Ego ex ore altiſſimi ꝓdij: pͥmogeīta an̄ oēm creaturā. Prodire v̓o ex orealtiſſimi ⁊ ꝑ modū geniti vel nati ē ꝓpriū filij: qͥ ē ſapīa genita: ꝓpt̓ qd̓ ꝯmuniꝰ dr̄: ꝙ actor loqͥt h̓ de ſapīa genita: cuiꝰpͥmo deſcribit̉ emanatio īterior: ſecūdo exterior: ibi Fōs ſapiētie. Prīa diuidit̉ ī tres ꝑtes: qꝛ pͥº ponit̉ emanatōis ꝯſubſtātialitaſ ⁊ et̓nitaſ: ſecūdo eiꝰ īcōprehēſibilitaſ: ibi Harenā.tertio pͥmitas: ibi Prior oīm. Circa pͥmū dr̄: a ¶ Oīs ſapīa.i. filiꝰ cuiꝰ ꝓpriū ē eſſe ſapīa dei geīta: ⁊ eiꝰ attributū ſeu apꝓpriatū ſapīa eēntialit̓ dicta: ſic̄ attributū pr̄iſ eſt potentia:
jy y 2