Druckschrift 
2 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sapientie

ꝯſūmatus: et hos ꝗ te neſciunt ī audacia traducꝭ. Tūaūt dn̄ator v̓tutis cū trānꝗllitate iudicas: et cū magnareuerentia diſponis nos.Sūbeſt .n. tibi cū voluerispoſſe. Do̓cuiſti aūt ppl̓mtuū ꝑ talia oꝑa: qu̓oniamoꝑꝫ iuſtū eē ⁊ humanū: etbone ſpei feciſti filios tuosqūoniā iudicās dās locuꝫī peccatis pnīe. Si e̓niꝫ inimicos ſeruoꝝ tuorū et debitos morti cum tāta cruciaſti attētōe: et liberaſti dāstp̄s ⁊ locum ꝑ que poſſentmutari a malicia: cum quāta diligentia iudicaſti filiostuos qu̓oꝝ parentibꝰ iuramenta ⁊ cōuentōes dediſtibonarū ꝓmiſſionuꝫ: Cumergo das nobis diſciplinā:inimicos nr̄os multiplicit̓flagellas: ut bonitatē tuamcogitemꝰ iudicātes: et cum

d̓ nobis iudicatur ſpēremmiſericordiā tuam. Unde⁊ illis qui in vita ſua inſenſate e̓t iniuſte vixerūt: ꝑ hecq̄ coluerūt dēdiſti ſūma tormēta. Etēnim ī erroris viadiutius errauerūt deos eſtimātes hec que in aīabusſunt ſuꝑuacua: infantiū inſenſatoruꝫ more viuentes.Propter hoc tanqͣꝫ puerꝭinſenſatis iudiciuꝫ ī deriſūdediſti. Qui autē ludibrijs⁊ increpatōibus non correcti ſunt: dignum dei iudicium exꝑti ſūt. In his .n. quepatiebāt̉ moͣleſte ferebāt: īꝗbus patiētes īdignabant̉Per hec qͦs putabāt deosī ip̄is cuꝫ ext̓minarēt̉: vidētes illuꝫ quē oliꝫ negabantſe noſſe: veꝝ deū agnouer̄tPropt̉ qd̓ ⁊ finis ꝯdēnationis eoꝝ veniet ſuꝑ illos.Ani ſunt autᵐ .XIII.

a Et hos qui te neſciūt .i. infideles. b In audaciatraducis .i. traduci ꝑmittis de peccato in peccatū: ex hͦ.n. ꝙ deū ignorāt audacter peccāt. c Tū auteꝫ dn̄ator virtutis .i. in v̓tute ꝑfectus. d Cū trāqͥllitate iudicas .i. modeſte punis. e Et cū magna reuerētia diſponis nos. nō ſtatim peccata puniendo: ſꝫ ad pnīaꝫexpectādo. Et ſb̓dit̉ cā: f Subeſt .n. tibi cū volūeris poſſe .ſ. peccata pūire. g Docuiſti aūt. Hic exdictiſ īfert triplexcorrelariuꝫ. Primuꝫ ē ꝙ ꝑ hoc ꝙdeꝰ in puniēdo ſꝑſe hꝫ iuſte ⁊ pie:dedit exēplū iudicibus huiꝰ mūdi:vt etiā ſic ſe hērētſubditos puniendo. Et hoc eſt qd̓dr̄: g Docuiſti aut ppl̓m tuuꝫꝑ talia oꝑa. iuſta⁊ pia. h Qm̄oꝑꝫ iuſtū eē ⁊ humanū .i. benignūiudicē ſcl̓arē. iEt bone ſpei. Hicponit̉ ſcd̓ꝫ: ꝑ hoc.n. ꝙ cū mīa puniuit chananeoſ: dedit ſpeꝫ filijs iſrl̓colentibꝰ ip̄m ꝯſequēdi ab eo maiꝰbonū: et hoc eſtqd̓ dr̄: i Et bone ſpei fe. fi. tuos .i. hebreos: vn̄ exo. iiij. Filiꝰ meꝰ pͥmogenitꝰ iſrl̓. k Qm̄ iudicās .i. puniēs: l Das locū inpec. pnīe. chananeis: vt pꝫ ex p̄dictꝭ: ⁊ ex hoc arguit dicēs: m Si .n. ini. ſer. tuoꝝ .i. chananeos ⁊ egyptios.n Et debi. morti .i. obligatos morti ꝓpt̓ pctā ſua enormia: vt dcm̄ ē. sͣ. o Et liberaſti. penā ī ꝑte differens:vt hērēt tp̄s penitendi. p Cū ꝙͣta dili. iudi. fi. tuos..i. puniſti hebreos modeſte ⁊ pie eoꝝ punitōeꝫ ordināsad eoꝝ emēdatōem. q Quoꝝ parētibꝰ ⁊cͣ .i. abrae:iſaac ⁊ iacob: qͥbꝰ facta fuit dei ꝓmiſſio. r Cū ergo.Hic ponit̉ 3ᵐ correlariū: ⁊ 2º declarat̉ qd̓dā dcm̄: ibi Un̄⁊ illis. Circa pͥmū ꝯcludit ex p̄dictꝭ circa hebreos ⁊ eoꝝaduerſarios diuerſū dīne punitōis modū: nā vnꝰ modus ē medicinalis: alt̓ v̓o ꝙͣtū ad obſtinatos in malo: ⁊hoc ē qd̓ dr̄: r Cū gͦ das noͣ. diſciplinam .i. flagellasnos ad nr̄aꝫ correctōeꝫ: ſic̄ v̓berat magiſter diſcipulū: ⁊pr̄ filiū. s Inimicos nr̄os. ī malo obſtīatoſ. t Mltipl̓r flagellas. pͥmo pena tꝑali: vt ꝑ hoc ſi vellēt: poſſēt̓a malicia mutari: vt p̄dcm̄ eſt: ſꝫ qꝛ abuſi ſūt ꝑ obſtinatōem: ſcd̓o flagellati ſūt ꝑ penā et̓nā. v Ut bonitatētuā cogi. iudicātes .i. vt cū alios punimꝰ hoc faciamusmodeſte exēplo bonitatꝭ tue. x Et cū de no. iudicat̉..i. cū pena nobis īfert̉. y Speremꝰ miſeri. tuā reuertētes ad te ꝑ pnīam. z Un̄ ⁊ illis. Hic ꝯn̄ter d̓claratqd̓dā dcm̄ .ſ. ꝙ pena tꝑalis obſtinatoꝝ nō ē medicīaliſ:qꝛ ꝑ hoc nō euadūt etnū īteritū: ⁊ pͥmo ponit ſuā d̓cla

ratōem: ſcd̓o remouet quādā falſaꝫ rn̄ſionē: ibi Per hec qͦsputabāt. Circa pͥmū dr̄: z Un̄ ⁊ illis qͥ ī vi. ſua īſenſate.ꝙͣtū ad deū: a Et iniuſte. ꝙͣtuꝫ ad ꝓximos b Uixerunt. vſqꝫ ad mortē. c Per hec q̄ coluerūt .i. ꝑ cultū idoloꝝ: quē inſenſate etiā vilibꝰ creaturis exhibuerūt: vt hr̄. jͣ.d Dediſti ſūma tormenta .i. et̓na. Eteniꝫ ī erro. via diutiꝰerrauerūt .i. ꝑ totamviā. f Deos eſti.hec q̄ ī aīali. ſt̓ ſuꝑuacua .i. hoībꝰ īutilia: ſꝫmagis nociua: vt ſerpētes ⁊ veſꝑtilioneſ ⁊talpas: vt dcm̄ eſt ſupra. g Infantiuꝫīſen more viuētes .i.bonū a malo nō diſtīguētes: h Propihoc tanꝙͣ pue. inſen.iudi. ī deri. dediſti. īferēdo eis penā ꝑ quaꝫderiſibiles reddebāt̉:vt cū egyptij ranis ⁊cinificibꝰ grauit̓ affligebātur: ⁊ chananeiveſpis pungētibꝰ vulnerabatur. i Quiaūt ludi. ⁊ īcre. n̄ cor.ſūt. ſꝫ magꝭ obſtinati.k Dignū dei iudiciū .i. penā eternā:Exꝑti ſūt. ⁊ ſb̓dit hꝰcauſam dicēs: In hiſ.n. q̄ patiebāt̉. a raniſ⁊ veſpis: ⁊ huiuſmōim Moleſte ferebāt..i. īpatient̓. n In qͦbus patiētes. nō a patiētia: ſed a paſſione:vt ſit ſenſus: In qͥbꝰ. paſſionibꝰ ⁊ plagis. o Indignabantur. ꝯͣ deū blaſphemātes ip̄m: ſil̓e dr̄ apocꝭ. xvj. Et blaſphemauerūt nomē d̓i hn̄tꝭ ptātē ſuꝑ has plagas. p Per hec.Hic ꝯn̄ter remouet ꝙͣdā rn̄ſionē falſā: qꝛ poſſꝫ aliqͥſ dice̓: ꝙꝓpt̓ hoc punitōem dei ferebāt indignāter ⁊ moleſte: qꝛ noticiā eius nō hēbāt: hoc remouet ꝑ hoc ꝙ vidētes d̓os ſuosdeſtrui ꝑ filios iſrl̓: qͥbus deus p̄ceꝑat deos chananeoꝝ deſtruere: exo. xxxiiij. Iogͦuerūt ꝙ deꝰ hebreoꝝ erat potentiordijs ſuis: ⁊ ſic eū cogͦuerūt: nō tn̄ adorauerūt: ſicut ad Ro..j. dr̄ d̓ ph̓is: Qui cū deū cōgͦuiſſēt: n̄ ſic̄ deū glorificauerūt:aut gr̄as egerūt ⁊cͣ. ⁊ hoc ē qd̓ dr̄: p Per hec qͦs pu. d̓osī ip̄is .i. int̓ eos. q Cū extminarent̉. a filijs iſrl̓. r Uidētes .i. aliqͣl̓r cogͦſcētes. s Illū quē oliꝫ nega ſe noſſe .ſ.deū hebreoꝝ. t Ueꝝ deū agͦuerūt ꝑ effectu: vt dictū ē:nō tn̄ ſicut deū glorificauerūt: iō ſb̓dit̉: v Propt̓ qd̓ ⁊ finis ꝯdēnatōis .i. pena et̓na. Ueniet ſuꝑ illos .ſ. in finaliiudicio: qn̄ cruciabūt̉ ī aīa ⁊ corꝑe pena gehenne. XIII.Ani ſunt aūt oēs hoīes. Hec ē pars incidētalis inquā occaſione idolatrie chananeoꝝ tractat gnaͣliter de idolatria oīum gētiū: ⁊ diuidit̉ in duas partes: nā pͥmo reprobat̉ idolatria gētiū: ſcd̓o cōmendat̉ latriadeoꝝ c. xv. Prima in duas: qꝛ pͥmo reprobat̉ idolatria exhibita mirabilibꝰ creaturꝭ: ſcd̓o exhibita imaginibus fabricatis: ibi Infelices āt ſūt. Prima adhuc ī duas: qꝛ pͥmo idolatria dicta declarat̉: ſcd̓o reprobat̉: ibi Quoꝝ etſi ſpecie.Circa primū dicitur: a Uani ſūt aūt .i. a veritaii.

x x 5