Liber
et filioꝝ ſuoꝝ necatores ſine miẜicordia: et comeſtores viſceꝝ hoīum: ⁊ deuoratores ſanguīſ: et auctoresparētes aīaꝝ inauxiliataꝝperdere voͣluiſti a medio ſacramēto tuo: ꝑ manꝰ parentū nr̄oꝝ: ut dignā ꝑciperētꝑegrinatōem pueroꝝ dei:que tibi oīuꝫ charior ē t̓ra.Sed ⁊ his tanqͣꝫ hoībꝰ peꝑciſti: ēt miſiſti an̄ceſſores exercitus tui veſpas: vt illospaulatiꝫ ext̓minarēt. Ronꝗa īpotēs eras ī bello ſubijcere īpios iuſtꝭ: a̓ut beſtijsſeuis: aut v̓bo duro ſimulext̓minare: ſꝫ partibus iudicās dābas locū pnīe: nonignorans qm̄ neqͣꝫ ē natioeoꝝ: ēt naͣl̓ malicia ip̄oꝝ: etqm̄ nō pot̓at mutari cogitatio illoꝝ ī ꝑpetuū. Semē.n. erat maledictū ab initio
Nec timēs aliquē: veniamdabas peccatꝭ illoꝝ. Quis.n. dicet tibi: ꝗd feciſti? Autꝗs ſtabit ꝯͣ iudiciū tuum:Aut quis ī ꝯſpectu tuo veniet uindex iniqͦꝝ hoīum:Aut ꝗs tibi īputabit: ſi perierint natōes quas tu feciſti? Nec e .n. alius deꝰ qͣꝫ tu:cui cura eſt de oībꝰ: vt oſtēedas qm̄ nō iniuſte iudicasiudiciū. Neqꝫ rex neqꝫ tyrānus ī ꝯſpectu tuo inꝗretde his quos ꝑdidiſti. Cuꝫergo ſis iuſtus: iuſte oīa diſponis: ip̄m quoqꝫ qui nondebet puniri condemnas:et exteruꝫ eſtimas a tua virtute. Uirtu̓s enim tua iuſticie initium eſt: et ob hoc ꝙomnium dominus es: omnibus te parcere facis. Uirtutem eniꝫ oſtendis tu: quinon crederis e̓ſſe in virtute
k ¶ Et filioꝝ ſuoꝝ necatores. eos idolis ſacrificātes. l ¶ Etcōmeſtores viſceꝝ hoīum ⁊cͣ. nō inuenit̉ in vet̓i teſtamēto:ꝙ chananei hītatores iudee an̄ filios iſrl̓ comederēt carneshumanas: ⁊ biberēt ſanguinē: iō vr̄ ꝙ h̓ ſit metaphorica locutio: ſicut de p̄done vl̓ vſurario dr̄ ꝙ comedit hoīes: qꝛ rapit ſb̓am eoꝝ: ⁊ hocmō dr̄ p̄ſ. lxxviij. Comederunt iacob ⁊ locū eius deſolauerūt.iſti v̓o chananei erātp̄dones ⁊ raptores: ⁊ſic dicūtur hoīum comeſtores. m ¶ Et auctores parētes aīarūīauxiliataꝝ. pr̄es .n.tenēt̉ filios auxiliari:chananei v̓o filioſ ſuos idolis īmolabant:vt dcm̄ ē: ⁊ ſic eis auxiliū debitū ſb̓trahebant: igit̉ iūgat̉ ſic lr̄aEt parētes .ſ. chananeoſ. Auctoreſ aīaꝝ..i. filioꝝ ſuoꝝ: in ſcriptura .n. freq̄nter accipit̉ aīa ꝓ toto cōpoſito: ſic̄ dcm̄ ē. sͣ. nInauxiliataꝝ .i. auxilio debito deſtitutaꝝ. o ¶ Perde̓ .i. deſtrue̓ p ¶ Uoluiſti ame. ſacr̄o tuo .i. a iudea: q̄ dr̄ ſacra rōe p̄dicta: ⁊ ē in medio climate hītabilis t̓re.p ¶ Per manꝰ parentum noſtroꝝ. tꝑe ioſue. q ¶ Ut dignaꝫꝑciperent .ſ. ioſue ⁊ qͥcū eo erāt r ¶ Peregrinatōem pueroꝝ dei .ſ. abrae: iſaac:⁊ iacob: qͥ fuerūt ꝑegrini ī terra illa: ⁊ ex hoc fuit ꝓmiſſa illa terra eoꝝ ſemini: vt hētur in pl̓ibus locis ī gen̄. s ¶ Quetibi oīuꝫ charior ē terra. rōe ſupradicta. t ¶ Sed ⁊ his .i.chananeis. v ¶ Tāꝙͣ hoībuſ peꝑciſti. nō ſic aūt āgelis peccātibus. x ¶ Et miſiſti an̄ceſ. exer. tui veſpas. Dicūt .n. expoſitores aliqͦ: ꝙ an̄ ingreſſū filioꝝ iſrl̓ ad t̓rā ꝓmiſſionis:dn̄s ad lr̄am īmiſit chananeis veſpas hn̄tes aculeos venenatos: q̄ pl̓es chananeoꝝ int̓fecerūt: ⁊ ꝑ hͦ alij occaſionē penitēdi de peccatꝭ ſuis habuerūt. Aliqͥ v̓o dicūt: ꝙ veſpe iſtedicūtur timores: quos dn̄s īmiſit chananeis: ꝑ quos aliquireceſſerūt de t̓ra an̄ ingreſſū filioꝝ iſrl̓ .ſ. euei: ⁊ aliqui ad fidē vnius dei fuerūt ꝯuerſi ⁊ ppl̓o iſrl̓ ꝯiūcti: vt pꝫ de Raab⁊ eius cognatōe: Ioſue. vj. ⁊ de gabaonitꝭ Ioſuē. ix. y ¶ Nōqꝛ. Hic ꝯn̄ter declarat dictū ſuū dicēs: ꝙ dn̄s ex ſua bonitate chananeos ꝑtial̓r puniuit dans eis locū pnīe: ⁊ hoc d̓clarat dupl̓r: pͥmo negatiue: 2º affirmatiue: ibi Cū gͦ ſis iuſtus.Prima ī duas: qꝛ pͥmo on̄dit̉ ꝙ deus nō fecit hoc ex d̓fectupotētie: 2º ꝙ nec ex timore: ibi Nec timēs aliquē. Circa pͥmūdr̄: y ¶ Nō qꝛ īpo. eras ī bel. ſb̓ijce̓ ip̄i. iuſtis .i. chananeoshebreis: quos nō oēs ꝑ hebreos debellauit: qꝛ multi illoꝝītex filios iſrl̓ remanſerūt: vt hr̄ ī libro Ioſue ī pl̓ibꝰ locis.z ¶ Aut beſtijs ſeuis. que ſtatim eos iugulaſſent: a ¶ Autv̓bo duro .ſ. tuo. b ¶ Sil̓ exterminare .ſ. chananeos: ⁊ ſuꝑplēdū eſt: ꝙ ſi iſta non feciſti eis: nō fuit ex īpotētia tua: ſedex mīa: iō ſubdit̉: c ¶ Sꝫ ꝑtibꝰ iudicās .i. partial̓r eos puniens. d ¶ Dabas lo. pnīe. lꝫ ēt ſcires eos ꝓ maiori ꝑte ī ma-
licia ꝑſeuerare: iō ſubdit̉: Nō igͦrās ⁊cͣ. ſeqͥt̉: e ¶ Et naͣlis malicia ip̄oꝝ .i. lōga ꝯſuetudīe īdurata: q̄ qͥdē ꝯſuetudo ē q̄dā altera naͣ: vt dr̄ ī libro de memoria ⁊ reminiſcētia. f ¶ Et qm̄ nō po. mutari ⁊cͣ. iſtud nō poſſe nōeſt ſimplex ⁊ abſolutū: nā ꝙͣdiu viuit hō pōt reuerti adbonū: ſꝫ ē ẜm qͥdqꝛ tales cum difficultate pn̄t redireꝓpt̓ ꝯſuetudineꝫpeccādi inclināteꝑ modū naͣe: vn̄v. metaphy. īpoſſibile dr̄ vno mōquod ē difficile: ſicut etiā cōi ẜmone de hoīe malevidente dr̄: ꝙ nōpōt videre. ¶ gSemen eniꝫ eratmaledictū ab initio. gen̄. ix. Maledictꝰ chanaan ⁊cͣ.h ¶ Nec timēs.Hic ꝯn̄ter on̄ditꝙ deus nō puniuit chananeos ꝑtialiter ex timorealicuiꝰ ſuꝑioris: qͥpoſſꝫ ſcā ſua corrigere: qꝛ hoc eſtīpoſſibile: ⁊ hocē qd̓ dr̄: h ¶ Nectimēs aliquē ⁊cͣ.⁊ pꝫ lr̄a vſqꝫ ibi:i ¶ Aut qͥs tibiīputabit. ad culpā. k ¶ Si perierit naͣ oēs qͣs tufeciſti. q. d. nulluſqꝛ ſicut mera volūtate ꝓduxit ea in eē: ita libere pōt eaſin nihilū redigere. l ¶ Nec ē .n. aliꝰ deus ꝙͣ tu. nā etiaꝫẜm ph̓os neceſſe ē eē vnā pͥmā cām oīm: m ¶ Cui cura ē de oībus. nā dīna ꝓuidētia ad oīa ſe extēdit ꝙͣtumcūqꝫ mīma. cetera patet. n ¶ Aū ergo. Hic ꝯn̄ter d̓clarat dcm̄ ſuū affirmatiue: ⁊ diuidit̉ ī duas partes: quiapͥmo facit ꝓpoſitū: 2º ex hoc īfert triplex correlariū: ibiDocuiſti aūt. Declarat aūt qd̓. sͣ. dcm̄ ē de punitōe chananeoꝝ: ex hoc ꝙ deus ē iuſticia ⁊ bonitas ꝑ eēntiā: ꝓpter qd̓ nō pōt aliqͥd face̓ niſi pie ⁊ iuſte: iō dr̄: n ¶ Cuꝫgͦ ſis iuſtꝰ. ꝑ eēntiā. o ¶ Ip̄m qͦꝫ qͥ nō dꝫ puniri. ꝯſiderādo ſuā īnocētiā: p ¶ Lōdēnas .i. punis aliqn̄ ad ſuepatientie ꝓbatōem: ſicut pꝫ de ſcō Iob. q ¶ Et exteꝝ..i. extraneū: r ¶ Eſtimas a v̓tute tua .i. eſtimari ꝑmittis: vn̄ amici Iob reputabāt ip̄m peccatorē: ⁊ a deo alienū: eo ꝙ videbāt eū ſic flagellatū: vt in libro Iob pleniꝰfuit declaratū. s ¶ Uirtꝰ .n. tua .i. potētia tua. t ¶ Iuſticie initiū ē. nā ꝑ oīpotētiā ſuā iuſtificat impiū. Namſicut dicit Augꝰ: Maius ē iuſtificare impiū ꝙ creare celum ⁊ terram. ⁊ quia iuſticiam dei ſemꝑ cōcomitaturmīa: iō ſubdit̉: v ¶ Et ob hoc ꝙ dn̄ſ oīum es: oībuſ teparcere facis. nā ſemper punit citra cōdignum: etiam īdamnatis. x ¶ Uirtutem .n. oſtendis .i. potentiam tuam infinitam. y ¶ Tu qui non crederis. ab idolatris.z ¶ Eſſe in virtute conſummatus .i. ſimpliciter perfectus: infideles enim ⁊ idolatre negantes deum verum:non credebant ipſum eſſe ſimpliciter perfectum.