Liber
⁊ incerte ꝓuidētie nr̄e. Corpus .n. qd̓ corrūpit̉ aggrauat aīam: et terrena īhītatōdepͥmit ſenſuꝫ multa cogitātē. Et difficile eſtimamusq̄ ī terra ſt̓: et que ī ꝓſpectuſūt īue̓nimꝰ cū labore. Queī celis ſūt āt ꝗs īueſtigabit:Se̓nſū aūt tuū quis ſciet:niſi tu dederis ſapīaꝫ ⁊ miſeris ſpūm ſcm̄ tuū de altiſſimis: et ſi correcte ſint ſemite eoꝝ ꝗ ſūt ī terris: ⁊ quetibi placēt didicerīt hoīesNām ꝑ ſapīam ſanati ſuntꝗcūqꝫ placuerūt tibi dn̄e apͥncipio.¶ Cap.X.Ecͣ illuꝫ ꝗ pͥmus formatꝰ ē a deo pater orbis t̓raꝝ: cum ſolus eēt creatꝰ cuſtodiuit: et eduxit illū
a delicto ſuo. Et ēduxit illūde limo t̓re: et d̓dit illi v̓tutēcōtinēdi oīa. Ab hac ūt receſſit iniuſtꝰ ī ira ſua: ꝑ iramhomicidij frat̓nitas deperijt. Propt̉ qd̓ cuꝫ aqͣ deleret t̓rā: ſanauit iteꝝ ſapīa: ꝑꝯtēptibile lignū iuſtū gub̓nans. Hec ⁊ ī cōſenſu ſuꝑbie cū ſe natōes extuliſſentſciuit iuſtuꝫ: et conſeruauitſine querela deo: et in filijsmiſericordiam fortem cuſtodiuit. He̓c iuſtuꝫ a pereuntibꝰ impijs liberauit fugientem: deſcendente ignein pe̓ntapolim: quibus inteſtimōiū neꝗͣtie fumigabūda ꝯſtat d̓ſerta t̓ra: et ī certotempore fructꝰ hn̄tes arbores: et īcredibil̓ aīe mēoria
ꝙ ad ea nō hr̄ demōſtratio: ſed ſolū ꝓbabilis rō: que nō facit intellectū aſſentire ſimpl̓r vni parti: ſꝫ cū formidīe alterius: ⁊ hoc ē qd̓ dicit: f ¶ Cogitatōeſ .n. mortaliū timide. qꝛcū oppoſiti formidine: vt dc̄m̄ ē: ⁊ ꝑ ꝯn̄s g ¶ Incerte ꝓuidentie nr̄e. niſi dirigātur dono ſapīe diuine. h ¶ Corpꝰ .n.Hic ponit̉ tertia rō qaccipit̉ ex corruptibilitate corporis ītellectū īpediēte ī ſuo oꝑeiō dicit: Corpꝰ .n. qd̓corrū. aggra. aīaꝫ. q..d. hoc nō facit corpinqͣtū corpꝰ: qꝛ n̄ impediebat ī ſtatu īnocētie: ſed inꝙͣtum corruptibile: quale ſcm̄ eſtpeccatū ade. i ¶ Etterrena inhītatio deprimit ſenſū .i. intellectū. k ¶ Multa cōgitātē. nā ꝓpt̓ hāc inhītatōem hꝫ hō cogitare d̓ neceſſarijs ml̓tis ex parte corporis.l ¶ Et difficile. Hicponit̉ qͣrta rō: qͥ accipit̉. ex defectu cognitōis nr̄e circa naͣm ſēſibiliū: quoꝝ ꝓprietates n̄ poſſumꝰ ſcire ꝑfecte: ſicut pꝫ ꝙ ꝓpͥetates minimi folij arboris ꝙͣtū ad v̓tutem: figura: colorē: ⁊ huiuſmodi: ad plenū ꝑ rōnē nō poſſumꝰ inueſtigare: eccl̓es. j. Cūcte res difficiles: nec ēqui poſſit eas explicare ẜmone. iō dic̄: l¶ Et difficile eſtīamus .i. cognitōem debilē habemꝰ: ⁊ cū difficultate. m ¶ Etque in ꝓſpectu ſt̓ .i. ſb̓iecta ſenſibꝰ hūanis. n ¶ Inuenimꝰcū labore .i. rōes eoꝝ aliquas inuenimꝰ cū laboribus ml̓tiſ:frequēter cū admixtione erroris: vt pꝫ de ph̓is: qui tn̄ circatalia inueniēda fuerūt valde laborioſi: ⁊ tn̄ in multꝭ errauerunt: ſicut dcm̄ eſt. sͣ. de Ariſtotele. o ¶ Que in celis ſuntaūt qͥs inueſtigabit. q. d. nullus: niſi ꝑ ſapīam a deo dataꝫ.Sic ex rōnibus p̄poſitis arguit̉: ꝙ ſapīa diuinitus īfuſa neceſſaria ē hōi: ⁊ maxīe ppl̓i regimē hn̄ti: vn̄ ſb̓dit̉: p ¶ Senſum aūt tuū .i. ꝯſiliū dīnū. q ¶ Quis ſciet ⁊cͣ. niſi ꝑ ſapiētiā ⁊ ſpūm tuū. r ¶ Et ſi cor. ſt̓ ſemi. eoꝝ ⁊cͣꝭ .i. hoīuꝫ ꝑ reditū a culpa ad gr̄aꝫ: ꝑ quā placita ſūt tibi oꝑa eoꝝ. ſupplenullus ſcire pōt: niſi ꝑ ſapīam ⁊ ſpūm tuū reuelantē: eccl̓es.ix. Nemo ſcit vtrū amore vel odio dignꝰ ſit. s ¶ Nā ꝑ ſapīam. diuinā. ¶ Sanati ſūt oēs qͥ placuerūt tibi. pꝰ lapſuꝫparentis pͥmi¶ Capl̓m. X.Ec illū qͥ pͥmus formatꝰ ē a deo. In p̄cedentibush induxit auctor ad appetitū ſapīe rōcinādo: hic cōſequēter īducit ad idē exēplificādo ponendo eoꝝexēpla qui ꝑ ſapīam dīnā illuſtrati ſe bn̄ habuerūt: ⁊ ꝑ oppoſttū illoꝝ qui ꝓpter defectū ſapīe male ſe habuerunt: vtoppoſita iuxta ſe poſita magis eluceſcāt. Et diuidit̉ ī duaspartes. Nā pͥmo ponūtur aliqͣꝝ ꝑſonaꝝ exēpla ſpāl̓r: ſcd̓ototiꝰ ppl̓i iſrl̓ gnaͣl̓r. c. ſeq̄nti. Prima diuidit̉ ī ſeptē ꝑtes ẜmſeptē ꝑſonas notabiles: ⁊ patebūt partes ꝓſequēdo. Primaꝑſona ē ipſe adā qui ꝑ ſapīam dīnā penitēs ſaluatus ſuit: ⁊ecōtrario cayn ꝑ īlipiētia perijt: ⁊ hoc ē quod dr̄: a ¶ Hec..i. ſapīa dina. b ¶ Illū ⁊cͣ ꝭ ſ. adā: gen̄. j. c ¶ Pr̄ orbis terraꝝ .i. oīum hoīum. d ¶ Cū ſolus eēt creatꝰ. qꝛ poſtea for
mata ē mulier de coſta eiꝰ: gen̄. ij. ¶¶ Cuſtodiuit. ꝙͣdiuin ſtatu innocētie ſtetit. f ¶ Et eduxit illum a delictoſuo. poſtꝙͣ peccauit. g ¶ Et eduxit illū de limo. corꝑeius īde formādo: gen̄. j. ⁊ hoc fuit an̄ pctm̄ eiꝰ. h ¶ Etdedit illi v̓tu. ꝯti. oīa. nā dedit illi dn̄ium ſuꝑ oīa īferiora: gen̄. j. i ¶ Abhac .ſ. ſapīa. kUt receſſit iniuſtus .ſ. cayn. ¶ IIn ira ſua. eo ꝙdeus ad munerafratris ſui reſpexeat: ⁊ nō ad ſua.m ¶ Per irā homicidij .i. per peccatū fratricidij.n ¶ Frat̓nitas deperijt .i. amicitiafratna. o ¶ Propter qd̓. Hic pōit̉ſcd̓m exēplum d̓Nōe: qui ꝑ ſapiētiā a deo ſibi datā cuꝫ domo ſuafuit ſaluatus meritorie: alijs in diluuio pereūtibꝰet hoc eſt qd̓ dr̄:o ¶ Propt̓ qd̓. i.ꝓpt̓ ſapīe donū.p ¶ Cū aqua deleret terram. gen̄..vij. q ¶ Sanauit iteꝝ ſapīa ꝑꝯtē. lignū .i. ꝑ arcam de lignis factā: quā ꝯtēnebāt hoīes illiꝰ tꝑis reputātes fatuos noe ⁊ eiꝰ filios. r ¶ Iuſtū gubernas .i. ſapīagubernās noe iuſtū cū ſua familia. s ¶ Hec ⁊ ī ꝯſēſuſuperbie. Hic ponit̉ 3ᵐ exēplū de abraā qͥ ꝑ dīnā ſapiētiā fuit liberatus de vr̄ chaldeoꝝ: vt dictū fuit pleniusgen̄. xj. ⁊ hic breuit̓ repetit̉ cū dr̄: Hec .ſ. ſapīa dīna: ⁊ inſeq̄ntibꝰ ſil̓r intelligat̉: Et in ꝯſenſu ſuꝑbie cuꝫ ſe natōesextuliſſent. volētes edificare turrim vſꝫ ad celū ad magnificādū nomē ſuū: gen̄. xj. t ¶ Sciuit iuſtū .ſ. abraāquē ſciri fecit ꝑ approbatōem. v ¶ Et ꝯſeruauit ſinequerela .i. notabili culpa. x ¶ Et ī filijs. abrae. y ¶ Miſericordiā fortē cuſtodiuit. nā hoſtes eoꝝ fortiter d̓bellauit: vt pꝫ ī exo. ⁊ libro Ioſue. z ¶ Hec iuſtū. Hic ponit̉ quartū exēplū de Loth: cū dr̄: Hec iuſtū .ſ. Loth.⁊ ¶ A pereūtibꝰ īpijs li. fu. de ciuitate ſodomoꝝ: vt hr̄gen̄. xix. a ¶ Deſcēdente igne. ſulphureo. b ¶ In pētapolim. ſic vocabat̉ illa regio: eo ꝙ erāt ibi qͥnqꝫ ciuitates q̄ fuerūt ſubuerſe a dn̄o. c ¶ Quibꝰ ī teſti. neqͥ.i. vicij ꝯͣ naͣm quo erāt īfecti. d ¶ Fumigabūda con.deẜ. t̓ra. nā facta ē īhītabilis: ⁊ inde ſurgit fumꝰ ⁊ fetorqͣſi intolerabilis ī teſtimoniū dānatōis pͥoꝝ hītātium.e ¶ Et ī cer. tꝑe fru. ha. arbores .i. p̄ter ſolitū curſū naͣein teſtimoniū ꝙ habitores illiꝰ tꝑis peccauerāt ꝯͣ naͣm.dr̄ etiā ꝙ ibi ſūt arbores pulchros fructꝰ hn̄tes exteriꝰ:qͥ cū manu tangunt̉ incinerant̉: ⁊ fetor exalat ex eis ī teſtimoniū dicti vicij ⁊ dānatōis. f ¶ Et īcredibi. aīe .i.vxoris Loth: q̄ fuit īcredibilis āgelo p̄cipienti ne reſpiceret poſt tergū ſuū: ⁊ accipit̉ h̓ aīa ꝓ toto ꝯiuncto: ſic̄exo. jͣ. Oēs aīe que egreſſe ſūt d̓ femore iacob. g ¶ Memoria ſtās figmētū ſalis. v̓ſa .n. fuit vxor Loth ī ſtatuāſalis: gen̄. xix. vt poſteri memores eēnt ſue īcredulitatꝭ