¶ Sapientie

magis bonꝰ: vēni ad corpīcoinꝗnatū. Et ut ſciui quoniā aliter nō poſſem eſſe cōtinens niſi deus det: et hocipſum erat ſūma ſapientia:ſcire cuius eſſet hoc donū:a̓dij dn̄m ēt dep̄catus ſumillū: et dixi ex totꝭ p̄cordijsmeis. ¶ Capl̓m. IX.Eus patruꝫ meoꝝ ⁊dn̄e miſericordie quifeciſti oīa verbo tuo: ēt ſapientia tua cōſtituiſti hoīem:vt dn̄aret̉ creature que a tefacta eſt: ut diſponat orbēterraꝝ ī equitate ⁊ iuſticia:et in directōe cordis iudicium iudicet: da mihi ſediuꝫtuaꝝ aſſiſtrice ſapīam ⁊ nōli me reprobare a puerꝭ tuis: quoniā ſeruus tuus ſuꝫego ⁊ filiꝰ ancille tue: homoinfirmꝰ ⁊ exigui tꝑris: et minor ad ītellectū iudicij ⁊ legū. Et ſiquis erit ꝯſūmat̉int̓ filios hoīuꝫ: ſi aufugeritab illo ſapīa tua: in nihiluꝫcōputabit̉. Tū aūt elegiſti

me regē ppl̓o tuo: ⁊ iudicēfilioꝝ tuoꝝ ⁊ filiaꝝ. Et dixiſti me̓ edificare tēplū ī mōte ſcō tuo: ⁊ in ciuitate hītatōis tue altare: ſil̓itudinē tabernaculi ſcī tui: quod preparaſti ab initio: et tecū ſapiētia tua: que nouit operatua: que ⁊ affuit tun cū orbem terraꝝ faces: ⁊ ſciebatꝗd eſſet placitu oculis tuis⁊ ꝗd directū ī preceptis tuis. Mitte̓ illā de celis ſcīstuis: ⁊ a ſede magnitudīstue: ūt mecū ſit ēt mecuꝫ laboret vt ſciā ꝗd acceptū ſitapud te. Scit ēniꝫ illa oīa ⁊intelligit et deducet me inoꝑbꝰ meis ſobrie: ⁊ cuſtodiet me ī ſua potētia. Et erūtaccepta opera mea: ⁊ diſponā populū tuum iuſte: ⁊ęro dignus ſediū pr̄is mei.Quis enim hominum poterit ſcire conſiliū dei? Autquis poterit cogitare quidvelit deus? Cogitationesenim mortalium timide:

vocauit nomē eius amabilis dn̄o. ij. reg. xij. s ¶ Et cūeēm magis bonus .i. ꝓficiens in virtutibus. t ¶ Ueniad corpus incoinqͥnatū. hoc nō pōt intelligi de ꝯtinētiav̓ginali: qꝛ ſalomon valde iuuenis ꝯtraxit mr̄imoniuꝫcū filia pharaonis: ꝓpt̓ quod intelligēdū eſt de ꝯtinētiacōiugali: ⁊ etiamab alijs vicijs vitabilibus: quamſeruauit per longum tp̄s. vn̄ dicit̉.iij regū. ix. ⁊ .xj.Cūqꝫ iam eſſet ſenex deprauatumeſt cor eius ꝑ mulieres. v ¶ Et vtſciui ⁊cͣ. eſſe continēs. a vicijs ⁊ criminibꝰ. x ¶ Niſi deus det̓. ſin̄qdono hō nō pōt.ꝑſeuerare ī bonoy ¶ Et hocip̄merat ſapīa .ſ. ſcireꝙ hec cōtinētia ēdei donū. nā ſapientia ē cogitatiodinoꝝ. z ¶ Adijdn̄m. attēte.Et dep̄catus ſuꝫillū. deuote. ¶ bEt dixi ex totiſ p̄cordijs meiſ. ideſtex toto intellectumeo ⁊ affectu.Capl̓m. IX.Eus patrū meorum.hic ꝯn̄ter ponitſalomō ſue orōisformā ⁊ moduꝫº.⁊ diuidit̉ in trespartes. naꝫ pͥmodei beniuolētiaꝫcaptat: 2º petitōem ſuā format: ibi Da mihi. zº ad hoc rōne allegat: ibi Tu āt. Circa pͥmū captat dei beniuolētiāeiꝰ clemētiā ꝯfitēdo dicēs: a Deus patrū meoꝝ. quosclemēter elegiſti: vt abraā: iſaac: ⁊ iacob: ⁊ ſpāl̓r dauidpr̄em meū quē elegiſti ad regnū. b ¶ Dn̄e mīe. qͥ remiſiſti pr̄i meo peccatū de morte vr̄ie. c ¶ Qui feciſti oīav̓bo tuo. nā dice̓ dei ē face̓: ⁊ ī hoc ꝯfitet̉ dei potentiā: ⁊tertio ei ſapīam cū dr̄: d ¶ Et ſa. tua ꝯſti. ho. vt dn̄a.⁊cͣ. ſi .n. ſtētiſſet ī ſtatu naͣe cōdite habuiſſet plenū dn̄iuꝫſuꝑ creaturas inferiores ſe. ſeqͥtur: e ¶ Ut diſpōat orbe terre ī eqͥtate. diſponēdo creaturas ad id ad qd̓ ſuntfacte. f ¶ Et ī directōe cordis. ẜm dictamē recte rōnis.g ¶ Iudiciū iudicet. ⁊ hoc ꝓpͥe ꝑtinet ad ſuꝑiores qͥ habēt de inferioribus iudicare. h ¶ Da mihi. Hic ꝯnterformat ſuā petitōem dicēs: Da mihi ſediū tuaꝝ aſſiſtricē ſapīam. loqͥtur de deo ſic̄ de iudice ſūmo cui aſſiſtūtſapiētes: ⁊ a quo ſapīa deriuat̉ ad iudices inferiores: ⁊hoc mō ſalomō vt iudex īferior petit a deo ſapīam ſibidari. Pōt etiā al̓r exponi. vt ſedes dei dicat̉ ſedes regniiſrl̓. j. ꝑalip xxix. dr̄ de ſalomōe: ꝙ ſedit ſuꝑ foliū dn̄i: ⁊hoc nomē ſedes noīat̉ ſedes ī pl̓ali: eo ꝙ ad pl̓es actꝰ ſiextēdit: ⁊ ẜm hoc petit ſalomon ꝙ dei ſapīa aſſiſtat ſe-

di regni ſui: vt ſine errore gubernet̉: iō ſb̓dit̉: ¶ Noli mereprobare. denegādo mihi donū ſapīe. k ¶ Qm̄ ẜuus tuſum ego ⁊cͣ. Salomō .n. ⁊ eius matex receptōe legis moſaice erāt obligati ſeruituti dīne. l ¶ Hō īfir ⁊ exi. tꝑis. ē .n.breuis vita humana: ⁊ multꝭ infirmitatibꝰ ſb̓iecta: ꝓpt̓ qd̓paꝝ ſcire pōt ex acqͥſitōe ꝓpͥa. nā ad acqͥſitōem ſcīe reqͥrit̉ lōgitudo tꝑis ⁊ experientie: iō ſb̓dit̉: m ¶ Etminor .i. īſufficiens.n ¶ Ad intellectū iudicij ⁊ leguꝫ .ſ. dīne ⁊humane: ẜꝫ quas dꝫiudiciū dari. o ¶ Etſiqͥs erit ꝯſūmatꝰ .i.ꝑfectꝰ in ſapīa humana. p ¶ Si aufuge̓itab illo ſapīa tua .i. ate īfuſa. q ¶ In nihilū cōputabit̉. quiaſua ſapientiā fatuitaſreputabitur. jͣ. cor. iij.Sapīa hꝰ mūdi ſtulticia ē apud deū. ¶ rTu aūt. Poſtꝙͣ ſalomon petiuit ſapīamdinā: hic ꝯn̄ter ad hallegat ml̓tiplicē rōeꝫ⁊ pͥmo rōem ſumptaex parte ſui ſpāl̓r: 2ºex ꝑte generꝭ humanignaͣl̓r: ibi Quis .n.hoīum. Circa pͥmuꝫdic̄: r ¶ Tu at elegiſti me regē ppl̓o tuo.ꝓ dauid pr̄e meo.s ¶ Et dixi. me edi.tē. ⁊cͣ. hec duo hn̄tur.j. ꝑal̓. xxviij. hec nōpn̄t dici de phyloneqͥ nō fuit rex nec templū edificauit: ſed ſolū de ſalomone. tSil̓itudinē taber. ſcī tui. qd̓ fecit moyſes de mādato dn̄i.v ¶ Qd̓ p̄paraſti ab initio .ſ. exitiꝰ de egypto: ut hr̄ exo. xxv.x ¶ Et tecū ſapīa tua. ſi accipiat̉ h̓ ſapīa genita: ſic ē idē ꝙfiliꝰ ī dīnis qͥ ſꝑ ē idē ī eēntia cū pr̄e: diſtinctꝰ tn̄ ī ꝑſona: ⁊ cūeo cūcta oꝑat̉. Si aūt accipiat̉ ſapīa dīna abſolutē: ſic diſtīguit̉ ab eo ſola rōe: ⁊ de vtraqꝫ vificat̉ hec lr̄a cū ſb̓ditur:y ¶ Que ⁊ affuit. Et qm̄ ad duo p̄dicta .ſ. regimen ppl̓i ⁊edificatōeꝫ tēpli reqͥrebat̉ in ſalamone ſapīa īfuſa: q̄ eſt quedā imp̄ſſio ſapīe dine: iō ſb̓dit: z ¶ Mitte illā de celis. ꝑeffectu ſuū ī me: a ¶ Ut mecū ſit. me iuſtificādo: b ¶ Etmecū laboret. ī oꝑibꝰ me dirigēdo: c ¶ Scit .n. illa oīa. ſimplicit̓ vſqꝫ ad minima: ſi accipiat̉ ſapīa ꝓut ē ī deo. ſi aūt accipiat̉ ꝓ ſapientia infuſa: ſic ſcit omnia .i. facit ſcire oīa formal̓r: nō oīa abſolute: ſꝫ oīa neceſſaria hōi cui dat̉. d ¶ Etdedu. me ī oꝑi. meis ſobrie .i. ſine exceſſu rōis ⁊ legꝭ dīne: cetera patēt. e ¶ Quis .n. hoīum. Hic ꝯn̄ter allegatur rō exꝑte generis humani gnaͣl̓r: qd̓ patit̉ defectū in cogͦſcendo ⁊maxime circa dīna ad q̄ ſe hꝫ intellectꝰ nr̄ ſic̄ oculus noctuead lucē ſoliſ: iō dicit: e ¶ Quis .n. hoīum pot̓it ſcire ꝯſiliūdei ⁊cͣ. q. d. nullus: niſi ꝑ ſapīam dīnitus ſibi data. f ¶ Logitatōes. Hic ponit̉ ſcd̓a rō que accipit̉ ex defectu cognitōisnr̄e circa agibila humana: que ſaltē vt in pl̓ibus talia ſunt:

x x 2