¶ Sapientie

ſtans figmētū ſalis. Sapiētiā .n. p̄tereuntes non tm̄ inhoc lapſi ſūt vt ignorarentbona: ſed ⁊ inſipiētie ſue reliquerūt hoībus memoriāut in his q̄ peccauerūt neclatere potuiſſent. Sapīa āthos qui ſe obſeruāt a doloribus liberabit. Hec auteꝫꝓfuguꝫ ire fratris iuſtū deduxit ꝑ vias rectas: ⁊ oſtendit illi regnū dei: et dedit illi ſcīam ſcōꝝ. Honeſtauitillū in laboribus: et cōpleuit labores illiꝰ. In fraudecircūuenientiuꝫ illuꝫ affuitilli et honeſtū fecit illuꝫ. Cūſtodiuit illuꝫ ab inimicis: ⁊a ſeductoribus tutauit illūEt certamē forte dedit illi:u̓t vince̓t ⁊ ſciret qm̄ oīumpotentior eſt ſapīa. Hec vēdituꝫ iuſtuꝫ nō dereliꝗt: ſꝫaͦ pctōribꝰ liberauit euꝫ: deſcenditqꝫ cuꝫ illo ī foueā ētī vīculis nō dereliꝗt illum:donec afferret illi ſceptrum

regni: et potentiā aduerſuseos ꝗ euꝫ depͥmebāt: et mēdaces on̄dit ꝗ maculauer̄tillū: ēt d̓dit illi claritatē eternā. Hec ppl̓ꝫ iuſtuꝫ ⁊ ſemēſine q̄rela liberauit a natōibus q̄ illuꝫ d̓pͥmebant. Intrauit ī aīam ẜui dei: et ſtetitꝯͣ reges horrēdos ī poͣrtētꝭ⁊ ſignis. Et reddidit iuſtismercedē laboꝝ ſuoꝝ: et deduxit illos ī via mirabili: ⁊fuit illis ī velamēto diei: ⁊ īluce ſtellaꝝ ꝑ noctē. Et trāſtulit illos ꝑ mare rubruꝫ: ⁊trāſuexit illos ꝑ aquā nimiam. Inimicos aūt illoꝝ demerſit ī mare: ēt ab altitudine inferorum eduxit illos.Ideo iuſti tulerunt ſpoliaip̄ioꝝ ēt decātauerunt: dn̄enomē ſcm̄ tuum: et victricēmanuꝫ tuā laudauerūt parit̓. Quoniā ſapīa aꝑuit osmutoꝝ: ⁊ linguas īfantiuꝫfec̄ diẜtaſ. Direxit oꝑa eoꝝin manibus ꝓphete ſancti.

ad euitandū eā. vnde dicit ſaluator luc. xvij. Memoreſeſtote vxoris Loth. Conſequenter on̄dit malū illorū qͥdiuina ſapīa caruerūt cū dr̄: h ¶ Sapīam .n. p̄tereuntes .i. ip̄am hēre negligentes. i ¶ Non tm̄ in hoc lapſiſunt: vt igno. bona .ſ. v̓tutū q̄ ſūt v̓e hoīs bona: qꝛ faciunt hoīeꝫ ſimpl̓ibonū. k ¶ Sed⁊ inſipiē. ſue reli.hoībꝰ memoriā.ꝑ ſuā punitōem:ſicut dictuꝫ eſt deſodomitis ⁊ vxore Loth. l¶ Ut īhis que peccauerunt. ad hoc .n. fecit deus ꝑ punitōnem eoꝝ peccatamanifeſta: vt alijterrore pene a talibus arcerent̉.m ¶ Sapīa autēhos qui ſe obſeruant. ꝑ ſcām conuerſatōem ⁊ d̓uotā orōem. n ¶ Adoloribus liberauit. vt pꝫ in exemplis dictis ⁊ etiādicēdis. o ¶ Hecaūt ꝓfugū. Hicponit̉ qͥntū exemplū de Iacob: cūdicit̉: Hec aūt ꝓfugum ire fratrisiuſtū .ſ. iacob: quiiuſtus fuit ⁊ ī meſopotaniā iuit fugiens iram Eſaufratris ſui: Gen̄..xxvij. p ¶ Deduxit per vias rectas. morum.q ¶ Et on̄dit illi regnū dei. qn̄ vidit ſcalā: cuius ſūmitas tangebat celū: ⁊ dn̄m īnixū ſcale: gen̄. xxviij. Tunc.n. habuit reuelatōem de ſuꝑna hierl̓m: ꝓpter qd̓ euigilās dixit: Nō eſt hic aliud niſi domus dei ⁊ porta celi: iō ſubdit̉: r ¶ Et dedit illi ſcīam ſcōꝝ .i. noticiā deſcis angelis quos vidit aſcēdētes ⁊ deſcendētes ꝑ illamſcalā. s ¶ Honeſtauit illū ī laboribꝰ .i. reddidit eū īchtū ⁊ diuitē ꝓ laboribꝰ ſuis ī cuſtodiēdis ouibus Laba:gen̄. xxx. Ditatuſqꝫ ē hō vltra modū ⁊cͣ. t ¶ Et ꝯpleuitlabores illius. qn̄ deo ꝓtegēte receſſit de meſopotamiacū vxoribꝰ ⁊ liberis ⁊ diuitijs ſuis. v ¶ In fraude circūuenientiū illū. i. Laban ⁊ filioꝝ ſuoꝝ qͥ nitebant̉ euꝫdeciꝑe mutādo freq̄nt̓ mercedē ſuā: gen̄. xxxj. x ¶ Affuit. multiplicādo greges: qͥ ẜm pactū debebāt cede̓ inmercedē iacob. y ¶ Et honeſtū fecit illū. ditādo eumī tꝑralibꝰ ⁊ ſpūalibꝰ diuitijs. z ¶ Auſtodiuit eū ab in imicis ⁊cͣ .i. a Laban ⁊ eius filijs inſequētibꝰ Iacob recedentē ad eū ſpoliandū: gen̄. xxxj. a ¶ Et certamē fortededit illi. cū āgelo luctati: gen̄. xxxij. b ¶ Ut̓ vinceret.ſ. Eſau ſibi aduerſantē: ad hoc .n. fuit illa lucta: vt Iacob aſſecuraret̉ de Eſau quē nimis timebat: ꝓpt̓ quoddixit ſibi angelus: Si ꝯͣ dn̄m fortis fuiſti: quāto magisꝯͣ hoīes p̄ualebis. c ¶ Hec vēditū. Hic pōit̉ ſextū exēpluꝫ de Ioſeph cū dr̄: Hec venditum iuſtū. iſmaelitis a

fratribꝰ ſuis: gen̄. xxxvij. d ¶ Sed a peccatoribꝰ liberauiteū .i. a fr̄ibus ſuis eū occide̓ volētibꝰ. e ¶ Deſcēditqꝫ cumillo ī foueā .i. in carcerē regis egypti: gen̄. xxxix. vn̄ dr̄ ibidē:Fuit aūt dn̄s cū Ioſeph: deditqꝫ ei gr̄am in ꝯſpectu ⁊cͣ.f ¶ Et in vinculis ⁊cͣ. ſceptrū regni .i. dn̄atōeꝫ in regno egypti poſt regē īmediate: gen̄. xlj. g ¶ Et potentiā aduerſus eoſ qͥeū depͥmebāt .ſ. phutiphar ⁊ vxorē eius:quibꝰ ſuꝑior factꝰ fuith ¶ Et mēda. oſten.qͥ macu. illū. imponēdo ſibi adulteriū: nāmalicia mulieris fuitdetecta. i ¶ Et d̓ditilli claritatē eternā .ſ.bōe fame que manetadhuc ⁊ manebit inpoſteꝝ ſꝑ. k ¶ Hecppl̓ꝫ. Hic ponit̉ ſeptimū exēplū de moyſeqͥ ꝑ ſapīam diuinituſſibi datam liberauitpopulū iſrl̓ ab egyptiẜuitute: cum dr̄: Hecppl̓m iuſtū ⁊cͣ. i. ppl̓ꝫiſraeliticū colentē dominū. ¶ Liberauita natōibꝰ egyptioꝝ.que illū opprimebātnimis grauit̓: intm̄ ꝙꝑducebant ad amaritudinē vitaꝫ eoꝝ: vthr̄ exo. j. ⁊ ſubditurmodus liberādi cumdicitur: m ¶ Intrauit .ſ. diuina ſapīa.n ¶ In aīaꝫ ſerui d̓i..ſ. moyſi. o ¶ Et ſtetit ꝯͣ reges horrēdos..ſ. pharaoneꝫ ⁊ pͥncios. p ¶ In portētis ⁊ ſignis. flagellādo egyptū decēpes ſiq ¶ Et reddidit iuſtis mercedē laboꝝ ſuoꝝ. namde mandato domini filij iſrl̓ recedētes ſpoliauerūt egyptuꝫtētes mutuo a vicinis vaſa aurea ⁊ argentea: exo .xij. Etin recōpenſatōem laborū: qͥbus iniuſte defraudauerātzegyptij. r ¶ Et eduxit eos in via mirabili. nā colūnanubis p̄cedebat per dieꝫ ⁊ colūna ignis ꝑ noctem: exo. xiij.s ¶ At tranſtulit illos per mare rubrum ⁊cͣ. hoc habeturexo. xiiij. t ¶ Et ab altitudine inferorū .i. de profūdo maris. v ¶ Ideo iuſti tulerunt ſpolia impiorū. viderunt eniꝫegyptios mortuos ſuper litus maris: exo. xiiij. Et ſpoliauerunt eos armis ⁊ oībus p̄cioſis: ⁊ ẜm hebreos iſta ſcd̓a preda fuit maior ꝙͣ illa qua pͥus ſpoliauerāt egyptum vaſiſ aureis ⁊ argenteis. x ¶ Et decantauerunt dn̄e nomē ſanctuꝫtuum. dicētes: Cantemus dn̄o gl̓oſe ⁊cͣ. exo. xv. y ¶ Et nutricē manum tuam .i. potētiam tuam egyptios ſubmergētēz ¶ Quoniā ſapīa aperuit os mutoꝝ ⁊cͣ .i. hebreoꝝ: qͥ pͥusexiſtentes in egypto non audebant mutire nec aliqͥd fari cōtra opprimētes ſe nequiter ⁊ iniuſte: ſed quia hec omnia attribuuntur meritis moyſi: iō ſubditur: ⁊ ¶ Direxit operaeoruꝫ in manibus prophete ſancti .ſ. moyſi: de quo diciturdeutero. vltimo: Et non ſurrexit propheta vltra in iſrl̓ ſic̄moyſes quem noſcet dominus facie ad faciem.¶ Capitulum. XI.

xx 3