Liber
virtutes. Sōbrietateꝫ .n. etſapientiā docet ēt iuſticiā ētv̓tute: qūibꝰ vtiliꝰ nihil ē ī vita hoībꝰ. Et ſi multitudinēſcīe deſiderat ꝗs: ſcit p̄teritaet de futurꝭ eſtimat: ſcit ve̓rſutias ẜmonū ēt diſſolutiones argumētorum: ſigna ⁊mōſtra ſcit āteqͣꝫ fiāt: ⁊ euētus tēpoꝝ ⁊ ſcl̓oꝝ. Propoſui ergo hanc adduce̓ mihiad ꝯuiuādū: ſciens qm̄ mecū cōicabit d̓ bonis: et eritallocutio cogitatiōis et tedij mei. Hābebo ꝓpt̓ hācclaritatē ad turbas: et honorē apud ſeniores. Iuuenis ⁊ acutꝰ īueniar ī iudicio⁊ ī ꝯſpectu potentiū āmirabilis ero: et facies pͥncipuꝫmirabūtur me. Tace̓ntemme ſuſtinebūt: loquēte mereſpiciēt: et ẜmocināte meplura: manꝰ ori ſuo īponēt.Prēterea hēbo ꝑ hanc im
mortalitatē: et memoriā et̓nā his ꝗ poſt me futuri ſūtrelinqua. Diſponā ppl̓oset natōes mihi erūt ſubdite. Timebūt me audiētesreges horrēdi: et ī ml̓titudine uidebor bonꝰ: et ī bellofortis. Intrans ī domū meam conꝗeſcā cuꝫ illa. Noͣn.n. hēt amaritudinē ꝯuerſatio illiꝰ: nec tediū cōuictusillius: ſed leticiā ⁊ gaudiū.Hec cogitās apud me: ⁊ cōmemorans in corde meo:quouiā īmortalis ē ī cogitatōe ſapīa ēt ī amicitia illiꝰdelectatio bona: et ī oꝑibꝰmanuū illius hoͣneſtas ſin̄defectōe: et ī certamīe loqͣleillius ſapientia. et p̄claritasī cōicatōe ſermonū ipſius:circūibā q̄rens vt mihi illāaſſumerē. Puer autē eraꝫingenioſus: et ſortitus ſumanimaꝫ bonā. Et cuꝫ eſſeꝫ
r ¶ Sobrietatē eniꝫ .i. tēperātiā. s ¶ Et ſapīa .i. prudētiaꝫque eſt ſapīa circa agibilia humana. t ¶ Et iuſticiā. que ēvirtus ſpālis. v ¶ Et virtutē .i. fortitudinē. iſte ſūt quattuor virtutes cardinales ad quas alie virtutes morales reducunt̉: iō ſb̓dit̉: x ¶ Quibꝰ vtilius nihil ē in vita. pn̄ti.y ¶ Poībus. qꝛ ꝑ virtutes morales efficit̉hō bonꝰ ſimpl̓r. ꝑ virtutes aūt intellectuales que ſūt artes ⁊ ſcientie ſpeculatiue: nōefficit̉ hō bonꝰ ſimpl̓rſed ẜm quid: vt bonꝰartifex: bonꝰ ph̓s: ⁊ hͦmodi. z ¶ Et ſi ml̓titudine ſcīe .ſ. practice. a ¶ Deſiderat qͥs.hoc ſupple hēt ꝑ ſapientiā: iō ſb̓dit̉: b¶Scit p̄terita .i. fac̄ ſcire eo mō loq̄ndi quogrāmatica fac̄ ꝯgrueloqͥ: vr̄ .n. hic ſcriptura loqͥ de ſapīa ꝓutfuit in ſalomone: vt.sͣ. dictū eſt. c. p̄cedētiSalomō aūt per ſapientiā ſibi datā multa cognouit de p̄teritis: ⁊ per illa poteratꝯiecturare de futurisiō ſubdit: c ¶ Et defuturis eſtimat. Salomon etiā plura cōgnouit de futuris perſpūm ꝓph̓ie certitudinal̓r. d ¶ Scit v̓ſutias .i. fallacias eSermonū. quas ſapiētia facit auerte̓. ¶ FEt diſſolutōes argumētoꝝ. q̄ fiūt ꝯͣ v̓itatē ſpāl̓r in moralibus. g ¶ Signa ⁊ monſtra ſcit anteꝙͣ fiāt. hoc pꝫ verū deſapiētia increata quā nihil latet. ſil̓r de creata ꝓut fuit in ſalomone. Nā ip̄e cognouit diſpōem celi ⁊ ſtellaꝝ: vt dcm̄ ē.c. p̄cedēti: ⁊ ſic p̄cognouit ortū ſignoꝝ ⁊ cōſtellationū quemoſtrāt aliqua futura: vt ſterilitatē terre futurā: vel fertilitatē ⁊ huiuſmōi: ꝓpt̓ qd̓ dicūtur mōſtra a monſtrando.h ¶ Propoſui gͦ. ꝓpt̓ p̄dicta bona. i ¶ Hāc adduce̓ mihiad ꝯuiuēdū. ꝑ freq̄ntes meditatōes ſapīe: in qͥbus ē delectabilis vita. k ¶ Sciēs qm̄ mecū cōicabit de bonis. ꝑ freq̄ntes .n. meditatōes ſapīe augmētatur ſꝑ bonū ī hoīe. l ¶ Eterit allocutio cogitatōis. qꝛ tales meditatōes ſūt v̓ba mētism ¶ Et tedij mei .ſ. excludēdi: tales .n. meditatōes oē tediūexcludūt. n ¶ Habeo. Hic ꝯn̄ter oſtēdit̉ qual̓r ſapīa dirigit ī politica. Et diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ pͥmo on̄dit̉ qualit̓per eā ppl̓s gubernat̉. 2º qual̓r ip̄a ſb̓m ꝓpriū ꝯſolat̉: ibi Intrās in domū meā. Circa pͥmū dr̄: n ¶ Hēo ꝓpt̓ hāc cla.ad tur. audiētes ſnīas meas veras ⁊ ad ppl̓i traqͥllitatē ordinatas. o ¶ Et honorē apud ſeniores. ⁊ hoc fuit veꝝ adlr̄am in ſalomone: qͥ ppl̓m gubernauit pacifice: ⁊ qͥ ſapīa p̄cellebat alios ſapiētes ⁊ ſeniores. iij reg. iiij. p ¶ Inuenis⁊ acutꝰ inue. ī iudi. Iuuenis .n. adhuc exn̄s valde ſolerter iudicauit filiū reddi vere mr̄i. iij. reg. iij. q ¶ In cōſpectu potentiū admirabilis ero. oēs .n. reges mirabat̉ de ſapīa ſalomonis. r ¶ Et fa. pͥn. mira. me. vn̄. iij. reg. x. dr̄: ꝙ regīa ſaba que erat ſapientiſſima vidēs magnificentiā ſalomonis
non habebat vltra ſpūm. s ¶ Tacētē me ſuſtinebūt..i. cū reuerētia expectabūt qͦuſqꝫ v̓bū reſumā: vel demeis loq̄ndi licētiā. t ¶ Loq̄ntē me reſpiciāt. attoniti demea eloq̄ntia. v ¶ Et ſermocināte me plura manꝰ oriſuo īponet .i. ꝙͣtūcūqꝫ ꝓtrahā ſermonē reuerent̉ aſcultabūt: x ¶ Preterea habebo perhāc imor. apuddeū. y ¶ Ebmemoriā etnā. apudhoīes. z ¶ Diſponaꝫ ppl̓os. adbonū cōe. a ¶ Etnatōes mihi erūtſb̓iecte. ml̓ti nāqꝫgētiles fuerūt ſb̓iecti ſalomoni.b ¶ Timebuntme audiē. re. horrēdi. multi .n. reges horrēdi alijsaudiētes ſapīam⁊ potētiā ſalomonis timebāt eū ⁊reddebāt ei tributum. c ¶ Et inmultitudine. ſubditoꝝ meoꝝ: d̓Uidebor bonus.eis bn̄faciendo.e ¶ Et ī bello fortis. ꝯͣ aduerſarioſmeos. f ¶ Intrans. Hic ꝯn̄teron̄dit̉ qͣliter ſapientia ſb̓m ꝓpriuꝫꝯſolat̉ cuꝫ dr̄: Intrans in domummeā .i. ꝓpriā ꝯſcientiā. nā ītellectꝰ⁊ volūtas ſūt potētie reflexiue ſuꝑ ſeip̄as. g ¶ Lōqͥeſcācū illa. hō .n. ꝑ donū ſapīe hꝫ meditatōes valde delectabiles apud ſe: iō ſb̓dit̉: h ¶ Ntō .n. hꝫ amari. ⁊cͣ. Or̄ ātꝯuerſatio ſapīe ⁊ eiꝰ ꝯuictꝰ meditatio qͥ ex ītellectu ⁊ hitu ſapīe ꝓcedit: et ſubdit̉ cā huiꝰ delectatōis cum dr̄:i ¶ Qm īmortalis ē in cogitatōe ſapīa .i. ꝓpt̓ hoc ē delectabilis: qꝛ facit cogitare de īmortalibꝰ ⁊ dīnis ſic̄ ſapientia aīalis ⁊ terrena facit cogitare de carnalibꝰ ⁊ terrenis: quaꝝ cogitatio anxietate īducit. k ¶ Et in amicitia illiꝰ delectatio bona. nā hec delectatio ꝯuenit hōi ẜꝫillā partē aīe in qua ꝯuenit cū angelis ſcīs. l ¶ Et inoꝑbꝰ manuū illiꝰ .i. ī oꝑibꝰ a ſapīa ꝓcedētibꝰ. m ¶ Poneſtas ſine defectōe. nā ab ea nihil inhoneſtū pōt ꝓcedēn ¶ Et in certamīe loq̄le illiꝰ .i. in collatōe ſapiētū adinuice: qꝛ nō cōferūt de vanis ſed de vtilibus ⁊ honeſtis.o ¶ Et p̄claritas ī cōi. ſer. illiꝰ. nā ſermōes quibꝰ ſapiēscōicat alijs doctrinā ſuā clari ſūt ⁊ intelligibiles: qꝛ q̄melius ſciūtur clariꝰ ꝓnūciātur. p ¶ Circuibā q̄rensvt illā mihi aſſumere. Inuenit̉ .n. ſapīa ꝑ diligētē rōnisīueſtigatōem. q ¶ Puer erā. Poſtꝙͣ ſalomo on̄dit qͣliter ſapīa ꝓficit in vita cōtēplatiua ⁊ actiua: hic ꝯn̄terponit orōem quā fecit ꝓ ipſa hēnda. Et pͥmo ponit orādi motiuū: ⁊ orōis ſue formā ⁊ modū. c. ſequēti. Circapͥmū dic̄: q ¶ Puer erā īge. ꝑ ītellectꝰ ſb̓tilitatē. r ¶ Etſor. ſuꝫ aīaꝫ bo. ꝑ affectꝰ puritatē. hec .n. hūit ſalomona iuuētute qn̄ fuit ſub diſciplīa nathā ꝓph̓e: ꝓpt̓ quod