Liber

ꝓpte̓r diſcipline dōa ꝯmēdati. Mihi aūt dedit deusdicere ex ſnīa ⁊ p̄ſumere digna hoꝝ q̄ mihi dant̉ qm̄ipſē ſapīe dux ē: et ſapiētiūemēdator. In manu eī illi⁊ nos ⁊ ſermōes nr̄i: ⁊ oīsſapīa: ⁊ operū ſcīe diſcipliaIp̄e eī d̓dit mihi hoꝝ queſūt ſcīām verā: ut ſciam diſpoſitionē orbis terraꝝ: etvirtuteſ elementoꝝ: īitiuꝫ ⁊ꝯſūmatione ⁊ medietate tēpoꝝ: viciſſitūdinū ꝑmutationes: et ꝯſūmatiōes tēpoꝝ⁊ moꝝ mutatiōes: diuiſiones tēpoꝝ: anni curſus: etſtellaꝝ diſpoſitōes: nāturaſaīaliū: et iraſ beſtiaꝝ: uiꝫ vētoꝝ ⁊ cogitatōes hoīuꝫ: diffe̓rentiaſ v̓gultoꝝ: et v̓tutes

radicū: et q̄cūqꝫ ſt̓ abſcōſa⁊ īprouiſa didici. Oīu̓ꝫ enīartifex docuit me ſapiētia.Eſt eī in illa ſpus ītelligētieſcūſ: vnicūs: mu̓ltiplex: ſubtilis: diſertus: mobil̓: īcōīꝗnatus: ce̓rtus: ſuāuis: amāsbonū: acutꝰ: qui nihil vetatbn̄facere: humanꝰ: be̓nignꝰſtabilis: certus: ſecurꝰ: oēmhn̄s virtutē: oīa ꝓſpiciēs: etqui capiat oēs ſpūs ītelligibiles: mūduſ: ſubtiliſ. Oībꝰeīmobilibꝰ mobilio ē ſapīaAttingit aūt vbiqꝫ ꝓpt̓ ſuāmūdiciā. Uāpor ē eī v̓tutꝭd̓i: et emanatio q̄dā ē claitatꝭ oīpotētꝭ dei ficera: e̓t iō nihil iꝗnatū ī eā īcurrit. Candor ē eī lucꝭ et̓ne ēt ſpeculūſine macl̓a dei maieſtatiſ: et

⁊ ī operibus ſuis q̄ ꝯformitas cā ē dilectiōis: Eccl̓. xiij. Oēaīal diligit ſibi ſimile ⁊cͣ. a ¶ Propter diſcipline dona cōmēdati .ſ. deo cuiꝰ ſūt vere diſcipuli. b ¶ Mihi aūt deditdeus dicere ex ſnīa ⁊cͣ .i. loqͥ ad honorē dei ⁊ edificatiōeꝫ ꝓximi ẜm gr̄am a dn̄o mihi data. c ¶ Qm̄ ipſe ſapīe duxeſt .i. actor eiꝰ. d ¶ Etſapientiū emēdator.dona ſua in ip̄is ꝓpt̓vſū bonū augmētando. e ¶ In manu eīilliꝰ ⁊ nos ⁊ ſermōesnr̄i ⁊cͣ. qꝛ nullū bonūſine eo agere poſſumꝰnec ēt loqͥ: nec cogitare. f ¶ Ip̄e eī dedit.Declarata p̄cioſitateſapīe: hic ꝯſequenterſalomon oſtēdit qualiter eū direxit in actibus vite cōtemplatiue: ⁊ prīo quātuꝫ adꝯtēplatione reꝝ naturaliū: ſcd̓o ſupernaturaliū: ibi Eſt eī ī illa.Circa primuꝫ dicit:f ¶ Ip̄e enī dedit mihi hoꝝ. que ſūt in naͣtura. g ¶ Scientiaꝫverā. ſine admixtiōefalſitatis q̄ a deo nonpōt eē: ſcīa vero d̓ talibus acqͥſita frequenter hꝫ aliqua falſa admixta: vt dictū eſt ſupra. h ¶ Ut ſciā diſpoſitionē orbis terraꝝ. quātū ad ſitū corpoꝝ celeſtiū ⁊ elementariū. h ¶ Et virtutē elementoꝝ. quātuꝫ ad ea q̄ pn̄tfieri ꝑ virtute) eoꝝ. i ¶ Initiū ⁊ ꝯſūmatiōeꝫ ⁊ medietatētēpoꝝ. Diuidit̉ eniꝫ ānus ī quattuor tꝑa .ſ. ver: eſtatē: autūnū ⁊ hyemē: ⁊ qd̓lꝫ iſtoꝝ hꝫ certū prīcipiū: mediū: ⁊ finem.k ¶ Uiciſſitudinū permutatiōes .ſ. d̓ calore ī frigus ⁊ econuerſo: ⁊ d̓ die ī noctē ⁊ huiuſmōi. l ¶ Et ꝯſūmatiōes tēporū. q̄libet eī res generabilis hꝫ certā ꝑiodū tēꝑis ī qua augmētat̉: decreſcit ⁊ tādē corrūpit̉. m ¶ Anni curſus. ꝑ menſes hebdomadas ⁊ dies. n¶ Et ſtellaꝝ diſpōnes. quātū adſitū planetaꝝ ⁊ eoꝝ curſū: ⁊ ſil̓r octaue ſpere ī qͣ ſt̓ ſtelle fixeo ¶ Naturas aīaliū. quoꝝ ſpēs ⁊ mores ſūt valde diuerſi.p ¶ Et iras beſtiaꝝ. nā aliq̄ ſūt alijs ferociores. q ¶ Uimvētoꝝ. nā aliqui ſūt ſereni alij ꝓcelloſi ⁊ aliqͥ egrotatiui ⁊aliqͥ ſanatiui. r ¶ Cogitatiōes hoīuꝫ. que p̄nt cognoſci dupl̓r. Uno mō ꝑ certitudinē: ⁊ hoc mō cognoſci n̄ pn̄t niſi diuina reuelatione ꝓpter qd̓ hec cognitio nō ꝑtinet ad cōtemplationē q̄ ē reꝝ naturaliū. Alio mō pn̄t cognoſci ꝑ coniecturā ex ſignis exterioribus: ⁊ ſic ſapiētes hoīes d̓ cogitationibus alioꝝ frequēter ꝯiecturāt ⁊ d̓ tali cogitatiōe loqͥt̉ hicſalomon: s ¶ Orias virgultoꝝ .i. arboꝝ quarū ſūt multeſpēs ⁊ varie virtutes: ⁊ aliq̄ creſcūt ī regionibꝰ calidis: aliq̄ īfrigidis: t ¶ Et virtutes radicū. diuerſaꝝ herbaꝝ. v ¶ Etquecūqꝫ ſūt abſcōſa. ſicut virtꝰ ꝑ quā magnes trahit ferruꝫeſt abſcōſa hoībꝰ licet videant effectū: noticia iſtoꝝ ⁊ ſupradictoꝝ ſaltē ꝓ magna ꝑte data fuit ſalomoni ꝑ īfuſionē vtdictū eſt ſupra: iō ſubdit: x ¶ Omniū eī artifex docuit meſapīa. iō potuit doce̓ ſalomonē effectuū ſuoꝝ naͣꝫ. y ¶ Eſtenī in illa. Hic ꝯn̄t̉ on̄dit ſalomō qualit̓ ſapīa direxit eū ī ſupernaturali ꝯtēplatione. Et diuidit̉ ī duas ꝑtes: nā prīo declarat virtutē increate ſapīe: ſcd̓o qͣliter dirigit ī ſuꝑnatura

li ꝯtēplatione: ibi Et ꝑ natiōes. Circa pͥmū dr̄: y ¶ Eſteī ī illa .ſ. ſapīa īcreata d̓ qͣ īmediate an̄dixit: Oīuꝫ eī artifex ⁊c̄. z ¶ Spūs ītelligētie ſāctus .ſ. formalit̓ ī ſe ⁊ effectiue alia ſāctificās. b ¶ Multiplex. ī domis. a ¶ Unicus. in ſe: ꝓpt̓ qd̓ apl̓s. j. corin. xij. enūeratis varijs ſpūſſācti donis ſb̓ditHec aūt oīa oꝑatur vnꝰ atqꝫ ideꝫſpūs diuides ſingulis ꝓut vult cSubtilis .i. penetrās oīa ſua v̓tute. vn̄ prīa corin.2º. dicit̉: Spiritusoīa ſcrutat̉ ēt ꝓfūda dei. d ¶ Diſertuſ. effectiue: namfac̄ diſerte loqͥ ētī oī idiomate: vtpꝫ actuum. ij. deapl̓is. e ¶ Mobilis. ſil̓r effectiuenā hoīes fac̄ mobiles ⁊ agiles adſequēdū īſtīctū ſuum: ro. viij. Quiſpū dei agūt̉ hi filij dei ſūt. f ¶ Incōīqͥnatꝰ formalit̓⁊ effectiue: qꝛ nulla coinquinatiopoſſibilis eſt ī eonec ab eo cauſari. g ¶ Certus.ſil̓r formalit̓ ⁊ effectiue: qͥa de nullo pōt dubitare: ⁊ quod reuelat inſinuat abſqꝫ ambiguitate: ꝓpter qd̓ ꝓphete ſancti veritatē ſibi reuelatā denūciabat ſine heſitatiōe: Hiere. xxvj.In veritate miſit me ad vos dn̄s. h ¶ Suauiſ. ī ſe: qͥaē ſūmū bonū: ⁊ in alijs: naꝫ omnia grauia facit ſuauia.i ¶ Amās bonū. nā ē ipſa bonitaſ ꝑ eſſētiā. k ¶ Quinihil vetat bn̄facere. minꝰ dicēdo plus ſignificat .ſ. ꝙ adoē bonū agēdū inuitat. l ¶ Humanꝰ. nr̄is defectibuscōpatiendo. m ¶ Benignꝰ .i. bn̄ igniens ad amorē deinos inflāmādo. n ¶ Stabilis. ꝯͣ mala pn̄tia nos firmādo. o ¶ Securuſ. d̓ futuris malis īminētibꝰ timorē auferendo. p ¶ Omnē hn̄s virtutē. ī operādo. q ¶ Qīaꝑſpiciēs. in cognoſcēdo. r ¶ Et qͥ capiat oēs ſpūs ītelligibiles. qꝛ qͥcqͥd ꝑfectiōis ē vel eē pōt ī ſpiritibꝰ creatismultipliciter ⁊ diuiſim: totū ī eo ſimpliciter ē ⁊ vnitū.s ¶ Mūdꝰ ſubtil̓. expoſitū ē ſupra vbi dictū ē: Subtil̓īcoīqͥnatꝰ. t ¶ Oībꝰ eī mobilibꝰ moblior ē ſapīa. motioiſta ſil̓itudinarie dr̄ īquātū diuīa ſapīa ad oēs effectꝰ deidiſponēdos pertingit vſqꝫ ad minima. v ¶ Attingitaūt vbiqꝫ propter ſuam mūdiciā .i. puritatē: eo enim ꝙnihil habet extraneū admixtū nō habet aliquid reſtringens ad vnum locū. x ¶ Uapor enī eſt virtutiſ dei. vapor autē eſt quoddā eleuatum procedēs ab aqua ⁊ nature aque exiſtens: ſicut filius in diuinis qui dicitur ſapientia patris ꝓcedit ab eo: ⁊ eſt eiuſdē nature cum ipſoy ¶ At emanatō quedā ē claritatꝭ omnipotentis ⁊cͣ. ſicenī loquitur apoſtolus hebre .j. Qui cuꝫ ſit ſplendor ⁊figura ſubſtantie eius ⁊cͣ. z ¶ Et ideo nihil inquinatum ⁊cͣ. hoc eſt expoſitū ſupra. a ¶ Candor eſt eniꝫ lucis eterne. quia filius in diuinis eſt lux de luce. b ¶ Etſpeculū. in quo oīa relucent clariſſime. c ¶ Et imago